Psalm

 1 2  |           a otrzymasz snadnie;~Dam ci w dziedzictwo wszytko ludzkie
 2 5  |          mieć nie chcą Ciebie.~ ~A ci, co Tobie ufają,~Niech wesela
 3 17 |           nade mną władze nie mają~Ci, co się w marnym świecie
 4 22 |           przez ręce podawać.~Będą ci zawżdy, którzy w każdym
 5 25 | trudnościach uciekł się do Ciebie;~Ci niechaj będą pohańbieni
 6 31 |           prawdziwy!~ ~Przyjaciela ci ze mnie na wieki nie mają,~
 7 31 |          jest od ludzi wzgardzony.~Ci mię jawnie sromocą, drudzy
 8 32 |           koń, ani~Tym, co muł; bo ci w rozum są obrani~I potrzebują
 9 37 |            i wszetecznie żywię,~Bo ci leda w dzień tak upadną
10 37 |         muszą, ani ich Bóg żywi,~A ci, co w Bogu nadzieję swą
11 37 |          nadyjdziesz;~Ale pokorni, ci ziemię osiędą~I żyć w pokoju
12 45 |        słoniowych chowane;~Zewsząd ci rozkosz płynie, między swymi~
13 59 |      niezbożnemu!~ ~Skoro wieczór, ci schodzą, drudzy następują,~
14 59 |           panuje.~ ~Skoro wieczór, ci schodzą, drudzy następują,~
15 63 |       upaść nie da ręka Twoja.~ ~A ci, co mego upadu szukają,~
16 74 |            Długoż się pastwić będą ci sprośni poganie~Nad nami?
17 78 |       Dzieje Pańskie przekładać, a ci się uczyli~Pana w potrzebach
18 78 |        wypadł nowego strumienia;~A ci tam więc pragnienie wodą
19 78 |            Ptacy nieprzeliczeni, a ci używali,~Używali do sytu;
20 79 |          Cię w troskach wzywają.~ ~Ci przez ogień, przez miecz
21 84 |       Tobie chwałę winną oddają;~I ci nie mniej, co w Tobie swą
22 85 |            ludem swoim obiecuje,~A ci przestaną głupich (trzymam
23 89 |          głos Pańskich trąb znają;~Ci ducha Twego, Panie, światłem
24 89 |        mogą być nigdy zawiedzieni;~Ci z uznania prawdy Twej będą
25 95 |     folgował,~Żem rzekł na koniec: ci ludzie szaleją~Ani uważyć
26 106|     posłańca z klęski nie zostało.~Ci też dopiero słowom Pańskim
27 106|           serca, że ich litowali~I ci sami, u których w niewoli
28 107|            gaśnie wieczorna zorza,~Ci z krajów Akwilonom podległych,
29 107|       ustawiczną pracą zemdleni;~ ~Ci do Pana wołali, a Pan w
30 107|           żaden, kto by ratował.~ ~Ci do Pana wzdychali, a Pan
31 107|           prawie już jedną nogą;~ ~Ci do Pana wołali, a Pan w
32 107|          potrzeby pławem sprawują,~Ci umieją powiedzieć o Pańskiej
33 107|       przeciw morskiej srogości.~ ~Ci do Pana wołali, a Pan w
34 109|           nie ciesz mną, proszę!~ ~Ci, którzy dobrodziejstwo z
35 115|          dać nie mogą.~Bodaj tak i ci, którzy je działają,~A owszem,
36 115|       Panie, będą Cię chwalili~Ani ci, którzy pod ziemię wstąpili,~
37 126|            swobodzie postawił.~ ~I ci, Panie, co zostali,~Daj,
38 135|         tchu nie mają.~Bodaj tak i ci, którzy je robili,~A owszem,
39 141|         rąk złożenie, Panie,~Niech Ci za wieczorną dziś obiednią