Psalm

 1 13 |              Rozświeć moje ciemności swym nieogarnionym~Światłem,
 2 17 | sprawiedliwej skaźni Twej czekam;~Ty swym krzywego upatruj okiem,~
 3 18 |             do siebie.~Trzęsła się w swym gruncie ziemia na wszytki
 4 27 |              mną swej twarzy~Ani mię swym gniewem karzy,~Ale mię w
 5 29 |           wyznawana będzie.~ ~Pan na swym tronie siedział, gdy potop
 6 29 |           potop świat psował,~Pan na swym tronie będzie na wieki królował.~
 7 34 |              drapieżni, którzy siłom swym ufają,~Często niedostatku
 8 35 |             bytność swoje~Przy mnie, swym słudze!~ ~Wstań a rozciągni
 9 37 |        sprawuje~I drogi jego w sercu swym lubuje;~Jeśli upadnie, Pan
10 37 |        między ludźmi słynie;~Zakon w swym sercu Pański ugruntował,~
11 46 |             Pan miłuje~I przybytkiem swym mianuje,~Rzeka odnogami
12 47 |              rozkazuje~I wiecznie na swym tronie króluje.~ ~Mocarze
13 47 |           przystali,~Królowie królem swym Go wyznali;~Wielka cześć
14 49 |       człowiek łakomie nabywał~I nad swym bliźnim fortelów używał.~ ~
15 49 |             Szaleni ludzie, którzy w swym władaniu~Nadzieję kładą
16 49 |                Używa wczasów, żądzom swym folguje,~A tenże żywot i
17 51 |           żądzą przeklętą!~ ~A ja, w swym upadku przez Cię podźwigniony,~
18 58 |       nieprawdą zaraz się rzucili.~ ~Swym ostrym jadem podobni do
19 59 |           mię ratuj, a pojźrzy okiem swym ku ziemi;~Pokarz jawnie
20 60 |        Dawałeś Ty niedawno chorągiew swym wiernym~Iszcząc się w słowie
21 60 |        obrony!~Mówił Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"Sznurem
22 61 |              siadał,~A Ty go łaską i swym szczyć opiekłem.~ ~Tam wolen
23 66 |            mej duszy.~ ~U tegom ja w swym frasunku,~W swych troskach
24 66 |         fałszu nic nie było.~ ~Kto w swym sercu zakał nosi,~Taki Pana
25 67 |         nostrI et benedicat~ ~Pokryj swym miłosierdzim, Panie, nasze
26 68 |           Panie, kiedyś jawnie przed swym ludem chodził,~Kiedyś swoje
27 68 |           Synajcu był widzian albo w swym namiecie.~Ubiegłeś, możny
28 68 |           niebie przebywającemu!~Ten swym głosem jest straszny stworzeniu
29 74 |            tak wiele szkód widzisz w swym kościele.~ ~Pełne Twoje
30 74 |             mocnie ustawił,~Tyś lato swym dowcipem i zimę naprawił.~ ~
31 77 |          ziemi.~ ~I myśliłem w sercu swym: "Takżem na wieki~Już wypadł
32 77 |         żałować,~Ani łaski w gniewie swym chce okazować?"~ ~Co mówię?
33 79 |              duszę cieszy,~Sobie i z swym równym śmieszy.~ ~Rychłoż,
34 80 |        wielkie, niezmierzone cieniem swym zakryła,~A wysokich gałęziami
35 86 |           moje;~Zawżdym Cię wzywał w swym frasunku,~A Tyś dodawał
36 86 |         Wyznają swoim stworzycielem,~Swym Panem i swym zbawicielem.~ ~
37 86 |          stworzycielem,~Swym Panem i swym zbawicielem.~ ~Tyś ani wiekiem
38 89 |            stolica, póki dzień torem swym płynie.~A gdzie by dzieci
39 93 |           rzeki, niechaj głośne wały~Swym gęstym szykiem uderzają
40 94 |              będą kazali?~Długoż się swym łotrostwem będą chlubili,~
41 94 |       Szczęśliwy, którego Ty uczniem swym liczysz,~Boże wieczny, i
42 96 |        spieście;~Bijcie czołem przed swym Panem~W domu Jego zawołanem.~ ~
43 102|          proszę, Panie, przybądź [z] swym ratunkiem!~ ~Jako dym, tak
44 102|             łzy żywe piję siedząc za swym stołem.~ ~Prze Twój gniew
45 102|             miasto swe naprawisz~I w swym majestacie widomie się stawisz,~
46 103|      odejmuje~A ciebie miłosierdziem swym koronuje,~ ~Który cię wszelakich
47 105|           Pan wesprzeć raczył duchem swym drogim.~Duch Pański go wyświadczył,
48 108|                Mówił Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"Sznurem
49 110|               Rzekł Pan do pana mego swym głosem łaskawym:~"Siądź
50 110|           ruszenia twego przy tobie, swym panie,~Twój lud chętliwie
51 113|           słynie,~Póki pamiętny wiek swym torem płynie.~ ~Gdzie żarze
52 119|          moja mdleje, racz ją słowem swym ochłodzić;~Chęć moje widzisz,
53 119|             Przypatrzyłem się myślom swym, błąd wszytki me sprawy;~
54 119|           moje;~Wiedz o mnie, słudze swym, który ważę prawa Twoje.~
55 119|            wiernym.~Rządź mię słowem swym, niech nie ma złość nade
56 119|              Jowa.~I Tyś jest bliski swym wiernym; wszytki są stateczne~
57 119|            kochanie.~Żyw' mię słowem swym ku swej czci; jam jak owca
58 120|      potwarzy języka zdradnego!~ ~Co swym kłamstwem pozyszczesz, języku
59 128|             żona.~ ~Ociec siędzie za swym stołem,~A dziateczki stoją
60 132|          pierwej swego progu,~Ani na swym łożu lec, ani oczu zmrużyć,~
61 136|              nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy nieprzebrany;~
62 136|              nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy nieprzebrany.~ ~
63 140|             niewstydliwych,~Którzy w swym sercu zdradę tylko knują~
64 149|          dobrymi.~Niech się w twórcy swym chełpią Izraelczycy,~Niechaj
65 149|            Niechaj się królem cieszą swym Syjończycy.~Imię Jego i