Psalm

  1 2  |        włożył~W liczbę straconych; bo jeśli straszliwy~Gniew Jego
  2 3  |            spał na to bezpiecznie,~Bo Pan żywota mego strzeże
  3 4  |        Twej będę spał bezpiecznie,~Bo mię Ty sam, Panie mój, opatrujesz
  4 5  |      Odrzuć je wiecznie od siebie,~Bo Pana mieć nie chcą Ciebie.~ ~
  5 5  |          radość ich trwała będzie,~Bo Twa łaska z nimi wszędzie.~ ~
  6 6  |         progu ostatniej ciemności;~Bo po śmierci kto na Cię wspomienie?
  7 6  |           się mym nie nacieszycie!~Bo Pan głos płaczu mego przyjął
  8 7  |           nigdy nie uciekę trwogą,~Bo szczyre serce w Twojej jest
  9 10 |            jego, sprawy brzydliwe,~Bo nie pomni na sądy Twe sprawiedliwe.~ ~
 10 10 |      niczyich złości"?~ ~Myli się, bo Ty widzisz i smutnych mękę,~
 11 11 |          grom z wichrem zmieszany;~Bo będąc sprawiedliwym sprawiedliwość
 12 16 |         około ucha~Dobra otucha.~ ~Bo Ty, mój Panie, z wiecznej
 13 18 |           strony~Trzęsły się góry, bo Pan był gniewem wzruszony.~
 14 21 |            Nieśmiertelnej radości; bo jaka być może~Więtsza uciecha,
 15 21 |         ale miną się z nadzieją.~ ~Bo na wet tył podadzą sromotnie,
 16 22 |    wyznajcie,~Jego w swych sercach bo jaźń zachowajcie;~Bo Ten
 17 22 |       sercach bo jaźń zachowajcie;~Bo Ten nie gardzi prośbą ubogiego~
 18 23 |      przede mną,~Bać się nie będę, bo Pan mój ze mną.~Twój pręt,
 19 25 |            szczerej prawdy swojej,~Bo comkolwiek jest, jestem
 20 25 |             co by żył prawdziwie~W bo jaźni Pańskiej? - Taki niewątpliwie~
 21 31 |      użalić i dziś, wieczny Panie,~Bo w tych frasunkach moich
 22 32 |         jest koń, ani~Tym, co muł; bo ci w rozum są obrani~I potrzebują
 23 33 |         niechaj się kłaniają Panu;~Bo jedno słowo wyrzekł, tak
 24 33 |          nasze, i myśli zamknione,~Bo przezeń serca nasze stworzone.~
 25 35 |     strwożone~Anioł niech żenie!~ ~Bo na mię sidła bez winy stawiają,~
 26 37 |         kocha i wszetecznie żywię,~Bo ci leda w dzień tak upadną
 27 37 |    przystał i sam ku ich złości.~ ~Bo to rzecz pewna, że ludzie
 28 37 |            siedząc z niego szydzi,~Bo upad nad nim nieuchronny
 29 37 |   niepobożnym ich szyrokie włości,~Bo niepobożnych władza starta
 30 37 |      dopuści~Stłuc się szkodliwie, bo go z rąk nie spuści.~ ~Byłem
 31 37 |            pewien długiego żywota,~Bo sprawiedliwość wielce Pan
 32 37 |        jarzmo zdejmie~Złych ludzi, bo Mu dufali uprzejmie.~ ~
 33 39 |        Zdejmi ze mnie plagi swoje,~Bo prze ciężkie razy Twoje~
 34 46 |          Nie może przerwać pokoja,~Bo tam sam Pan przemieszkawa~
 35 48 |            weselą izraelskie córy;~Bo co sprawiedliwszego, wiekuisty
 36 48 |           mogli opisać je potym;~ ~Bo Pan, któremu to jest miejsce
 37 49 |      srebra, czci ludzkiej nabawi,~Bo go śmierć sroga za wszytkiego
 38 50 |          święty sławić będą nieba,~Bo gdzie Ten sądzi, wątpić
 39 53 |            Będą wstydem ogarnieni,~Bo u Pana są wzgardzeni.~ ~
 40 54 |        swoje głos mój utrapiony!~ ~Bo się na mię zwaśnili ludzie
 41 56 |          nade mną, Boże litościwy,~Bo mię prawie w ziemię wbił
 42 56 | nieprzyjaciel wrychle nazad ruszy,~Bo kiedym się kolwiek uciekał
 43 66 |            A serce dobrze tuszyło,~Bo tam fałszu nic nie było.~ ~
 44 67 |           ziemskie weselą rodzaje,~Bo ty wszytki narody sprawiedliwie
 45 68 |     odstępnie, a Pan pomógł tobie,~Bo ten kościół na wieki ulubował
 46 69 |          aquae~ ~Ratuj mię, Panie, bo złych przygód nawałności~
 47 69 |       Niech pająkowe wiszą roboty;~Bo kogoś Ty uderzył, oni dobijają,~
 48 69 |          dusz w tym przemieszkawa;~Bo ten na gród syjoński wspomni
 49 73 |     nierozumny rozum to sprawował.~Bo kogo (prze Bóg żywy!) nie
 50 73 |          skarby posiedli na ziemi,~Bo skoro zagrzmi Twa pomsta
 51 73 |          wzięło.~A wszytko próżno, bo długo myśliwszy,~Co dalej,
 52 73 |         Panie, serce me truchleje,~Bo z Ciebie wiszą wszytki me
 53 78 |       potrzebie tył podali; czemu? Bo wzgardzili~Przymierzem Pańskim
 54 82 |        Ziemie sądzić prawem swoim,~Bo świat jest dziedzictwem
 55 89 |           w troskach miał położyć?~Bo kto śmierci mógł zniknąć
 56 99 |         chwałę dajcie,~Podnóżkowi (bo jest święty) Jego się kłaniajcie!~
 57 99 |          chwałę dajcie,~Górę Jego (bo jest święty Bóg nasz) uważajcie!~ ~
 58 105|     wszytek Egipt radzi ich zbyli,~Bo przed strachem ledwie już
 59 106|      pomnieli~Wielkiej Twej łaski, bo wnet nad Morzem Czerwonym~
 60 106|        niełaskę także przyprawili,~Bo frasując się starzec na
 61 108|         opowiadać będę rymy swymi,~Bo dobroć Twoja do nieba przestała,~
 62 109|           imię swoje~Ty mię ratuj, bo wielkie są łaski Twoje!~
 63 111|        wieki żadnych lat nie boją,~Bo na szczerości i na prawdzie
 64 112|         człowiek prawdziwie,~Kto w bo jaźni Pańskiej żywię,~A
 65 115|        dufają, którzy się Go boją,~Bo krom wątpienia w łasce Jego
 66 118|           sil się, zły człowiecze, bo jeślim szwankował,~Wnet
 67 119|     przeklęty,~Mnie uchowaj hańby, bo ja czcię Twój zakon święty.~
 68 119|     Starłeś wszytki swe zmienniki, bo sprośna ich sprawa;~Zniszczyłeś
 69 119|         swoje.~Złych upadek czeka, bo Twych nie chcą praw pilnować;~
 70 119|         sądy pomnie, słowa chowam, bo me~Wszytki sprawy, wszytki
 71 119|           owca zginął,~Szukaj mię, bo mnie Twój zakon z serca
 72 128|         człowiek prawdziwie,~Kto w bo jaźni Pańskiej żywie:~Gotów
 73 133|           z morza~Ognista zorza.~ ~Bo kędy zgoda święta przemieszkawa,~
 74 136|           jest Bóg nad insze bogi,~Bo jego miłosierdzia nie zaginą
 75 136|           jest Pan nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy
 76 136|           przeciw ludzkiej wierze,~Bo żaden wiek litości Jego
 77 136|      wielkim piękne niebo sprawił,~Bo swemu miłosierdziu kresu
 78 136|      ziemię z morzkich głębokości,~Bo końca nigdy Pańskiej nie
 79 136|        niebie światła niezgaszone,~Bo Pańskie dobrodziejstwo nie
 80 136|           białemu dniowi panowało,~Bo Jego miłosierdzie wiecznie
 81 136|         gwiazdy, aby noc rządziły,~Bo łaski Jego żadne nie zwyciężą
 82 136|        pokarał na pierworodzonych,~Bo Jego miłosierdzie jest lat
 83 136|         wyrwał okrutnej paszczeki,~Bo Jego nieprzebrana łaska
 84 136|    niezwyciężoną możną ręką swoją,~Bo Pańskie dobrodziejstwa na
 85 136|         Morze rozdzielił Czerwone,~Bo Jego miłosierdzie jest niedokończone,~
 86 136|           nie lud swój suchą nogą,~Bo wiecznej łaski Pańskiej
 87 136|           z wojskiem niezliczonym,~Bo litość Jego zrówna z wiekiem
 88 136|     wielkimi przewiódł pustyniami,~Bo Jego miłosierdzie wiecznie
 89 136|            pobił i króle waleczne,~Bo Jego dobrodziejstwa są i
 90 136|       amorejskiego, mężnego Seona,~Bo Jego wieczna łaska nie jest
 91 136|         bogatego bazańskiego, Oga,~Bo końca miłosierdzia nie najdzie
 92 136|     przychodniom ich bogate kraje,~Bo Jego dobrodziejstwo nigdy
 93 136|    Izraelowi, słudze je dał swemu,~Bo Jego litość równa wieku
 94 136|    przepomnieć w nasze doległości,~Bo końca Jego świętej nie będzie
 95 136|          srogim i mocy pogańskiej,~Bo nie masz miary, nie masz
 96 136|      wszelkiemu jego żywność daje,~Bo Jego szczodrobliwość nigdy
 97 136|           krąg niebieski sprawuje,~Bo Jego dobrodziejstwo wieku
 98 136|           jest Pan nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy
 99 137|          strzeż dobrze swej głowy,~Bo już wisi upadek nad tobą
100 138|        Boże wieczny, prawdę Twoje,~Bo Ty obietnicę swoje~Skutkiem
101 138|      wychwalali~Sławą Twoją ujęci, bo Ty nad wszytkimi~Koły siedząc
102 142|            w uszy mój płacz srogi,~Bo mię zewsząd zjęły trwogi;~
103 146|          Śmiertelnemu nie ufajcie,~Bo ten nie pomoże sobie~Pogotowiu