Psalm

 1 2  |          syn, jam cię dziś umnożył sobie.~ ~Żądaj mię, ocz chcesz,
 2 2  |           rękami twymi."~ ~A tak o sobie, wy królowie, czujcie,~Wy,
 3 3  |          tym serca nawięcej dodają sobie,~Jakobych ja już prawie
 4 4  |           Także wiedzcie: kogo Pan sobie ulubuje,~Tego w żadnej przygodzie
 5 5  |               Próżno zły ma tuszyć sobie,~Aby miał zmieszkać przy
 6 8  |          jako chcą, Ciebie mierzią sobie;~Z ust niemowlątek roście
 7 10 |         ludźmi brakuje,~Ale i Boga sobie lekce szacuje;~Bezbożne
 8 14 |          za dobrymi.~ ~W śmiech to sobie obracali,~Gdy smutni Boga
 9 18 |        Obcy ku mnie twarz chętliwą sobie zmyślają,~Nasłabieli i zamkom
10 22 |        obrałem Cię Bogiem wiecznym sobie.~ ~Nie chciejże mię dziś
11 22 |            świata zstawać,~Będą to sobie przez ręce podawać.~Będą
12 28 |        Niech łaskę, jaką zasłużyli sobie,~Znają po Tobie.~ ~Nie chcą
13 30 |               Cóżem ja miał począć sobie,~Jedno głos podnieść ku
14 35 |   pochlebcę czci mi uwłaczali,~Mną sobie gęby dworni wymywali~Darmojadowie.~ ~
15 35 |        ręce wpadł, czegośmy nieraz~Sobie życzyli."~ ~Bodajże jawnej
16 35 |          wieczną odnieśli~Hańbę na sobie, którzy się podnieśli~Hardzie
17 36 |        jeszcze w swychże złościach sobie pochlebuje,~Za co bożą i
18 37 |            kolwiek będziesz życzył sobie;~Porucz Mu żywot i wszytkie
19 39 |          Próżno gdzie indziej słać sobie;~Wszytka jest nadzieja w
20 40 |          najduję;~Prosto i serca w sobie nie czuję.~Raczże mię, mocny
21 45 |            krainy;~Król cię ulubił sobie przed wszytkimi,~A ty go
22 48 |         który nie masz nic równego sobie,~Słusznie oddawa chwałę
23 49 |           że Ty mnie przyjmiesz ku sobie.~ ~Nic to, że kogo fortuna
24 50 |        krąg ziemski i co zamknął w sobie.~Jaz bych to mięso miał
25 50 |            stąd już kładł podobnym sobie;~Zleś mię rozumiał; obliczę-ć
26 55 |         zdejmuje.~ ~I mówię czasem sobie: Gdzież to człowiekowi~Wolno
27 55 |          któregom ja z wiela~Obrał sobie i zawżdy miał za przyjaciela;~
28 55 | przyjaciela;~Obaswa swych tajemnic sobie się zwierzała~I do Pańskiego
29 57 |      Ochotną myśl, ochotne serce w sobie czuję,~Nowy psalm Panu,
30 65 |           kogoś obrał przyjacielem sobie,~Aby przebywał w Twoim domu
31 68 |            Bóg osobliwe~Mieszkanie sobie obrał i nie chce na wieki~
32 68 |          kościół na wieki ulubował sobie.~Przetoż Temu dziękujmy
33 71 |            brzmi; niech mię palcem sobie,~Jako chcą, ukazują, ufność
34 71 |       fortele swoje obracają~Serce sobie tym czyniąc: "Już go i Bóg -
35 71 |            hańbę ze mnie zdjętą na sobie widzieli.~A ja więc, próżen
36 74 |            Ty obrał był mieszkanie sobie.~Powstań kiedy a rozgrom
37 74 |            upadły wstyd odniósł na sobie,~Owszem mógł za Twą łaskę
38 78 |        ugasili,~Ale Pana przeciwko sobie zapalili~Kusząc go w sercach
39 78 |    nawysszy ich odkupicielem.~Więc sobie twarzy smutne i mowę zmyślali~
40 78 |           spadaniem cięciwy.~Bogów sobie z kamienia nowych nakowali~
41 78 |  silońskiemi,~Gdzie był mieszkanie sobie ulubił na ziemi.~Arkę nieprzyjaciołom,
42 78 |          skały,~Na których kościół sobie zbudował tak trwały~Jako
43 79 |          Oczy pasie, duszę cieszy,~Sobie i z swym równym śmieszy.~ ~
44 80 |           człowiekiem,~Któregoś Ty sobie obrał przed niemałym wiekiem.~ ~
45 83 |            wielki, nie masz równia sobie. ~ ~
46 85 |         Obróćże serca nasze już ku sobie,~A gniew Twój dawny niechaj
47 86 |           Niech świat wymyśla bogi sobie,~Żaden nie będzie rówien
48 88 |            martwe, sił nie czuję w sobie,~Myśl moja wszytka tylko
49 89 |   cokolwiek świat wielki zamknął w sobie.~Południe i północy, wschód
50 89 |       nieśmiertelny Panie?~Wspomni sobie, jako kres ciasny mego wieka:~
51 102|           frasunek wieczny~Krwie w sobie nie czuję, nie masz na mnie
52 105|        Wiążą wszytek świat, jako w sobie szyroki.~Pomni na ligę swoje
53 106|        owszem ulali~Złotego cielca sobie, przed którym klękali.~Klękali (
54 106|          mściwy~Gniew uśmierzył, a sobie i potomstwu swemu~Zjednał
55 106|         zapalony~Lud swój omierził sobie i kraj ulubiony~I dał je
56 108|      Ochotną myśl, ochotne serce w sobie czuję,~Nowy psalm Panu swemu,
57 109|        wyzuje,~A obcy w jego pracy sobie lubuje!~ ~Niechaj go nikt
58 109|       Niechajże je zły człowiek na sobie czuje;~Iż go błogosławieństwo
59 118|         mną litości.~Mając Pana po sobie, już ja z ludzkiej strony~
60 119|           nie przepamiętam, w tych sobie lubuję.~ ~gimel~Użycz zdrowia,
61 119|        mierzi, Twe ustawy ulubiłem sobie;~Siedmkroć na dzień prze
62 121|            przedsię ty tusz dobrze sobie,~Bóg w nieszczęściu twym
63 131|            myśli moich, ani ja mam sobie~Pewniejszego ratunku, jeno
64 135|            pochwaleń, który~Ulubił sobie wierzch syjońskiej góry!~ ~
65 137|      piosnkę syjońską każe śpiewać sobie.~Przebóg! Jako to ma być,
66 139|          też tak człowiek pomyślił sobie,~Żeby w nocnych ciemnościach
67 140|           ja łaskawym~Znał przeciw sobie zawżdy w boju krwawym.~Nie
68 146|         ufajcie,~Bo ten nie pomoże sobie~Pogotowiu ani tobie.~ ~Skoro