| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] gniewu 9 gnojów 1 gnoju 1 go 84 godna 1 godne 2 godnego 1 | Frequency [« »] 88 bóg 87 swe 85 swej 84 go 84 pana 83 mi 82 on | Jan Kochanowski Psalterz Dawidów IntraText - Concordances go |
Psalm
1 4 | bojaźń a gniewać więcej go nie chcieli;~Co noc, to 2 4 | Więc nie baranem ani wołem Go błagajcie,~Ale przedeń sumnienie 3 5 | Człowiekowi pobożnemu.~ ~Okryjesz go łaską swoją~Jako napewniejszą 4 8 | Godzien Twej pieczy?~ ~Takeś go uczcił i przyochędożył,~ 5 8 | uczcił i przyochędożył,~Żeś go z anioły telko nie położył;~ 6 8 | nie położył;~Postawiłeś go panem nad zacnymi~Czyny 7 9 | frasunku.~ ~Wszyscy, którzy Go poznali,~Jemu niechaj ufają;~ 8 10 | wpadnie.~ ~Leży za siecią, że go nie znać przy ziemi;~Siła 9 13 | chluby,~Aby miał rzec: "Jam go zstarł i przywiódł do zguby."~ ~ 10 17 | nieupatrzonej.~ ~Uprzedź go, Panie, pobij samego,~A 11 18 | nieprzyjaciela i dogoniłem;~Chciałem go za jedną drogą stłumić - 12 19 | który nie jest taki,~Aby go człowiek mógł słyszeć wszelaki,~ 13 20 | Słyszy prośby nasze, a ócz go żądamy,~Wszytko z łaski 14 21 | jest zacności.~ ~Postawiłeś go wzorem Twego pożegnania,~ 15 22 | chwieje:~Bogu ten ufa, niechże go ratuje,~Niech go wyzwoli, 16 22 | niechże go ratuje,~Niech go wyzwoli, kiedy go miłuje.~ ~ 17 22 | Niech go wyzwoli, kiedy go miłuje.~ ~Tyś mię z żywota 18 22 | gdym ratunku prosił;~Przeto go będę na wszytek świat głosił;~ 19 22 | Dadzą cześć Panu, którzy Go szukają.~Ich serca w cale 20 25 | niewątpliwie~Ma wodzem Pana, który go sprawuje~Tymi drogami, co 21 27 | świętym domu Jego~Wyznawam Go być Boga mego.~ ~Usłysz, 22 33 | chwalą uczciwi.~Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~ 23 34 | wynaszajcie!~ ~Szukałem Go, a On ucho ku mnie skłonił~ 24 34 | Ten ubogi wołał, a Pan go ratował~I w nieszczęściu 25 34 | nieszczęściu jego w cale go zachował.~Wkoło bogobojnych 26 34 | każdej przygodzie znacznie go obronił.~Blisko Pana mają 27 36 | on o Bogu nie wie ani się Go boi,~Więc jeszcze w swychże 28 37 | przyjdziesz~Na miejsce jego, już go nie nadyjdziesz;~Ale pokorni, 29 37 | Stłuc się szkodliwie, bo go z rąk nie spuści.~ ~Byłem 30 37 | głównym zły - dobremu,~Ale go zawżdy Pan wyrwie z rąk 31 39 | grzech zafrasujesz,~Tak go niewidomie psujesz,~Jako 32 41 | nad nim się smiłuje;~Pan go w cale zachowa i zdrowia 33 41 | łaski swej postawi.~ ~Nigdy go nieprzyjaciel jego nie zhołduje,~ 34 41 | zdrowiu odmianę poczuje,~Pan go w przypadku jego łaskawie 35 41 | dzień błogosławiony,~Że go leżąc na marach ostatnich 36 41 | Znać - powiada - że go Pan za grzechy chce skarać~ 37 41 | Żem jako nabliższego brata go szacował,~W którym-em miał 38 45 | sobie przed wszytkimi,~A ty go zwycięż posługami swymi!~ ~ 39 47 | przystali,~Królowie królem swym Go wyznali;~Wielka cześć Jego, 40 49 | czci ludzkiej nabawi,~Bo go śmierć sroga za wszytkiego 41 51 | grzech do siebie, a widzę go prawie,~I Tobie nie tajny; 42 55 | zła śmierć nie minęła,~Aby go ziemia żywo rozstępna połknęła.~ 43 61 | królowi przykładał~Opatrując go nieprzebranym wiekiem;~Na 44 61 | wiecznie będzie siadał,~A Ty go łaską i swym szczyć opiekłem.~ ~ 45 71 | sobie tym czyniąc: "Już go i Bóg - prawi -~Opuścił; 46 71 | Opuścił; gońcie, wiążcie, nikt go nie wybawi!"~Ty mię, Boże 47 74 | łeb wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu sępowi.~ 48 78 | przeciwko sobie zapalili~Kusząc go w sercach swoich, a niehamownemu~ 49 78 | nieprzyjacielowi,~I podał go na pośmiech wszytkiemu wiekowi.~ 50 89 | nim będę przestawał.~Nigdy go nieprzyjaciel jego nie pożyje.~ 51 89 | obrońca!" - rzecze.~A ja go pierworodnym u siebie położę~ 52 89 | Mury, parkany leżą, zewsząd go targają,~Zewsząd szczypią, 53 90 | zawżdy lat ucierasz,~Aż go na wet w ziemię wpierasz.~ ~ 54 91 | szczerze postępuje -~Ja go też także w jego każdą trwogę~ 55 96 | Śpiewajcie Mu, wynoście Go,~Chwalcie święte imię Jego!~ 56 99 | Jemu służyli.~ ~Wzywali Go, a On słuchał uszyma wdzięcznymi~ 57 102| na gniazdzie mały,~Kiedy go maciory płoche odbieżały.~ ~ 58 102| już czas przyszedł, żeby go ratować.~ ~Już ku rumom 59 103| aniołowie, mężni, chwalcie Go,~Którzy słowne nosicie poselstwa 60 105| trzyman w więzieniu srogim,~Aż go Pan wesprzeć raczył duchem 61 105| swym drogim.~Duch Pański go wyświadczył, że w nim okazał~ 62 105| taki, za którym król puścić go kazał,~I poruczył mu dwór 63 105| tak wielce rozmnożył, że go~Silniejszym nieprzyjaciół 64 107| światu opowiadają;~Niech Go chwalą, gdzie ludu zbór 65 107| nawiętszy będzie;~Niech Go nie milczą, gdzie rada siędzie.~ ~ 66 109| pustek się noszą!~Niechaj go z majętności lichwnik wyzuje,~ 67 109| sobie lubuje!~ ~Niechaj go nikt nie wesprze w jego 68 109| człowiek na sobie czuje;~Iż go błogosławieństwo wielce 69 109| mierziało,~Daj to, Panie, aby go wiecznie mijało,~ ~Jako 70 109| stał przy ubogim~I bronił go przeciwko tyranom srogim.~ ~ 71 112| wieczności.~ ~Złe języki go nie trwożą;~Bezpieczen w 72 115| niech nadzieję stawi,~A On go wszelkich trudności pozbawi;~ 73 115| dom Aronów spuści,~A On go z łaski swojej nic opuści.~ 74 115| Niech mu dufają, którzy się Go boją,~Bo krom wątpienia 75 118| wiek nie kroci.~Wzywałem Go w przygodzie, a On w mej 76 135| przed inszemi~I uczynił go włością swą na ziemi.~To 77 135| domie Aronowy.~Wszyscy Go chwalcie, wszyscy pospolicie,~ 78 144| Panie, co jest człowiek, że go tak szanujesz,~Że mu tak 79 145| królestwo tak jest założone,~Że go nigdy nie zgwałcą wieki 80 145| Niego wołają,~Mówię, którzy Go sercem uprzejmym wzywają.~ ~ 81 148| Wszytki wojska, wyznajcie Go!~Słońce i koło miesięczne,~ 82 148| koło miesięczne,~Wyznajcie Go, gwiazdy wdzięczne!~ ~Niebo 83 150| Chwalcie z mocy, chwalcie Go~Z dziwnej wielkości Jego!~ ~ 84 150| Chwalcie bębny, chwalcie Go~Kołem tańca pięknego!~ ~