Psalm

 1 2  |    wiedział~Świat Twe wyroki, boś mi w głos powiedział:~"Tyś
 2 6  |            a krzywdy ludzkie siłę mi odjęły.~Odstępcie precz
 3 16 |           był wzruszony.~ ~Stądże mi roście radość osobliwa,~
 4 17 |        czasy moje,~Proszę, i dziś mi daj ucho swoje!~ ~Objaw'
 5 18 |   fortitudo mea~ ~Ciebie ja, póki mi jedno żywota stanie,~Miłować
 6 18 |           niepobożnych,~Nie mogła mi nigdy szkodzić waśń ludzi
 7 18 |        sprawiedliwość moje płacić mi raczy,~Niewinności myśli
 8 18 | przystojności żywot sprawuje;~Dał mi prędkość, że z jeleniem
 9 18 |        ziemi harde swe czoła.~Tyś mi serca i dzielności dodał
10 18 |   któregom nigdy nie znał, czołem mi bije;~Na słuch tylko w posłuszeństwie
11 22 |         rada;~Przebili ręce, nogi mi przebili,~Wszytki me kości
12 23 |    Pasterz mię pasie,~Nie zejdzie mi nic na żadnym wczasie;~Zawiódł
13 23 | nieprzyjaciel boleje główny;~Włos mi mój wszytek balsamem płynie,~
14 26 |       Tobie pokładać będę, zawżdy mi dostanie~Statku i prawdy.
15 26 |          Ciebie!~ ~Nie dopuszczaj mi umrzeć w tej nieszczęsnej
16 27 |    niedostąpionej skale.~ ~I dziś mi tak Pan mój tuszy,~Że mieć
17 27 |         Panie, prośbę moje~A okaż mi łaskę swoje.~K'Tobie myśli
18 27 |        ogarnąć mię raczył.~ ~Zjaw mi, Panie, drogi swoje,~Nawiedź
19 30 |           w mej chorobie;~Dodałeś mi swej pomocy,~Żem nie ujźrzał
20 31 |           za twardą skałę i zamek mi zstanie.~Tyś mój wał, Tyś
21 31 |       liche zdrowie moje!~ ~Pomóż mi z sideł, które na mię zastawiła~
22 31 |          stracił od płaczu, serce mi struchlało,~Młodość przed
23 35 |      sromotnie nazad uciekają,~Co mi źle myślą.~ ~Jako gwałtowny
24 35 |           Uprzejmość moje złością mi oddali,~Miasto ratunku samiż
25 35 |             Głodni pochlebcę czci mi uwłaczali,~Mną sobie gęby
26 36 |           niepobożnego za świadka mi stoi,~Że on o Bogu nie wie
27 38 |          dla występu mego;~Stanął mi grzech nad głową i ciśnie
28 38 |           Bóg!) niesprawnie;~Chęć mi niechęcią oddał i dziś mię
29 39 |      więcej był objątrzony,~Serce mi w gniewie pałało,~Aż się
30 39 |        będzie w tej niewoli?~Racz mi kres dni mych objawić,~Kiedy
31 40 |         grzech nie pragniesz; toś mi włożył w uszy,~Że Cię ofiara
32 40 |           obelżenie mieli,~Którzy mi mówią: "Tegosmy chcieli."~
33 45 |         meum verbum bonum~ ~Serce mi każe śpiewać panu swemu,~
34 50 |       stąd karał ani winił,~Żebyś mi ofiar umownych nie czynił;~
35 51 |           jasności nabędę;~Zeszli mi poselstwo wesołe, a kości~
36 51 |           swej mądrości;~Przywróć mi dobrą myśl, prze mój grzech
37 55 |      szacował,~By mię był ten, co mi źle myśli, przeszladował,~
38 55 |           przeszladował,~Nigdy by mi tak ciężkie jego złorzeczenie~
39 56 |          nabarziej nasadzi,~Nigdy mi śmiertelny człowiek nie
40 56 |        wszytko opak wywracają;~By mi jedno szkodzić, na to pieczą
41 59 |          nad nieprzyjacielem dasz mi górę moim.~ ~Wszakże nie
42 60 |      czołem uderz, Filistea!"~Kto mi do ręku poda miasto niedobyte?~
43 63 |      litość, Panie!~Przetoż, póki mi lat moich dostanie,~Będę
44 63 |          patrzą dusza moja,~A też mi upaść nie da ręka Twoja.~ ~
45 64 |          szczęść rady jego;~Użycz mi pomocy~Przeciw jego mocy!~ ~
46 69 |     postem dręczył ciało,~Wszytko mi to śmiech u nich jednało.~
47 69 |        ręku niepobożnych,~Nie daj mi tonąć w powódź rzek możnych!~
48 71 |           za twardą skałę i zamek mi stanie.~Wybaw' mię z rąk
49 71 |    snadnieś mię wybawił.~Wróciłeś mi powagę i miejsce uczciwe,~
50 77 |   skrzydła podaje.~ ~Przychodziły mi na myśl dawniejsze lata,~
51 86 |           mię a w trudności~Dodaj mi serca i stałości.~Pomóż
52 86 |           serca i stałości.~Pomóż mi, Panie, słudze swemu,~Niewolnikowi
53 92 |            i skrzypicami.~ ~Serce mi kwitnie, pełenem radości~
54 92 |         róg jednorożcowy.~Członki mi przejął sok balsamowy~I
55 104|           dymem pójdą góry.~Dokąd mi tedy mego żywota dostanie,~
56 108|           uderz, Filistea!"~ ~Kto mi do ręku poda miasto niedobyte?~
57 109|          z rąk moich brali,~Teraz mi to wszytkim złym, zdrajcę,
58 109|         ważył, kogom miłował,~Ten mi to nienawiścią dziś obdarował.~ ~
59 110|           głosem łaskawym:~"Siądź mi po boku prawym,~Aż twe nieprzyjacioły
60 116|   usłyszeć głos prośby mojej;~Dał mi ucho łaskawe - Tego będę
61 116|           będzie przebywał.~ ~Już mi na szyję prawie śmierć okrutna
62 118|     prawie, zewsząd obegnali,~Bóg mi zdarzył, że przegrali.~Obsiedli
63 118|           wojuje.~Śmierci, próżno mi grozisz, nic mi niestraszliwe~
64 118|            próżno mi grozisz, nic mi niestraszliwe~Twoje strzały
65 118|       śmierci zachował.~Otwórzcie mi drzwi Pańskie, niech dam
66 119|          stał statecznie.~Otwórz [mi] wzrok, niech na zakon patrzę
67 119|          wolej Twej dogodzić.~Daj mi swój zakon znać, niech się
68 119|     zdrowiem.~Błąd odejmi, a okaż mi łaskawie swe prawa;~Cnota
69 119|          sprawiedliwy.~ ~vau~Okaż mi łaskę, jakoś rzekł, abych
70 119|      Pełen świat Twej łaski, życz mi prawdy Twej uznania.~ ~THET~
71 119|      wedle słów swych, Jowa -~Daj mi rozum, który ważę wielce
72 119|        dziś lepszy karany;~Objaw' mi swój statut, Panie w dobroć
73 119|        Jestem czyn rąk Twych, daj mi znać swoje rozkazanie;~Dobrzy
74 119|           patrząc i ratunku, oczu mi nie zstanie,~Smiłuj się,
75 119|        zstanie,~Smiłuj się, a daj mi poznać swe wyroki, Panie!~
76 119|     poznać swe wyroki, Panie!~Daj mi poznać swe wyroki, Boże
77 119|          z ust mych będziesz, gdy mi zjawisz prawa swoje,~Chwalon
78 137|           ręka zapamięta;~Niechaj mi język uschnie, kiedy cię
79 142|           swój opowiadam.~ ~Ledwe mi już ducha zstanie,~Ale Tobie,
80 143|        czas mię ratuj, Panie,~Już mi sił ledwe i dusze dostanie;~
81 143|      swoje~Objaw' nade mną a okaż mi drogę,~Po której chodząc
82 145|           będę chwalebnemu;~Żaden mi dzień bez Twojej chwały
83 146|         nieśmiertelny Panie,~Póki mi żywota zstanie,~I usta będą