Psalm

 1 12 |      kroć przelewany.~Panie, Ty nas zachowaj od ludzi zdradliwych;~
 2 14 |         rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz
 3 33 |     Widzi z pałaców swoich, ile nas na ziemi~Żywota wspiera
 4 35 |    sprawiedliwy,~A uznaj, kto z nas praw jest, a kto krzywy,~
 5 44 |         w potrzebie obroni;~Tyś nas, Panie, z ciężkiego trapienia
 6 44 |       teraz (niestety!) prostoś nas zahaczył~Aniś przed wojskiem
 7 44 |         odłączone;~Rozprószyłeś nas między pogaństwo zelżone,~
 8 44 |  pogaństwo zelżone,~Zaprzedałeś nas, lud swój, prawie niebogato,~
 9 44 |       namniej nasze nogi.~A toś nas między smoki zamknął okrutnymi~
10 46 |      niewątpliwy:~On w uciskach nas ratuje,~Niech nam bojaźń
11 46 |         zastępy władnie,~Zawżdy nas obroni snadnie;~Bóg Abramów
12 46 |       wszędzie~I ten walczyć za nas będzie.~ ~Sam, co żywo,
13 46 |         zastępy władnie,~Zawżdy nas obroni snadnie;~Bóg Abramów
14 46 |       wszędzie~I ten walczyć za nas będzie. ~ ~
15 47 |        podał nam grody,~Ten pod nas możne podbił narody,~Dał
16 48 |      nam jest nieskończone;~Ten nas z łaski swej szczyrej opatrować
17 53 |         rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz
18 60 |  destruxisti nos~ ~Rozproszyłeś nas, Boże, Boże niezmierzony,~
19 60 |     Boże niezmierzony,~Skaziłeś nas, naszymi grzechy obrażony;~
20 60 |       porzuciwszy~Nawróć się do nas teskliwych życzliwszy!~Ruszyłeś
21 60 |        trapiony~A przyjmi znowu nas do swej obrony!~Mówił Pan
22 65 |   niestetyż) dawne nasze złości~Nas dolegają, ale w Twej litości~
23 66 |     zacnej chwały będzie!~ ~Ten nas z swej dobroci żywej~Objął
24 66 |    nasze liche nogi."~ ~Prawieś nas, o wieczny Boże,~Ogniem
25 66 |      więcej dodawać.~ ~Wegnałeś nas w dół pokryty,~Włożyłeś
26 66 |     wody srogie~Szlichmy, a Tyś nas ubogie~Krom urazu i krom
27 67 |    ojcowskiej miłości;~Rozświeć nas światłem swoim, abychmy
28 68 |        dziękami wiecznymi,~A On nas niech okrywa dobrodziejstwy
29 74 |      repulisti in finem~ ~Także nas już na wieki, Boże nasz,
30 79 |       imię swe zawołane~Przyjmi nas za przejednane!~ ~Nie daj,
31 80 |      rychło ku pomocy;~Przywróć nas ku łasce swojej, niezwalczony
32 80 |       żalu nam dodają.~Przywróć nas ku łasce swojej, niezwalczony
33 80 |         drogi nie zejdziemy;~Ty nas będziesz żywił, a my wzywać
34 80 |   wzywać Cię będziemy,~Przywróć nas ku łasce swojej, niezwalczony
35 85 |         Przeciw człowieku.~ ~Ty nas ożywić masz nędzą zmorzone,~
36 89 |     Którym nieprzyjaciele naszy nas zelżyli~Ani pomazańcowi
37 90 |       serca troskliwym.~ ~Nasyć nas owocem swego~Miłosierdzia
38 97 | Radujcie się, cnotliwi!~A dokąd nas Pan żywi,~Znać wesołymi
39 98 |        to swą tylko sprawił,~Że nas z niewolstwa wybawił;~Jego
40 100|         tchniemy,~On sprawuje w nas, a pewnie nie my.~Mychmy
41 103|  zachodu daleko pała,~Tak On od nas daleko grzech nasz oddala.~ ~
42 106|        o Boże nasz, Ty chciej o nas radzić,~Chciej nas, błędne,
43 106|     chciej o nas radzić,~Chciej nas, błędne, zebrawszy pospołu
44 108|          trudności,~A wysłuchaj nas w naszej doległości!~ ~Mówił
45 115|         łasce Jego stoją.~Pan o nas pomni, Pan nam błogosławi~
46 117|        chwałę dajcie.~ ~Abowiem nas umiłował,~Hojnie łaską swą
47 118|         przejźrzeniu,~Co dziś u nas w podziwieniu.~To jest on
48 118|    pocieszę nam sprawiony.~Miej nas w obronie swojej, zdarz,
49 123|  łaskawie przebaczy.~ ~Użal się nas, użal, nieśmiertelny Boże,~
50 123|       pośmiechów i wzgardy,~Tak nas ten lud trapi, swoim szczęściem
51 124|       życzliwość Pańska,~Gdy na nas wszytka siła przyszła pogańska:~ ~
52 124|     przyszła pogańska:~ ~Już by nas (tak się byli wściekli uparli),~
53 124|        wściekli uparli),~Już by nas prawie byli żywo pożarli;~
54 124|       byli żywo pożarli;~Już by nas powódź straszna, już by
55 124|         powódź straszna, już by nas była~Nawałność niesłychanych
56 124|       cześć będzie na wieki,~Ze nas raczył z ich srogiej wyrwać
57 124|    Ponieważ tak wielmożny Pan o nas czuje,~Pan, który swoją
58 126|         wszemu,~Z oków ciężkich nas wybawił~I na swobodzie postawił.~ ~
59 129|      Pańscy wybrani:~Z młodości nas trapili,~Trapili srodzy
60 129|         srodzy pogani,~Przedsię nas nie pożyli.~ ~Grzbiety nam
61 129| Nieznośnymi plagami -,~I głodem nas mordowali,~I ciężkimi pracami.~ ~
62 129|         pęta w swej srogości,~A nas niewolej zbawił.~ ~Bodaj
63 136|      jest wiecznemu;~Nie raczył nas przepomnieć w nasze doległości,~
64 136|       nie będzie litości;~Odjął nas rękom srogim i mocy pogańskiej,~
65 137|   gotowy.~Szczęśliwy, któryć za nas odmierzy twe winy~A o skałę