Tren

 1     I|       w dom się mój noście,~A mnie płakać mej wdzięcznej dziewki
 2    II| lamenty tóliły!~Takie fraszki mnie zbierać pożyteczniej było~
 3    IV|        w którymkolwiek lecie ~Mnie by smutnego była odbiegła
 4  XIII|   wdzięczna Orszulo, bodaj ty mnie była ~Albo nie umierała
 5  XIII|      żądzą zostawi. ~Takeś ty mnie, Orszulo droga, uczyniła ~
 6  XIII|       połowicę; ~Ostatek przy mnie został na wieczną tesknicę. ~
 7  XIII|   udziałała~Nie jać onej, ale mnie ona płakać miała." ~
 8   XIV|        A ten nieuśmierzony we mnie żal ukróci.~Zginąć ci mu
 9   XVI|  duszę toż w przygodzie,~Co i mnie bodzie.~ ~Czlowiek nie kamień,
10  XVII|    Lubo padnąc slońce gaśnie,~Mnie jednako serce boli,~A nigdy
11  XVII|       Że ledwe kto wiedział o mnie,~A zazdrość i złe przygody~
12  XVII|       się chciał poprawić, ~A mnie ciężkiej troski zbawić, ~
13   XIX|      Jaka więc po paciorek do mnie przychodziła, ~Skoro z swego