Tren

 1    II| mamkom pieśni pisał,~Którymi by dziecinki noworodne spiły~
 2    IV|    serca się krajały.~Nigdyć by ona była bez wielkiej źałości~
 3    IV|    którymkolwiek lecie ~Mnie by smutnego była odbiegła na
 4    IV|   być ani teskliwszy.~A ona, by był Bóg chciał, dłuższym
 5    IX|              TREN IX~ ~Kupić by cię, Mądrości, za drogie
 6    IX|    szczęśliwego mienia, ~Kto by jedno chciał słuchać twego
 7   XII|   kiedy dziecię urodziło.~Co by łaski rodziców swych tak
 8   XIV|   jagodzie da dostać. ~Gdzie by też tak kamienne ten bóg
 9  XVII|      mej chorobie. ~ ~Czasem by się chciał poprawić, ~A
10  XVII|   stracił wszytkę nadzieję, ~By mię rozum miał ratować; ~
11   XIX| Czego świat ma tak wiele, że by też co było~W tym doczesnym
12   XIX|    głodu zginął, ~Rzadki, co by do brzegu na desce przypłynął. ~
13   XIX|   Śmierci zniknąć nie mogła, by też dobrze była ~Onę dawną
14   XIX|      Odbieży, prózno czekać, by się wrócić miała.~Ale człowiek
15   XIX|  świata tego zabawami?~Teraz by owoc zbierać swojego szczepienia~