Psalm

 1 2  |       szanujcie!~ ~Obłapcie syna, by was więc nie włożył~W liczbę
 2 5  |           w żadnej sprawie,~Gdzie by się złość przymieszała,~
 3 14 |         ziemskie niskości:~Był li by gdzie rozum cały~Albo kto
 4 14 |    Wszyscy Boga zapomnieli,~Dosyć by się sprzysiąc mieli.~ ~Tedy
 5 15 |          dodawa,~A co przyrzecze, by naciężej - ziści;~Pieniędzy
 6 17 | nieznakomitej;~Doświadczyłeś mię, by w ogniu złota,~A nie nalazłeś,
 7 18 |       nikt nie był tej siły,~Komu by plac kiedy moje stopy puściły.~
 8 18 |            Wołali, a nie był, kto by był ich ratował;~Wołali
 9 19 |          masz miejsca tego,~Gdzie by się schronić przed promieńmi
10 22 |   nieznośne męki,~A nie masz, kto by za mną podniósł ręki.~ ~
11 23 |          słudze swemu łaskawej.~ ~By dobrze stała śmierć tuż
12 25 |             Jest kto na ziemi, co by żył prawdziwie~W bo jaźni
13 27 |          ścieżki Twoje,~Z których by zepchnąć mej nogi~Nie mógł
14 27 |          się kłamstwo żywe.~ ~Już by mię w troskach nie zstało,~
15 27 |        mię w troskach nie zstało,~By serce w tym nie ufało,~Że
16 32 |         czuł, niech prosi Ciebie;~By dobrze ziemię morze zalać
17 41 |           do siebie swe złości!~ ~By w chęć nieprzyjacielską,
18 53 |         ziemskie niskości:~Był li by gdzie rozum cały~Albo kto
19 53 |    Wszyscy Boga zapomnieli,~Dosyć by się sprzysiąc mieli.~ ~Tedy
20 54 |      zwaśnili ludzie zazdrościwi,~By mię gardła zbawili, na to
21 55 |        ludzkimi umoczona łzami.~ ~By mię był nieprzyjaciel jawny
22 55 | nieprzyjaciel jawny mój szacował,~By mię był ten, co mi źle myśli,
23 55 |       myśli, przeszladował,~Nigdy by mi tak ciężkie jego złorzeczenie~
24 56 |           wszytko opak wywracają;~By mi jedno szkodzić, na to
25 62 |  człowieczy,~Nie masz tam nic, co by g'rzeczy;~By na wagę nastąpili,~
26 62 |          tam nic, co by g'rzeczy;~By na wagę nastąpili,~Pióra
27 62 |          na wagę nastąpili,~Pióra by nie przeważyli.~ ~Nikt nie
28 64 |            Dziwnych dróg szukali,~By dobre tepali,~A na co zasiedli,~
29 69 |        siły tają.~A nie był, kogo by mój rzewny płacz rozkwilił,~
30 69 |           rozkwilił,~Nie był, kto by mię słówkiem posilił;~I
31 72 |        zamierzy srogą~Pomstę, kto by kre\v przelał ich drogą.~ ~
32 73 |           leżą, na to się podali,~By jeno woli swej dosyć działali;~
33 76 |         nie korzysta w duszy,~Kto by czekał, kiedy Cię gniew
34 79 |     wielki linie;~A nie masz, kto by z litości~Piaskiem nakrył
35 81 |       Niechaj idą, kędy wolą.~ ~A by byli słów moich słuchali~
36 81 |          twarze swoje.~ ~A żadnej by wiecznie już odmiany~Nie
37 81 |          był mój lud wybrany;~Łój by byli na zbożu zbierali,~
38 89 |        torem swym płynie.~A gdzie by dzieci jego Zakon mój wzgardziły~
39 94 |        widzi Bóg; płonę nadzieje,~By miał rozumieć, co się na
40 94 |       grzesznym przy mnie opowie?~By mnie był Pan nie dodał sam
41 94 |         wiecznej pogrężon nocy.~ ~By się namniej pode mną noga
42 102|            Wszytko to zwiotszeje, by .płaszcz pochodzony,~I odmianę
43 106|      Chciał je koniecznie zgubić, by był z drugiej strony~Mojżesz,
44 107|  zhołdował,~Że nie był żaden, kto by ratował.~ ~Ci do Pana wzdychali,
45 107|       radość roście,~A złemu gębę by zaszył proście.~Kto ma rozum,
46 114|      capom podobne skakały?~A wy, by młode jagnięta, skały?~ ~
47 118|          przegrali.~Obsiedli mię, by pszczoły, zgaśli, by surowy~
48 118|         mię, by pszczoły, zgaśli, by surowy~Zapalony krzak czerniowy.~
49 124|           Dominus erat in nobis~ ~By był Pan nie tak łaskaw na
50 124|       izraelskie potomstwo powie;~By była nie ta ku nam życzliwość
51 124|          przyszła pogańska:~ ~Już by nas (tak się byli wściekli
52 124|        byli wściekli uparli),~Już by nas prawie byli żywo pożarli;~
53 124|     prawie byli żywo pożarli;~Już by nas powódź straszna, już
54 124|          nas powódź straszna, już by nas była~Nawałność niesłychanych
55 128|          A dziateczki stoją kołem~By w bujnym sadzie zielone~
56 139|         im więcej czuję.~ ~Panie, by to wola Twa złośliwe stracić,~
57 141|         praktykę nie kuszę,~Która by na potem szpecić miała duszę;~
58 145|         na świecie stworzenia,~Co by się nie cieszyło z Twego
59 147|           odwłoki;~Który śniegiem by wełną pola odziewa,~A śrzeż