Psalm

  1 1  |             który nie był miedzy złymi w radzie~Ani stóp swoich torem
  2 1  |            swoje konie,~On ustawicznie w Pańskim rozmyśla zakonie.~ ~
  3 1  |               być muszą pohańbieni~Ani w liczbie z dobrymi będą policzeni;~
  4 2  |           królowie znaczni~Schodzą się w radę, chciwi rozerwania.~ ~
  5 2  |               Świat Twe wyroki, boś mi w głos powiedział:~"Tyś mój
  6 2  |              otrzymasz snadnie;~Dam ci w dziedzictwo wszytko ludzkie
  7 2  |            jest podana;~Oglądajcie się w swych sprawach na Pana,~
  8 2  |                 by was więc nie włożył~W liczbę straconych; bo jeśli
  9 2  |               to szczęśliwy~Tylko, kto w Nim swą nadzieję położył.~ ~
 10 3  |              Kiedym Cię kolwiek wzywał w swojej potrzebie,~Zawżdym
 11 3  |             Powstań, Panie, a broń mię w mej niewinności;~Żaden mój
 12 3  |           wytrzymać nie mógł; biłeś je w gęby,~A oni w krwawym piasku
 13 3  |                 biłeś je w gęby,~A oni w krwawym piasku zbierali
 14 3  |            Panie, zdrowiem szafujesz~I w ostatnich przygodach snadnie
 15 4  |                Pan sobie ulubuje,~Tego w żadnej przygodzie już nie
 16 4  |           piwnice winem zastawiają;~Ja w nadzieję łaski Twej będę
 17 5  |             percipe~ ~Przypuść, Panie, w uszy swoje~Słowa i wołanie
 18 5  |               Ciebie~Smutne oczy mając w niebie:~ ~Tyś Bóg świętobliwy
 19 5  |                prawie;~Nie kochasz się w żadnej sprawie,~Gdzie by
 20 6  |             kto na Cię wspomienie? Kto w grobie~Położony będzie mógł
 21 6  |               głos płaczu mego przyjął w uszy swoje~I łaskawie wysłuchał
 22 7  |               Deus meus, in Te speravi~W Tobie ja samym, Panie, człowiek
 23 7  |            górę ma nade mną,~Niech mię w proch zetrze i moje cześć
 24 7  |              Powstań, o Panie wieczny, w gniewie Twoim~Przeciw złych
 25 7  |           prawem swoim~Opisał; oto lud w wielkiej gromadzie~Wyroku
 26 7  |               a człowiek cnotliwy~Jest w opiece Twej, Boże sprawiedliwy!~ ~
 27 7  |             nie mogą~Myśli człowiecze, w Twej stojąc obronie,~Przed
 28 7  |               trwogą,~Bo szczyre serce w Twojej jest zasłonie.~O
 29 7  |              gotuje~Śmiertelne. Zapadł w zazdrość człowiek plony,~
 30 7  |                ugodzi.~ ~Sam się upęta w chytrym sidle swoim;~Nań
 31 8  |          zacnymi~Czyny swoimi.~ ~Dałeś w moc jego wszytki bydła polne,~
 32 9  |           światu podawał.~ ~Będę wesół w Twej obronie,~Będę wszechnaświętszemu~
 33 9  |               dodaje ratunku~Położonym w krzywdach srogich~I w żałosnym
 34 9  |        Położonym w krzywdach srogich~I w żałosnym frasunku.~ ~Wszyscy,
 35 9  |               się nie oszukali,~Którzy w Nim ufność mają.~ ~Mieszkającemu
 36 9  |               moc opowiadajcie~Narodom w każdej stronie!~ ~Pomścił
 37 9  |              Boże nieogarniony,~Patrz, w jakiej niebezpleczności~
 38 9  |           Abych Twe sprawy mógł sławić~W cerkwi Twojej wybranej.~ ~
 39 9  |             lamentował,~A Tyś usłyszał w niebie;~Teraz się będę radował~
 40 9  |              Mając obrońcę z Ciebie.~ ~W tym się dole potopili,~Który
 41 9  |           potopili,~Który sami kopali;~W tym się sidle połowili,~
 42 9  |          Uplótł się człowiek zdradliwy~W swoich rąk własnych czynie.~ ~
 43 10 |                Odwrócił precz ode mnie w doległość moję?~Gdy zły
 44 10 |               ubogie, bodaj sam zginął w swej radzie!~ ~Skąd pocznę?
 45 10 |               biesiedzie~Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako bluźnienie~
 46 10 |                   Upatruje chudzinę, a w cieniu skryty~Strzeże, jako
 47 10 |            cieniu skryty~Strzeże, jako w jaskini lew jadowity;~Czyha,
 48 10 |         zdradnie,~I porwie, jeśli jako w jego sak wpadnie.~ ~Leży
 49 10 |       cierpliwości~Mówiąc: "Nie ma Bóg w myśli niczyich złości"?~ ~
 50 10 |             okrucieństwo - toć wpadnie w rękę.~Ale człowiek upadły,
 51 10 |            Zetrzy niepobożnego, zetrzy w proch, Panie,~Czyń sąd o
 52 10 |               wieki słynąć,~A grzeszni w Jego ziemi muszą zaginąć.~ ~
 53 10 |              myśli uczynić, to przyjąć w uszy:~Broń sirot, broń upadłych;
 54 12 |            kłam; usty-ć pochlebiają,~A w chytrym sercu jadu śmiertelnego
 55 12 |            dobrze się mieć mamy;~Każdy w swej gębie wolen, my pana
 56 13 |               o wieczny Panie, przyjąć w uszy swoje!~ ~Rozświeć moje
 57 13 |              moim,~Ale ja, Panie, ufam w miłosierdziu Twoim,~Ze mię
 58 13 |              mię Ty nie opuścisz, a ja w głośne strony~Będę imię
 59 14 |                non est Deus~Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga,
 60 14 |                Boga, przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła błędzie~
 61 14 |             się już nie uznają,~Którzy w złościach rozkosz mają,~
 62 14 |               Pan trzyma za dobrymi.~ ~W śmiech to sobie obracali,~
 63 15 |           tabernaculo Tuo~ ~Kto będzie w Twoim mieszkaniu przebywał?~
 64 15 |            ratuje,~Ma niepobożne ludzi w nienawiści,~Dobrym, gdzie
 65 15 |            naciężej - ziści;~Pieniędzy w lichwę nikomu nie dawa,~
 66 16 |          Ciebie;~Ty mię chcieJ wspomóc w mojej doległości,~Boże litości!~ ~
 67 16 |                 Pan część mej nagrody,~W opiece Jego nie boję się
 68 16 |          wielce dziękuję,~Którego radę w sercu swoim czuję;~Czuję
 69 16 |           zarze,~Duch mię mój karze.~ ~W każdej swej myśli i w każdej
 70 16 |                  W każdej swej myśli i w każdej swej sprawie~Mam
 71 16 |               swojej~Nie przepamiętasz w grobie dusze mojej~Ani dopuścisz
 72 17 |            myśli skrytej,~Zszedłeś mię w nocy nieznakomitej;~Doświadczyłeś
 73 17 |   nieznakomitej;~Doświadczyłeś mię, by w ogniu złota,~A nie nalazłeś,
 74 17 |          naszladuję,~To usty mówię, co w sercu czuję;~Słów Twoich
 75 17 |             mej nodze;~Wysłuchałeś mię w złe czasy moje,~Proszę,
 76 17 |               skrzydeł zasłonić,~Abych w nadzieję Twojej opieki~Mógł
 77 17 |                 Ze wszytkich mię stron w koło zawarli~I oczy swoje
 78 17 |          szczenię lwice szalonej~Czyha w jaskini nieupatrzonej.~ ~
 79 17 |             władze nie mają~Ci, co się w marnym świecie kochają~Przestając
 80 17 |         niedojadki.~ ~A ja, mój Panie, w tej niewinności~Ujźrzę twarz (
 81 17 |                jawi prawie~Stawisz się w świętej swojej postawie. ~ ~
 82 18 |          nieuchronione sidła wrzuciła.~W tym niebezpieczeństwie będąc
 83 18 |          skargę do siebie.~Trzęsła się w swym gruncie ziemia na wszytki
 84 18 |            nieu jeżdżonych.~Oblókł się w noc, swą stolicę mgłami
 85 18 |                Zbieżeli mię nagle byli w przygodzie mojej,~Ale mię
 86 18 |              zostanę wiecznie przy Nim w tej stateczności,~I będę
 87 18 |               serca i dzielności dodał w bój srogi,~Tyś dał grzbiet
 88 18 |                mi bije;~Na słuch tylko w posłuszeństwie praw moich
 89 18 |         zdrowia mego; Ty pomstę dawasz~W rękę moje i w moc państwa
 90 18 |            pomstę dawasz~W rękę moje i w moc państwa wielkie podawasz.~
 91 18 |                 Będę imię Twoje światu w pieśniach podawał.~Wielką
 92 19 |         świetny złoty wieniec.~ ~A gdy w bieg jego pojźrzysz przyrodzony,~
 93 19 |             Miód nie tak słodki, złoto w takiej cenie~I perły nie
 94 20 |            sercem, o królu cnotliwy,~I w dobrą godzinę na swój koń
 95 20 |            swego z ciebie~Nie spuści a w twojej wesprze cię potrzebie.~ ~
 96 20 |               Wszytko to On zdarzy, co w twym sercu czuje,~I szczęśliwy
 97 20 |          wszędy, gdzie potrzeba.~ ~Oni w swoje wozy i ufają w konie,~
 98 20 |               Oni w swoje wozy i ufają w konie,~A my w Pańskiej kładźmy
 99 20 |             wozy i ufają w konie,~A my w Pańskiej kładźmy nadzieję
100 21 |          pragnął, a oczkolwiek prosił,~W żadnej rzeczy odmiotu nigdy
101 21 |               wzorem Twego pożegnania,~W radościach swych na wieki
102 21 |             wieki nie uzna przerwania.~W tobie król swą nadzieję
103 21 |         kładzie, wieczny Boże,~A będąc w Twej opiece szwankować nie
104 21 |                przeciwniki zgoni.~Jako w ognistym piecu płomienie
105 21 |              płomienie pałają,~Tak oni w Twoim gniewie nieznośnym
106 21 |               tył podadzą sromotnie, a w oczy~Twój łuk nieuchroniony
107 22 |              mój wieczny~Boże, opuścił w mój czas ostateczny?~Zwątpiony
108 22 |               wołali, a są wysłuchani;~W Tobie ufali, a niezasromani.~ ~
109 22 |                 Jeszczem u piersi ufał w łasce Twojej;~Jeszczem w
110 22 |               w łasce Twojej;~Jeszczem w pieluchach garnął się ku
111 22 |                  Nie chciejże mię dziś w ostatniej potrzebie,~Mój
112 22 |                 Kość nie została żadna w swoim stawie.~Jako wosk
113 22 |          słońce grzeje,~Tak moje serce w tęsknicy niszczeje.~ ~Moc
114 22 |            imię bracie j swej objawię,~W pośrzodku zboru chwałę Twą
115 22 |              rozsławię:~O, którzy Panu w bojaźni służycie~I Jakubowym
116 22 |               Jego moc wyznajcie,~Jego w swych sercach bo jaźń zachowajcie;~
117 22 |           którzy Go szukają.~Ich serca w cale wieczny wiek przetrwają.~ ~
118 22 |           ziemia wielka,~Poda się Panu w moc kraina wszelka,~Wszytki
119 22 |                ktokolwiek winien ciało w ziemię,~Da chwałę Panu;
120 22 |                 Będą ci zawżdy, którzy w każdym wieku~Chęć opowiedzą
121 23 |            żadnym wczasie;~Zawiódł mię w pasze niepospolite,~Nad
122 23 |                 o Panie, i laska Twoja~W niebezpieczeństwie obrona
123 23 |         balsamem płynie,~Czasza opływa w rozkosznym winie.~ ~Ufam
124 23 |                opieki;~I będę mieszkał w Twym świętym domu~Nie ustępując
125 25 |             Panie, wzdycha serce moje,~W Tobiem położył ja ufanie
126 25 |                nie zelżony, ktokolwiek w potrzebie~I w swych trudnościach
127 25 |               ktokolwiek w potrzebie~I w swych trudnościach uciekł
128 25 |                 Tym jawne, którzy mają w uczciwości~Testament Jego;
129 25 |            ziemi, co by żył prawdziwie~W bo jaźni Pańskiej? - Taki
130 25 |                swe odkryje,~Ktokolwiek w Jego posłuszeństwie żyje;~
131 25 |            Jego rozkazanie, zmierza.~ ~W Nim tedy oczy, w Nim myśli
132 25 |            zmierza.~ ~W Nim tedy oczy, w Nim myśli mam swoje,~A On
133 25 |             nie śmieje,~Żem ja położył w Tobie swe nadzieje.~ ~Szczyrość
134 26 |       Niewinność; póki ja ufność swoje~W Tobie pokładać będę, zawżdy
135 26 |           Doświadcz mię, Panie!~ ~Włóż w ogień serce moje; jako kruszec
136 26 |     towarzystwa z ludźmi wszetecznymi,~W drogę nie pójdę z niepobożnymi.~
137 26 |             Cnocie-m ja przyjacielem i w tej niewinności~Ołtarz Twój
138 26 |               sprawy.~ ~Słów tak wiele w języku swoim nie najduję,~
139 26 |               Nie dopuszczaj mi umrzeć w tej nieszczęsnej ziemi,~
140 26 |          niepobożnemi,~Którzy nie mają w swoim okrucieństwie miary,~
141 26 |            cnoty i tej-em nadzieje,~Ze w zborze wspomnię Twe sławne
142 27 |                 Sami źli ludzie upadli~W sidle, które na mię kładli.~ ~
143 27 |             Pana swego,~Abych mieszkał w domu Jego,~Dając mu cześć,
144 27 |        Dostawać będzie człowieku.~ ~On w niebezpieczeństwie moim~
145 27 |             swoim;~Uwiódł mię i stawił w cale~Na niedostąpionej skale.~ ~
146 27 |            mieć górę mojej duszy,~A ja w świętym domu Jego~Wyznawam
147 27 |            swym gniewem karzy,~Ale mię w mojej trudności~Wspomagaj,
148 27 |            kłamstwo żywe.~ ~Już by mię w troskach nie zstało,~By
149 27 |          troskach nie zstało,~By serce w tym nie ufało,~Że ma wynić
150 28 |             mię już z teml~Licz, co są w ziemi!~ ~Słysz prośby moje,
151 28 |               Słysz prośby moje, które w każdej dobie~Posyła człowiek
152 28 |          Domowi Twemu.~ ~Nie kładź mię w poczet z ludźmi nieprawymi,~
153 28 |            wszytek lud wierny;~Żyw' je w dostatku i w wadze u świata~
154 28 |           wierny;~Żyw' je w dostatku i w wadze u świata~Na wieczne
155 29 |      naświętsze imię wyznawajcie,~Jemu w kościele świętym Jego się
156 30 |               świecie zstanie,~Boś mię w przygodzie ratował~I śmiechów
157 30 |                Tobie,~A Tyś mię wsparł w mej chorobie;~Dodałeś mi
158 30 |             zbłaźniło,~Żem śmiał rzec: w tej klubie stoję,~Ze się
159 30 |               litości,~Obróciłeś płacz w radości;~Zdjąłeś ze mnie
160 30 |           Twoja chwała, wieczny Panie,~W uściech moich nie ustanie!~ ~
161 31 |               speravi, non comfundar~ ~W Tobie ufność swą kładę,
162 31 |          swobodzie stawić!~ ~Weźmi mię w swą obronę, niezwalczony
163 31 |                jest wszytka moja siła.~W Twoje ręce poruczam żywot
164 31 |              na wieki nie mają,~Którzy w rzeczach niepewnych pewności
165 31 |         szukają.~Ja swą nadzieję kładę w Twej, Panie, litości,~A
166 31 |             mię zawżdy cieszyć raczysz w mej trudności.~ ~Raczyłeś
167 31 |                dziś, wieczny Panie,~Bo w tych frasunkach moich ledwie
168 31 |              przed czasem zbiegła, sił w kościach nie zstało.~ ~Śmieje
169 31 |            przyprawić mię mają.~ ~A ja w tej wzgardzie ludzkiej i
170 31 |               tej wzgardzie ludzkiej i w tym strachu srogiem~Tobie
171 31 |           Panie, Tyś jest moim Bogiem.~W Twoje ręce są lata i bieg
172 31 |           swoim,~Okaż swe miłosierdzie w tym ucisku moim.~Niechaj
173 31 |             wstydu nie odnoszę,~Że Cię w swych doległościach o ratunek
174 31 |               Bierzesz je przed języki w dom swój wszetecznymi.~ ~
175 31 |             wybawił~Z mych trudności i w miejscu obronnym postawił.~
176 31 |               już był bez mała zwątpił w łasce Twojej.~Aleś Ty nie
177 31 |              Bądźcie stali, którzyście w Panu położyli~Ufność swoje,
178 32 |             komu grzechy odpuszczono~I w niepamięci, złości ponurzono.~
179 32 |                Pan wady~Ani się żadnej w nim domacał zdrady.~ ~Dokąd-em
180 32 |                ręka dolegała;~Gorzałem w ogniu, ledwie tak gorają~
181 32 |                zostanie cało.~ ~Ty mię w przygodach moich bronić
182 32 |           moich bronić raczysz;~Ty mię w trapieniu ciężkim nie przebaczysz;~
183 32 |            ciężkim nie przebaczysz;~Ty w uściech moich wzbudzisz
184 32 |                 ani~Tym, co muł; bo ci w rozum są obrani~I potrzebują
185 32 |               je człowiek miał po woli w drodze."~ ~Siła jest biczów
186 32 |         Pobożny człowiek będzie zawżdy w cale;~Przeto w nadzieję
187 32 |           będzie zawżdy w cale;~Przeto w nadzieję Pańską używajcie~
188 33 |                niesłychaną,~Trąbcie Mu w głośną trąbę miedzianą l~
189 33 |       Sprawiedliwość miłuje, kocha się w szczyrości,~Pełna jest ziemia
190 33 |               nieprzebyte zawarł, jako w bani,~W skarbie położył
191 33 |       nieprzebyte zawarł, jako w bani,~W skarbie położył wodne otchłani.~
192 33 |              nich nagłą śmierć oddalił w przygodzie,~Aby je żywił
193 33 |               przygodzie,~Aby je żywił w nacięższym głodzie.~W nim
194 33 |            żywił w nacięższym głodzie.~W nim jest wszytka nadzieja
195 33 |         używali,~Bośmy na wszelki czas w Nim ufali.~Niechaj, Panie,
196 33 |             nad sobą poznamy~Tak, jako w Tobie nadzieję mamy. ~
197 34 |         dziękować będę ze wszystkiego,~W uściech moich ustać nie
198 34 |             słuchają~A moim przykładem w dobrej myśli trwają.~Ze
199 34 |              wołał, a Pan go ratował~I w nieszczęściu jego w cale
200 34 |          ratował~I w nieszczęściu jego w cale go zachował.~Wkoło
201 34 |              to dobrotliwy;~Ktokolwiek w Nim ufa, człowiek to szczęśliwy.~
202 34 |            masz niedostatku, gdzie Pan w uczciwości.~ ~Lwi drapieżni,
203 34 |             tym, co kładą swą nadzieję w Panie,~Z Jego łaski zawżdy
204 34 |     sprawiedliwy, a Pan ucho skłonił~I w każdej przygodzie znacznie
205 34 |         Wszytko zgubi i sam zniszczeje w kłopocie;~Pan sług swoich
206 34 |              nie uznają,~Którzykolwiek w Jego łasce ufność mają.~ ~
207 35 |           ludzi utrapionych,~Do ciebie w swoich krzywdach niezliczonych~
208 35 |               me łowiąc.~ ~Bodajże się w swych sieciach połowili,~
209 35 |           sieciach połowili,~Bodaj się w tychże dołach potopili,~
210 35 |                Na gardło moje.~ ~A jam w ich zły czas w parcie (mój
211 35 |                   A jam w ich zły czas w parcie (mój Bóg to wie)~
212 35 |                swej matce.~ ~A oni się w mej pladze weselili~I schadzki
213 35 |               wszystko uszczypliwie,~A w sercu myślą, jakoby zdradliwie~
214 35 |           Lubuj, duszo, teraz,~Oto nam w ręce wpadł, czegośmy nieraz~
215 35 |            dopomóc raczył słudze swemu~W trudnościach jego."~ ~Język
216 36 |               się Go boi,~Więc jeszcze w swychże złościach sobie
217 36 |             miejsca żadna zdrowa rada.~W nocy myśli, w jakiej dzień
218 36 |             zdrowa rada.~W nocy myśli, w jakiej dzień strawić wszeteczności,~
219 36 |                Cię znają,~Którzy cnoty w każdej swej sprawie przestrzegają;~
220 37 |              się, że kto niewstydliwie~W grzechu się kocha i wszetecznie
221 37 |          wszetecznie żywię,~Bo ci leda w dzień tak upadną snadnie,~
222 37 |             padnie.~ ~Miej ty nadzieję w Panu a cnotliwie~Swój żywot
223 37 |                być płonę.~ ~Kochaj się w Panu, Ten wszytko da tobie~
224 37 |         okazała.~Tylko bądź skromny, a w swej doległości~Czekaj cierpliwie
225 37 |                 Nie obrażaj się, jeśli w oczu twoich~Zły człowiek
226 37 |               oczu twoich~Zły człowiek w szczęściu dni używa swoich;~
227 37 |             ani ich Bóg żywi,~A ci, co w Bogu nadzieję swą mają,~
228 37 |              nadzieję swą mają,~Ziemię w dziedzictwo pewne otrzymają.~ ~
229 37 |                 ci ziemię osiędą~I żyć w pokoju wszytek swój wiek
230 37 |              niszczyli,~Ale ich miecze w ichże serca wpadną,~A łuki
231 37 |             ichże serca wpadną,~A łuki w ręku samy się przepadną.~ ~
232 37 |               wieczne,~Będą bez trwogi w każdej złej przygodzie,~
233 37 |        przygodzie,~Będą mieć co jeść i w nacięższym głodzie.~ ~Ale
234 37 |         postępki sprawuje~I drogi jego w sercu swym lubuje;~Jeśli
235 37 |            między ludźmi słynie;~Zakon w swym sercu Pański ugruntował,~
236 37 |             zatraci.~ ~Widziałem złego w szczęściu tak wyniosłym,~
237 37 |           Bezpieczność swoje i stałość w trudności~Cnotliwi Pańskiej
238 38 |          zmocniona.~ ~Zdrowia nie masz w mym ciele prze strach gniewu
239 38 |          grzech nad głową i ciśnie mię w ziemię~Jako nieznośne, nacięższe
240 38 |              słowy,~Nie ma nieszczęsny w uściech odmowy.~ ~Panie,
241 38 |               uściech odmowy.~ ~Panie, w Tobie nadzieję kładę, Bogu
242 38 |               mię moim~Nieprzyjacielem w pośmiech; w tym oni lubują,~
243 38 |            Nieprzyjacielem w pośmiech; w tym oni lubują,~Gdy moje
244 38 |           bierze moc jawnie,~Który mię w nienawiści ma (da Bóg!)
245 38 |                Nie racz mię odstępować w ostatniej trudności;~Dźwigni
246 39 |               był objątrzony,~Serce mi w gniewie pałało,~Aż się słowo
247 39 |               długo li~Człowiek będzie w tej niewoli?~Racz mi kres
248 39 |           nieprzeżyty,~A mój wiek jest w garści skryty;~Lata mojej
249 39 |            czekać, o mój Boże?~Kto mię w nieszczęściu wspomoże?~Próżno
250 39 |           sobie;~Wszytka jest nadzieja w Tobie.~ ~A Ty z Pańskiej
251 39 |              moich złości;~Nie daj mię w pośmiech głupiemu~Człowiekowi
252 40 |            sobą trwożyć~I swe nadzieje w Panu położyć.~Błogosławiony
253 40 |        fortunny żywię,~Który ma ufność w Panu prawdziwie,~Że ani
254 40 |               pragniesz; toś mi włożył w uszy,~Że Cię ofiara żadna
255 40 |               nieprzeżyty!"~Twój zakon w moim sercu jest ryty.~Opowiadałem
256 40 |            znasz chęć moje.~Nie kryłem w sercu swoim Twej sprawiedliwości,~
257 40 |            wieczny,~Bądźże mym stróżem w dzień niebezpieczny!~Męki
258 40 |                najduję;~Prosto i serca w sobie nie czuję.~Raczże
259 41 |               upadłych ratuje,~Pan też w jego nieszczęściu nad nim
260 41 |                nim się smiłuje;~Pan go w cale zachowa i zdrowia nabawi,~
261 41 |            zachowa i zdrowia nabawi,~I w szczęściu nieodmiennym z
262 41 |                zhołduje,~A jeśli kiedy w zdrowiu odmianę poczuje,~
263 41 |                odmianę poczuje,~Pan go w przypadku jego łaskawie
264 41 |                siebie swe złości!~ ~By w chęć nieprzyjacielską, dawnom
265 41 |               nawiedzać mię przyszedł,~W serce niechętne jadu nazbierawszy
266 41 |          zdrowie próżno się ma starać;~W tak dobrą się godzinę obalił
267 41 |         nabliższego brata go szacował,~W którym-em miał nadzieję,
268 41 |             który chleb mój jadał,~Ten w radzie nieprzyjaciół moich
269 41 |                nieprzyjaciołom nie dał w pośmiech moim.~ ~Aleś za
270 42 |               duchy i wszytki Twe wały~W mię uderzały.~ ~Ale dzień
271 42 |            troskliwe~Już ledwo żywe?~ ~W jedne mię prawie kęsy rozbierają,~
272 43 |        Niewinność, Panie, moję~Przyjmi w obronę swoję~Przeciw potwarzy
273 43 |              srogich wybawić!~ ~Panie, w którym obrona~Moja jest
274 43 |           Któremu dam wyznanie,~Grając w łagodne strony,~Że Bóg niezwyciężony.~ ~
275 44 |           nostris audivimus~ ~O Panie, w swoje własne uszysmy słychali,~
276 44 |                Masz na dobrym baczeniu w każde niepokoje.~Nieprzyjaciele
277 44 |           nasze przy Tobie zetrzemy,~A w imię święte Twoje harde
278 44 |               ja nie pokładam nadzieje w swej broni~Ani mię moja
279 44 |            broni~Ani mię moja strzelba w potrzebie obroni;~Tyś nas,
280 44 |            podali~I niewiernym poganom w ręce się dostali.~Jesteśmy
281 44 |          Czemuś swej litości~Zapomniał w tej okrutnej naszej doległości?~
282 44 |               naszej doległości?~Serce w nieszczęściu taje i myśli
283 45 |           nieuchronione,~Tymi ugodzisz w serca za jątrzone~Swych
284 45 |            sprawiedliwość świętą,~Masz w nienawiści bezbożność przeklętą;~
285 45 |          pachną drogo tkane~Twe szaty, w skrzyniach słoniowych chowane;~
286 46 |           Obrońca nasz niewątpliwy:~On w uciskach nas ratuje,~Niech
287 46 |          Chocia góry niewzruszone~Będą w morze przeniesione.~ ~Huczy
288 46 |             morze popędliwe,~Biją wały w brzegi krzywe.~Grożą upadem
289 46 |                sam Pan przemieszkawa~I w potrzebach ratunk dawa.~ ~
290 46 |               nieba pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~Pan, który
291 47 |           możne podbił narody,~Dał nam w dziedzictwo i w używanie~
292 47 |                Dał nam w dziedzictwo i w używanie~Włość Jakubowę,
293 47 |        Jakubowę, swoje kochanie.~ ~Oto w swój kościół w wesołym pieniu,~
294 47 |         kochanie.~ ~Oto w swój kościół w wesołym pieniu,~Oto wstępuje
295 47 |           wesołym pieniu,~Oto wstępuje w głośnym trąbieniu;~Dajcie
296 48 |          pirzchali; a strach wielkooki~W tył nacierając chwytał je
297 48 |            swymi oglądali;~Oglądaliśmy w mieście Pańskim niedobytym,~
298 48 |                znakomitym.~ ~Ciebie my w swych uciskach, Panie nasz,
299 49 |            Pieniądze leżą nieprzebrane w domu!~ ~Zdrojów zakrytej
300 49 |              mam bać albo sobą trwożyć~W nieszczęsną chwilę? Jest
301 49 |                 Szaleni ludzie, którzy w swym władaniu~Nadzieję kładą
302 49 |         władaniu~Nadzieję kładą albo i w zebraniu,~Brat rodzonego
303 49 |             uwarować~I żyć na wieki, a w grób nie wstępować.~ ~I
304 49 |           zebranie~Przyjdzie na koniec w obcych szafowanie.~ ~Pałace
305 49 |            Ojcowskich zwykły, więc też w brzydkiej ziemi~Jako barany
306 49 |           Niechaj, jako chce, człowiek w szczęściu pływa,~Niechaj
307 50 |          Wszytek zwierz mój jest: i co w lesiech tyje,~I co po górach
308 50 |              krąg ziemski i co zamknął w sobie.~Jaz bych to mięso
309 50 |          winności oddawaj;~Wzów'że mię w trosce, a ja dźwignę ciebie,~
310 50 |             Pańskie śmiesz umowy?~Jako w plugawe śmiesz brać usta
311 50 |             Nauka moja i święte ustawy~W śmieciach u ciebie, Zakon
312 50 |   cudzołożnikowi;~Bluźnierstwo szczere w uściech twych panuje,~Język
313 50 |     Powinowactwo żadne, bliskość żadna~W twej uszczypliwej mowie
314 50 |              wy, co pospolicie~Na Boga w swoich sprawach nie pomnicie,~
315 51 |             mei, Deus, secundum~ ~Boże w miłosierdziu swoim nieprzebrany,~
316 51 |            Racz się ze mną obejć, abyś w słowiech swoich~Zawżdy praw
317 51 |           Zawżdy praw nalezion i czyst w sądziech Twoich.~ ~Mnie-ć
318 51 |                   Mnie-ć jeszcze złość w matce przeklęta zastała,~
319 51 |         zastała,~Mnie-ć grzech jeszcze w mleku matka podawała.~O
320 51 |              Panie, serce bogobojne,~A w oziębłych piersiach myśli
321 51 |               żądzą przeklętą!~ ~A ja, w swym upadku przez Cię podźwigniony,~
322 51 |        przykład jawnie wystawiony,~Aby w miłosierdziu Twoim nie wątpili,~
323 51 |          wieczny Panie.~Że tym rychlej w pięknych swoich murzech
324 52 |                z domem twoim~Wykorzeni w gniewie swoim.~ ~A dobrzy
325 52 |                  Otóż - rzeką - on, co w złocie~I co ufał w swej
326 52 |              on, co w złocie~I co ufał w swej niecnocie,~A w Bogu
327 52 |               ufał w swej niecnocie,~A w Bogu nie kładł nadzieje,~
328 52 |          dzieje."~ ~A ja jako osobliwy~W domu Pańskim krzak oliwy~
329 53 |              non est Deus~ ~Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga,
330 53 |                Boga, przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła błędzie,~
331 53 |             się już nie uznają,~Którzy w złościach rozkosz mają,~
332 54 |                niezmierzony,~A przyjmi w uszy swoje głos mój utrapiony!~ ~
333 54 |              Obróć wszytko złe na nie; w też, co na mię doły~Kopali,
334 55 |             kłamliwe!~Widzę miasto ich w rządzie na poły zginione,~
335 55 |               Miasto na zbytki zgodne, w myślach roztargnione.~ ~
336 55 |              roztargnione.~ ~We dnie i w nocy mury swawola obchodzi,~
337 55 | niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,~W domiech siedzi wszeteczność,
338 55 |          zwierzała~I do Pańskiego domu w miłości chadzała.~ ~Bodaj
339 55 |                 Rano będę i wieczór, i w południe prosił,~Będę swój
340 55 |        odstępuje;~Chytrego upad czeka, w pół wieku zostanie~Mężobójca -
341 55 |                zostanie~Mężobójca - ja w Tobie mam nadzieję, Panie!~ ~
342 56 |               litościwy,~Bo mię prawie w ziemię wbił człowiek złośliwy;~
343 56 |              trapienia.~ ~Wdeptali mię w ziemię ludzie nieżyczliwi,~
344 56 |          wiadro chowa Twoje.~ ~Jest to w księgach Twoich, a mnie
345 56 |           poznał, że Ty słyszysz mię i w niebie.~ ~Pańskie słowa
346 56 |              Uchowałeś szwanku, abych [w] liczbie żywych~Po Twych,
347 57 |           Panie, czasu mego niepokoja,~W Tobie ufanie kładzie dusza
348 57 |              dusza moja.~Niechaj ulęgę w pewnej Twych skrzydeł zasłonie,~
349 57 |          ześlesz, a groźby~Złych ludzi w śmiech obrócisz; dobroć
350 57 |      niepodległy i wieku żadnemu,~Stań w wierzchu nieba, a światu
351 57 |         Zdarzył Bóg, że na koniec sami w nie wpadali.~ ~Ochotną myśl,
352 57 |            Ochotną myśl, ochotne serce w sobie czuję,~Nowy psalm
353 57 |      niepodległy i wieku żadnemu,~Stań w wierzchu nieba, a światu
354 58 |            żmije,~Która zamknione uszy w ziemię kryje,~Aby nie słuchać,
355 58 |                potłucz gęby, Panie,~Aż w nich żadnego zęba nie zostanie;~
356 58 |           niedonoszony.~ ~Pierwej, niż w czernie latorosłki nowe~
357 58 |           latorosłki nowe~Albo wyrostą w gałęzi głogowe,~Niech je
358 59 |               jawnogrzesznikom~Ani mię w moc podawaj bezecnym głównikom.~ ~
359 59 |          bluźnieistwo żywe~Wyniszcz je w gniewie swoim, niechaj się
360 59 |             wyznawał,~Boś Ty przy mnie w przygodzie, Boże mój przestawał.~
361 60 |               swym wiernym~Iszcząc się w słowie swoim; i dziś miłosiernym~
362 60 |              do swej obrony!~Mówił Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"
363 60 |                głowy jest Efraim duży.~W mym posłuszeństwie Judas,
364 60 |           niedobyte?~Kto mię zawiedzie w pola idumskie obfite?~Nikt
365 60 |                wojsk mamy.~Dopomóż nam w trudnościach naszych, wieczny
366 60 |          wieczny Boże;~Nikt bezpieczen w nadzieję ludzką być nie
367 61 |            mógł nie bać żadnej trwogi;~W Tobieć nadzieja; Ty mię
368 61 |              nadzieja; Ty mię sam masz w cale~Zachować, gdy mię trapi
369 61 |                  Mnieć serce tuszy, że w namiocie Twoim~Wiecznie
370 62 |               mój zamek, to ma zbroja;~W nadzieję Jego zasłony~Nie
371 62 |                wasza dobrym szkodzić~A w trudności je przywodzić,~
372 62 |             Usty przyjaźń ofiarować,~A w sercu jad szczyry chować.~ ~
373 62 |               mój zamek, to ma zbroja;~W nadzieję Jego zasłony~Nie
374 62 |                to daje, dar to boży.~ ~W tym nadzieję pokładajcie,~
375 62 |                Temu serca otwarzajcie;~W nieszczęściu i w każdej
376 62 |          otwarzajcie;~W nieszczęściu i w każdej trwodze~Nasza ufność
377 62 |            trwodze~Nasza ufność zawżdy w Bodze.~ ~Lekki naród jest
378 63 |           ciało moje~Jako dżdża ziemia w srogie letne znoje.~ ~Acz
379 63 |              miedzy piaski niepłodnemi~W suchej, bezwodnej, upragnionej
380 63 |                 Przedsię, jakobych był w kościele Twoim,~Tak Twój
381 63 |               Pana chwali; Ciebie ja i w nocy,~I rano wielbię, świadom
382 63 |                 świadom Twej pomocy.~ ~W cieniu Twych skrzydeł, prózen
383 63 |                 A król, nadzieję mając w swoim Panie,~Radość odniesie;
384 64 |             deprecor~ ~Boże litościwy,~W mój czas nieszczęśliwy~Racz
385 64 |             Racz modlitwy moje~Przyjąć w uszy swoje!~ ~Jestem pełen
386 64 |              chęci~Będą się chlubili~I w radości żyli. ~ ~
387 65 |              na wielkim niebie,~Chwała w Syjonie wdzięczna czeka
388 65 |               złości~Nas dolegają, ale w Twej litości~Nadzieję mamy,
389 65 |      przyjacielem sobie,~Aby przebywał w Twoim domu świętym~Człowiekiem
390 65 |             wiecznej dobroci ufamy,~Że w Twym kościele wrychle stanąć
391 65 |         wielowładny, góry niezmierzone~W ich gruncie trzymasz. Ty
392 65 |            burdy krócisz, mieniąc boje~W lube pokoje.~ ~Twych gromów
393 65 |              ludzie się lękają,~Którzy w nadalszych krainach mieszkają;~
394 65 |               kwitną, góry się radują,~W polach stad mnóstwo, zbożem
395 66 |           jasne słońce wstaje,~I gdzie w bystre, szumne morze~Zapadają
396 66 |            późne zorze,~ ~Wykrzyknięte w słodkim pieniu~G'woli Pańskiemu
397 66 |              świecie czeladzi.~ ~Morze w twardy grunt obraca,~Bystre
398 66 |               ukwapliwej,~Ten uchował, w ciężkie trwogi,~Szwanku
399 66 |                dodawać.~ ~Wegnałeś nas w dół pokryty,~Włożyłeś ciężar
400 66 |                zborze,~Co służysz Panu w pokorze,~A usłyszycie w
401 66 |                w pokorze,~A usłyszycie w swe uszy,~Jako łaskaw Pan
402 66 |                mej duszy.~ ~U tegom ja w swym frasunku,~W swych troskach
403 66 |              tegom ja w swym frasunku,~W swych troskach szukał ratunku,~
404 66 |             fałszu nic nie było.~ ~Kto w swym sercu zakał nosi,~Taki
405 68 |          sprawiedliwym serce zakwitnie w radości,~Troski muszą ustąpić
406 68 |                Byście wy między garncy w szczyrych sadzach spali,~
407 68 |             aniołów konnych.~A sam Pan w pośrzodku ich, jaki w dawnym
408 68 |              Pan w pośrzodku ich, jaki w dawnym lecie~Na Synajcu
409 68 |               Synajcu był widzian albo w swym namiecie.~Ubiegłeś,
410 68 |              to szafarz żywota,~Ten ma w swoim władaniu czarnej śmierci
411 68 |            piszczałki, a panny uczciwe~W uszy ludzkie podają piosnki
412 68 |           książęta.~Panie, Tyś nam dał w boju siłę. Ty zaczętym~Błogosław'
413 68 |          groźne hetmany,~Niech śrzebro w sztukach niosą; chciwe walk
414 68 |          przypisać musiemy.~Groźny Pan w swej świątnicy, On nam siły
415 69 |             ostatnich kości.~Topię się w srogim błocie; powódź mię
416 69 |                wołając;~Straciłem oczy w niebo patrzając.~Ledwie
417 69 |                nich jednało.~Jeśli mię w grubym chodząc worze upatrzyli,~
418 69 |          uczynili.~Mną języka naczosać w bramie posadzonym;~Jam jest
419 69 |              wieczorna pieśń opojonym.~W tym frasunku ja przedsię
420 69 |         niepobożnych,~Nie daj mi tonąć w powódź rzek możnych!~Wielkie
421 69 |              ludzie żółcią nakarmili~I w upragnieniu octem poili.~
422 69 |               im też ich pokarm kością w gardle stanie,~A skąd pociechy
423 69 |         niechaj zły nie będzie~Położon w jednym z dobrymi rzędzie!~
424 69 |               sercach swych ucieszeni.~W Panu trzeba mieć ufność,
425 69 |              ufność, a Ten nie omyli~I w każdej trwodze duszę posili.~
426 69 |                ubogim,~Pomni On na swe w więzieniu srogim.~Niebo,
427 69 |           cześć dawa,~I cokolwiek dusz w tym przemieszkawa;~Bo ten
428 69 |               na gród syjoński wspomni w krótkim czesie~A judzkie
429 69 |               nich wdzięczne potomstwo w swej własności siędzie,~
430 70 |              ratunku memu,~Nie daj mię w ręce człowiekowi złemu!~
431 71 |               speravi, non confundar~ ~W Tobie ufność swą kładę,
432 71 |            swobodzie stawić!~Weźmi mię w swą obronę, niezwalczony
433 71 |                 Tyś jest moja pociecha w każdej mej trudności,~Tyś
434 71 |              matki swojej,~A jużem był w opiece, liche dziecko, Twojej.~
435 71 |             chcą, ukazują, ufność moja w Tobie.~Żaden dzień bez Twej
436 71 |              Nie porzuca j że mię więc w moim zeszłym wieku~Ani opuszczaj,
437 71 |              ja więc, próżen strachu i w myśli bezpieczny,~Tobie
438 71 |               Boże wieczny!~Wyznam Cię w obietnicach Twoich nieomylnym,~
439 71 |           niepodobne dziwy.~Raczże mię w łasce i w swej zachować
440 71 |            dziwy.~Raczże mię w łasce i w swej zachować obronie~Aż
441 71 |               może?~Tyś mię był prawie w morze trosk rozlicznych
442 71 |             strony;~Będą Cię wyznawały w powieści statecznym~I obrońcą
443 72 |        sprawiedliwość królewicowi,~Aby w porządku Twój lud sprawował,~
444 73 |         przeciwnej fortuny nie znają~I w dobrej sile długie lata
445 73 |               sile długie lata trwają.~W ludzkich frasunkach nie
446 73 |                 niezbożność przykryła.~W rozkoszach leżą, na to się
447 73 |           ludzie co za szczęście mają,~W jakim dostatku dni swych
448 73 |          złości,~Próznom zachował ręce w niewinności,~Cierpiałem
449 73 |           karanie.~Jeslibych tak rzekł w głupim sercu swoim,~Wzgardziłbych,
450 73 |           wiernym ludem Twoim,~A chcąc w tej mierze co pewnego stawić~
451 73 |                I pan, i państwo znikną w ocemgnieniu,~Prosto jako
452 73 |             Panie,~Śmiech tylko ludzki w mieście Twym zostanie.~Ale
453 74 |               któregoś Ty zdjął jarzmo w jego czas mizerny!~ ~Wspomni
454 74 |                tak wiele szkód widzisz w swym kościele.~ ~Pełne Twoje
455 74 |          ziemia grzmi, jako kiedy walą~W lesie surowe dęby twardą,
456 74 |                 namiot roztargany~Leży w prochu szkaradzie nogami
457 74 |              chcą; ogień srogi~Wszytki w popiół obrócił Pańskie synagogi.~
458 74 |           Proroka, żeby wiedzieć, póki w tym trwać mamy.~ ~Długoż
459 74 |                osuszył~A srogim smokom w wodzie harde głowy skruszył.~ ~
460 74 |        bestyjom nie dawaj,~Stada swego w niepamięć wieczną nie podawaj!~ ~
461 75 |            zbada,~A niewolnika posadzi w koronie~Na złotym tronie.~ ~
462 75 |                złotym tronie.~ ~U Pana w ręku pełna czasza stoi~Przykrego
463 75 |                drożdże i jad niewidomy~W gardziel łakomy.~ ~A ja
464 76 |                Deus~ ~Znaczny jest Bóg w żydowskiej krainie,~W Izraelu
465 76 |              Bóg w żydowskiej krainie,~W Izraelu Jego imię słynie;~
466 76 |               imię słynie;~Namiot Jego w Salem jest rozbity,~Na Syjonie
467 76 |           zacni męże zwojowani~Zasnęli w sen twardy, nieockniony,~
468 76 |         Strasznyś Ty Pan; nie korzysta w duszy,~Kto by czekał, kiedy
469 76 |                się gotował,~Abyś dobre w cale był zachował.~ ~Twoja
470 77 |               będę, dokądem żywy,~A On w uszy swe przyjmie mój głos
471 77 |       trudności,~Do Tegom ręce ściągał w nocne ciemności.~ ~Dusza
472 77 |         znaczna ma ziemi.~ ~I myśliłem w sercu swym: "Takżem na wieki~
473 77 |               co to żałować,~Ani łaski w gniewie swym chce okazować?"~ ~
474 77 |              domy.~Roiły się po niebie w krąg łyskawice,~A strach
475 78 |       przekładać, a ci się uczyli~Pana w potrzebach szukać, sprawy
476 78 |   niewdzięcznemu,~Którzy niedobrze się w swej czuli powinności~Ani
477 78 |               Ani postępowali z Bogiem w uprzejmości.~Synowie Efrajmowi,
478 78 |            nieomylnym władać nauczeni,~W potrzebie tył podali; czemu?
479 78 |          zapomnieli,~Które ich starszy w polach egipckich widzieli:~
480 78 |                dniu obłok znakomity,~A w nocy nieprzejźrzanej ogień
481 78 |               sobie zapalili~Kusząc go w sercach swoich, a niehamownemu~
482 78 |     wszechmocności Jego nie dufali~Ani w Nim swej nadzieje, głupi,
483 78 |           przygnał, jakie więc zamieci~W piaszczystych polach pędzi,
484 78 |           pędzi, gdy pierzchliwy leci.~W obóz prosto i wkoło namiotów
485 78 |              Jeszcze jedli, jeszcze im w gębie mięso tkwiało,~Gdy
486 78 |             Pańskich uważali;~Więc też w rozlicznych troskach strawili
487 78 |               nie przykładali~Ani Panu w przymierzu zachowali wiary.~
488 78 |           wiary.~Ale Pan, który nie ma w miłosierdziu miary,~Sam
489 78 |            wielekroć oni Pana obrazili~W pustyniach twardych i do
490 78 |            niezwykłe, cuda niesłychane~W Egiptcie okazowa!: rzeki
491 78 |           okazowa!: rzeki nieprzebrane~W krew' obrócił; krwią wszytki
492 78 |          wszytki strumienie płynęły,~A w nieznośnym pragnieniu ludziom
493 78 |              jako owce~I przeprowadził w cale, a ich przeszladowce~
494 78 |           włości osobliwe.~I mieszkali w ich zamcech, a przedsię
495 78 |                Nie wytrwali statecznie w podanej umowie.~Obrócili
496 78 |               swej wielmożności,~Podał w ręce, podał swej pamiątkę
497 79 |                 Bogu, nie mają~Ani Cię w troskach wzywają.~ ~Ci przez
498 80 |              gardził prośbami naszymi?~W płaczu ciężkim (ach, niestety)
499 80 |               Czemu ją targają,~Którzy w drogę kolwiek idąc imo nie
500 80 |            inne wysadził!~ ~Wysieczone w ogniu leżą, nie masz kto