Psalm

 1 2  |         podana;~Oglądajcie się w swych sprawach na Pana,~Tego się
 2 4  |      tego być możecie,~Że się na swych nadziejach nic nie zawiedziecie.~ ~
 3 21 |         pożegnania,~W radościach swych na wieki nie uzna przerwania.~
 4 22 |       Jego moc wyznajcie,~Jego w swych sercach bo jaźń zachowajcie;~
 5 25 |       ktokolwiek w potrzebie~I w swych trudnościach uciekł się
 6 31 |     wstydu nie odnoszę,~Że Cię w swych doległościach o ratunek
 7 35 |          łowiąc.~ ~Bodajże się w swych sieciach połowili,~Bodaj
 8 36 |    przecię czasu swego przypłacą swych złości~A nie ujdą Twej pomsty,
 9 42 |        Pomniąc na on krzyk ludzi swych wesoły"~Które prowadzić
10 45 |     ugodzisz w serca za jątrzone~Swych nieprzyjaciół, a strachem
11 48 |        znakomitym.~ ~Ciebie my w swych uciskach, Panie nasz, wzywamy~
12 55 |      miał za przyjaciela;~Obaswa swych tajemnic sobie się zwierzała~
13 60 |          Gniew na się ani wodzem swych wojsk mamy.~Dopomóż nam
14 66 |      tegom ja w swym frasunku,~W swych troskach szukał ratunku,~
15 69 |        strapieni~Będą na sercach swych ucieszeni.~W Panu trzeba
16 71 |          człowiek będzie wstydat swych sprosności.~ ~
17 73 |       mają,~W jakim dostatku dni swych używają!"~Próznom ja tedy
18 77 |          dawniejsze lata,~Co dla swych za pierwszego Pan czynił
19 78 |       przedsię ani nie przestali~Swych złości, ani dziwów Pańskich
20 89 |  uskromił~I wojska nieprzyjaciół swych wszytkich rozgromił.~Twe
21 90 |        są wiadome.~ ~Przeto, dla swych nieprawości~Lękając się
22 91 |       powietrzu ratuje;~W cieniu swych skrzydeł zachowa cię wiecznie,~
23 95 |   pomnicie~Serca przyłożyć: "Nie swych ojców wzorem,~Którzy mię
24 104|         ulubionych.~Ty z pałaców swych świętych, Ojcze uwielbiony,~
25 106| uwierzyli~I moc Jego w pieśniach swych do nieba wznosili.~Urychlili
26 106|         Wszetecznicom w sprawach swych naprzód nic nie dali.~Pan
27 106|        coraz głębiej w złościach swych tonęli.~A pan przedsię miał
28 108|          Gniew na się ani wodzem swych wojsk mamy.~ ~Dopomóż nam
29 119|        bezpiecznie.~Nie taj praw swych przychodniowi biednemu na
30 119|      Taję w troskach, wedle słów swych opatruj mię zdrowiem.~Błąd
31 119|        Nawiedź mię na drogę praw swych, naucz mię ich chować.~A
32 119|   sprawować.~Prowadź mię ścieżką swych uchwał, do tegom ja chciwy:~
33 119|      Proszę, racz się wedle słów swych nade mną smiłować.~Przypatrzyłem
34 119|        ze mną obszedł wedle słów swych, Jowa -~Daj mi rozum, który
35 119|          Ufam, że się wedle słów swych nade mną smiłujesz.~Z litości
36 119|     ofiarę ust mych, a mnie praw swych naucz, Jowal~Po śmierciach
37 119|          Ciebie;~Rządź mię wedle swych obietnic i ratuj w potrzebie!~
38 122|          świata,~Zgodą mieszczan swych spojona na wieczne lata.~ ~
39 139|          ulec Tobie,~Myli się na swych myślach. Noc naciemniejsza~
40 139| niedoskonałe~Widział; Tyś miał w swych księgach, co dnia którego~
41 145|          sytości.~ ~We wszytkich swych postępkach Pan jest sprawiedliwy,~