Psalm

 1 1  |           umysł, to jego staranie,~Aby na wszytkim pełnił Pańskie
 2 5  |        Próżno zły ma tuszyć sobie,~Aby miał zmieszkać przy Tobie;~
 3 7  |          okrutny,~Szuka mej dusze, aby ją mógł zgładzić;~Z jego
 4 13 |           ma nieprzyjaciel chluby,~Aby miał rzec: "Jam go zstarł
 5 17 |          trzymać na swojej drodze,~Aby nie przyszło upaść mej nodze;~
 6 19 |       głosem, który nie jest taki,~Aby go człowiek mógł słyszeć
 7 19 |  brzydliwszego zbędę.~ ~Daj, Boże, aby ust moich śpiewanie,~Także
 8 21 |           Tyś dni jego przedłużył,~Aby nieprzeżytego wieku wiecznie
 9 32 |      potrzebują muńsztuku i wodze,~Aby je człowiek miał po woli
10 33 |         nad ludźmi sprawiedliwymi,~Aby od nich nagłą śmierć oddalił
11 33 |       śmierć oddalił w przygodzie,~Aby je żywił w nacięższym głodzie.~
12 37 |      Miecze wyjęli, łuki nałożyli,~Aby ubogie i dobre niszczyli,~
13 37 |         już siwy,~A nie widziałem, aby sprawiedliwy~Był opuszczony
14 49 |     staranie, próżna o tym piecza,~Aby kto śmierci mógł się uwarować~
15 50 |            ziemie przyzowie~Chcąc, aby byli przy Jego rozmowie,~
16 50 |      swoich sprawach nie pomnicie,~Aby więc kogo Pan nie porwał
17 51 |        przykład jawnie wystawiony,~Aby w miłosierdziu Twoim nie
18 51 |     przeklęctwa mej niepobożności,~Aby mógł mój język sławić Twe
19 55 |     każdego zła śmierć nie minęła,~Aby go ziemia żywo rozstępna
20 58 |     zamknione uszy w ziemię kryje,~Aby nie słuchać, kiedy nauczony~
21 59 |            zaraz ani nazbyt skoro,~Aby nie było ludziom zapomnieć
22 64 |           srogi~Na to się usadził,~Aby mię zagładził.~ ~Zbaw' mię
23 65 |          obrał przyjacielem sobie,~Aby przebywał w Twoim domu świętym~
24 69 |          Przybądź duszy na ratunk, aby niezmiękczony~Mój nieprzyjaciel
25 71 |     nadzieję chciej mię poratować,~Aby za swoje radę wstydać się
26 72 |        sprawiedliwość królewicowi,~Aby w porządku Twój lud sprawował,~
27 72 |         żaden bój nie przeszkodzi,~Aby nie miał trwać, póki krąg
28 74 |            ludzie srodzy.~Nie daj, aby upadły wstyd odniósł na
29 77 |          Ani się już da przywieść, aby smutnemu~Łaskę jeszcze okazał
30 78 |           jest podane Izraelowemu,~Aby ojcowie synom wiecznie winni
31 78 | świętobliwych ustaw przestrzegali.~Aby nie byli ojcom podobni,
32 78 |      owcami chodził,~Obrał królem, aby lud izraelski wodził,~A
33 79 |            przejednane!~ ~Nie daj, aby miał słyszany~Ten głos być
34 102|       złotym~Dla wieku przyszłego, aby świat na potym~Miał pamiątkę
35 102|          ziemi na dół spuścić oko,~Aby płacz usłyszał więźniów
36 102|        śmierć ostatnią podanych.~ ~Aby na Syjonie ciż Mu dziękowali~
37 105|        swoje, wszytko swe carstwo,~Aby starosty jego, gdy zechce,
38 106|      bogaty, kto tak jest wymowny,~Aby w powieści dziejom Jego
39 106|          rękę miał nad nimi~Chcąc, aby była między narody wszytkimi~
40 109|          mierziało,~Daj to, Panie, aby go wiecznie mijało,~ ~Jako
41 119|        uważono;~Wola Twoja, Panie, aby pilnie ich strzeżono.~Daj
42 125|     uciskać miał Jego zbór święty,~Aby snąć cnota nieszczęściem
43 126|            Panie, co zostali,~Daj, aby tam nie mieszkali,~Ale szli
44 136|         nie jest okrążone;~Słońce, aby białemu dniowi panowało,~
45 136|           Miesiąc i złote gwiazdy, aby noc rządziły,~Bo łaski Jego
46 137|           Przebóg! Jako to ma być, aby pieśni Pańskich~Głos kiedy
47 140|             W ich przedsięwzięciu, aby nieżyczliwy~Człowiek, pływając
48 141|           umysł obracać ku cnocie,~Aby się nie chylił namniej ku
49 141|        owszem, proszę zawżdy Pana,~Aby złość ich była widomie karana.~ ~
50 143|          żywy~Tak święty nie jest, aby na Twym sądzie~Nie miał
51 145|         Twe dziwne siły~Roznosząc, aby jawne na wszytek świat były.~ ~
52 149|           łyskał miecz obosieczny,~Aby krzywd na poganach swoich
53 149|         hardość w ziemię tłoczyli;~Aby królom ich kładli na nogi
54 149|         chowali przednie książęta;~Aby wedle pisanych praw je sądzili,~