Psalm

501 81 |          Dobrodziejowi naszemu;~Bijcie w bębny, w instrumenty grajcie~
502 81 |               naszemu;~Bijcie w bębny, w instrumenty grajcie~A psalmów
503 81 |                zaniechajcie!~ ~Trąbcie w trąby, trąbcie, a to słowie~
504 81 |                wolny grzbiet macie~Ani w glinie rąk trzymacie.~ ~
505 81 |           trzymacie.~ ~Wzywaliście mię w swej doległości,~A jam was
506 81 |               ciężkości.~Strzegłem was w grom, doświadczałem statku~
507 81 |             grom, doświadczałem statku~W przykrym wody niedostatku.~ ~
508 81 |           Bogiem wyznasz swoim,~Któryć w uciśnieniu twoim~Do wolności
509 81 |                byli wierne sługi moje,~W chęć ubrawszy twarze swoje.~ ~
510 82 |             znał sąd życzliwy?~A dobry w swej doległości~Nie dojdzie
511 82 |                Złoto i drogie kamienie~W małej są u śmierci cenie;~
512 84 |            Domine~Boże nasz, u którego w ręku wszytki boje,~Jako
513 84 |            Twoje.~ ~Szczęśliwi, którzy w Twoim kościele mieszkają~
514 84 |             oddają;~I ci nie mniej, co w Tobie swą moc położyli~I
515 84 |          sprawią.~ ~O Panie, u którego w ręku wszytki boje,~Przyjmi
516 84 |          wiernym!~ ~Dzień jeden u mnie w Twoim pałacu strawiony~Lepszy
517 84 |            Boże władogromy, szczęśliwy w swej radzie,~Ktokolwiek
518 84 |                swej radzie,~Ktokolwiek w Tobie nadzieję kładzie! ~ ~
519 85 |             Twój dawny niechaj zgaśnie w Tobie,.~Gniew, któregoś
520 85 |            nędzą zmorzone,~Ty uweselić w smutku położone;~Okaż swą
521 86 |             cnota.~Wspomóż mię, Panie, w mej ciężkości;~Nadzieja
522 86 |            ciężkości;~Nadzieja wszytka w Twej litości.~ ~Smiłuj się,
523 86 |                Uwesel duszę zasmuconą,~W Twoje opiekę poruczoną.~ ~
524 86 |               moje;~Zawżdym Cię wzywał w swym frasunku,~A Tyś dodawał
525 86 |             ani wiekiem okreszony,~Ani w swej mocy zamierzony;~Dziwne
526 86 |          litościwy!~Ty - mówię - skąpy w rozgniewanie~A nieprzebrany
527 86 |            rozgniewanie~A nieprzebrany w litowanie!~ ~Ty wejźrzy
528 86 |       litowanie!~ ~Ty wejźrzy na mię a w trudności~Dodaj mi serca
529 87 |               Sławić Cię będą; jest li w głowie mojej~Też co takiego,
530 88 |              Do Ciebie wołam we dnie i w nocy:~Niechaj miejsce u
531 88 |              już martwe, sił nie czuję w sobie,~Myśl moja wszytka
532 88 |             wzgardzony.~Ponurzyłeś mię w srogiej otchłani podziemnej,~
533 88 |            podziemnej,~Ponurzy łeś mię w przepaści ciemnej.~Zmocniły
534 88 |            przyjacioły wszytki,~Jestem w ich oczu na podziw brzydki,~
535 88 |            podziw brzydki,~Siedzę jako w okowach, wyszcia nie na
536 88 |               czcili?~Czy dobroć Twoja w grobiech będzie powiadana~
537 89 |         cokolwiek świat wielki zamknął w sobie.~Południe i północy,
538 89 |            Panie, światłem rozświeceni~W żadny błąd nie mogą być
539 89 |              którym się wspieramy.~Tyś w widzeniu powiedział prorokowi
540 89 |             serca będę i siły dodawał,~W każdej potrzebie jego z
541 89 |        Eufratowym strumieniu głębokim.~W potrzebach swoich do mnie
542 89 |          świata tego tyranom przełożę.~W lasce mojej na wieki nie
543 89 |                wieki nie uzna odmiany,~W przymierzu poszlubionym
544 89 |              będzie zachowany.~Potomek w domu jego nigdy nie zaginie~
545 89 |              glos, podany~Z ust moich, w odmienności nie będzie uznany."~
546 89 |                 Nie ma ustać potomstwo w domu jego sławnym~Ani zacny
547 89 |              Przytępiłeś miecz jego, a w swojej potrzebie~Nie miał
548 89 |       człowieka,~Żęby i ten lichy czas w troskach miał położyć?~Bo
549 90 |             lat ucierasz,~Aż go na wet w ziemię wpierasz.~ ~Tysiąc
550 90 |            straży.~ ~Jako woda siąknie w ziemię,~Tak niszczeje ludzkie
551 90 |             nasz wiek, tak więdniemy~I w niełasce Twojej schniemy;~
552 90 |             straszliwy pojąć może?~Kto w bojaźni Twej żyć umie,~Ten,
553 91 |          adiutorio Altissimi~ ~Kto się w opiekę poda Panu swemu~A
554 91 |              łowczych obierzy wyzuje~I w zaraźliwym powietrzu ratuje;~
555 91 |           zaraźliwym powietrzu ratuje;~W cieniu swych skrzydeł zachowa
556 91 |                 Którymi sieje przygoda w dzień biały.~ ~Stąd wedla
557 91 |               przygoda~Ani się najdzie w domu twoim szkoda.~ ~Aniołom
558 91 |            postępuje -~Ja go też także w jego każdą trwogę~Nie zapamiętam
559 91 |            będzie wzgardzony,~Ja z nim w przygodzie; ode mnie obrony~
560 92 |               a niewysłowione,~O myśli w twardej nocy zamknione!~
561 92 |         Cnotliwy kwitnie szczep, który w Pańskim~Rozkosznym będzie
562 92 |               czerstwy będzie, i rodny w starości;~A to, żeby w swej
563 92 |           rodny w starości;~A to, żeby w swej sprawiedliwości~Pan,
564 93 |                gęstym szykiem uderzają w skały;~Groźniejszy morza
565 93 |              Słowem wyrzeczesz; przeto w domu Twoim~Wieczna powaga,
566 94 |               liczysz,~Boże wieczny, i w swoim Zakonie ćwiczysz.~
567 94 |           swoim Zakonie ćwiczysz.~Taki w powszechną trwogę pokój
568 94 |             pomocy,~Dawno bych już był w wiecznej pogrężon nocy.~ ~
569 95 |               wszytki bogi przełożony;~W Jego są ręku ziemskie głębokości~
570 95 |               sam pasie.~ ~Dziś, jeśli w uszy swoje usłyszycie~Naświętobliwszy
571 96 |                płynie.~ ~Niechaj brzmi w uszu pogańskich~Sława chwalebnych
572 96 |                czołem przed swym Panem~W domu Jego zawołanem.~ ~Niechaj
573 97 |               od złośliwych;~A kto żył w pobożności,~Pewien trwałej
574 98 |                złośliwym.~ ~Ziścił się w słowie zacnemu~Domowi izraelskiemu;~
575 98 |        mieszkańcy swojemi;~Panu g'woli w lutnie grajcie~I kornet
576 98 |            zagrzmi morze słone~I dusze w morzu zrodzone;~Niech się
577 99 |         Pańskich ustaw przestrzegali~A w przymierzu nieodmienną wiarę
578 100|                Panu wesoło krzyknicie,~W radości Mu służcie i z ochotą,~
579 100|               co tchniemy,~On sprawuje w nas, a pewnie nie my.~Mychmy
580 100|            mamy pożywienie.~ ~Wnidźcie w kościół, nieście dzięki
581 101|               służyć będzie.~ ~Miejsca w mym domu nie zagrzeje,~Kto
582 102|        dobrotliwy,~A nie opuszczaj mię w mój dzień nieszczęśliwy;~
583 102|           serce moje~Uschło jako trawa w srogie letne znoje.~ ~Prze
584 102|               i frasunek wieczny~Krwie w sobie nie czuję, nie masz
585 102|           skóra została.~ ~Jestem jako w lesiech pelikan schowany,~
586 102|          schowany,~Jestem jako puchacz w pustynią wmieszkany;~Nie
587 102|           znowu miasto swe naprawisz~I w swym majestacie widomie
588 102|                ciż Mu dziękowali~I moc w Jeruzalem Jego wyznawali~
589 102|               Jeruzalem Jego wyznawali~W ten czas, gdy lud wszytek,
590 102|         człowieka~Smutnego, mój Panie, w połowicy wieka!~ ~Twe lata
591 102|               To wszytko zaginie, a Ty w swej całości,~Boże mój,
592 103|          obfite~Dary niech zawżdy będą w sercu twym ryte!~ ~Który
593 103|           człowiek, którą ostrymi~Leda w dzień kosa przytnie zębami
594 103|               prawnukowie~Tych, którzy w Jego będą kochać się słowie.~ ~
595 104|            może ani szkodzić ziemi.~Ty w skale ukazujesz drogę zdrojom
596 104|          wszelki źwierz chłodzi, który w polu żyje;~Tu łoś, mieszkaniec
597 104|                Tamże płacy mieszkają a w krzakach zielonych~Nie przestają
598 104|       wdzięczną~Prowadzisz do zachodu; w tym nocne ćmy wstają,~W
599 104|                w tym nocne ćmy wstają,~W ten czas leśne bestyje wszytki
600 104|              mają.~Wszytko to, co jest w morzu, wszytko, co na ziemi .~
601 104|           Tobie wznosi, który siedzisz w niebie,~I oczekawa zwykłej
602 104|               Jeśli im ducha weźmiesz, w proch się wnet obrócą;~Jeśli
603 104|                 Bom ja wszytko położył w nim wesele swoje.~Bodaj
604 105|        szukajcie;~Cuda, które uczynił, w sercu chowajcie;~Chowajcie
605 105|              Wiążą wszytek świat, jako w sobie szyroki.~Pomni na
606 105|              swoje i wszytki rzeczy~Ma w umowie zamknione na dobrej
607 105|         Jakubowi~Miasto statutu podał, w czym na czas wieczny~Izraela
608 105|               wieczny~Izraela upewnił, w słowie stateczny,~Obiecując
609 105|           śliczny~Chananejski podać im w pomiar dziedziczny.~Gdzie
610 105|              pomiar dziedziczny.~Gdzie w małej liczbie będąc i nieznacznymi,~
611 105|               się to tam, to sam, dziś w tej dziedzinie,~Jutro namiot
612 105|              Jutro namiot swój stawiać w inszej krainie;~Przecie
613 105|         krainie;~Przecie zawżdy bywali w Pańskiej obronie,~A zuchwałe
614 105|            mych nie tykajcie~I proroki w pokoju me zachowajcie!"~
615 105|                opłakany~Twój, Jakubie, w niewolą jest zaprzedany.~
616 105|                I tak długo był trzyman w więzieniu srogim,~Aż go
617 105|              Pański go wyświadczył, że w nim okazał~Dar taki, za
618 105|           poruczył mu dwór swój, i dał w szafarstwo~Wszytkę majętność
619 105|                nakarmili.~Kazał Pan, a w południe noc gęsta wstała,~
620 105|             zasłony~We dnie wieszał, a w nocy słup rozpalony.~Gdy
621 105|       rozpalony.~Gdy prosili, ptacy im w obóz padali,~A po ziemi
622 106|             żadnym niepoddaną!~Kto tak w słowa bogaty, kto tak jest
623 106|              kto tak jest wymowny,~Aby w powieści dziejom Jego mógł
624 106|               Pomni na mię, mój Panie, w onej dawnej chęci,~Którą
625 106|            chęci,~Którą ludzie znawali w oczu Twoich wzięci.~Nawiedź
626 106|             Twoich wzięci.~Nawiedź mię w łasce swojej, abych między
627 106|          ojcowie naszy nie porozumieli~W Egiptcie cudów Twoich; niedługo
628 106|           Pańskim uwierzyli~I moc Jego w pieśniach swych do nieba
629 106|                I doświadczali Pańskiej w pustyniach możności.~A Pan
630 106|           który je wybawił,~Który cuda w Egiptcie niesłychane sprawił,~
631 106|            sprawił,~Który nieujeżdżone w poły przeciął morze,~Jedny
632 106|              przewiódł, a drugie zalał w tymże torze.~Więc też Pan
633 106|           prosto nie wierzyli.~Rozruch w okopie wielki, wielkie zamieszanie~
634 106|            rękę swą podniósł, że tamże w piaszczystych~Pustyniach
635 106|               Pustyniach polec mieli i w górach skalistych.~A ich
636 106|             rozstrzelany.~I podali się w jarzmo Baal Fegorowi,~I
637 106|            płoche sprawy~Tak mówił, że w rzeczy swej nie był Bogu
638 106|             się zmazali,~Wszetecznicom w sprawach swych naprzód nic
639 106|               i kraj ulubiony~I dał je w ręce prawie niewiernym poganom,~
640 106|                Znowu też coraz głębiej w złościach swych tonęli.~
641 106|          litowali~I ci sami, u których w niewoli mieszkali.~O Panie,
642 107|               Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
643 107|         wszytkim upośledzone.~ ~Którzy w ciężkich okowach na gardło
644 107|               do Pana wzdychali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
645 107|          pomyślić na pokarm nie mogą~A w dole prawie już jedną nogą;~ ~
646 107|               Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
647 107|       zasłużone ofiary paląc.~ ~Którzy w przeważnym drewnie po morzu
648 107|                wełny wymiatają,~To zaś w przepaści ślepe spuszczają.~ ~
649 107|               Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
650 107|            zbytek ludzki grunty płodne~W piasek i w słone pola nierodne.~ ~
651 107|               grunty płodne~W piasek i w słone pola nierodne.~ ~Kiedy
652 107|               Kiedy zaś chce, pustynią w piękną rzekę mieni~I piasek
653 107|            piękną rzekę mieni~I piasek w łąkę pełną strumieni,~Gdzie
654 107|             śmieli,~A ubogiego zaś Pan w przypadku założył~I jako
655 107|             rozmnożył.~ ~Na to patrząc w pobożnym sercu radość roście,~
656 108|            Ochotną myśl, ochotne serce w sobie czuję,~Nowy psalm
657 108|             trudności,~A wysłuchaj nas w naszej doległości!~ ~Mówił
658 108|                doległości!~ ~Mówił Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"
659 108|              głowy jest Efraim duży;~ ~W mym posłuszeństwie Judas,
660 108|           niedobyte?~Kto mię zawiedzie w pola idumskie obfite?~Nikt,
661 108|              wojsk mamy.~ ~Dopomóż nam w trudnościach naszych, wieczny
662 108|         wieczny Boże !~Nikt bezpieczen w nadzieję ludzką być nie
663 109|        tacueris~ ~Boże, którego chwała w mych uściech wieczna,~Nie
664 109|                lichwnik wyzuje,~A obcy w jego pracy sobie lubuje!~ ~
665 109|            Niechaj go nikt nie wesprze w jego trudności~Ani ma nad
666 109|              na ziemi.~ ~A to, że i on w swojej popędliwości~Zapamiętał
667 109|      złorzeczeniem;~A to też jako woda w jego wnętrzności~I jako
668 109|             jako tłusty olej wpiło się w kości.~ ~Bodajże się tym
669 109|            ciało~Uschło, jako wilgości w kościach nie zstało;~Przyszedłem
670 109|     Przyszedłem do wszech niemal ludzi w ohydę;~Głową, widzę, kiwają,
671 109|             Wspomóż mię, mocny Boże, a w mej żałości~Podeprzy mię
672 109|             będę oddawał~I Jego chwałę w gęstym ludzie wyznawał,~
673 110|          używaj praw swoich~Rozkazując w pośrzodku nieprzyjaciół
674 110|              lud chętliwie stanie:~Lud w cnotach okazały, świetny
675 110|               cnotach okazały, świetny w pobożności,~Rosa różanej
676 110|               wieki, Pan tyrany zetrze w gniewie swoim.~ ~Sąd swój
677 111|           wygnał pogany~A swe postawił w ich królestwie pany.~Sprawy
678 112|               człowiek prawdziwie,~Kto w bo jaźni Pańskiej żywię,~
679 112|             Pańskiej kwitnąć będzie.~ ~W Jego domu na czas wszelki~
680 112|           cnotliwym narodzie~Pieczą ma w każdej przygodzie.~ ~Dobry,
681 112|             słowa swe tak miarkuje,~Że w nich płochość nie panuje.~ ~
682 112|              go nie trwożą;~Bezpieczen w nadzieję bożą~I pewien,
683 112|             nadzieję bożą~I pewien, że w krótkim częste~Zły człowiek
684 112|            zazdrością mdleje;~Taki, co w głowie uradzi,~Do skutku
685 113|         świętobliwe;~To niechaj zawżdy w uściech ludzkich słynie,~
686 115|             działają,~A owszem, którzy w nich nadzieję mają!~Izrael
687 115|             nich nadzieję mają!~Izrael w Panu niech nadzieję stawi,~
688 115|                boją,~Bo krom wątpienia w łasce Jego stoją.~Pan o
689 115|                 którzy służą Jemu,~Tak w małym wieku, jako dorosłemu.~
690 115|                 A ziemię ludziom podał w używanie.~Nie martwi, Panie,
691 116|              prawie ostatnie z jęły.~ ~W takiej przygodzie będąc,
692 116|            Dusza od śmierci wolna, łzy w oczach stanęły,~Nogi żadnego
693 116|         nieżyczliwych~Jeszcze policzeń w rejestrze żywych,~Wszytkę
694 116|              tożem wyznawał,~Aczem już w troskach prawie ustawał,~
695 116|            Mówiłem uciekając: nadzieja w człowiecze~Próżna, Bóg tylko
696 116|           zborze, o Boże łaskawy,~Chcę w obietnicach swoich być prawy.~
697 116|                Twojej,~Tyś mię obronił w przygodzie mojej.~Tobie
698 116|           zborze, o Boże łaskawy,~Chcę w obietnicach swoich być prawy;~
699 116|          powszechnym ludu Twego zborze~W Twym świętym mieście, w
700 116|                W Twym świętym mieście, w Twym zacnym dworze.~ ~
701 117|                wszelkie plemię,~Coście w krąg obsiedli ziemię,~Pana
702 118|            wiek nie kroci.~Wzywałem Go w przygodzie, a On w mej ciężkości~
703 118|         Wzywałem Go w przygodzie, a On w mej ciężkości~Użył nade
704 118|            przejźrzeniu,~Co dziś u nas w podziwieniu.~To jest on
705 118|                nam sprawiony.~Miej nas w obronie swojej, zdarz, Ojcze
706 118|                naznaczony.~My, co Panu w kościele Jego usługujem~
707 119|             Panie, mijać ustaw swoich.~W sercu chowam Twe wyroki,
708 119|                przed skarby wszytkimi.~W tych się ćwiczę ustawicznie,
709 119|                nigdy nie przepamiętam, w tych sobie lubuję.~ ~gimel~
710 119|              cudów Twoich dowiem;~Taję w troskach, wedle słów swych
711 119|              swe prawa;~Cnota mój cel, w który patrzę, i Twoja ustawa.~
712 119|           wstyd mię za nie.~Kocham się w Twym rozkazaniu, to wielce
713 119|                To na ręku noszę, ale i W sercu piastuję.~ ~ZAIN~Pomni
714 119|           dokąd tu lat moich.~Imię Twe w nocy rozczytam i Twe przykazanie,~
715 119|           Objaw' mi swój statut, Panie w dobroć nieprzebrany.~Hardzi
716 119|               Panie.~Więdnę jako skóra w dymie, wżdam strzegę praw
717 119|                nie mam gdzie uciec się w potrzebie.~Tych ja nigdy
718 119|        świętobliwych.~Słodsze niż miód w uściech moich Twe Pańskie
719 119|                Twe uchwały będą u mnie w wadze.~Rozświeć mię swą
720 119|                gardzi Twymi;~Słowa Twe w ogniu pławione, ja się cieszę
721 119|    sprawiedliwość, zakon niewzruszony.~W troskach nawiętszych zawżdym
722 119|            wzdychając,~Uprzedzam straż w Twym zakonie świętym rozmyślając.~
723 119|           wedle swych obietnic i ratuj w potrzebie!~Chwalon z ust
724 120|              cum tribularer, clamavi~ ~W każdym ucisku swoim wołałem
725 120|           swoje;~Mnie mił pokój, a oni w zwadzie się kochają,~A gdy
726 121|               mnie użałuje,~Kto li mię w złej przygodzie mojej ratuje?~ ~
727 121|              ty tusz dobrze sobie,~Bóg w nieszczęściu twym będzie
728 121|               okryje swoim,~Ze cię ani w dzień słońce gorące przejmie,~
729 122|               tron Dawidowy.~ ~Niechże w tobie, piękne miasto, pokój
730 122|         przyjaciel z tobą używa;~Pokój w twardych basztach twoich
731 122|              się mnoży,~A obfitość swe w pałacach gniazdo założy.~ ~
732 123|               i zbawienie moje.~ ~Jako w niedostatku na pańską pogląda~
733 125|             pożyć żadną trwogą.~ ~Jako w krąg prawie góry otoczyły~
734 125|               łaski zewsząd osypuje,~A w żadną trwogę ich nie odstępuje~ ~
735 126|            pełnym brzegiem.~ ~Kto siał w płaczu, żnie w radości;~
736 126|                Kto siał w płaczu, żnie w radości;~Nasza siew' była
737 126|              radości;~Nasza siew' była w gorzkości;~Oto zdarzył Pan,
738 127|                 Daje dziatek wdzięczne w domu roje -~Toć jest, Panie,
739 127|          groźne, nie tak są straszliwe~W ręku męskich strzały popędliwe,~
740 128|               człowiek prawdziwie,~Kto w bo jaźni Pańskiej żywie:~
741 128|            jego wierna praca~Nigdy się w żal nie obraca,~Ale czego
742 128|           krzak winnej macice~Obfituje w słodkie grona,~Tak bogobojnego
743 128|              dziateczki stoją kołem~By w bujnym sadzie zielone~Oliwki
744 128|               Syjonie,~Będzie miał Pan w swej obronie.~ ~W rzeczypospolitej
745 128|             miał Pan w swej obronie.~ ~W rzeczypospolitej zgodę~I
746 129|             się zastawił:~Potłukł pęta w swej srogości,~A nas niewolej
747 129|                Bodaj usechł jako trawa~W wierzchu muru twardego,~ ~
748 130|                clamavi ad Te, Domine~ ~W troskach głębokich ponurzony,~
749 130|             smutne prośby moje~Przyjąć w łaskawe uszy swoje!~ ~Jeśli
750 130|          wszech ludzi~Uczciwość wielką w sercu budzi.~ ~Cieszy mię,
751 130|           niech się dzieje~Co chce, ty w Panu kładź nadzieje1~ ~U
752 131|              Boże, nie najdziesz pychy w sercu moim,~Anim ja zwykł
753 131|               obrony,~Kto nie chce być w nadziei swojej omylony.~ ~
754 132|              trudności,~Które cierpiał w nadzieję Twojej życzliwości,~
755 132|               życzliwości,~Który Tobie w te słowa przysiągł, swemu
756 132|            miejsce ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan je znaki swymi~
757 132|             racz wnić do swego pokoja,~W szczęsną godzinę racz wnić
758 132|                  Potomek twój usiędzie w majestacie twoim,~A będą
759 133|              wzajemna,~A bracia sforni w szczerej uprzejmości~Strzegą
760 134|                 Którzy trzymacie straż w Jego bożnicy,~Teraz, jako
761 135|               wszytki bogi przełożony;~W Jego jest władzy ziemia
762 135|           skrytej skarbnice.~Zbił płód w Egiptcie pierwszy, od człowieka~
763 135|                je robili,~A owszem, co w nich ufność położyli.~Ty
764 136|              Pan nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy
765 136|              czas wieczny stoją;~Który w pół prawie Morze rozdzielił
766 136|             Nie raczył nas przepomnieć w nasze doległości,~Bo końca
767 136|              Pan nad insze pany,~Bo On w swym miłosierdziu nigdy
768 137|                 Lecz poganin niebaczny w tej naszej żałobie~Przedsię
769 137|            Głos kiedy miał być słyszan w krainach pogańskich?~ ~Jeslibych
770 137|             wyrządzali~Edomczycy, jako w nasz ciężki dzień wołali:~"
771 138|               Wyznam tyrany ziemskimi;~W Twym kościele chwalebne
772 139|                 Panie, już dawno brzmi w uszu Twoich.~ ~Tyś mię z
773 139|               nieba wstąpię, najdę Cię w niebie,~Jeśli do piekła,
774 139|          człowiek pomyślił sobie,~Żeby w nocnych ciemnościach miał
775 139|               znasz tajemnice,~Tyś mię w żywocie tworzył mojej rodzice.~ ~
776 139|              nie była,~Gdy mię jeszcze w żywocie matka nosiła,~Gdziem
777 139|         niedoskonałe~Widział; Tyś miał w swych księgach, co dnia
778 140|                 niewstydliwych,~Którzy w swym sercu zdradę tylko
779 140|             modlitwy moje~Racz przyjąć w uszy miłosierne swoje.~ ~
780 140|              Znał przeciw sobie zawżdy w boju krwawym.~Nie ciesz
781 140|             ludzi, Boże mój prawdziwy,~W ich przedsięwzięciu, aby
782 140|         nieżyczliwy~Człowiek, pływając w szczęściu, niewinnemu~Tym
783 140|           kłamliwych na świecie,~A zły w swojejże złości się uplecie.~ ~
784 141|                uprzejme prośby przyjąć w uszy swoje;~Prośba za kadzidło,
785 141|            śmierci; Boże, mój obrońca,~W Tobie samym ufam, nie gub'
786 141|     nieżyczliwych,~Abych się nie pobił w ich sieciach zdradliwych;~
787 141|              ja minął ich sidła, a one~W ichże własnych siatkach
788 142|                mię zastawiają;~Pójźrzę w lewo abo w prawo,~Nie stawi
789 142|         zastawiają;~Pójźrzę w lewo abo w prawo,~Nie stawi się nikt
790 142|            między żywiącemi.~ ~Przyjmi w uszy mój płacz srogi,~Bo
791 143|               litości~Racz mię ratować w mojej doległości.~ ~Nie
792 143|               Twym sądzie~Nie miał być w jakim wytkniony nierządzie.~ ~
793 143|        człowiek trapi moję duszę,~A ja w jaskiniach ślepych mieszkać
794 143|          niewidomą ziemię włożonemu.~ ~W takich frasunkach i w takich
795 143|                  W takich frasunkach i w takich niewczasiech~Myśliłem
796 143|                coś sprawował,~Abyś był w cale wierne swe zachował.~ ~
797 143|                czeka ziemia upalona.~ ~W czas mię wysłuchaj, w czas
798 143|                  W czas mię wysłuchaj, w czas mię ratuj, Panie,~Już
799 143|               przejźrzysz, jużem dawno w ziemi~I niech mię liczą
800 143|               liczą między umarłemi.~ ~W Tobie nadzieja, w Tobie
801 143|          umarłemi.~ ~W Tobie nadzieja, w Tobie myśli moje~Tkwią wszytki,
802 143|            twierdzo ubogich!~Naucz mię w świętym żyć zakonie Twoim,~
803 143|              nade mną litości.~ ~Weźmi w opiekę duszę moję smutną,~
804 143|           okrutną;~Zniszcz je na ziemi w srogim gniewie swoim~A pomni,
805 144|              Ręce i serce moje, a mnie w boju krwawym~Jesteś obrońcą
806 144|             gęślami swymi,~Który króle w przygodach w cale zachowywasz,~
807 144|               Który króle w przygodach w cale zachowywasz,~Dawida
808 145|               czerstwości nabawiasz.~ ~W Tobie oczy swe trzyma wszelakie
809 145|             czyni, modlitwy przyjmuje,~W niebezpieczeństwie strzeże,
810 146|          pieczy, Tenże zgładzi,~Co zły w głowie swej uradzi.~ ~Królestwo,
811 147|           gwiazd niebieskich liczbę ma w głowie~I każdą swoim własnym
812 147|        możności,~Niepojęty, niezmierny w swojej mądrości.~On skromne,
813 147|            chybkim szermierzem skłoni;~W tych się kocha, którzy mu
814 147|                syjońskiej skały,~Który w żelezie szczerym bramy twe
815 148|               chwalić macie,~Smocy, co w górach mieszkacie,~I wielorybowie
816 149|              między dobrymi.~Niech się w twórcy swym chełpią Izraelczycy,~
817 149|          opatruje;~Dobrze będą widzeni w wielkiej zacności~I użyją
818 149|              wielkiej zacności~I użyją w mieszkaniach swoich radości:~
819 149|           mieszkaniach swoich radości:~W ich uściech Pańska chwała,
820 149|             ich uściech Pańska chwała, w ręku waleczny,~Ogromny będzie
821 149|                 A wielkomyślną hardość w ziemię tłoczyli;~Aby królom
822 149|             ich kładli na nogi pęta,~A w okowach chowali przednie