Psalm

 1 1  |            zdrowej radzi naśmiewają;~ ~Ale to jego umysł, to jego staranie,~
 2 1  |          pocznie, na dobre wynidzie.~ ~Ale źli, którzy Boga i wstydu
 3 2  |           które czynią przeciw Jemu.~ ~Ale poruszy potym gniewu swego,~
 4 4  |                ani wołem Go błagajcie,~Ale przedeń sumnienie czyste
 5 6  |           karać z moich wszeteczności,~Ale się raczej smiłuj nade mną
 6 9  |                nimi~Na wieki zaginęła,~Ale Pańska moc wiecznymi~Czasy
 7 10 |                Ani przystojność ważna; ale co jego~Duszy miło, co ciału
 8 10 |              nie tylko ludźmi brakuje,~Ale i Boga sobie lekce szacuje;~
 9 10 |             krwawe zwady;~Mało na tym, ale i drogi zasiada,~Gdzie jako
10 10 |     okrucieństwo - toć wpadnie w rękę.~Ale człowiek upadły, człowiek
11 13 |             rozkosz przeciwnikom moim,~Ale ja, Panie, ufam w miłosierdziu
12 14 |               Gdy smutni Boga wzywali;~Ale Pan każdego broni,~Kto się
13 18 |              ogromne burze zgromadził.~Ale zebranych ciemności ćmę
14 18 |               byli w przygodzie mojej,~Ale mię Pan wnet ratował z litości
15 19 |                przed promieńmi jego.~ ~Ale porządek i ozdoba rzeczy~
16 21 |             się śmieją;~Rozczęli radę, ale miną się z nadzieją.~ ~Bo
17 22 |      Nieprzejednane mija ucho Twoje.~ ~Ale, o Panie, Panie dobrotliwy,~
18 22 |               ufali, a niezasromani.~ ~Ale ja com jest? Com jest, prze
19 22 |               ludzie głodem utrapieni,~Ale i będą hojnie nasyceni;~
20 25 |         miejsca niewdzięczne nie mają,~Ale rozkoszy wieczne przebywają;~
21 27 |                mię swym gniewem karzy,~Ale mię w mojej trudności~Wspomagaj,
22 27 |                Przyjaciele zaniedbali;~Ale mię Pan nie przebaczył,~
23 30 |            Mnie tak mocno utwierdziła;~Ale skoroś twarz odwrócił,~Wnet-eś
24 32 |             jest biczów na grzesznego, ale~Pobożny człowiek będzie
25 33 |            ludzkie myśli opak wywraca.~Ale co sam uradzi, co sam postanowi,~
26 34 |           niedostatku i głodu doznają;~Ale tym, co kładą swą nadzieję
27 34 |          pobożne frasunków przychodzi,~Ale je zo wszytkich sam Pan
28 37 |                już go nie nadyjdziesz;~Ale pokorni, ci ziemię osiędą~
29 37 |              ubogie i dobre niszczyli,~Ale ich miecze w ichże serca
30 37 |                w nacięższym głodzie.~ ~Ale upadku nie ujdą złośliwi,~
31 37 | Nieprzyjacielem głównym zły - dobremu,~Ale go zawżdy Pan wyrwie z rąk
32 39 |               Nie tylko uczynku złego,~Ale i słowa bystrego.~ ~Przeto,
33 39 |               Nie mówiłem i dobrego.~ ~Ale żal mój zatajony~Tym więcej
34 40 |                prawie cień człowieczy,~Ale mię jednak Pan ma na pieczy.~
35 41 |   nieprzyjaciół moich jawnie siadał.~ ~Ale Ty się sam smiłuj. Ty mię
36 42 |             Twe wały~W mię uderzały.~ ~Ale dzień idzie, kiedy Pan nade
37 44 |                nasz wyznawać będziemy.~Ale teraz (niestety!) prostoś
38 45 |               zacnej panny i odzienie,~Ale przy twarzy gaśnie ubiór
39 49 |            torem, co bydło, zajmuje.~ ~Ale głupiego trudno wynicować;~
40 51 |             prawie,~I Tobie nie tajny; ale Ty łaskawie~Racz się ze
41 51 |        miłosierdziu Twoim nie wątpili,~Ale się do Ciebie raczej nawrócili.~ ~
42 51 |             pożądał, paliłbych ofiary,~Ale wiem, że mało dbasz o takie
43 52 |             Nie ścierpi między żywemi,~Ale cię i z domem twoim~Wykorzeni
44 52 |              Będą się tym więcej bali,~Ale będą się i śmiali.~ ~"Otóż -
45 54 |      świętobliwe,~Imię dobrym łagodne, ale złym straszliwe.~Tyś mię
46 55 |               żałościwy;~Nie proszę-ć, ale wołam, takem ja dziś z strony~
47 55 |                zła chęć i trapienie.~ ~Ale ty na mię jedziesz, któregom
48 55 |                płyną, jako olej cichy,~Ale kto chce uważyć, są śmiertelne
49 56 |               którzy krwie mej chciwi;~Ale kiedykolwiek strach mię
50 57 |            Mieszkam nie miedzy ludźmi, ale lwy srogimi,~Miedzy źwierzęty
51 57 |         uczynili.~Doły brali pode mną, ale ciż, co brali,~Zdarzył Bóg,
52 59 |            nich źle nic nie uczynił.~ ~Ale Ty, który władasz zastępy
53 59 |                wszytko miecze prawe.~ ~Ale wszytka ta groźba za śmiech
54 59 |                Twojej sprawiedliwości, ale je zraź swemi~Rękoma i po
55 59 |              psi nocni ulice krzyżują;~Ale będąc krzyżować chleba upraszając~
56 65 |             nasze złości~Nas dolegają, ale w Twej litości~Nadzieję
57 68 |            Ciężkie z więźniów zejmuje, ale wiarołomnym~Pola pustoszy
58 70 |               strony~Jestem utrąpiony;~Ale Ty nie daj niszczyć mię
59 71 |          wieczny, nie racz odstępować,~Ale nad ich nadzieję chciej
60 73 |               w mieście Twym zostanie.~Ale niżli to serce me pojęło,~
61 75 |          topniała, którzy są na ziemi,~Ale zaś przez mię jej słupy
62 77 |             czas ani cieszyć się dała,~Ale do Pana tylko z płaczem
63 77 |                Twoje, na wodach drogi,~Ale nie poszlakowa! żaden Twej
64 78 |               pragnienie wodą ugasili,~Ale Pana przeciwko sobie zapalili~
65 78 |               i mowę zmyślali~Nabożną, ale serca nic nie przykładali~
66 78 |            przymierzu zachowali wiary.~Ale Pan, który nie ma w miłosierdziu
67 78 |           pośmiech wszytkiemu wiekowi.~Ale władze i rządu ani Jozefowym,~
68 79 |                pomnieć naszych złości,~Ale użyj swej litości~Nad nami
69 83 |               pomocy potomkom Lotowym.~Ale Ty, o nasz Panie, tak poczynaj
70 86 |             bojaźni nie masz Twojej.~ ~Ale Ty wielce dobrotliwy~Ty
71 89 |           zapłatę godną swoich złości.~Ale jemu zachowam miłosierdzie
72 90 |            Jesteś i będziesz do wieku;~Ale biednemu człowieku~Co dzień
73 92 |           opowiadając~Nie tylko słowy, ale i gęślami,~Ale i lutnią,
74 92 |            tylko słowy, ale i gęślami,~Ale i lutnią, i skrzypicami.~ ~
75 93 |                wszytki lata~Uprzedził; ale i wieków nie zstanie,~A
76 95 |            uporem~Słuchać nie chcieli, ale doświadczali~Możności mojej,
77 96 |               Co pogaństwo bogi zowie;~Ale Pan niebo z gwiazdami~Własnymi
78 102|               świętej twarzy swojej!~ ~Ale nakłoń ucha, Ojcze dobrotliwy,~
79 102|            prawie jako kwiat ugorny.~ ~Ale Ty na wieki trwać będziesz,
80 104|           niezmierzone wody zakrywały;~Ale skoroś rzekł słowo, a niebo
81 106|             uczynił wedle ich żądania,~Ale przedsię na koniec nie uszli
82 106|               surowie przeciw Aronowi.~Ale zbór niespokojny i sprzeczne
83 106|         krzywdy bożej Fineas cnotliwy,~Ale mieczem złe karał; tymże
84 115|             Panie, stworzeniu podłemu,~Ale czyń sławę imieniowi swemu!~
85 115|            którzy pod ziemię wstąpili,~Ale my, którzy na świecie żywiemy,~
86 118|             Wielki lud mię był obiegł, ale prosząc Boga~Nie uszła ich
87 119|              miłuję,~To na ręku noszę, ale i W sercu piastuję.~ ~ZAIN~
88 119|               słowa,~Źli nade mną tuż, ale praw Twych daleko, Jowa.~
89 126|                 aby tam nie mieszkali,~Ale szli tak spiesznym biegiem,~
90 127|              li z nieba wspomożenia.~ ~Ale komu Pan jest miłościwy,~
91 128|            Nigdy się w żal nie obraca,~Ale czego ziemi zwierzy,~Wszytko
92 129|            czekała~Razu kosy siekącej,~Ale przed czasem zniszczała~
93 132|           świętemu miejsce ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan je znaki
94 137|            gruntu samego rozwalcie!"~ ~Ale i ty, Babilon, strzeż dobrze
95 142|            Ledwe mi już ducha zstanie,~Ale Tobie, mocny Panie,~Świadome,