Psalm

 1 4  |         czyste przynaszajcie;~Co gdy będzie, już pewni tego być
 2 10 |       ode mnie w doległość moję?~Gdy zły człowiek przewodzi,
 3 10 |          zły człowiek przewodzi, gdy jarzmo kładzie~Na ubogie,
 4 14 |         przyjdzie na nie trwoga,~Gdy ujźrzą oczyma swymi,~Że
 5 14 |        śmiech to sobie obracali,~Gdy smutni Boga wzywali;~Ale
 6 14 |        Wyniknęła rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~
 7 19 |       świetny złoty wieniec.~ ~A gdy w bieg jego pojźrzysz przyrodzony,~
 8 19 |         poznawa,~Pewien nagrody, gdy przy niej zostawa.~ ~Kto
 9 29 |         na swym tronie siedział, gdy potop świat psował,~Pan
10 32 |          wszeteczności.~ ~Przeto gdy człowiek cokolwiek do siebie~
11 32 | wzbudzisz wdzięczne pienie,~Jako gdy człowiek czuje wyzwolenie.~ ~
12 38 |      pośmiech; w tym oni lubują,~Gdy moje nogi namniej szwankują.~ ~
13 39 |        słowa bystrego.~ ~Przeto, gdy mię zły strofował,~Jam swój
14 53 |        Wyniknęła rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~
15 61 |        sam masz w cale~Zachować, gdy mię trapi człowiek srogi.~ ~
16 63 |    uprzejma dusza rozkosz czuje,~Gdy Pana chwali; Ciebie ja i
17 71 |     zeszłym wieku~Ani opuszczaj, gdy sił nie stanie człowieku!~
18 71 |      wieki Twej sprawiedliwości,~Gdy się zły człowiek będzie
19 78 |      piaszczystych polach pędzi, gdy pierzchliwy leci.~W obóz
20 78 |        im w gębie mięso tkwiało,~Gdy się Pańskie przeklęctwo
21 78 |      miały.~Ocucił się Pan, jako gdy kto snem zmorzony~Wyspał
22 79 |        drogach żywa płynie,~Jako gdy deszcz wielki linie;~A nie
23 86 |        Panem wielce miłosiernym,~Gdy wzywan będziesz sercem wiernym.~ ~
24 102|       Jego wyznawali~W ten czas, gdy lud wszytek, wszyscy przełożeni~
25 103|           Podobien kwiatu, który gdy się rozwinął~Nalepiej, dusznym
26 105|      carstwo,~Aby starosty jego, gdy zechce, sadzał~Do więzienia,
27 105|         a w nocy słup rozpalony.~Gdy prosili, ptacy im w obóz
28 109|             Jako cień pochylony, gdy słońce gaśnie,~Tak i ja,
29 111|      baczenie.~ ~Moc swą okazał, gdy wygnał pogany~A swe postawił
30 112|      płochość nie panuje.~ ~Więc gdy nieszczęście przypadnie,~
31 114|        de Aegypto~ ~Na ten czas, gdy Żydowie dostawszy swobody~
32 119|       się młody człowiek lepszy? Gdy strzeże słów Twoich.~Toć
33 119|    Szcieżką prawdy Twej pobieżę, gdy mój frasunk stanie.~ ~he~
34 119|     Chwalon z ust mych będziesz, gdy mi zjawisz prawa swoje,~
35 120|         w zwadzie się kochają,~A gdy zgodę wspomionę, mieczów
36 124|        ku nam życzliwość Pańska,~Gdy na nas wszytka siła przyszła
37 126|        Dominus captivitatem Sion~Gdy z okrutnej Babilony~Pański
38 127|      strzałami takimi~Obwarował; gdy przed sądem stanie,~I prawa
39 139|        kosteczka tajna nie była,~Gdy mię jeszcze w żywocie matka