Psalm

 1 8  |       potępieniu~Złemu plemieniu.~ ~Twój czyn jest niebo, Twoich
 2 9  |           strachem ogarniony~Widząc Twój wzrok straszliwy.~ ~Ty litujesz
 3 9  |          Nie daj się zmocnić złemu;~Twój sąd niech będzie do końca~
 4 11 |      nadalej jako ptak prędkopióry;~Twój nieprzyjaciel łuk wziął,
 5 18 |          pola martwymi ciały.~Gniew Twój, Panie, rozdął morza, gniew
 6 19 |             Z nich Twoje wolą sługa Twój poznawa,~Pewien nagrody,
 7 21 |            Przed Tobą nieprzyjaciel Twój się nie uchroni;~Twoja ręka
 8 21 |         podadzą sromotnie, a w oczy~Twój łuk nieuchroniony przedsię
 9 23 |            będę, bo Pan mój ze mną.~Twój pręt, o Panie, i laska Twoja~
10 26 |          oczyma miłosierdzie Twoje;~Twój zakon święty to ścieżki
11 26 |            w tej niewinności~Ołtarz Twój święty kołem radości~Otoczę (
12 26 |            najduję,~Jako ja, Panie, Twój dom miłuję;~Ciągnie mię
13 40 |          czynić, Boże nieprzeżyty!"~Twój zakon w moim sercu jest
14 42 |         wszeteczny:~"Gdzie teraz on twój, nędzniku wygnany,~Bóg zawołany?"~ ~
15 42 |             pytają:~"Gdzie teraz on twój, nędzniku wygnany,~Bóg zawołany?"~ ~
16 45 | nieprzyjaciele!~ ~Prawda i ludzkość twój wóz niech sprawuje,~A sprawiedliwość
17 45 |           przeklętą;~Przeto cię Pan twój znaczną przed inszymi~Uczcił
18 48 |       Twoich doznali,~Próżno się na Twój wierny lud zbierali.~ ~Ujźrzeli,
19 51 |             cnoty, tam kładzione~Na Twój ołtarz będą cielce poświęcone.~ ~
20 62 |            swemu;~Bogactwem cię Bóg twój nadał,~Strzeż, byś serca
21 63 |           był w kościele Twoim,~Tak Twój przybytek widzę okiem swoim.~ ~
22 66 |           Twoje siłę sławić, Panie?~Twój strach Tobie wszytki ściele~
23 66 |            Boże prawdziwy,~Nawiedzę Twój dom szczęśliwy~I ołtarze
24 68 |           Wierne, Panie, Twe słowo; Twój chód oglądali~Nieprzyjaciele
25 69 |           lud przeklęty~Lekce uważa Twój zakon święty.~Twój pośmiech,
26 69 |            uważa Twój zakon święty.~Twój pośmiech, Twoja wzgarda
27 72 |         królewicowi,~Aby w porządku Twój lud sprawował,~Jednako z
28 74 |       nieprzebyte wody ostradały.~ ~Twój dzień jest i noc Twoja;
29 74 |             wszetecznej mowy,~Na co Twój nieprzyjaciel zawżdy jest
30 76 |              kiedy Cię gniew ruszy.~Twój ogromny wyrok zagrzmiał
31 79 |        Pohańcy, o Boże żywy,~Wojują Twój kraj właściwy:~Kościół Twój
32 79 |         Twój kraj właściwy:~Kościół Twój zesromocili,~Miasto z gruntu
33 79 |           Rychłoż, wiekuisty Panie,~Twój przeciw nam gniew ustanie?~
34 79 |        przez miecz srogi~Zniszczyli Twój lud ubogi;~Miasta i zamki
35 80 |       gruntu prawie niszczeją gniew Twój na się czując;~Miej swoje
36 83 |             dziwnych rad szukają na Twój lud ubogi.~"Pódźmy - prawi -
37 84 |            Tobie swą moc położyli~I Twój nawiedzić dom umyślili.~ ~
38 85 |         nasze już ku sobie,~A gniew Twój dawny niechaj zgaśnie w
39 88 |            ciężkie strachy zejmują.~Twój mię gniew, zapalczywość
40 89 |          tej niełasce? Stanie~Wżdam Twój srogi gniew kiedy, nieśmiertelny
41 90 |             lata się umykają.~ ~Kto Twój, nieśmiertelny Boże,~Gniew
42 90 |      bojaźni Twej żyć umie,~Ten, co Twój gniew jest, rozumie.~ ~Raczże
43 94 |             swą na szrót puścili?~ ~Twój lud trapią, dziedzictwo
44 102|      siedząc za swym stołem.~ ~Prze Twój gniew surowy (boś mną zapalczywy~
45 103|    krewkości,~Żywot śmierci łakomej twój odejmuje~A ciebie miłosierdziem
46 104|       rozrządzeniem stoją.~Chmury - Twój wóz; Twe konie - wiatry
47 105|             wyprawił: "Syn opłakany~Twój, Jakubie, w niewolą jest
48 109|         morduje,~A darmo; sługa zaś Twój niech się raduje.~Niechaj
49 110|             przy tobie, swym panie,~Twój lud chętliwie stanie:~Lud
50 116|        srodze wetujesz.~ ~Jam sługa Twój, jam jest syn niewolnice
51 119|        wzrok, niech na zakon patrzę Twój bezpiecznie.~Nie taj praw
52 119|          uchowaj hańby, bo ja czcię Twój zakon święty.~Książęta przeciw
53 119|         ufność i ochłoda moja,~Ślub Twój mię wraca od śmierci ostatniej
54 119|            Nosząc pęta niepobożnych Twój zakon wyznawam,~Dla chwały
55 119|         litości Twej jam żyw, zakon Twój moje kochanie;~Pomści krzywdy
56 119|            I oczy patrząc ustały na Twój ratunk, Panie.~Więdnę jako
57 119|       śmierciach stąpam, a przedsię Twój zakon wyznawam,~Źli mię
58 119|    człowiekowi.~ ~SAMECH~Jako zakon Twój miłuję, tak się brzydzę
59 119|         bierz się za krzywdę swoje: Twój zakon zgwałcony,~Który u
60 119|           Twoje sprawiedliwe,~Zakon Twój nienaganiony, świadectwa
61 119|        depcą źli naukę Twoje.~Zakon Twój miłuję, Ty też umiłuj mię,
62 119|         zgorszenie~Żadne; patrzę na Twój ratunk i na Twe rzeczenie.~
63 119|           Pragnę Twej pomocy, zakon Twój moje kochanie.~Żyw' mię
64 119|         zginął,~Szukaj mię, bo mnie Twój zakon z serca nie wypłynął. ~ ~
65 121|  wszytkorodny krąg ugruntował.~ ~To twój stróż. Ten cię z oczu nigdy
66 122|             przebywa,~Którego niech twój przyjaciel z tobą używa;~
67 132|        radością!~Jesli Dawid, sługa Twój, łaskę miał u Ciebie,~Nie
68 132|             słowem swoim:~,,Potomek twój usiędzie w majestacie twoim,~
69 143|            jest Bogiem moim.~ ~Duch Twój prawdziwy niechaj mię sprawuje,~