Tren

 1    VI|       miała! ~Tęś nadzieję już po sobie okazowała,~Nowe piosnki
 2    VI|           okazowała,~Nowe piosnki sobie tworząc, nie zamykając ~
 3    IX|           ludzkie masz za fraszkę sobie, ~Jednaką myśl tak w szczęściu,
 4   XII|            A to w tak małym wieku sobie poczynała,~Że więcej nad
 5    XV|        jest martwym, samże grobem sobie.~
 6   XVI|           wszytkim, nie wywiodłeś sobie; ~Łacniej rzec, widzę, niż
 7  XVII|           radość odjęta: ~Ledwe w sobie czuję duszę ~I tę podobno
 8  XVII| przygodzie, ~Dziś ledwe sam wie o sobie:~Tak mię podparł w mej chorobie. ~ ~
 9   XIX|            Czegóż nie zażyła? ~Że sobie swym posagiem pana nie kupiła?~
10   XIX|          Przysmaki wasze, czym wy sobie świat słodzicie! -~W niebie
11   XIX|         własnie w swoich rzeczach sobie tak poczęta, ~Jako gdy kto,