Psalm

 1 7  |              prawem swoim~Opisał; oto lud w wielkiej gromadzie~Wyroku
 2 18 |      ziemskimi narody głową postawił.~Lud, któregom nigdy nie znał,
 3 20 | nieprzyjacielowi~A zastaw' się o swój lud poganinowi!~ ~Wysłucha cię (
 4 28 |            moja Panu chwałę dawa.~Pan lud swój chowa, Pan jest nieprzebitem~
 5 28 |           Dziedzictwo swoje i wszytek lud wierny;~Żyw' je w dostatku
 6 42 |         wieczny,~Kiedy mię coraz pyta lud wszeteczny:~"Gdzie teraz
 7 44 |             zelżone,~Zaprzedałeś nas, lud swój, prawie niebogato,~
 8 48 |             Próżno się na Twój wierny lud zbierali.~ ~Ujźrzeli, zdziwili
 9 60 |             miłosiernym~Okiem na swój lud wejźrzy u trapiony~A przyjmi
10 69 |              cierpieć nie mogę, kiedy lud przeklęty~Lekce uważa Twój
11 72 |      królewicowi,~Aby w porządku Twój lud sprawował,~Jednako z pany
12 74 |             swe dziedzictwo i na swój lud wierny,~Z któregoś Ty zdjął
13 77 |              Mojżeszowym~I za powodem lud swój Aaronowym. ~
14 78 |                Wielki na niewdzięczny lud ogień zapalony~Przeto, że
15 78 |       młodości nagle posuszyła.~A Pan lud swój wybrany zajął jako
16 78 |            pamiątkę zacności.~On swój lud ulubiony i dziedzictwo swoje~
17 78 |            chodził,~Obrał królem, aby lud izraelski wodził,~A ten
18 79 |           miecz srogi~Zniszczyli Twój lud ubogi;~Miasta i zamki budowne~
19 79 |              zadawali.~ ~A my, Twojej lud opieki,~Będziem Cię sławić
20 81 |              odmiany~Nie znał był mój lud wybrany;~Łój by byli na
21 83 |               przeciwko Tobie powstał lud wszeteczny.~Nieprzyjaciele
22 83 |          dziwnych rad szukają na Twój lud ubogi.~"Pódźmy - prawi -
23 94 |              na szrót puścili?~ ~Twój lud trapią, dziedzictwo Twoje
24 95 |             to jest Pan litości;~A my lud Jego, o których On wczasie~
25 95 |            Przez lat czterdzieści ten lud mię frasował,~Któremum ja
26 96 |               prawnie będzie sądził~A lud wedle prawdy rządził.~ ~
27 98 |              prawnie będzie sądził,~A lud wedle prawdy rządził. ~ ~
28 102|             wyznawali~W ten czas, gdy lud wszytek, wszyscy przełożeni~
29 105|            przeźrzoczystym,~Gdzie Pan lud swój tak wielce rozmnożył,
30 105|              poślubić raczył.~Przetóż lud swój z okrutnej ręki wybawił~
31 106|               swemu wodze puścił~A na lud nieposłuszny srogą kaźń
32 106|               prawie gniewem zapalony~Lud swój omierził sobie i kraj
33 107|          Gdzie potem utrapiony głodem lud prowadzi~A oto zacne miasto
34 110|               tobie, swym panie,~Twój lud chętliwie stanie:~Lud w
35 110|            Twój lud chętliwie stanie:~Lud w cnotach okazały, świetny
36 111|          Nieprzyjacielskim łupem swój lud wierny~Hojnie bogaci, na
37 118|           nawiętszemu królowi.~Wielki lud mię był obiegł, ale prosząc
38 123|     pośmiechów i wzgardy,~Tak nas ten lud trapi, swoim szczęściem
39 125|          otoczyły~Jerozolimę, tak Pan lud swój miły~Wałem swej łaski
40 125|         odstępuje~ ~Ani dopuści, żeby lud przeklęty~Wiecznie uciskać
41 126|              okrutnej Babilony~Pański lud był wyzwolony,~Człowiekowi
42 129|       wiecznej sprawiedliwości~O swój lud się zastawił:~Potłukł pęta
43 136|             lat nieskończonych;~Który lud swój z ich wyrwał okrutnej
44 136|               przeprowadził przez nie lud swój suchą nogą,~Bo wiecznej
45 136|          wiekiem nieskończonym;~Który lud swój wielkimi przewiódł
46 144|            swe nieuchronne strzały~Na lud niechętny do Twojej chwały.~ ~
47 144|            trąby słychamy.~Szczęśliwy lud, który ma te dobra, szczęśliwy,~
48 148|            dał, co trzeba,~A my, Jego lud wybrany,~Śpiewajmy Mu psalm
49 149|            gęśli śpiewają!~Pan bowiem lud swój wierny wielce miłuje,~