Psalm

 1 1  |             złymi w radzie~Ani stóp swoich torem grzesznych ludzi kładzie~
 2 9  |            się człowiek zdradliwy~W swoich rąk własnych czynie.~ ~Upad
 3 17 |           źrzenice bronić~I cieniem swoich skrzydeł zasłonić,~Abych
 4 19 |             zostawa.~ ~Kto grzechów swoich liczbę wiedzieć może?~Z
 5 32 |             zdrady.~ ~Dokąd-em taił swoich nieprawości,~Ledwiem mógł
 6 33 |        ogląda syny.~Widzi z pałaców swoich, ile nas na ziemi~Żywota
 7 34 |     zniszczeje w kłopocie;~Pan sług swoich broni, szkody nie uznają,~
 8 35 |            utrapionych,~Do ciebie w swoich krzywdach niezliczonych~
 9 37 |      człowiek w szczęściu dni używa swoich;~Ujmi gniew, ujmi swe zapalczywości,~
10 37 |        starta będzie,~A Pan obrońcą swoich wiernych wszędzie.~ ~Pan
11 44 |             a ten sen zetrzy z oczu swoich~Ani wiecznie oddalaj od
12 48 |             okręty.~ ~Cośmy tedy od swoich starszych więc słychali,~
13 50 |             co pospolicie~Na Boga w swoich sprawach nie pomnicie,~Aby
14 51 |          mną obejć, abyś w słowiech swoich~Zawżdy praw nalezion i czyst
15 51 |           Że tym rychlej w pięknych swoich murzech stanie:~Tam przyjmiesz
16 52 |             niewstydliwy,~Z niecnot swoich? Jest Bóg żywy,~Który świat
17 59 |          sług nigdy nie przepomnisz swoich,~Wyrwi mię z rąk okrutnych
18 78 |        zapalili~Kusząc go w sercach swoich, a niehamownemu~Pożądając
19 85 |         trzymam o ich~Statku) spraw swoich.~ ~Wątpić nie trzeba, tylko
20 86 |               Nakłoń, o Panie, uszu swoich~A nie zarzucaj modlitw moich;~
21 89 |   strumieniu głębokim.~W potrzebach swoich do mnie zawżdy się uciecze:~"
22 89 |             I odniosą zapłatę godną swoich złości.~Ale jemu zachowam
23 89 |      Dawidem uczynione? Nakłoń oczu swoich~Pańskich, a urąganiu sług
24 92 |           ujźrzę upad nieprzyjaciół swoich,~I taż wieść przydzie do
25 94 |           dół się gotuje.~ ~Abowiem swoich wiernych Pan nie opuści~
26 103|            synów lituje,~Tak równie swoich wiernych sług Pan żałuje;~
27 105|       ciekły strumienie.~Pan bowiem swoich świętych słów nie przebaczył,~
28 106|       sprawują~A we wszech sprawach swoich cnoty naszladują~Pomni na
29 106|         przelali~Właściwych dziatek swoich, żałosne ofiary~Przed chananejskie
30 110|          wszytki strony używaj praw swoich~Rozkazując w pośrzodku nieprzyjaciół
31 116|         łaskawy,~Chcę w obietnicach swoich być prawy.~Drogo Ty krew'
32 116|        Drogo Ty krew' u siebie sług swoich szacujesz~I wszelkiej krzywdy
33 116|         łaskawy,~Chcę w obietnicach swoich być prawy;~Chcę być praw
34 119|        Twego zdania.~Naucz mię praw swoich, a ja niech Tobie dziękuję,~
35 119|             daj, Panie, mijać ustaw swoich.~W sercu chowam Twe wyroki,
36 119|        jasną twarzą, naucz mię praw swoich,~Których wzgarda ciężki
37 128|        ujźrzy swobodę,~Ujźrzy synów swoich plemię~I spokojną zewsząd
38 139|            nie wypuścił słowa z ust swoich,~A to, Panie, już dawno
39 145| sprawiedliwy,~We wszytkich sprawach swoich dziwnie litościwy.~Blisko
40 147|        stawił~Tak łaskawie ani praw swoich objawił.~ ~
41 149|     zacności~I użyją w mieszkaniach swoich radości:~W ich uściech Pańska
42 149|              Aby krzywd na poganach swoich się mścili,~A wielkomyślną