Psalm

  1 1  |          impiorum ~Szczęśliwy, który nie był miedzy złymi w radzie~
  2 1  |             panu swemu,~Liścia nigdy nie tracąc, choć zła chwila
  3 1  |            źli, którzy Boga i wstydu nie znają,~Tego szczęścia, tej
  4 1  |         szczęścia, tej nigdy zapłaty nie mają:~Równi plewom, które
  5 2  |            ciężkie jarzmo, niech nam nie panują."~ ~Ich rozumowi
  6 2  |            nimi,~A który twego głosu nie posłucha,~Jako skorupa,
  7 2  |           Obłapcie syna, by was więc nie włożył~W liczbę straconych;
  8 3  |             mego strzeże koniecznie;~Nie ustraszą mię wozy kosami
  9 3  |             mię wozy kosami tknione,~Nie ustraszą mię groty ku mnie
 10 3  |             srogości~Nigdy wytrzymać nie mógł; biłeś je w gęby,~A
 11 4  |              w żadnej przygodzie już nie odstępuje;~Nie odstąpi mnie
 12 4  |        przygodzie już nie odstępuje;~Nie odstąpi mnie mój Pan, zawżdy
 13 4  |           bojaźń a gniewać więcej go nie chcieli;~Co noc, to rozbierajcie
 14 4  |            tum Bogu nieprawy.~ ~Więc nie baranem ani wołem Go błagajcie,~
 15 4  |              na swych nadziejach nic nie zawiedziecie.~ ~Mówią drudzy: "
 16 5  |              Bóg świętobliwy prawie;~Nie kochasz się w żadnej sprawie,~
 17 5  |          przy Tobie;~Niesprawiedliwy nie stanie~Przed oczyma Twymi,
 18 5  |           Nigdy twarzy Twej łaskawej~Nie ma uznać; tegoż, Boże,~I
 19 5  |              od siebie,~Bo Pana mieć nie chcą Ciebie.~ ~A ci, co
 20 6  |             czasu swej zapalczywości~Nie racz mię, Panie, karać z
 21 6  |          Odstępcie, upadkiem się mym nie nacieszycie!~Bo Pan głos
 22 7  |          jeśli mię, mój Boże,~Ty sam nie wyrwiesz, nikt mię nie wspomoże.~ ~
 23 7  |           sam nie wyrwiesz, nikt mię nie wspomoże.~ ~Jeśli mię, Panie,
 24 7  |               przed którym tajne być nie mogą~Myśli człowiecze, w
 25 7  |           obronie,~Przed żadną nigdy nie uciekę trwogą,~Bo szczyre
 26 7  |               Jesli się człowiek zły nie pohamuje,~Pan swój miecz
 27 8  |         Twoje,~A sławy niebo ogarnąć nie może~Twej, wieczny Boże!~ ~
 28 8  | przyochędożył,~Żeś go z anioły telko nie położył;~Postawiłeś go panem
 29 9  |             niechaj ufają;~Nigdy się nie oszukali,~Którzy w Nim ufność
 30 9  |               Które sami stawiali.~ ~Nie darmo Bóg sprawiedliwy~Po
 31 9  |               Kędy Bóg zapomniony.~ ~Nie na wieki Pan przebaczy~Upadłego
 32 9  |       Powstań, wieczny nasz Obrońca,~Nie daj się zmocnić złemu;~Twój
 33 10 |          Skąd pocznę? Gdzie dokonam? Nie Bóg u niego~Ani przystojność
 34 10 |      biesiedzie~Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako bluźnienie~Przeciw
 35 10 |            zbawienie.~ ~Pychy pełen, nie tylko ludźmi brakuje,~Ale
 36 10 |           jego, sprawy brzydliwe,~Bo nie pomni na sądy Twe sprawiedliwe.~ ~
 37 10 |          porazić: wiek nieprzetrwany~Nie ruszy mię (powiada), tak
 38 10 |             przygód, odmiany nic się nie boję.~ ~Usta jego przeklęctwa
 39 10 |                Leży za siecią, że go nie znać przy ziemi;~Siła chudych
 40 10 |           Twej cierpliwości~Mówiąc: "Nie ma Bóg w myśli niczyich
 41 10 |             pozna; Ty sirot bronisz, nie inny.~ ~Zetrzy niepobożnego,
 42 10 |           sąd o jego zbytkach; nigdy nie stanie!~Pańskie królestwo
 43 10 |            Człowiek śmierci podległy nie będzie srogim!~ ~
 44 11 |    zdradliwie.~ ~Prawa zgoła upadły, nie masz sprawiedliwości,~Człowiek
 45 12 |            niebieskiego domu!~Prawdy nie masz na ziemi, nie masz
 46 12 |            Prawdy nie masz na ziemi, nie masz ufać komu!~Nie usłyszysz,
 47 12 |           ziemi, nie masz ufać komu!~Nie usłyszysz, jedno kłam; usty-ć
 48 12 |            swej gębie wolen, my pana nie znamy."~ ~A Pan zaś, słysząc
 49 13 |        nieogarnionym~Światłem, abych nie zasnął snem nieprzebudzonym;~
 50 13 | nieprzebudzonym;~Niechaj tej ze mnie nie ma nieprzyjaciel chluby,~
 51 13 |        miłosierdziu Twoim,~Ze mię Ty nie opuścisz, a ja w głośne
 52 14 |           Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga, przecz się boim?"~
 53 14 |            Albo kto na Boga dbały.~ ~Nie mógł ujźrzec i jednego,~
 54 14 |      sprzysiąc mieli.~ ~Tedy się już nie uznają,~Którzy w złościach
 55 14 |         jedząc ludzi wierne?~ ~Nigdy nie wzywali Boga,~Przeto przyjdzie
 56 14 |            Boga,~Przeto przyjdzie na nie trwoga,~Gdy ujźrzą oczyma
 57 15 |         sprawiedliwość miłuje,~Który nie mówi słowa fałszywego,~Który
 58 15 |    fałszywego,~Który bliźniego swego nie szacuje,~Nie szuka z cudzą
 59 15 |         bliźniego swego nie szacuje,~Nie szuka z cudzą szkodą swej
 60 15 |            Pieniędzy w lichwę nikomu nie dawa,~Nie bierze darów przeciw
 61 15 |              lichwę nikomu nie dawa,~Nie bierze darów przeciw niewinnemu:~
 62 16 |       siedzisz na wysokim niebie,~Ja nie mam inszej nadzieje krom
 63 16 |           Panem; acz Ty posług moich~Nie potrzebujesz, jednak wiernych
 64 16 |           ich progów!~Ode mnie ofiar nie odniosą, ani~Będą wzywani.~ ~
 65 16 |           mej nagrody,~W opiece Jego nie boję się szkody;~Nie mógł
 66 16 |            Jego nie boję się szkody;~Nie mógł na mię dział przypaść
 67 16 |          stoi, abych z żadnej strony~Nie był wzruszony.~ ~Stądże
 68 16 |              Serdeczna, której język nie pokrywa;~Imo to zawżdy brzmi
 69 16 |              z wiecznej łaski swojej~Nie przepamiętasz w grobie dusze
 70 17 |             mię, by w ogniu złota,~A nie nalazłeś, jedno co cnota.~ ~
 71 17 |           cnota.~ ~Ludzkich wywrotów nie naszladuję,~To usty mówię,
 72 17 |        trzymać na swojej drodze,~Aby nie przyszło upaść mej nodze;~
 73 17 |             zwierzone~Nadzieje nigdy nie omylają;~Stłum', co się
 74 17 |          opieki~Mógł się złych ludzi nie bać na wieki:~ ~Ludzi rozkosznych,
 75 17 |              Niechaj nade mną władze nie mają~Ci, co się w marnym
 76 18 | nieprzyjacielskich rąk niepobożnych,~Nie mogła mi nigdy szkodzić
 77 18 |             Wybawił mię, bom u Niego nie jest wzgardzony.~Hojnie
 78 18 |           Niewinności myśli moich On nie przebaczy;~Bom ja zawżdy
 79 18 |   naszladował~A nigdym od Boga swego nie odstępował.~Zakon Jego przed
 80 18 |           Niewinności myśli moich On nie przebaczy.~Świętemu Ty święty
 81 18 |        Utwierdziłeś krok mój, a nikt nie był tej siły,~Komu by plac
 82 18 |              Biłem je, a oni powstać nie mogli zgoła~I położyli na
 83 18 |             pod moje nogi.~Wołali, a nie był, kto by był ich ratował;~
 84 18 |            Wołali do Pana, a Pan ich nie żałował.~Zstarłem je, jako
 85 18 |        postawił.~Lud, któregom nigdy nie znał, czołem mi bije;~Na
 86 18 |              Nasłabieli i zamkom już nie dowierzają.~Bądź pochwaleń,
 87 18 |        miłość Dawidowi pomazanemu.~A nie tylko jemu, lecz i potomstwu
 88 19 |             jest zaślepiony,~Że Boga nie znasz, tym cielesnym okiem,~
 89 19 |          porządne nieba powiadają,~ ~Nie ludzkim głosem, który nie
 90 19 |            Nie ludzkim głosem, który nie jest taki,~Aby go człowiek
 91 19 |              Który wszytkiemu światu nie jest tajnym.~ ~Stąd wdzięczne
 92 19 |          jego pojźrzysz przyrodzony,~Nie jest tak prędki obrzym niewściągniony,~
 93 19 |           brzegu;~Jako świat wielki, nie masz miejsca tego,~Gdzie
 94 19 |             porządek i ozdoba rzeczy~Nie tak za sobą ciągną wzrok
 95 19 |          bojaźń Pańska; póki świata,~Nie uszczerbią jej zazdrościwe
 96 19 |         wszytki sprawiedliwe.~ ~Miód nie tak słodki, złoto w takiej
 97 19 |         złoto w takiej cenie~I perły nie są, i drogie kamienie;~Z
 98 20 |           Syjonie oka swego z ciebie~Nie spuści a w twojej wesprze
 99 21 |          żadnej rzeczy odmiotu nigdy nie odnosił.~Uprzedziłeś łaską
100 21 |            radościach swych na wieki nie uzna przerwania.~W tobie
101 21 |             w Twej opiece szwankować nie może.~ ~Przed Tobą nieprzyjaciel
102 21 |          Tobą nieprzyjaciel Twój się nie uchroni;~Twoja ręka Twe
103 22 |           mój świat, żywot opłakany,~Nie ma się czego człowiek jąć
104 22 |           mój, do Ciebie,~A Ty próśb nie chcesz przyjąć mych do siebie.~
105 22 |          jest, prze Bóg żywy?~Robak, nie człowiek, robak nieszczęśliwy!~
106 22 |             Bogiem wiecznym sobie.~ ~Nie chciejże mię dziś w ostatniej
107 22 |           oczyma i nieznośne męki,~A nie masz, kto by za mną podniósł
108 22 |           się jako woda prawie,~Kość nie została żadna w swoim stawie.~
109 22 |       kostkami,~ ~Ty mię, mój Panie, nie racz odstępować,~Tyś moja
110 22 |             jaźń zachowajcie;~Bo Ten nie gardzi prośbą ubogiego~Ani
111 23 |         wiekuisty Pasterz mię pasie,~Nie zejdzie mi nic na żadnym
112 23 |              tuż przede mną,~Bać się nie będę, bo Pan mój ze mną.~
113 23 |          Twej łasce, że mię na wieki~Nie spuścisz, Panie, z swojej
114 23 |         mieszkał w Twym świętym domu~Nie ustępując laty nikomu.~ ~
115 25 |          Nieprzyjacielskich śmiechów nie odnoszę.~ ~Nikt nie zelżony,
116 25 |         śmiechów nie odnoszę.~ ~Nikt nie zelżony, ktokolwiek w potrzebie~
117 25 |          troski miejsca niewdzięczne nie mają,~Ale rozkoszy wieczne
118 25 |          Krwie mojej pragnąc, ledwie nie umiera.~Ty bądź mym stróżem;
119 25 |           mym stróżem; niech się zły nie śmieje,~Żem ja położył w
120 26 |            święty to ścieżki moje.~ ~Nie wiodę towarzystwa z ludźmi
121 26 |         ludźmi wszetecznymi,~W drogę nie pójdę z niepobożnymi.~Nie
122 26 |            nie pójdę z niepobożnymi.~Nie mam serca i nigdy ku złym
123 26 |           serca i nigdy ku złym mieć nie będę,~A z naganionym ani
124 26 |             tak wiele w języku swoim nie najduję,~Jako ja, Panie,
125 26 |         miejsce mój głos u Ciebie!~ ~Nie dopuszczaj mi umrzeć w tej
126 26 |         pohańcy niepobożnemi,~Którzy nie mają w swoim okrucieństwie
127 27 |              Ufając Pańskiej pomocy,~Nie boję się żadnej mocy.~ ~
128 27 |            Ciebie oczy me szukają.~ ~Nie kryj przede mną swej twarzy~
129 27 |              zaniedbali;~Ale mię Pan nie przebaczył,~Owszem, ogarnąć
130 27 |         których by zepchnąć mej nogi~Nie mógł nieprzyjaciel srogi.~ ~
131 27 |          mógł nieprzyjaciel srogi.~ ~Nie daj mię na pewne męki~Do
132 27 |                Już by mię w troskach nie zstało,~By serce w tym nie
133 27 |           nie zstało,~By serce w tym nie ufało,~Że ma wynić z tych
134 27 |         oczekawaj~A nieszczęściu się nie dawaj;~Pan utwierdzi serce
135 28 |            wołam, a Ty twarzy swojej~Nie kryj przede mną albo mię
136 28 |              jasnemu~Domowi Twemu.~ ~Nie kładź mię w poczet z ludźmi
137 28 |          poczet z ludźmi nieprawymi,~Nie zatracaj mię pospołu z grzesznymi,~
138 28 |             sobie,~Znają po Tobie.~ ~Nie chcą rozumieć Pańskiej rady
139 28 |      zniszczysz, a za Twoją raną~Już nie powstaną.~ ~Panu bądź chwała,
140 30 |          Dodałeś mi swej pomocy,~Żem nie ujźrzał wiecznej nocy.~ ~
141 30 |    naświętszej pamięci!~ ~Gniew Jego nie trwalszy piany,~A łaski
142 30 |         klubie stoję,~Ze się odmiany nie boję.~ ~Panie, Twoja łaska
143 30 |       wieczny Panie,~W uściech moich nie ustanie!~ ~
144 31 |              Boże niezmierzony,~A ty nie daj, abych był kiedy zawstydzony!~
145 31 |      Przyjaciela ci ze mnie na wieki nie mają,~Którzy w rzeczach
146 31 |              zbiegła, sił w kościach nie zstało.~ ~Śmieje się nieprzyjaciel,
147 31 |        Powinowaci do mnie przystąpić nie śmieją,~Który zajźrzy, ucieka;
148 31 |              za to, Boże mój, wstydu nie odnoszę,~Że Cię w swych
149 31 |              w łasce Twojej.~Aleś Ty nie przebaczył przecie skargi
150 32 |          ponurzono.~Szczęśliwy, komu nie przyczetł Pan wady~Ani się
151 32 |              Tobą objawić brzydliwy,~Nie chciałem dalej pokrywać
152 32 |              mię w trapieniu ciężkim nie przebaczysz;~Ty w uściech
153 32 |        trzymać,~A oka swego z ciebie nie chcę zymać.~ ~Nie bądźże
154 32 |             ciebie nie chcę zymać.~ ~Nie bądźże tedy tym, co jest
155 33 |               czasu strasznej trwogi~Nie uniósł pana koń wiatronogi.~
156 34 |   wszystkiego,~W uściech moich ustać nie ma chwała Jego.~ ~Panem
157 34 |            prawie rozświeceni,~A być nie możecie nigdy zawstydzeni.~ ~
158 34 |           wierni, według powinności:~Nie masz niedostatku, gdzie
159 34 |          język od wszetecznej mowy~A nie myśl inaczej, niźli mówisz
160 34 |           razu,~Jedna z nich żadnego nie ma uznać skazu.~ ~Złego
161 34 |            sług swoich broni, szkody nie uznają,~Którzykolwiek w
162 35 |           ubogich~Trapić możniejszym nie dasz; Ty z rąk srogich~Nędzne
163 35 |             o czym me poczciwe~Serce nie myśli.~ ~Uprzejmość moje
164 35 |               Niechaj radości żadnej nie używa~Zły człowiek ani sobą
165 35 |           Panie, jawną krzywdę moje,~Nie racz jej milczeć; okaż bytność
166 35 |              swej sprawiedliwości,~A nie daj, Panie, przeklętej zazdrości~
167 35 |          Pociechy ze mnie!~ ~Niechaj nie mówią: "Lubuj, duszo, teraz,~
168 35 |           życzyli."~ ~Bodajże jawnej nie uszli sromoty,~Którym nieszczęście
169 36 |        świadka mi stoi,~Że on o Bogu nie wie ani się Go boi,~Więc
170 36 |               szczery kłam i zdrada,~Nie ma tam nigdy miejsca żadna
171 36 |           Niechaj mię hardy człowiek nie depce nogami,~Niechaj mię
172 36 |               Niechaj mię niepobożny nie tyka rękami!~ ~Aczci tak
173 36 |             przypłacą swych złości~A nie ujdą Twej pomsty, Panie,
174 37 |          aemulari in malignantibus~ ~Nie obruszaj się, że kto niewstydliwie~
175 37 |          przedłużone,~A twe nadzieje nie mogą być płonę.~ ~Kochaj
176 37 |    cierpliwie do Pańskiej litości!~ ~Nie obrażaj się, jeśli w oczu
177 37 |              swe zapalczywości,~Abyś nie przystał i sam ku ich złości.~ ~
178 37 |                Potrwaj, a złego wnet nie będzie; przyjdziesz~Na miejsce
179 37 |              Na miejsce jego, już go nie nadyjdziesz;~Ale pokorni,
180 37 |     nacięższym głodzie.~ ~Ale upadku nie ujdą złośliwi,~A którykolwiek
181 37 |              Pożycza człowiek zły, a nie oddaje,~Dobry daruje, a
182 37 |        lubuje;~Jeśli upadnie, Pan mu nie dopuści~Stłuc się szkodliwie,
183 37 |              szkodliwie, bo go z rąk nie spuści.~ ~Byłem dziecięciem,
184 37 |   dziecięciem, a dzisiem już siwy,~A nie widziałem, aby sprawiedliwy~
185 37 |              Złych zasłużona zapłata nie minie,~A ich potomstwo do
186 37 |         ugruntował,~Przeto też nigdy nie będzie szwankował.~ ~Nieprzyjacielem
187 37 |             już było po nim;~Szukam, nie umiał nikt powiedzieć o
188 38 |              czasu Twej popędliwości~Nie racz mię, Panie, karać z
189 38 |           Twoja zmocniona.~ ~Zdrowia nie masz w mym ciele prze strach
190 38 |         strach gniewu Twego,~Kościom nie masz pokoju dla występu
191 38 |            mój uszom Twoim tajny być nie może.~Trwoga serce me zdjęła,
192 38 |         Powinowaci zgoła wszyscy mię nie znali,~A zły człowiek tym
193 38 |            kto głuchy albo komu mowa~Nie służy, anim słuchał, anim
194 38 |              ten, co dotknion słowy,~Nie ma nieszczęsny w uściech
195 38 |           bądź łaskaw mej prośbie, a nie daj mię moim~Nieprzyjacielem
196 38 |         Nawiedzać raczysz i karać za nie.~ ~A nieprzyjaciel mój żyw
197 38 |       wieczny Panie, o Boże litości,~Nie racz mię odstępować w ostatniej
198 39 |         Abych się był zawżdy chronił~Nie tylko uczynku złego,~Ale
199 39 |          swój język tak hamował,~Ze, nie chcąc rzec słowa złego,~
200 39 |              chcąc rzec słowa złego,~Nie mówiłem i dobrego.~ ~Ale
201 39 |         Zbiera, gromadzi, skupuje,~A nie wie, komu gotuje.~ ~Czegóż
202 39 |              zapomnieć moich złości;~Nie daj mię w pośmiech głupiemu~
203 39 |              daj się ochłodzić,~Póki nie przyjdzie wychodzić~Na drogę,
204 39 |               z której człowieka~Już nie ujźrzeć aż do wieka.~ ~
205 40 |              przeciw człowieku.~Myśl nie ogarnie, język nie wymówi
206 40 |              Myśl nie ogarnie, język nie wymówi tego;~Nie masz, o
207 40 |               język nie wymówi tego;~Nie masz, o Panie, Tobie równego.~
208 40 |             równego.~Ofiar za grzech nie pragniesz; toś mi włożył
209 40 |            uszy,~Że Cię ofiara żadna nie ruszy.~A jam rzekł: "Oto
210 40 |          sprawiedliwość Twoje~I dziś nie milczę, sam znasz chęć moje.~
211 40 |         milczę, sam znasz chęć moje.~Nie kryłem w sercu swoim Twej
212 40 |              prawda przez usta moje.~Nie raczże mię opuszczać, o
213 40 |             Męki mię, których liczby nie masz, ogarnęły,~Troski mię,
214 40 |        ogarnęły,~Troski mię, których nie przej zrzec, zjęły.~Ledwie
215 40 |               Prosto i serca w sobie nie czuję.~Raczże mię, mocny
216 40 |         zdrowie, Panie, dusze mojej,~Nie odwłócz, proszę, pomocy
217 41 |          Nigdy go nieprzyjaciel jego nie zhołduje,~A jeśli kiedy
218 41 |              żadną miarą powstać już nie może."~ ~Aż i ten, któregom
219 41 |              Żeś mię nieprzyjaciołom nie dał w pośmiech moim.~ ~Aleś
220 44 |      postanowił na ich miejscu pany;~Nie przez miecz bowiem ziemie
221 44 |     zachowali.~Twoja ręka i Twoja za nie moc czyniła,~I ona zwykła
222 44 |           harde podepcemy.~Bowiem ja nie pokładam nadzieje w swej
223 44 |             Abowiemeś nagrody żadnej nie wziął za to.~Wzgardę zewsząd
224 44 |         języka siedzimy.~Wstyd oczom nie dopuści po j zrzec wzgórę
225 44 |             ustawom Twoim wystąpili?~Nie szło wspak serce nasze ani
226 45 |              królu, żaden twej urody~Nie dojdzie między ludzkimi
227 45 |      niezwyciężony~Królu, żaden kres nie jest założony;~Laska rozmiaru,
228 45 |         wszelka.~ ~Lecz i ty, panno, nie szukaj przyczyny~Łez niepotrzebnych;
229 45 |         królu, ciebie ja wdzięcznymi~Nie przepamiętam nigdy rymy
230 46 |             ratuje,~Niech nam bojaźń nie panuje.~ ~Nie trwóżmy się,
231 46 |             nam bojaźń nie panuje.~ ~Nie trwóżmy się, chocia wszędzie~
232 46 |           Temu gwałt i groźna zbroja~Nie może przerwać pokoja,~Bo
233 47 |           cześć niezmierzona,~Niebem nie może być ogarniona. ~ ~
234 48 |    laudabilis nimis~ ~O Panie, który nie masz nic równego sobie,~
235 48 |             za boki.~ ~Tam boleść na nie przyszła, jaka więc przychodzi~
236 49 |             zebraniu,~Brat rodzonego nie odkupi brata,~Kiedy już
237 49 |             I żyć na wieki, a w grób nie wstępować.~ ~I mądry umrze,
238 49 |              Gdzie noc ogromna nigdy nie ustaje.~ ~Niechaj, jako
239 49 |            Jesli z fortuną rozum się nie sprzęże,~Takiejże śmierci,
240 50 |              gdzie Ten sądzi, wątpić nie trzeba.~ ~"Słuchaj, potomstwo
241 50 |             to, jeśli się czujesz.~ ~Nie będę cię stąd karał ani
242 50 |              Żebyś mi ofiar umownych nie czynił;~Zawżdy się kurzą,
243 50 |       Ołtarze moje i krwią pijane.~ ~Nie chcę ja, nie chcę z twej
244 50 |         krwią pijane.~ ~Nie chcę ja, nie chcę z twej obory wolu,~
245 50 |          żyje.~ ~Ptak oku memu żaden nie uleżę,~Gdziekolwiek jedno
246 50 |        zliczone.~ ~Będę li głodzien, nie rzekę nic tobie;~Mój jest
247 50 |              moje?~ ~A ty wycierpieć nie możesz karania~Ani przyjmować
248 50 |              twej uszczypliwej mowie nie jest władna:~Czci nic zostawisz
249 50 |                Toś czynił, a jam nic nie mówił tobie~I tyś mię stąd
250 50 |            Na Boga w swoich sprawach nie pomnicie,~Aby więc kogo
251 50 |          pomnicie,~Aby więc kogo Pan nie porwał srogi,~A poratować
252 50 |            porwał srogi,~A poratować nie będzie drogi.~ ~"Ofiara
253 51 |             widzę go prawie,~I Tobie nie tajny; ale Ty łaskawie~Racz
254 51 |          myśli wskrześ przystojne!~ ~Nie odmiatajże mię od swej obliczności,~
255 51 |           mię od swej obliczności,~A nie bierz ode mnie ducha swej
256 51 |             Aby w miłosierdziu Twoim nie wątpili,~Ale się do Ciebie
257 52 |          Przeto cię też Bóg na ziemi~Nie ścierpi między żywemi,~Ale
258 52 |             swej niecnocie,~A w Bogu nie kładł nadzieje,~Dziś widzim,
259 53 |           Głupi mówi w sercu swoim:~"Nie masz Boga, przecz się boim?"~
260 53 |            Albo kto na Boga dbały.~ ~Nie mógł ujźrzeć i jednego,~
261 53 |      sprzysiąc mieli.~ ~Tedy się już nie uznają,~Którzy w złościach
262 53 |         jedząc ludzi wierne?~ ~Nigdy nie wzywali Boga,~Przeto przyjdzie
263 53 |            Boga,~Przeto przyjdzie na nie trwoga:~Choć nie będzie
264 53 |        przyjdzie na nie trwoga:~Choć nie będzie nic strasznego,~Będą
265 54 |             samo chciwi.~Na Boga nic nie dbają, lecz mię Ten ratuje~
266 54 |                 Obróć wszytko złe na nie; w też, co na mię doły~Kopali,
267 55 |      modlitwę moje i głos żałościwy;~Nie proszę-ć, ale wołam, takem
268 55 |            niesprawiedliwość i ucisk nie schodzi,~W domiech siedzi
269 55 |            ciężkie jego złorzeczenie~Nie było ani jego zła chęć i
270 55 |           zdrajcę każdego zła śmierć nie minęła,~Aby go ziemia żywo
271 55 |             Sprawiedliwego nigdy Pan nie odstępuje;~Chytrego upad
272 56 |              wbił człowiek złośliwy;~Nie mam odpoczynku, nie mam
273 56 |        złośliwy;~Nie mam odpoczynku, nie mam i wytchnienia~Od jego
274 56 |         Nigdy mi śmiertelny człowiek nie zawadzi.~ ~Co wyrzekę, wszytko
275 56 |             wszędy mię szlakują.~ ~I nie weźmie złość ich pomsty?
276 56 |         weźmie złość ich pomsty? Być nie może;~Wylejesz Ty swój gniew
277 56 |            Wylejesz Ty swój gniew na nie, wieczny Boże!~Masz Ty policzone
278 56 |              rni śmiertelny człowiek nie zawadzi.~ ~Pomnię ślub swój,
279 57 |         prawda Twoja nigdy płoną być nie może.~ ~Mieszkam nie miedzy
280 57 |             być nie może.~ ~Mieszkam nie miedzy ludźmi, ale lwy srogimi,~
281 57 |             Bóg, że na koniec sami w nie wpadali.~ ~Ochotną myśl,
282 58 |             uszy w ziemię kryje,~Aby nie słuchać, kiedy nauczony~
283 58 |               Aż w nich żadnego zęba nie zostanie;~Ty sam łakome
284 58 |         zapłata,~Przedsię Bóg sądzić nie zapomniał świata."~ ~
285 59 |               Boże, który sług nigdy nie przepomnisz swoich,~Wyrwi
286 59 |       schadzki co dzień o mnie mają,~Nie żebych co wystąpił albo
287 59 |               żadnemu z nich źle nic nie uczynił.~ ~Ale Ty, który
288 59 |       przewrotne, złe ludzi, żadnemu~Nie cierp' ani okazuj łaski
289 59 |              mi górę moim.~ ~Wszakże nie trać ich zaraz ani nazbyt
290 59 |          zaraz ani nazbyt skoro,~Aby nie było ludziom zapomnieć tak
291 60 |     bezpieczen w nadzieję ludzką być nie może;~Za Twym powodem serce
292 61 |              Gdzie bych się już mógł nie bać żadnej trwogi;~W Tobieć
293 62 |              W nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~
294 62 |              W nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~
295 62 |         Lekki naród jest człowieczy,~Nie masz tam nic, co by g'rzeczy;~
296 62 |             wagę nastąpili,~Pióra by nie przeważyli.~ ~Nikt nie ufaj
297 62 |            by nie przeważyli.~ ~Nikt nie ufaj światu temu~Ani rozumowi
298 62 |             nadał,~Strzeż, byś serca nie przykładał.~ ~Raz Pan wyrzekł: "
299 63 |           mój obrońca,~Wstaję ranego nie czekając słońca;~Pragnie
300 63 |               Żaden tak ciału pokarm nie smakuje,~Jaką uprzejma dusza
301 63 |           dusza moja,~A też mi upaść nie da ręka Twoja.~ ~A ci, co
302 64 |              Zbaw' mię strachu tego,~Nie szczęść rady jego;~Użycz
303 64 |           Tymi je strzelają,~Bojaźni nie znają,~Ich schadzki, ich
304 64 |            Myśli wyszperali,~Lecz na nie z cięciwy~Pchnie strzałę
305 65 |             który prośbami ludzkiemi~Nie gardzisz, przyda wszyscy,
306 66 |              Zmiennikom uciera rogi:~Nie rozumiej, byś był srogi.~ ~
307 66 |              Boże,~Ogniem spróbował; nie może~Srebra lepiej nikt
308 66 |           tuszyło,~Bo tam fałszu nic nie było.~ ~Kto w swym sercu
309 68 |              na Zalmonie naprzód nic nie dała.~Góra Pańska jest góra
310 68 |             Mieszkanie sobie obrał i nie chce na wieki~Tego miejsca
311 69 |             nędzną moje duszę;~Nicem nie wydarł, a płacić muszę.~
312 69 |           Tobie mój grzech być tajny nie może!~Niechaj się, mocny
313 69 |             się, mocny Panie, za mię nie wstydają,~Którzy na Twoje
314 69 |             mię zowie;~A ja cierpieć nie mogę, kiedy lud przeklęty~
315 69 |             mię z ręku niepobożnych,~Nie daj mi tonąć w powódź rzek
316 69 |             mnie ucho łaskawe swoje.~Nie kryj twarzy przed sługą
317 69 |       nieprzyjaciel był zawstydzony.~Nie jest u Ciebie tajne moje
318 69 |             znasz, którzy mię trapić nie przestają,~A we mnie serce
319 69 |            mnie serce i siły tają.~A nie był, kogo by mój rzewny
320 69 |              rzewny płacz rozkwilił,~Nie był, kto by mię słówkiem
321 69 |            ku ziemi tłoczy!~Wylej na nie straszny gniew swej zapalczywości,~
322 69 |          swej zapalczywości,~Niechaj nie ujdą Twojej srogości!~Dwury
323 69 |          przykładaj do złości;~Niech nie uznają Twojej litości!~Wymaż
324 69 |         ksiąg żywotnych; niechaj zły nie będzie~Położon w jednym
325 69 |            nigdy tak drogi~Przed Nim nie będzie wół złotorogi.~Na
326 69 |            trzeba mieć ufność, a Ten nie omyli~I w każdej trwodze
327 70 |          pospieszyć ku ratunku memu,~Nie daj mię w ręce człowiekowi
328 70 |             Jestem utrąpiony;~Ale Ty nie daj niszczyć mię do końca,~
329 70 |             niszczyć mię do końca,~A nie odkładaj, wieczny mój obrońca!~ ~
330 71 |              Boże niezmierzony,~A Ty nie daj, abych był kiedy zawstydzony!~
331 71 |         dzień bez Twej chwały u mnie nie przeminie,~Żadna noc bez
332 71 |              noc bez pamiątki Twojej nie upłynie;~Nie porzuca j że
333 71 |         pamiątki Twojej nie upłynie;~Nie porzuca j że mię więc w
334 71 |         wieku~Ani opuszczaj, gdy sił nie stanie człowieku!~Nieprzyjaciele
335 71 |             gońcie, wiążcie, nikt go nie wybawi!"~Ty mię, Boże mój
336 71 |            Ty mię, Boże mój wieczny, nie racz odstępować,~Ale nad
337 71 |             i obrońcą silnym.~Liczby nie masz łaski Twej; kto kiedy
338 71 |     dobrodziejstwa obfite dziękował,~Nie zamilczy na wieki Twej sprawiedliwości,~
339 72 |            zrodzi,~Któremu żaden bój nie przeszkodzi,~Aby nie miał
340 72 |             bój nie przeszkodzi,~Aby nie miał trwać, póki krąg wdzięczny~
341 72 |        ziemnej.~ ~Imię na wieki jego nie zgaśnie,~Dokąd słoneczny
342 73 |          Jaciem, po prawdzie, o włos nie szwankował,~Mój nierozumny
343 73 |             Bo kogo (prze Bóg żywy!) nie pobudzi~I ten wczas, i ten
344 73 |               Oni przeciwnej fortuny nie znają~I w dobrej sile długie
345 73 |        trwają.~W ludzkich frasunkach nie są położeni~Ani z drugimi
346 73 |      działali;~Niewinne dręczą, mowy nie hamują,~Przeciwko Bogu sprośnie
347 73 |             mierze co pewnego stawić~Nie mogłem ludzkim rozumem się
348 73 |              Inaczej tego powiedzieć nie mogę:~Na śliskim gruncie
349 73 |           Wszakżem od Ciebie, Panie, nie zachodził;~Tyś mię z łaski
350 73 |           Wszyscy zaginą, którzy Cię nie znają,~Wszytki zatracisz,
351 73 |       zostanę,~Ufać Twej łasce nigdy nie przestanę~I będę zawżdy
352 74 |      wdeptany.~ ~Całego nic zostawić nie chcą; ogień srogi~Wszytki
353 74 |              znaków żadnych, żadnego nie znamy~Proroka, żeby wiedzieć,
354 74 |          Sinogarlice swojej bestyjom nie dawaj,~Stada swego w niepamięć
355 74 |            swego w niepamięć wieczną nie podawaj!~ ~Wejźrzy na swe
356 74 |           Wejźrzy na swe przymierze: nie mamy ubodzy~Głów gdzie skłonić -
357 74 |      posiedli wszytko ludzie srodzy.~Nie daj, aby upadły wstyd odniósł
358 74 |         dzień bluźnierce nieskromni.~Nie zamilczaj przegróżek i wszetecznej
359 76 |             twardy, nieockniony,~Rąk nie mogli podnieść do obrony.~
360 76 |            wozy.~ ~Strasznyś Ty Pan; nie korzysta w duszy,~Kto by
361 77 |          Woławszy, narzekawszy głosu nie zstaje;~Sen, troski widząc,
362 77 |        jakomkolwiek jest sfrasowany,~Nie zapomnię wyznawać Twojej
363 77 |              świat nic równego podać nie może;~Okazałeś swą możność
364 77 |          Twoje, na wodach drogi,~Ale nie poszlakowa! żaden Twej nogi;~
365 78 |             ustaw przestrzegali.~Aby nie byli ojcom podobni, spornemu~
366 78 |               że wszechmocności Jego nie dufali~Ani w Nim swej nadzieje,
367 78 |              to wszytko przedsię ani nie przestali~Swych złości,
368 78 |      zmyślali~Nabożną, ale serca nic nie przykładali~Ani Panu w przymierzu
369 78 |      zachowali wiary.~Ale Pan, który nie ma w miłosierdziu miary,~
370 78 |           Jego siłę i Jego możności,~Nie pomnieli, jako Pan dziwnie
371 78 |              spalił.~Gniew Pański na nie przyszedł, przyszło udręczenie~
372 78 |         szatanów trapienie.~A śmierć nie próżnowała jednako morzęcy,~
373 78 |             pohańce butliwe~A między nie podzielił włości osobliwe.~
374 78 |              ich zamcech, a przedsię nie byli~Wdzięczni tak znacznej
375 78 |             i także jako ich ojcowie~Nie wytrwali statecznie w podanej
376 78 |             wysieczono, panny szlubu nie czekały,~Kapłani zbici,
377 78 |        Kapłani zbici, wdowy pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, jako
378 78 |     stworzone,~Ze starością na wieki nie będzie zwątlone.~Więc Dawida,
379 79 |           gdy deszcz wielki linie;~A nie masz, kto by z litości~Piaskiem
380 79 |            wiadomości~O Tobie, Bogu, nie mają~Ani Cię w troskach
381 79 |           Położyli z ziemią równe.~ ~Nie chciej pomnieć naszych złości,~
382 79 |        Przyjmi nas za przejednane!~ ~Nie daj, aby miał słyszany~Ten
383 79 |             płać siedmiorako,~Którzy nie tak nam snąć, jako~Tobie,
384 79 |         Będziem Cię sławić na wieki;~Nie zamilczem Twojej chwały,~
385 80 |             w drogę kolwiek idąc imo nie mijają?~Wieprz ją leśny,
386 80 |             Wysieczone w ogniu leżą, nie masz kto ratując,~A z gruntu
387 80 |         nigdy z Twojej świętej drogi nie zejdziemy;~Ty nas będziesz
388 81 |        instrumenty grajcie~A psalmów nie zaniechajcie!~ ~Trąbcie
389 81 |          wszytko masz mieć gotowo.~ ~Nie słuchali, a me słowa próżne~
390 81 |              by wiecznie już odmiany~Nie znał był mój lud wybrany;~
391 82 |              dobry w swej doległości~Nie dojdzie sprawiedliwości?~ ~
392 82 |             srogich!~ ~Próżno radzę, nie słuchają~Ani mego głosu
393 83 |       similis erit Tibi? Ne taceas~ ~Nie milcz ani odkładaj, nie
394 83 |              Nie milcz ani odkładaj, nie cierp', Boże wieczny:~Oto
395 83 |              nienadany,~Niech Izrael nie będzie wiecznie mianowany!"~
396 83 |         leżały~A pola gnojów inszych nie potrzebowały.~Gdzie Zeb
397 83 |           Jako źdźbło, któremu wiatr nie da paść na ziemi,~Jako straszliwy
398 83 |           góry.~Tak i Ty przepuść na nie swoje łyskawice,~Swoje ogromne
399 83 |              jako świat jest wielki, nie masz równia sobie. ~ ~
400 84 |            chwałę winną oddają;~I ci nie mniej, co w Tobie swą moc
401 84 |        szafujesz"~Ty dobrym dóbr ich nie odejmujesz.~O Boże władogromy,
402 85 |           Tobie,.~Gniew, któregoś Ty nie zwykł nieść do wieku~Przeciw
403 85 |               spraw swoich.~ ~Wątpić nie trzeba, tylko na ustawy~
404 86 |               o Panie, uszu swoich~A nie zarzucaj modlitw moich;~
405 86 |           mego bądź żywota.~Wszakżeć nie tajna moja cnota.~Wspomóż
406 86 |            wymyśla bogi sobie,~Żaden nie będzie rówien Tobie,~Kształtu
407 86 |           Boże,~Potrafić żaden smysł nie może.~ ~Przetoż te jeszcze
408 86 |             na szlak drogi swojej,~A nie puszczę się prawdy Twojej;~
409 86 |           wsze strony;~Imienia Twego nie przestanę~Wielbić, aż kiedy
410 86 |           dusze mojej,~A tam bojaźni nie masz Twojej.~ ~Ale Ty wielce
411 87 |            Bóg sam nawysszy budował.~Nie uczyni temu~Nikt dosyć;
412 88 |     Nieszczęście duszę trapi, troski nie masz miary,~Żywot już widzi
413 88 |          Ciało zgoła już martwe, sił nie czuję w sobie,~Myśl moja
414 88 |              jako w okowach, wyszcia nie na j duj ę,~Oczu prze zbytni
415 88 |          Oczu prze zbytni swój płacz nie czuję.~Przedsię ja, Panie,
416 88 |         Panie,~Nigdy mej prośby głos nie ustanie.~Boże mój, przecz
417 89 |           póki nieba zstawać,~Plemię nie ma i jego stolica ustawać."~
418 89 |             rozświeceni~W żadny błąd nie mogą być nigdy zawiedzieni;~
419 89 |          Nigdy go nieprzyjaciel jego nie pożyje.~Lub nań fortelem
420 89 |               W lasce mojej na wieki nie uzna odmiany,~W przymierzu
421 89 |            Potomek w domu jego nigdy nie zaginie~Ani stolica, póki
422 89 |          rozkazaniu były,~Onić kaźni nie ujdą za swe wszeteczności~
423 89 |        zachowam miłosierdzie swoje~A nie będą omylne nigdy słowa
424 89 |             omylne nigdy słowa moje.~Nie zgwałcę ja przymierza swego;
425 89 |             ust moich, w odmienności nie będzie uznany."~Raz-em ja
426 89 |        przysiągł i przy tymże stoję:~Nie ma ustać potomstwo w domu
427 89 |           jego, a w swojej potrzebie~Nie miał obrońcę ani pomocnika
428 89 |              młodości,~Oczu podnieść nie może, pełen zelżywości.~
429 90 |             Królu na wysokim niebie,~Nie ma indziej, okrom Ciebie,~
430 90 |           Długoż się masz gniewać na nie?~Wejźrzy okiem litościwym~
431 90 |       obfitego,~A my do swego żywota~Nie uznamy już kłopota.~ ~Daj
432 91 |             może: "Mam obrońcę Boga,~Nie będzie u mnie straszna żadna
433 91 |            Stąd drugi tysiąc; ciebie nie dosięże~Miecz nieuchronny,
434 91 |       nawysszy jest ucieczka twoja -~Nie dostąpi cię żadna zła przygoda~
435 91 |              drogą~Na ostry krzemień nie ugodził nogą.~ ~Będziesz
436 91 |            także w jego każdą trwogę~Nie zapamiętam i owszem wspomogę.~ ~
437 91 |         wspomogę.~ ~Głos jego u mnie nie będzie wzgardzony,~Ja z
438 92 |             prawdę Twoje opowiadając~Nie tylko słowy, ale i gęślami,~
439 92 |      zamknione!~Niemądry na to nigdy nie napadnie,~Tępy do śmierci
440 92 |       napadnie,~Tępy do śmierci tego nie zgadnie.~Źli zakwitnąwszy,
441 92 |           Twych nieprzyjaciół szczęt nie zostanie,~Zniszczeją wszyscy,
442 92 |          moja, był opowiadany,~Który nie nosi żadnej przygany. ~ ~
443 93 |              Uprzedził; ale i wieków nie zstanie,~A On zostanie.~ ~
444 93 |            Bóg z wysokości.~ ~Chybić nie może, co Ty kiedy swoim~
445 94 |             nędzne mordują~I mówią: "Nie widzi Bóg; płonę nadzieje,~
446 94 |        Rozmyśl i skryte rady zna, że nie g'rzeczy.~ ~Szczęśliwy,
447 94 |          Abowiem swoich wiernych Pan nie opuści~Ani dziedzictwa swego
448 94 |              opowie?~By mnie był Pan nie dodał sam swej pomocy,~Dawno
449 94 |       Spólnego nic przewrotni z Tobą nie mają,~Którzy prawem tyraństwo
450 95 |      zciągnąwszy ręce swe do Pana,~A nie mieszkajmy upaść na kolana~
451 95 |           pomnicie~Serca przyłożyć: "Nie swych ojców wzorem,~Którzy
452 95 |            na puszczy uporem~Słuchać nie chcieli, ale doświadczali~
453 96 |           trwogi.~ ~Wszytko to błąd, nie bogowie,~Co pogaństwo bogi
454 96 |        strachy złoży,~Że sobą więcej nie trwoży;~Sprawiedliwość światu
455 97 |         nieugaszony~Przed Nim, który nie żywi,~Kto się kolwiek przeciwi.~ ~
456 97 |     wyniesiony;~Na ziemi i na niebie~Nie masz Boga prócz Ciebie.~ ~
457 100|             sprawuje w nas, a pewnie nie my.~Mychmy Jego nędzne są
458 100|              Pan, miłosierdzia miary~Nie masz Jego, nie masz końca
459 100|    miłosierdzia miary~Nie masz Jego, nie masz końca wiary.~ ~
460 101|        warować.~Przewrotni łaski mej nie mają,~Próżno się na mię
461 101|            ludziech żuje.~ ~Z hardym nie wytrwam ani z tymi,~Którzy
462 101|         będzie.~ ~Miejsca w mym domu nie zagrzeje,~Kto fałszem robi;
463 101|              będzie, że z mej strony~Nie ma być nigdy poważony.~ ~
464 101|        miasto Pańskie tak umiotę,~Że nie zostawię, jeno cnotę.~ ~
465 102|           mój głos dosięże teskliwy;~Nie odwracaj czasu złej przygody
466 102|            ucha, Ojcze dobrotliwy,~A nie opuszczaj mię w mój dzień
467 102|             moje wygorzały;~Na chleb nie pomyślę, a też serce moje~
468 102|       frasunek wieczny~Krwie w sobie nie czuję, nie masz na mnie
469 102|             Krwie w sobie nie czuję, nie masz na mnie ciała,~Kości
470 102|       puchacz w pustynią wmieszkany;~Nie smutniej narzeka wrobi na
471 102|               A pamiątka Twoja nigdy nie ustanie.~Ty się nad Syjonem
472 102|       widomie się stawisz,~A gardzić nie będziesz pokornych prośbami~
473 102|              Przedsię k'Niemu wołam: nie bierz mię, człowieka~Smutnego,
474 103|           barziej do łaski chciwy.~ ~Nie umie, nie zwykł się On wiecznie
475 103|            łaski chciwy.~ ~Nie umie, nie zwykł się On wiecznie frasować~
476 103|              swojej srogości chować;~Nie wedle spraw przeciwko nam
477 104|         ziemia usadzona,~Że na wieki nie będzie nigdy poruszona.~
478 104|              wiecznemi~Czasy wezbrać nie może ani szkodzić ziemi.~
479 104|     mieszkają a w krzakach zielonych~Nie przestają powtarzać pieśni
480 104|           chwała, a On z tak mądrego~Nie przestanie się kochać nigdy
481 104|            mój Panu i lutnia śpiewać nie przestanie.~Tylko Jemu niech
482 104|           Tak, żeby się na wieki już nie poprawili.~A ty, o duszo
483 105|          Inszej chluby nad Jego imię nie macie;~Trwalszej radości
484 105|         zuchwałe tyrany Pan gromił o nie:~"Pomazańców - ja radzę -
485 105|         Pomazańców - ja radzę - mych nie tykajcie~I proroki w pokoju
486 105|           królewska pościel bez nich nie była.~Potem wojska much
487 105|          bowiem swoich świętych słów nie przebaczył,~Co kiedy Abramowi
488 106|       wystąpili.~Głupi ojcowie naszy nie porozumieli~W Egiptcie cudów
489 106|             iż ani posłańca z klęski nie zostało.~Ci też dopiero
490 106|               Ale przedsię na koniec nie uszli karania~Ciż ruszeni
491 106|             swe płoche rady,~Nic się nie polepszyli i owszem ulali~
492 106|             Mojżesz, wybrany Pański, nie prosił za nimi~A gniewu
493 106|              prosił za nimi~A gniewu nie hamował modlitwami swymi.~
494 106|            Pańskim obietnicom prosto nie wierzyli.~Rozruch w okopie
495 106|  nieposłuszny srogą kaźń przepuścił.~Nie cierpiał krzywdy bożej Fineas
496 106|              mówił, że w rzeczy swej nie był Bogu prawy.~K'temu,
497 106|            nad wolą Pańską, pohańców nie bili~I owszem się szaleni
498 106|           sprawach swych naprzód nic nie dali.~Pan też ostatnim prawie
499 107|        błąkali,~Gdzie stopy ludzkiej nie najdowali,~To głodem, to
500 107|      siedzieli,~A to, że Boga nizacz nie mieli.~A On je też nieszczęściem