Psalm

 1 4  |      chciej tylko swoim okiem z nieba~Na mię pojźrzeć grzesznego:
 2 18 |        węgle strzelały.~Schylił nieba i spuścił się: ćma nieprzejźrzana,~
 3 19 |       wyznawają;~Toż i porządne nieba powiadają,~ ~Nie ludzkim
 4 20 |    wysłucha cię Pan z wysokiego nieba,~I będzie przy tobie wszędy,
 5 33 |      swoim wyznawa.~Pan tylko z Nieba pojźrzy na ziemskie niziny~
 6 36 |        O Panie, dobroć Twoja do nieba przestała,~Prawda obłoków
 7 46 |       zbierają;~Niechaj ogień z nieba pada,~A ziemia się w głąb
 8 50 |         ogień żywy.~ ~Przyzuwie nieba i ziemie przyzowie~Chcąc,
 9 50 |         Jego święty sławić będą nieba,~Bo gdzie Ten sądzi, wątpić
10 55 |     Będę swój głos płaczliwy do nieba podnosił,~A Ty, Panie, wysłuchasz
11 57 |       Ty iścisz me prośby,~Ty z nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby~
12 57 |        żadnemu,~Stań w wierzchu nieba, a światu wszystkiemu~Okaż
13 57 |         Abowiem Twoja dobroć do nieba przestała,~A prawda nad
14 57 |        żadnemu,~Stań w wierzchu nieba, a światu wszytkiemu~Okaż
15 68 |         Panu, który na wierzchu nieba nawysszego~Stolicę swą zasadził;
16 68 |       strachem ziemia drżała, a nieba topniały,~Trzęsły się niezwyczajne
17 71 |       Twoich sława, mocny Boże,~Nieba sięga; któż kiedy z Tobą
18 73 | występują.~Swą wszetecznością i nieba sięgają,~Językiem stanu
19 76 |       ogromny wyrok zagrzmiał z nieba~A ziemia się trzęsła, jako
20 78 |       płodne chmury, i otworzył nieba,~I spuścił im dostatek niebieskiego
21 79 |   zamilczem Twojej chwały,~Póki nieba będą stały. ~ ~
22 89 |       Póki morza i ziemie, póki nieba zstawać,~Plemię nie ma i
23 97 |     Sprawce kręgu ziemskiego.~ ~Nieba pięknego siły~Jego świętą
24 104|      Panu pieśń: O nieogarniony~Nieba i ziemie sprawco, wielceś
25 105|    niewygubione.~Miasto dżdża z nieba padał grad kamienisty,~A
26 106|       Jego w pieśniach swych do nieba wznosili.~Urychlili zaś
27 107|         gniewliwe,~A nawę to do nieba wełny wymiatają,~To zaś
28 108|       swymi,~Bo dobroć Twoja do nieba przestała,~A prawda głowę
29 108|    żadnemu,~Podnieś się wysszej nieba, a światu wszytkiemu~Okaż
30 110|       pił wodę patokową,~Przeto nieba dosięże wysokiego głową.~ ~
31 127|     pożywienia,~Nie będzie li z nieba wspomożenia.~ ~Ale komu
32 139|     Twoim straszliwym?~Jeśli do nieba wstąpię, najdę Cię w niebie,~
33 140|       głowę:~Niech żywy ogień z nieba spadnie na nie,~A Ty ich
34 144|   niehamowanemu.~ ~Panie, schyl nieba swego a spuść się ku ziemi;~
35 147|     jako popiół rozsiewa.~Lód z nieba miece jako blachy łupane,~
36 148|    ogień gorący,~Grad i śnieg z nieba płynący~I prędkie duchy
37 148|   wiecznie.~ ~Jego sława wyssza nieba,~On jako Pan dał, co trzeba,~