Psalm

 1 1  |    Pańskie przykazanie;~Dzień li po niebie wiedzie, noc li swoje
 2 6  |          ostatniej ciemności;~Bo po śmierci kto na Cię wspomienie?
 3 9  |       Nie darmo Bóg sprawiedliwy~Po wszytki wieki słynie;~Uplótł
 4 17 |         Że ledwie brzucha zniosą po chwili;~Usta wszeteczne,
 5 17 |    bystrym lew zjęty jadem~Cieką po puszczy zwierzęcym śladem;~
 6 19 |       okiem,~Pojźrzy przynamniej po niebie szerokiem!~ ~Jest
 7 22 |          ziemię,~Da chwałę Panu; po nim jego plemię.~ ~I tak
 8 28 |      jaką zasłużyli sobie,~Znają po Tobie.~ ~Nie chcą rozumieć
 9 30 |        Tego rano umiłuje.~ ~Mnie po prawdzie szczęście było~
10 32 |      wodze,~Aby je człowiek miał po woli w drodze."~ ~Siła jest
11 33 |    słońce gaśnie, gdzie wschodzi po ranu,~Wszyscy niechaj się
12 35 |         wicher niezgoniony~Proch po powietrzu niesie, tak i
13 35 |          brat, tak lamentuje~Syn po swej matce.~ ~A oni się
14 37 |      Obejźrzałem się, a już było po nim;~Szukam, nie umiał nikt
15 44 |        się, i wstając chwalemy~I po wszytek żywot nasz wyznawać
16 44 |          Wstyd oczom nie dopuści po j zrzec wzgórę śmiele~Widząc
17 50 |          co w lesiech tyje,~I co po górach skalistych żyje.~ ~
18 56 |         abych [w] liczbie żywych~Po Twych, Panie, chodził szcieżkach
19 57 |         pokoja.~ ~Ciebie, Panie, po wszytkim świecie przed wszytkimi~
20 59 |       ale je zraź swemi~Rękoma i po wszytkiej rozprósz błędne
21 61 |   powinności~Dług obiecany dzień po dzień oddawał.~ ~
22 65 |     gardzisz, przyda wszyscy, co po ziemi~Okrągłej chodzą, uczesnicy
23 66 |          narody pogańskie!~Niech po świecie pełno wszędzie~Jego
24 68 |   piosnki osobliwe.~Błogosławcie po zborzech swego Zbawiciela,~
25 69 |    dawnym panom zaś przywrócone.~Po nich wdzięczne potomstwo
26 72 |      podobien rosie~Na łąkę gołą po ostrej kosie.~ ~Zakwitnie
27 72 |     Libanie,~Taki chrzęst kłosów po górach wszędzie~I po nizinach
28 72 |      kłosów po górach wszędzie~I po nizinach obfitych będzie.~ ~
29 72 |      nizinach obfitych będzie.~ ~Po wsiach, po mieściech kwitnącej
30 72 |    obfitych będzie.~ ~Po wsiach, po mieściech kwitnącej młodzi~
31 73 |       sercem służy Jemu.~Jaciem, po prawdzie, o włos nie szwankował,~
32 73 |       miał chwalić okrom Ciebie?~Po Tobie, Panie, serce me truchleje,~
33 77 |        trzaskały domy.~Roiły się po niebie w krąg łyskawice,~
34 78 |          i muchy kąsały,~To żaby po pałacach mierzione czołgały,~
35 79 |       wywrócili.~ ~Na pował leżą po ziemi~Trupy sług Twoich,
36 79 |     bestyje drapieżliwe.~ ~Krew' po drogach żywa płynie,~Jako
37 80 |         twarz, a wszytko się nam po myśli stanie!~ ~Wieczny
38 80 |         twarz, a wszytko się nam po myśli stanie l~ ~Winnicęś
39 80 | wygładził,~Onęś swoją mocną ręką po swej myśli wsadził,~Uprawiłeś
40 80 |         twarz, a wszytko się nam po myśli stanie! ~ ~
41 83 |          kiedy zbite głowy~Niósł po wodzie szarłatny strumień
42 83 |   Cisonowy,~Kiedy trupy na pował po rolach leżały~A pola gnojów
43 85 |       społecznie~Prawda i miłość po polach bezpiecznie~Chodzą;
44 91 |         ugodził nogą.~ ~Będziesz po żmijach bezpiecznie gniewliwych~
45 91 |        bezpiecznie gniewliwych~I po padalcach deptał niecierpliwych;~
46 92 |          imię wyznawać.~Dzień li po niebie światło swe rozleje,~
47 96 |      Jego słynie~Tak, jako dzień po dniu płynie.~ ~Niechaj brzmi
48 100|     omnis terra,~Wszyscy, którzy po ziemi chodzicie,~Ku czci
49 103|         jest rozkazanie,~Wszytko po wszytkich kąciech królestwa
50 104|        Siłę twierdzi; stąd olej, po którym twarz gładnie.~Taż
51 105|       Potem, mając głód wzbudzić po wszytkiej ziemi~I wszelką
52 105|   płynęły rzeki szarłatne~Miecąc po brzegach zdechłe ryby niepłatne.~
53 105|        pierworodzony~Jednej nocy po wszytkim państwie zgładzony.~
54 105|        ptacy im w obóz padali,~A po ziemi niebieski pokarm zbierali.~
55 105|        lały twarde krzemienie,~A po suchych pustyniach ciekły
56 106|        bród przebyli~Tak, jakoby po suszy nalepszej chodzili.~
57 106|        między nieżyczliwe pogany~Po różnych kąciech świata miał
58 107|          ku południowi.~ ~Którzy po nieświadomych puszczach
59 107|      Którzy w przeważnym drewnie po morzu żeglują~A swe potrzeby
60 108|        pokój a!~ ~Ciebie, Panie, po wszytkim świecie, przed
61 109|        będzie wiek jego długi,~A po nim dostojeństwo bierze
62 109|        się umykam, tak się kryję po świecie~Jako konik czując
63 110|       głosem łaskawym:~"Siądź mi po boku prawym,~Aż twe nieprzyjacioły
64 115|   zamyśli,~Wszytko się musi stać po Jego myśli.~A ich bałwany
65 118|          mną litości.~Mając Pana po sobie, już ja z ludzkiej
66 118|        Otom ja żyw i będę sławił po wszej ziemi~Sprawy Pańskie
67 119|          praw swych naucz, Jowal~Po śmierciach stąpam, a przedsię
68 127|       będzie,~Próżno czuje straż po blankach wszędzie.~ ~Próżno
69 128|       odmierzy.~ ~Jako wijąc się po tyce~Płodny krzak winnej
70 135|       ziemskich obłoki wyciąga~I po powietrzu szerokim rościąga;~
71 137|      flumina Babylonis~ ~Siedząc po niskich brzegach babilońskiej
72 137|     płakać smutnie,~Powieszawszy po wierzbach niepotrzebne lutnie?~ ~
73 142|      Cierpię takie doległości.~ ~Po drogach, gdzie mię widają,~
74 143|        nade mną a okaż mi drogę,~Po której chodząc bezpieczen
75 146|          A nasze płonne nadzieje~Po powietrzu dmą rozwieje.~ ~
76 147|      dżdżem chłodzi,~Trawę bujną po górach wysokich rodzi.~Który
77 147|      wełną pola odziewa,~A śrzeż po ziemi jako popiół rozsiewa.~