Psalm

  1 1  |                   Ale źli, którzy Boga i wstydu nie znają,~Tego szczęścia,
  2 2  |             nieobaczni?~Książęta możne i królowie znaczni~Schodzą
  3 2  |                będziesz rządził ziemię~I tam, gdzie wschodzi, i gdzie
  4 2  |          ziemię~I tam, gdzie wschodzi, i gdzie słońce padnie.~ ~Laskę
  5 2  |               na Pana,~Tego się bójcie i Tego szanujcie!~ ~Obłapcie
  6 3  |                zasłona,~Tyś moja cześć i mojej głowy korona;~Kiedym
  7 3  |             nalazł u Ciebie.~ ~Przetoż i dziś będę spał na to bezpiecznie,~
  8 3  |              Panie, zdrowiem szafujesz~I w ostatnich przygodach snadnie
  9 4  |                mną troskliwym smiłować~I moje smutne prośby łaskawie
 10 4  |          znikomych naśladować chcecie?~I leda wiatru, głupi, chwytać
 11 4  |             łaski swojej~Dawał miejsce i dawa, i da prośbie mojej.~ ~
 12 4  |           swojej~Dawał miejsce i dawa, i da prośbie mojej.~ ~Radzę
 13 4  |                 To skarby, to pociechy i moje radości.~ ~Inszy niechaj
 14 5  |              Panie, w uszy swoje~Słowa i wołanie moje;~Wysłuchaj
 15 5  |               mój głos płaczliwy,~Kólu i Boże prawdziwy!~ ~Ledwie
 16 5  |             Nie ma uznać; tegoż, Boże,~I przewrotny czekać może.~ ~
 17 5  |              Nawiedzę Twe święte progi~I dam cześć Bogu nad bogi;~ ~
 18 5  |             nieprawdziwe,~Serce chytre i zdradliwe;~Ich gardło -
 19 6  |               arguas me~ ~Czasu gniewu i czasu swej zapalczywości~
 20 6  |             kościom udręczonym!~Ciałem i duszą stękam, ledwe iżem
 21 6  |              mego przyjął w uszy swoje~I łaskawie wysłuchał smutne
 22 7  |               Niech mię w proch zetrze i moje cześć ze mną!~ ~Powstań,
 23 7  |             swojej,~A jeslim jest praw i przed Tobą czysty,~Osądź
 24 7  |                nałożony~Na ręku trzyma i strzały gotuje~Śmiertelne.
 25 7  |            miłosierdziem Twoim,~Prózen i troski, i niebezpieczności,~
 26 7  |                Twoim,~Prózen i troski, i niebezpieczności,~Sąd sprawiedliwy
 27 7  |     niebezpieczności,~Sąd sprawiedliwy i Twe imię, Panie,~Wyznawać
 28 8  |               Tobie~Ku więtszej hańbie i ku potępieniu~Złemu plemieniu.~ ~
 29 8  |         niestworzony~Wszytkiego twórca i Pan niezmierzony,~Raczysz
 30 8  |                niezmierzony,~Raczysz j i pomnieć? Czym jest syn człowieczy~
 31 8  |              pieczy?~ ~Takeś go uczcił i przyochędożył,~Żeś go z
 32 8  |             wszytki bydła polne,~Dałeś i leśne zwierzęta swowolne,~
 33 9  |         strwożony~Podał tył nieuczciwy~I padł strachem ogarniony~
 34 9  |                 On ludzkie nieprawości~I wszytek świat będzie sądził~
 35 9  |          Położonym w krzywdach srogich~I w żałosnym frasunku.~ ~Wszyscy,
 36 9  |               Usłyszał płacz żałobliwy~I ubogich wołania.~ ~Użyj
 37 10 |                  Takim będąc z takimiż i spółki wiedzie;~Żadna muzyka,
 38 10 |              tylko ludźmi brakuje,~Ale i Boga sobie lekce szacuje;~
 39 10 |            Usta jego przeklęctwa pełne i zdrady;~Język roztyrki sieje
 40 10 |           zdrady;~Język roztyrki sieje i krwawe zwady;~Mało na tym,
 41 10 |                zwady;~Mało na tym, ale i drogi zasiada,~Gdzie jako
 42 10 |              porwał nędznika zdradnie,~I porwie, jeśli jako w jego
 43 10 |         chudych połowił fortelmi swemi~I mówi, że Bóg prosto zapomniał
 44 10 |                Myli się, bo Ty widzisz i smutnych mękę,~I hardych
 45 10 |               widzisz i smutnych mękę,~I hardych okrucieństwo - toć
 46 11 |           siarczany,~Wyleje węgle żywe i grom z wichrem zmieszany;~
 47 12 |                 Każdy chytry pochlebca i każdy chełpliwy;~Mówią bowiem: "
 48 12 |              ludzi nędznych narzekanie~I płacz nieutulony, i ciężkie
 49 12 |         narzekanie~I płacz nieutulony, i ciężkie wzdychanie:~"Powstanę
 50 12 |                Pańskie słowa są czyste i próżne przygany,~Pańskie
 51 13 |               zamknione,~Dosyciem znał i nazbyt oczy odwrócone;~Chciej
 52 13 |              miał rzec: "Jam go zstarł i przywiódł do zguby."~ ~Upad
 53 14 |              dbały.~ ~Nie mógł ujźrzec i jednego,~Tak się wszyscy
 54 14 |              ciężkiej niewoli~Pan nasz i Bóg nasz wyzwoli!~ ~
 55 16 |                Twoich~Trzymać się będę i czasy wiecznymi~Przestanę
 56 16 |          piękniejszy.~ ~Panu ja wielce i wielce dziękuję,~Którego
 57 16 |           karze.~ ~W każdej swej myśli i w każdej swej sprawie~Mam
 58 17 |              meam~ ~Płacz sprawiedliwy i skargę moję~Przypuść przed
 59 17 |              Twego sądu ja się uciekam~I sprawiedliwej skaźni Twej
 60 17 |             wyrokiem!~ ~Zmacałeś serca i myśli skrytej,~Zszedłeś
 61 17 |                złe czasy moje,~Proszę, i dziś mi daj ucho swoje!~ ~
 62 17 |              racz jako źrzenice bronić~I cieniem swoich skrzydeł
 63 17 |              Pełen bluźnierstwa, pełen i wzgardy.~ ~Ze wszytkich
 64 17 |               mię stron w koło zawarli~I oczy swoje na mię rozdarli~
 65 17 |               który~Jest mieczem Twoim i ma moc z góry.~ ~Niechaj
 66 18 |                mój Panie!~Tyś moc jest i siła moja; Tyś jest zasłona,~
 67 18 |                jest zasłona,~Tyś zamek i twierdza, Tyś jest moja
 68 18 |               raczył siedząc na niebie~I przypuścił moje smutną skargę
 69 18 |               strzelały.~Schylił nieba i spuścił się: ćma nieprzejźrzana,~
 70 18 |           mgłami osadził,~Chmury wkoło i ogromne burze zgromadził.~
 71 18 |               zapalały~Łyskawice; grad i żywe węgle padały.~Zagrzmiał
 72 18 |           padały.~Zagrzmiał niebem Pan i wyrzekł słowo straszliwe,~
 73 18 |             padały żywe.~Ruszył gromów i wypuścił ogniste strzały~
 74 18 |           przeraźliwy~Rozsadził ziemię i odkrył jej grunt leniwy.~
 75 18 |                ustawami Jego świętymi.~I zostanę wiecznie przy Nim
 76 18 |                Nim w tej stateczności,~I będę się strzegł, pókim
 77 18 |                 Boga naszego?~Ten siłą i mężnym sercem mnie opatruje,~
 78 18 |                 Goniłem nieprzyjaciela i dogoniłem;~Chciałem go za
 79 18 |                powstać nie mogli zgoła~I położyli na ziemi harde
 80 18 |                swe czoła.~Tyś mi serca i dzielności dodał w bój srogi,~
 81 18 |              błoto uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych Tyś mię wybawił~
 82 18 |               domowych Tyś mię wybawił~I nad ziemskimi narody głową
 83 18 |             sobie zmyślają,~Nasłabieli i zamkom już nie dowierzają.~
 84 18 |              pomstę dawasz~W rękę moje i w moc państwa wielkie podawasz.~
 85 18 |   nieprzyjaciół moich znacznie wybawił~I mój żywot od złych ludzi
 86 18 |                 A nie tylko jemu, lecz i potomstwu jego~Błogosławi
 87 19 |              Zęby albo mógt, albo więc i umiał~Ten sklep zawiesić
 88 19 |           Pańską jawnie wyznawają;~Toż i porządne nieba powiadają,~ ~
 89 19 |         promieńmi jego.~ ~Ale porządek i ozdoba rzeczy~Nie tak za
 90 19 |           Pański snadnie~Duszę nawraca i myślami władnie.~ ~Jego
 91 19 |           słodki, złoto w takiej cenie~I perły nie są, i drogie kamienie;~
 92 19 |           takiej cenie~I perły nie są, i drogie kamienie;~Z nich
 93 19 |              pychy; tak oczyścion będę~I grzechu ze wszech brzydliwszego
 94 19 |             ust moich śpiewanie,~Także i serca mego rozmyślanie~G'
 95 19 |             Twej było, o Pocieszycielu~I Twierdzo moja, o mój Zbawicielu! ~ ~
 96 20 |              sercem, o królu cnotliwy,~I w dobrą godzinę na swój
 97 20 |              Bóg!) Pan czasu trudności~I obroni ręką swojej wszechmocnośd;~
 98 20 |              twe wszytki przeszłe dary~I sam ogień spuści na twoje
 99 20 |                 co w twym sercu czuje,~I szczęśliwy skutek radzie
100 20 |        zdrowego (da Pan Bóg!) ujźrzemy~I powinne Panu dzięki uczyniemy.~
101 20 |            porazisz swe nieprzyjaciele~I wysłucha cię Pan z wysokiego
102 20 |             cię Pan z wysokiego nieba,~I będzie przy tobie wszędy,
103 20 |           potrzeba.~ ~Oni w swoje wozy i ufają w konie,~A my w Pańskiej
104 20 |                muszą, a my powstaniemy~I zwycięstwa znaki sławne
105 21 |          gniewie nieznośnym zgorają.~ ~I z korzeniem je wyrwiesz;
106 22 |         dobrotliwy,~Tyś on mieszkaniec i stróż niewątpliwy~Miasta
107 22 |               ostateczna~Podłego gminu i przygana wieczna.~ ~Kto
108 22 |         pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem Cię Bogiem wiecznym
109 22 |            siebie!~Śmierć przed oczyma i nieznośne męki,~A nie masz,
110 22 |          niszczeje.~ ~Moc moja wszytka i siła wrodzona~Wyschła tak
111 22 |                Panu w bojaźni służycie~I Jakubowym domem się liczycie,~ ~
112 22 |           ludzie głodem utrapieni,~Ale i będą hojnie nasyceni;~Dadzą
113 22 |             ziemscy za stół Jego siędą~I dobrowolnie hołdować Mu
114 22 |            Panu; po nim jego plemię.~ ~I tak do końca, póki świata
115 23 |               mną.~Twój pręt, o Panie, i laska Twoja~W niebezpieczeństwie
116 23 |                Panie, z swojej opieki;~I będę mieszkał w Twym świętym
117 24 |              terra et plenitudo eius~ ~I ziemia, i cokolwiek na niej
118 24 |             plenitudo eius~ ~I ziemia, i cokolwiek na niej się najduje,~
119 24 |         cokolwiek na niej się najduje,~I co pod niebem mieszka, i
120 24 |               I co pod niebem mieszka, i co się buduje,~Wszytko Panu
121 24 |                 Ten, kto rękę niewinną i serce zachował,~Ten, kto
122 24 |            zachował,~Ten, kto kłamstwa i krzywych przysiąg się warował.~ ~
123 24 |        błogosławieństwo od Pana odnosi~I ma łaskawe ucho, o cokolwiek
124 24 |                Góry świętej dostąpiemy~I twarz Pańską (da Pan Bóg!)
125 24 |                król wieczny,~Pan mocny i szerokiej władze, Pan waleczny.~ ~
126 24 |             Król wieczny, Pan zastępów i Sprawca waleczny.~ ~
127 25 |              swoje;~Za co niech wstydu i żałosnych, proszę,~Nieprzyjacielskich
128 25 |                 ktokolwiek w potrzebie~I w swych trudnościach uciekł
129 25 |              mnóstwo, podpora starości~I pewny dziedzic pięknych
130 25 |              swe nadzieje.~ ~Szczyrość i cnota niech mię ma wspomoże,~
131 26 |              zawżdy mi dostanie~Statku i prawdy. Doświadcz mię, Panie!~ ~
132 26 |              kruszec złoty~Pławią, tak i Ty spróbuj mej cnoty!~Mnie-ć
133 26 |            niepobożnymi.~Nie mam serca i nigdy ku złym mieć nie będę,~
134 26 |               Cnocie-m ja przyjacielem i w tej niewinności~Ołtarz
135 26 |               Strzegłem jako żyw cnoty i tej-em nadzieje,~Ze w zborze
136 27 |             namiotem swoim;~Uwiódł mię i stawił w cale~Na niedostąpionej
137 27 |                niedostąpionej skale.~ ~I dziś mi tak Pan mój tuszy,~
138 28 |          miłosierny,~Dziedzictwo swoje i wszytek lud wierny;~Żyw'
139 28 |             wierny;~Żyw' je w dostatku i w wadze u świata~Na wieczne
140 29 |                 głos Pański grom srogi~I okrutne pobudza na powietrzu
141 29 |            Głos Pański wielkiej władze i wielkiej możności.~ ~Głos
142 29 |                Głos Pański cedry łamie i dęby przewraca~A wielkimi
143 29 |      wielmożność Jego znaczna wszędzie~I, dokąd świata, zawżdy wyznawana
144 29 |            wieki królował.~Tenże serce i siłę ludu swemu daje~I ziemi
145 29 |           serce i siłę ludu swemu daje~I ziemi błogosławi na jej
146 30 |               mię w przygodzie ratował~I śmiechów ludzkich uchował.~ ~
147 31 |            Panie,~A to za twardą skałę i zamek mi zstanie.~Tyś mój
148 31 |            prze imię swoje~Prowadź mię i opatruj liche zdrowie moje!~ ~
149 31 | nieprzyjacielskich srogich rąk wybawił~I na miejscu przestronym nogi
150 31 |                 Raczże się mnie użalić i dziś, wieczny Panie,~Bo
151 31 |               w tej wzgardzie ludzkiej i w tym strachu srogiem~Tobie
152 31 |           Bogiem.~W Twoje ręce są lata i bieg mego wieka,~Ty mię
153 31 |         niedługo czekają!~Bodaj usechł i upadł zły język wszeteczny,~
154 31 |               wszeteczny,~Cnoty skaźca i dobrych nieprzyjaciel wieczny!~ ~
155 31 |              Ty gotujesz~Wiernym swoim i które tu już okazujesz;~
156 31 |               wybawił~Z mych trudności i w miejscu obronnym postawił.~
157 32 |               komu grzechy odpuszczono~I w niepamięci, złości ponurzono.~
158 32 |                bo ci w rozum są obrani~I potrzebują muńsztuku i wodze,~
159 32 |          obrani~I potrzebują muńsztuku i wodze,~Aby je człowiek miał
160 32 |                używajcie~Wesela dobrze i wdzięcznie śpiewajcie!~ ~
161 33 |               Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~Dzięki Mu
162 33 |               wielkie niebo zawieszone~I wzorem złotych gwiazd ozdobione.~
163 33 |           wspiera pracami swemi.~Widzi i sprawy nasze, i myśli zamknione,~
164 33 |           swemi.~Widzi i sprawy nasze, i myśli zamknione,~Bo przezeń
165 34 |                On ucho ku mnie skłonił~I we wszytkich trwogach moich
166 34 |                wołał, a Pan go ratował~I w nieszczęściu jego w cale
167 34 |             anioł stawi~Obóz niedobyty i ten je wybawi.~ ~Skosztuj,
168 34 |              ufają,~Często niedostatku i głodu doznają;~Ale tym,
169 34 |            człowiekiem wiernym;~Patrzą i na grzeszne oczyma srogiemi,~
170 34 |       sprawiedliwy, a Pan ucho skłonił~I w każdej przygodzie znacznie
171 34 |          zajźrzy cnocie,~Wszytko zgubi i sam zniszczeje w kłopocie;~
172 35 |             odpór gwałtowi,~Porwi broń i tarcz, pomóż człowiekowi~
173 35 |               po powietrzu niesie, tak i ony~Anioł niech pędzi!~ ~
174 35 |               pędzi!~ ~Niech ślizawice i ćmy niespędzone~Ich drogi
175 35 |                mój Bóg to wie)~Chodził i poszcząc Pana za ich zdrowie~
176 35 |              się w mej pladze weselili~I schadzki o mnie tajemne
177 35 |                wyznawał~Ludzi zebraniu i Tobie oddawał~Chwałę powinna.~ ~
178 35 |           sromoty,~Którym nieszczęście i moje kłopoty~Dobrą myśl
179 35 |              czynią!~ ~Bodaj zelżywość i wieczną odnieśli~Hańbę na
180 35 |             jeszcze (da Bóg!) weselili~I rzeką potym:~ ~"Chwała bądź
181 36 |           sobie pochlebuje,~Za co bożą i ludzką nienawiść zyskuje.~ ~
182 36 |            szczera złość, szczery kłam i zdrada,~Nie ma tam nigdy
183 36 |                Sprawiedliwość, a sądów i Twojej mądrości~Taż jest
184 36 |            domu Twego będziem nasyceni~I strumieniem rozkoszy Twoich
185 36 |             będą na dobrych przewodzić~I niewinne wszelakim obyczajem
186 36 |               ujdą Twej pomsty, Panie, i srogości.~ ~
187 37 |      niewstydliwie~W grzechu się kocha i wszetecznie żywię,~Bo ci
188 37 |          życzył sobie;~Porucz Mu żywot i wszytkie twe sprawy,~A uznasz,
189 37 |                słońce pała,~Tak będzie i twa cnota okazała.~Tylko
190 37 |       zapalczywości,~Abyś nie przystał i sam ku ich złości.~ ~Bo
191 37 |              pokorni, ci ziemię osiędą~I żyć w pokoju wszytek swój
192 37 |              łuki nałożyli,~Aby ubogie i dobre niszczyli,~Ale ich
193 37 |               Pan ma na pieczy skromne i stateczne,~A ich dziedzictwo
194 37 |          przygodzie,~Będą mieć co jeść i w nacięższym głodzie.~ ~
195 37 |              zstaje;~Kto dobrym życzy, i sam szczęśliw będzie,~A
196 37 |           cnotliwego postępki sprawuje~I drogi jego w sercu swym
197 37 |                będą na ziemi mieszkali~I swoje własność synom podawali.~ ~
198 37 |              wyniesie, Ten cię ubogaci~I złe przed twymi oczyma zatraci.~ ~
199 37 |            będą~Nalepiej kwitnąć, dóbr i zdrowia zbędą.~ ~Bezpieczność
200 37 |            zbędą.~ ~Bezpieczność swoje i stałość w trudności~Cnotliwi
201 38 |               arguas me~ ~Czasu gniewu i czasu Twej popędliwości~
202 38 |             Stanął mi grzech nad głową i ciśnie mię w ziemię~Jako
203 38 |              moja Tobie, wieczny Boże,~I płacz mój uszom Twoim tajny
204 38 |              gasną we mnie siły;~Oczy, i te swe światło straciły.~ ~
205 38 |              czasem czynił o mnie radę~I mówił, co chciał, i zmyślał
206 38 |               radę~I mówił, co chciał, i zmyślał zdradę.~ ~A ja,
207 38 |               Panie,~Nawiedzać raczysz i karać za nie.~ ~A nieprzyjaciel
208 38 |                A nieprzyjaciel mój żyw i bierze moc jawnie,~Który
209 38 |                Chęć mi niechęcią oddał i dziś mię sromoci,~Żem przyjacielem
210 39 |               tylko uczynku złego,~Ale i słowa bystrego.~ ~Przeto,
211 39 |               słowa złego,~Nie mówiłem i dobrego.~ ~Ale żal mój zatajony~
212 39 |               frasowanie,~Próżna praca i staranie;~Zbiera, gromadzi,
213 39 |         ciężkie razy Twoje~Wszytka moc i wszytki siły~Zgoła mię już
214 40 |       cierpliwością, a Pan mię obaczył~I prośby moje wysłuchać raczył.~
215 40 |           prawice~Z błot nieprzebytych i z trzęsawice,~Nogi moje
216 40 |                twardej opoce postawił,~I drogę, gdziem miał chodzić,
217 40 |                chodzić, objawił.~Tenże i ku śpiewaniu usta me sposobił,~
218 40 |            rzeczy; musząc sobą trwożyć~I swe nadzieje w Panu położyć.~
219 40 |                 Błogosławiony człowiek i fortunny żywię,~Który ma
220 40 |           Panie, Twych dziwów od wieku~I znaków chęci przeciw człowieku.~
221 40 |           ruszy.~A jam rzekł: "Oto idę i jestem gotowy,~Jako brzmi
222 40 |            światu sprawiedliwość Twoje~I dziś nie milczę, sam znasz
223 40 |       sprawiedliwości,~Sławiłem prawdę i Twe litości.~Jawne jest
224 40 |              miłosierdzie Twoje,~Jawna i prawda przez usta moje.~
225 40 |              na głowie najduję;~Prosto i serca w sobie nie czuję.~
226 40 |              bodaj dni dobrych używali~I zawżdy Pańską moc wyznawali!~
227 40 |               ma na pieczy.~Tyś obrona i zdrowie, Panie, dusze mojej,~
228 41 |         smiłuje;~Pan go w cale zachowa i zdrowia nabawi,~I w szczęściu
229 41 |              zachowa i zdrowia nabawi,~I w szczęściu nieodmiennym
230 41 |       przypadku jego łaskawie wspomoże~I swoją własną ręką będzie
231 41 |                mu słał łoże.~ ~Przełóż i ja, okrutną chorobą złożony,~
232 41 |              jadu nazbierawszy wyszedł~I podawał mię ludziom; o mym
233 41 |             Pan za grzechy chce skarać~I on nędznik o zdrowie próżno
234 41 |            powstać już nie może."~ ~Aż i ten, któregom ja tak był
235 41 |          niewinnością moją mię wybawił~I przed oczyma swymi na wieki
236 42 |                mnie pamięć Twoja;~Tego i Jordan, i hermońskie skały~
237 42 |           pamięć Twoja;~Tego i Jordan, i hermońskie skały~Będą słuchały.~ ~
238 42 |             złożyły;~Wszytki Twe duchy i wszytki Twe wały~W mię uderzały.~ ~
239 42 |            okaże, a ja pieśń przyjemną~I wpośrzód nocy zaśpiewam
240 43 |           swoję~Przeciw potwarzy żywej~I powieści fałszywej;~Chciej
241 43 |           prawdziwe wstanie,~Za którym i ja pójdę,~I Twych wysokich
242 43 |         wstanie,~Za którym i ja pójdę,~I Twych wysokich dojdę~Pałaców,
243 44 |                Tyś sam. Panie, utrapił i wygnał pogany,~A onyś postanowił
244 44 |            żywot zachowali.~Twoja ręka i Twoja za nie moc czyniła,~
245 44 |              Twoja za nie moc czyniła,~I ona zwykła łaska, która
246 44 |         lekkość przyprawił.~Przeto Cię i kładąc się, i wstając chwalemy~
247 44 |               Przeto Cię i kładąc się, i wstając chwalemy~I po wszytek
248 44 |                się, i wstając chwalemy~I po wszytek żywot nasz wyznawać
249 44 |               zstało, żeśmy tył podali~I niewiernym poganom w ręce
250 44 |               Widząc zewsząd naśmiewce i nieprzyjaciele.~To cierpiąc
251 44 |                smoki zamknął okrutnymi~I okrył ciemnościami prawie
252 44 |                było, który~Serca nasze i myśli wszytki widzisz z
253 44 |              Serce w nieszczęściu taje i myśli strapione,~Ciała,
254 45 |        posłuszny pełnemu~Odbiera słowa i nowy rym dzieje;~Ledwie
255 45 |               na wszytki strony~Sławny i znaczny; z tym się ty rusz
256 45 |               z tym się ty rusz śmiele~I grom' niechętne swe nieprzyjaciele!~ ~
257 45 |               nieprzyjaciele!~ ~Prawda i ludzkość twój wóz niech
258 45 |             rówienniki twymi.~ ~Piżmem i mirrą pachną drogo tkane~
259 45 |                masz ulubionymi.~ ~Otóż i pannę dawno pożądaną~Masz
260 45 |               swoje.~ ~Już teraz matki i miłej rodziny,~Już zapamiętaj
261 45 |           uczciwością.~ ~Perły a złoto i drogie kamienie -~Ubiór
262 45 |                 Ubiór tej zacnej panny i odzienie,~Ale przy twarzy
263 45 |          krewnych liczba wielka,~Bębny i trąby, i muzyka wszelka.~ ~
264 45 |          liczba wielka,~Bębny i trąby, i muzyka wszelka.~ ~Lecz i
265 45 |               i muzyka wszelka.~ ~Lecz i ty, panno, nie szukaj przyczyny~
266 45 |        oglądasz, a zatem~Doczekasz, że i władać będą światem.~ ~Zdrów
267 46 |               Miasto, które Pan miłuje~I przybytkiem swym mianuje,~
268 46 |        przejźrzoczystymi.~ ~Temu gwałt i groźna zbroja~Nie może przerwać
269 46 |              tam sam Pan przemieszkawa~I w potrzebach ratunk dawa.~ ~
270 46 |                Abramów z nami wszędzie~I ten walczyć za nas będzie.~ ~
271 46 |              ja Bóg; naród mię wszelki~I świat wyzna, jako wielki.~ ~
272 46 |                Abramów z nami wszędzie~I ten walczyć za nas będzie. ~ ~
273 47 |          narody,~Dał nam w dziedzictwo i w używanie~Włość Jakubowę,
274 47 |         Wszytkim narodom Ten rozkazuje~I wiecznie na swym tronie
275 48 |                 Ujźrzeli, zdziwili się i zaraz zwątpili,~Barziej
276 48 |          uciskach, Panie nasz, wzywamy~I Twe ołtarze święte obłapiamy.~
277 48 |               to miasto wysokie,~Wieże i wały pomierzcie szerokie.~
278 48 |                Przypatrujcie się murom i pałacom złotym,~Abyście
279 49 |         ziemskie kraje~Nakłońcie uszu, i kędy dzień wstaje,~I kędy
280 49 |             uszu, i kędy dzień wstaje,~I kędy gaśnie, i którym słoneczny~
281 49 |           dzień wstaje,~I kędy gaśnie, i którym słoneczny~Promień
282 49 |             słoneczny~Promień dojmuje, i którym mróz wieczny.~ ~Słuchaj
283 49 |             synem;~Studia j, chudzino, i ty słuchaj, komu~Pieniądze
284 49 |               zakrytej mądrości dobędę~I rozum szczyry opowiadać
285 49 |        opowiadać będę;~Ku przypowieści i sam ucho złożę,~A gadkę
286 49 |               człowiek łakomie nabywał~I nad swym bliźnim fortelów
287 49 |           władaniu~Nadzieję kładą albo i w zebraniu,~Brat rodzonego
288 49 |              śmierci mógł się uwarować~I żyć na wieki, a w grób nie
289 49 |                w grób nie wstępować.~ ~I mądry umrze, a umrze i głupi,~
290 49 |                 I mądry umrze, a umrze i głupi,~Jednako z dusze śmierć
291 49 |          obudwu złupi,~A ich osiadłość i wielkie zebranie~Przyjdzie
292 49 |        wszędzie.~ ~Płocha cześć ludzka i chluba znikoma,~Abowiem
293 49 |                snadnie z powagi wyzuje~I tymże torem, co bydło, zajmuje.~ ~
294 49 |              trudno wynicować;~Aż więc i dzieci błędów naszladować~
295 49 |               śmierć się karmi jemi.~ ~I będą dobrzy wrychle tymi
296 49 |            kogo fortuna wystawi,~Złota i srebra, czci ludzkiej nabawi,~
297 49 |            swym folguje,~A tenże żywot i drugim cukruje;~Przeto też
298 50 |            prawdziwy,~Grom wkoło Niego i ogień żywy.~ ~Przyzuwie
299 50 |                żywy.~ ~Przyzuwie nieba i ziemie przyzowie~Chcąc,
300 50 |         przymierze wieczne ze mną mają~I pewny sposób, jako mię błagają."~
301 50 |           cnego Izraela,~Któremu łaska i moja chęć z wiela~Wieków
302 50 |          zawżdy są oblane~Ołtarze moje i krwią pijane.~ ~Nie chcę
303 50 |              twej obory wolu,~Nic chcę i kozła z twojego okołu;~Wszytek
304 50 |               Wszytek zwierz mój jest: i co w lesiech tyje,~I co
305 50 |             jest: i co w lesiech tyje,~I co po górach skalistych
306 50 |               się leże;~Bestyje dzikie i doma mnożone~Mam jako palce
307 50 |           tobie;~Mój jest krąg ziemski i co zamknął w sobie.~Jaz
308 50 |                napominania:~Nauka moja i święte ustawy~W śmieciach
309 50 |                jam nic nie mówił tobie~I tyś mię stąd już kładł podobnym
310 50 |        rozumiał; obliczę-ć się z tobą,~I ujźrzysz wrychle swój grzech
311 51 |             siebie, a widzę go prawie,~I Tobie nie tajny; ale Ty
312 51 |            swoich~Zawżdy praw nalezion i czyst w sądziech Twoich.~ ~
313 51 |           szczerość serdeczną miłujesz~I skarb swej mądrości takim
314 52 |             Jest Bóg żywy,~Który świat i ludzkie rzeczy~Ustawicznie
315 52 |               Myśli twoje są zdradliwe~I postępki niewstydliwe;~Język
316 52 |         ścierpi między żywemi,~Ale cię i z domem twoim~Wykorzeni
317 52 |              więcej bali,~Ale będą się i śmiali.~ ~"Otóż - rzeką -
318 52 |                rzeką - on, co w złocie~I co ufał w swej niecnocie,~
319 53 |              dbały.~ ~Nie mógł ujźrzeć i jednego,~Tak się wszyscy
320 53 |              ciężkiej niewoli~Pan nasz i Bóg nasz wyzwoli! ~ ~
321 54 |               fac~ ~Mocą imienia swego i swej wszechmocności~Wybaw'
322 54 |             dbają, lecz mię Ten ratuje~I tych, co mnie sprzyjają,
323 54 |           chętliwie niech ofiarę dawam~I dokąd człowiek żywie, imię
324 54 |          trudności, Panie, wyswobodził~I upadem zazdrości oko me
325 55 |        litościwy,~Usłysz modlitwę moje i głos żałościwy;~Nie proszę-ć,
326 55 |                mnie strach zdejmuje.~ ~I mówię czasem sobie: Gdzież
327 55 |             nadalej między głuche lasy~I tam bych swój wiek trawił
328 55 |              tam bych swój wiek trawił i przetrwał złe czasy.~ ~Zamieszaj,
329 55 |                roztargnione.~ ~We dnie i w nocy mury swawola obchodzi,~
330 55 |                rynku niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,~W domiech
331 55 |             Nie było ani jego zła chęć i trapienie.~ ~Ale ty na mię
332 55 |        któregom ja z wiela~Obrał sobie i zawżdy miał za przyjaciela;~
333 55 |           tajemnic sobie się zwierzała~I do Pańskiego domu w miłości
334 55 |             dasz u siebie.~ ~Rano będę i wieczór, i w południe prosił,~
335 55 |                   Rano będę i wieczór, i w południe prosił,~Będę
336 55 |                A Ty, Panie, wysłuchasz i obronisz snadnie,~Choć na
337 55 |        Wysłuchasz (mam nadzieję pewną) i obronisz,~A ludzie niecnotliwe
338 55 |        obaczenia:~Ludzie to niepobożni i złego sumnienia.~ ~Rzucił
339 56 |                mam odpoczynku, nie mam i wytchnienia~Od jego potwarzy
340 56 |           wytchnienia~Od jego potwarzy i jego trapienia.~ ~Wdeptali
341 56 |                 wszędy mię szlakują.~ ~I nie weźmie złość ich pomsty?
342 56 |             poznał, że Ty słyszysz mię i w niebie.~ ~Pańskie słowa
343 56 |               Pomnię ślub swój, Panie, i będęć dziękował,~Żeś mię
344 57 |                 Aż bystra zapalczywość i niechęć opłonie.~ ~Ciebie
345 57 |          obrócisz; dobroć wieczny Boże~I prawda Twoja nigdy płoną
346 57 |         których~Zęby oszczepów sroższe i strzał prędkopiórych.~ ~
347 57 |                   O, latom niepodległy i wieku żadnemu,~Stań w wierzchu
348 57 |                   Sieci na mię miotali i tak mię trapili,~Że duszy
349 57 |                   O, latom niepodległy i wieku żadnemu,~Stań w wierzchu
350 58 |             omyli?~ ~Na sercu zazdrość i nienawiść mają,~Rękoma ludziom
351 58 |                zostanie;~Ty sam łakome i sprośne paszczeki~Nienasyconym
352 58 |               głogowe,~Niech je surowo i z korzeniem żywym~Wicher
353 58 |               pomstę, napasie swe oczy~I stopy we krwi złych dobry
354 58 |               krwi złych dobry omoczy;~I rzeką: "Przedsię cnocie
355 59 |            Broń mię przeciw zuchwalcom i jawnogrzesznikom~Ani mię
356 59 |             tajemnie czyhają,~Oto radę i schadzki co dzień o mnie
357 59 |                krzyżują;~Słowa ich (aż i słuchać strach człowieka)
358 59 |         uprzedzisz miłosierdziem swoim~I nad nieprzyjacielem dasz
359 59 |               ale je zraź swemi~Rękoma i po wszytkiej rozprósz błędne
360 59 |              Prze ich krzywe przysięgi i bluźnieistwo żywe~Wyniszcz
361 59 |           mając.~ ~A ja Twoje moc będę i dobroć wyznawał,~Boś Ty
362 59 |             mój, obrońca mój, ucieczko i zbroja,~Tobie śpiewać na
363 60 |            Iszcząc się w słowie swoim; i dziś miłosiernym~Okiem na
364 60 |           Półka trzewików moich Idumea~I ty mnie czołem uderz, Filistea!"~
365 61 |             zawzdy łaskaw prośbom moim~I dajesz dobrym dziedzictwo
366 61 |           będzie siadał,~A Ty go łaską i swym szczyć opiekłem.~ ~
367 61 |             wszelkich trudności,~Harfą i rymem będę Cię wyznawał,~
368 62 |            otwarzajcie;~W nieszczęściu i w każdej trwodze~Nasza ufność
369 62 |                 Ta rzecz dwoją,~Władza i litość, jest moja,~A jako
370 63 |             chwalił, będę Cię wyznawał~I ręce swoje ku Tobie podawał.~ ~
371 63 |             Gdy Pana chwali; Ciebie ja i w nocy,~I rano wielbię,
372 63 |            chwali; Ciebie ja i w nocy,~I rano wielbię, świadom Twej
373 64 |                marnie~Giną niepobożni,~I będą ostrożni.~ ~Będą powiadali,~
374 64 |                chęci~Będą się chlubili~I w radości żyli. ~ ~
375 65 |               in Sion~ ~Królu na ziemi i na wielkim niebie,~Chwała
376 65 |                 kto się upodobał Tobie~I kogoś obrał przyjacielem
377 65 |         świętym~Człowiekiem wziętym.~ ~I my Twej wiecznej dobroci
378 65 |           kościele wrychle stanąć mamy~I używiemy rozkoszy pięknego~
379 65 |          Pałacu Twego.~ ~Okażesz łaskę i swe smiłowanie~Dziwne nad
380 65 |                Wszech ziemskich granic i nieprzebytego~Brodu morskiego!~ ~
381 65 |             trzymasz. Ty morze szalone~I ludzkie burdy krócisz, mieniąc
382 65 |            uweselasz rany świt pozorny~I mirzk wieczorny.~ ~Za Twym
383 65 |                suche zagony~Spuszczasz i wczesny deszcz nieprzepłacony,~
384 66 |         Wszytka ziemia, wszytki kraje,~I gdzie jasne słońce wstaje,~
385 66 |             gdzie jasne słońce wstaje,~I gdzie w bystre, szumne morze~
386 66 |            Srebra lepiej nikt doznawać~I ognia więcej dodawać.~ ~
387 66 |              Tyś nas ubogie~Krom urazu i krom szkody~Przyprowadził
388 66 |           Nawiedzę Twój dom szczęśliwy~I ołtarze krwią napoję~Iszcząc
389 66 |                padnie zarzezany~Kozieł i baran wybrany;~Już cielce
390 66 |              baran wybrany;~Już cielce i tłuste woły~Gotują się na
391 67 |            abychmy poznali~Drogi Twoje i wieczną łaskę otrzymali.~ ~
392 67 |          Ciebie niechaj się boi wschód i zachód słońca!~ ~
393 68 |               O, który światem władasz i królujesz wiecznie,~Powstań,
394 68 |          radości,~Troski muszą ustąpić i wszytki trudności.~Panu,
395 68 |        śpiewajcie,~Panu chwałę powinna i wdzięczny psalm dajcie!~
396 68 |       wiarołomnym~Pola pustoszy ogniem i mieczem ogromnym.~O Panie,
397 68 |            swój grunt polubiony~Napoił i ochłodził zamarłe zagony;~
398 68 |          naznaczyć miejsce stadu swemu~I okazałeś wielką łaskę ubogiemu.~
399 68 |            Góra Pańska jest góra rodna i obfita,~Góra niedostąpiona,
400 68 |        osobliwe~Mieszkanie sobie obrał i nie chce na wieki~Tego miejsca
401 68 |               Ćmy nieprzejźrzane stoją i aniołów konnych.~A sam Pan
402 68 |         ostatecznych~Bazańskich; wrócę i z wód morskich niebezpiecznych.~
403 68 |      nieprzyjacielskiej nogę omoczycie~I psy swoje obfitym ścierwem
404 68 |          oglądali~Nieprzyjaciele naszy i Twych sił doznali.~A my
405 68 |             Postępują trębacze z bębny i z trąbami.~Brzmią lutnie,
406 68 |               Rozgrom zbrojne harcerze i groźne hetmany,~Niech śrzebro
407 68 |               Twych nóg upaść Egiptowi~I zafarbowanemu słońcem Murzynowi.~
408 68 |      wysławiajcie,~Panu chwałę powinna i wdzięczny psalm dajcie,~
409 68 |          wyznawajmy; Temu, co ży wiemy~I cokolwiekesmy są, przypisać
410 68 |        świątnicy, On nam siły wszędzi;~I serca zwykł dodawać; niech
411 69 |             błocie; powódź mię porwała~I scalonymi wełny zalała.~
412 69 |          czekają.~Prze Cię ja urąganie i sznupki odnoszę,~Prze Cię
413 69 |              synowie,~Ten cudzoziemcem i ów mię zowie;~A ja cierpieć
414 69 |               swej niezmiernej litości~I nieodmiennej swej stateczności!~
415 69 |             przestają,~A we mnie serce i siły tają.~A nie był, kogo
416 69 |               by mię słówkiem posilił;~I owszem, mię źli ludzie żółcią
417 69 |                ludzie żółcią nakarmili~I w upragnieniu octem poili.~
418 69 |              lutni, pomni chwałę dawać~I Pańską łaskę wiecznie wyznawać!~
419 69 |                 Na mię patrząc, ubodzy i ludzie strapieni~Będą na
420 69 |                ufność, a Ten nie omyli~I w każdej trwodze duszę posili.~
421 69 |        więzieniu srogim.~Niebo, ziemia i morze Temu niech cześć dawa,~
422 69 |           morze Temu niech cześć dawa,~I cokolwiek dusz w tym przemieszkawa;~
423 69 |               miasta z rumów wyniesie.~I będą puste miejsca znowu
424 69 |                miejsca znowu osadzone,~I dawnym panom zaś przywrócone.~
425 70 |       Zamieszaj ich rady,~Odkryj fałsz i zdrady;~Niechaj się wstydzą,
426 71 |            Panie,~A to za twardą skałę i zamek mi stanie.~Wybaw'
427 71 |             sobie tym czyniąc: "Już go i Bóg - prawi -~Opuścił; gońcie,
428 71 |                ja więc, próżen strachu i w myśli bezpieczny,~Tobie
429 71 |                 Wyznam Cię ojcem sirot i obrońcą silnym.~Liczby nie
430 71 |         możności~Równe słowa wynajdzie i Twojej litości?~Jeszcześ
431 71 |              ćwiczył, a ja, Boże żywy,~I dziś wyznawani Twoje niepodobne
432 71 |              dziwy.~Raczże mię w łasce i w swej zachować obronie~
433 71 |            obronie~Aż do późnego wieku i do białej skronie,~Abych
434 71 |                Opowiadać wiekowi, jako i przyszłemu.~Twej dobroci,
435 71 |            wybawił.~Wróciłeś mi powagę i miejsce uczciwe,~Pocieszyłeś
436 71 |        wyznawały w powieści statecznym~I obrońcą Twojego Izraela
437 72 |           wytknie potwarcę wszędzie.~ ~I będzie jogo imię na ziemi~
438 72 |           straż czujna świata,~Miesiąc i słońce poniosą lata.~ ~Spadnie
439 72 |             trwać, póki krąg wdzięczny~I róść, i niknąć będzie miesięczny.~ ~
440 72 |            póki krąg wdzięczny~I róść, i niknąć będzie miesięczny.~ ~
441 72 |              Morze z tej strony, morze i z drugiej~Strzec będzie
442 72 |        Królowie, którzy morzem władają~I wyspom morskim prawa dawają,~
443 72 |               Arabczycy~Płacić mu będą i Sabcjczycy.~ ~Owa, cokolwiek
444 72 |              Narody Temu będą hołdować~I rozkazanie każde przyjmować.~ ~
445 72 |              Ten da ucho ukrzywdzonemu~I dopomoże wstać upadłemu;~
446 72 |           Przedłuży mu Pan tedy żywota~I arabskiego nabierze złota;~
447 72 |              kłosów po górach wszędzie~I po nizinach obfitych będzie.~ ~
448 72 |         wszytek świat szczęście wniesi~I sam od świata chwałę odniesie.~ ~
449 73 |             będzie, żyw Pan ludu swemu~I zna, kto szczerym sercem
450 73 |            prze Bóg żywy!) nie pobudzi~I ten wczas, i ten dostatek
451 73 |               nie pobudzi~I ten wczas, i ten dostatek złych ludzi?~
452 73 |           przeciwnej fortuny nie znają~I w dobrej sile długie lata
453 73 |          występują.~Swą wszetecznością i nieba sięgają,~Językiem
454 73 |                się tegoż błędu z nimi,~I mówią: "Zać to są boskie
455 73 |          zagrzmi Twa pomsta nad niemi,~I pan, i państwo znikną w
456 73 |               pomsta nad niemi,~I pan, i państwo znikną w ocemgnieniu,~
457 73 |              łasce nigdy nie przestanę~I będę zawżdy miał Cię za
458 73 |           zawżdy miał Cię za co sławić~I ludzkie uszy Twoją chwałą
459 74 |             wieki, Boże nasz, opuścisz~I srogim wilkom drapać stado
460 74 |             Wspomni na swe dziedzictwo i na swój lud wierny,~Z któregoś
461 74 |               roboty~Obuchami potłukli i twardymi młoty.~ ~Ściany
462 74 |           głowy skruszył.~ ~Skruszyłeś i samemu łeb wielorybowi~I
463 74 |               i samemu łeb wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu
464 74 |           ostradały.~ ~Twój dzień jest i noc Twoja; światło niezgaszone~
465 74 |              Tyś morze z ziemią zspoił i mocnie ustawił,~Tyś lato
466 74 |                 Tyś lato swym dowcipem i zimę naprawił.~ ~Pomni swe
467 74 |               Nie zamilczaj przegróżek i wszetecznej mowy,~Na co
468 75 |             wiecznie wyznawać będziemy~I Twoje cuda światu opowiemy,~
469 75 |              Strwożona ziemia wespołek i z temi~Będzie topniała,
470 75 |           Akwilona.~ ~Bóg panem świata i sam wszytkim włada,~Hardego
471 75 |             ludzi poi~Lejąc im drożdże i jad niewidomy~W gardziel
472 75 |          dobroć, Boże, wyznam wiecznie~I swego czasu hardemu koniecznie~
473 76 |               Twojej grozy~Stały wryte i konie, i wozy.~ ~Strasznyś
474 76 |             grozy~Stały wryte i konie, i wozy.~ ~Strasznyś Ty Pan;
475 76 |         poczciwość.~Śluby czyńcie Panu i oddajcie,~Znamienite dary
476 76 |           ducha odejmuje~Możnym królom i światu panuje!~ ~
477 77 |                mną znaczna ma ziemi.~ ~I myśliłem w sercu swym: "
478 77 |             może;~Okazałeś swą możność i dziwne siły,~Kiedyś z Egiptu
479 77 |                 o Boże, wody, widziały~I lękły się, a morskie przepaści
480 77 |              jako stado za Mojżeszowym~I za powodem lud swój Aaronowym. ~
481 78 |              Lecz jako dziwne, tak też i prawdziwe wieści,~Czegośmy
482 78 |         naszych nasłuchali,~Kiedy siłę i cuda Pańskie wyznawali.~
483 78 |               szukać, sprawy pamiętali~I Jego świętobliwych ustaw
484 78 |             podobni, spornemu~Narodowi i łaski Pańskiej niewdzięcznemu,~
485 78 |           Efrajmowi, męże doświadczeni~I łukiem nieomylnym władać
486 78 |         posłuszni byli.~Dobrodziejstwa i cudów Jego zapomnieli,~Które
487 78 |                one przeprowadził,~Wodę i stąd, i zowąd jako wał usadził;~
488 78 |            przeprowadził,~Wodę i stąd, i zowąd jako wał usadził;~
489 78 |               z skały~Zdrój wystrzelił i bystre strumienie wezbrały:~
490 78 |            chleba mógł także nagotować~I głodne ludzi swoje mięsem
491 78 |            nadzieje, głupi, pokładali.~I zebrał płodne chmury, i
492 78 |                I zebrał płodne chmury, i otworzył nieba,~I spuścił
493 78 |              chmury, i otworzył nieba,~I spuścił im dostatek niebieskiego
494 78 |        pierzchliwy leci.~W obóz prosto i wkoło namiotów padali~Ptacy
495 78 |             troskach strawili swe lata~I przed czasem nędznego dokonali
496 78 |              Niego z płaczem uciekali.~I wspomionęli, że Pan ich
497 78 |               Więc sobie twarzy smutne i mowę zmyślali~Nabożną, ale
498 78 |              Sam z chęci swej zatłumił i zatarł ich złości~Ani się
499 78 |                Wspomionął, że są ciało i duch niewrócony,~Kiedy raz
500 78 |         obrazili~W pustyniach twardych i do gniewu przywodzili~Szemrząc