Psalm

 1 4  |        O Panie, Ty chciej tylko swoim okiem z nieba~Na mię pojźrzeć
 2 7  |  powstań z pomstą, jakąś prawem swoim~Opisał; oto lud w wielkiej
 3 7  |       się upęta w chytrym sidle swoim;~Nań się obalą wszytki jego
 4 14 |         Deus~Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga, przecz
 5 16 |  dziękuję,~Którego radę w sercu swoim czuję;~Czuję ją we dnie;
 6 17 |  upatruj okiem,~A najdzi prawdę swoim wyrokiem!~ ~Zmacałeś serca
 7 22 |        Kość nie została żadna w swoim stawie.~Jako wosk płynie,
 8 26 |         Słów tak wiele w języku swoim nie najduję,~Jako ja, Panie,
 9 26 | niepobożnemi,~Którzy nie mają w swoim okrucieństwie miary,~A zdechli
10 27 |     moim~Skrył mię pod namiotem swoim;~Uwiódł mię i stawił w cale~
11 31 |      dobrotliwą twarz nad sługą swoim,~Okaż swe miłosierdzie w
12 31 |       które Ty gotujesz~Wiernym swoim i które tu już okazujesz;~
13 33 |   przestawa,~Który dziedzictwem swoim wyznawa.~Pan tylko z Nieba
14 38 |      Tobie nadzieję kładę, Bogu swoim,~Ty bądź łaskaw mej prośbie,
15 40 |        moje.~Nie kryłem w sercu swoim Twej sprawiedliwości,~Sławiłem
16 41 |       stąd znam, że mię liczysz swoim,~Żeś mię nieprzyjaciołom
17 50 |     natenczas chce mieć z ludem swoim.~"Dajcie plac - rzecze -
18 51 |  secundum~ ~Boże w miłosierdziu swoim nieprzebrany,~U Twych nóg
19 52 |       twoim~Wykorzeni w gniewie swoim.~ ~A dobrzy patrząc z daleka~
20 53 |       Deus~ ~Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga, przecz
21 59 |        uprzedzisz miłosierdziem swoim~I nad nieprzyjacielem dasz
22 59 |      żywe~Wyniszcz je w gniewie swoim, niechaj się świat czuje,~
23 60 |    wiernym~Iszcząc się w słowie swoim; i dziś miłosiernym~Okiem
24 63 |      Twój przybytek widzę okiem swoim.~ ~Droższa niż żywot Twoja
25 63 |        A król, nadzieję mając w swoim Panie,~Radość odniesie;
26 65 |     smiłowanie~Dziwne nad ludem swoim, o ufanie~Wszech ziemskich
27 67 |  miłości;~Rozświeć nas światłem swoim, abychmy poznali~Drogi Twoje
28 68 |        szafarz żywota,~Ten ma w swoim władaniu czarnej śmierci
29 69 |         kryj twarzy przed sługą swoim, bom okrutnie~Jest utrapiony;
30 73 |        tak rzekł w głupim sercu swoim,~Wzgardziłbych, Panie, wiernym
31 81 |       mnie tylko Bogiem wyznasz swoim,~Któryć w uciśnieniu twoim~
32 82 |     strony~Ziemie sądzić prawem swoim,~Bo świat jest dziedzictwem
33 85 |         wszeteczności,~Pokryłeś swoim miłosierdziem złości;~Puściłeś
34 85 |      odprawuje;~Pokój nad ludem swoim obiecuje,~A ci przestaną
35 86 |    narody wszego świata~Wyznają swoim stworzycielem,~Swym Panem
36 91 |         twoim szkoda.~ ~Aniołom swoim każe cię pilnować,~Gdziekolwiek
37 93 |    Chybić nie może, co Ty kiedy swoim~Słowem wyrzeczesz; przeto
38 94 |      liczysz,~Boże wieczny, i w swoim Zakonie ćwiczysz.~Taki w
39 103|        Takiej On ku sługom jest swoim litości;~Jako wschód od
40 107|   smutnym dodał ratunku;~Słowem swoim ich wszytki choroby okrócił~
41 110|         tyrany zetrze w gniewie swoim.~ ~Sąd swój rozciągnie,
42 119|      jakoś rzekł, abych to mógł swoim~Obmowcom wywieść, że słusznie
43 119|         tak, jakoś zwykł czynić swoim wiernym.~Rządź mię słowem
44 120|       clamavi~ ~W każdym ucisku swoim wołałem do Pana,~A moja
45 121|      cię zewsząd cieniem okryje swoim,~Ze cię ani w dzień słońce
46 123|          Tak nas ten lud trapi, swoim szczęściem hardy.~ ~
47 131|       przenosić chudszych okiem swoim,~Ani się ja na wielkie nazbyt
48 132|         Dawidowi wiernym słowem swoim:~,,Potomek twój usiędzie
49 135|     nigdy nie ustanie.~Ty ludem swoim rządzisz, Ty każdemu~Łaskę
50 138| obietnice~Wszyscy królowie będą swoim Bogiem zwali~I sprawy Twe
51 143|       na ziemi w srogim gniewie swoim~A pomni, Panie, żem ja sługą
52 145|       przygód wyprawuje,~Sługom swoim jest łaskaw - lecz niepobożnemu~
53 147|      liczbę ma w głowie~I każdą swoim własnym imieniem zowie.~