Psalm

 1 10 |        przy biesiedzie~Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako bluźnienie~
 2 21 |      łaska Twa, mój Boże?~ ~Dałeś mu, czego pragnął, a oczkolwiek
 3 22 |       przed Jego wiernymi~Uiszczę Mu się obiatami swymi.~ ~Będą
 4 22 |      siędą~I dobrowolnie hołdować Mu będą.~Owa ktokolwiek winien
 5 27 |       mieszkał w domu Jego,~Dając mu cześć, póki wieku~Dostawać
 6 33 |          i na wielostronej~Dzięki Mu czyńcie harfie złoconej!~
 7 33 |      harfie złoconej!~Przynieście Mu nową pieśń, nową niesłychaną,~
 8 33 |         nową niesłychaną,~Trąbcie Mu w głośną trąbę miedzianą
 9 37 |     będziesz życzył sobie;~Porucz Mu żywot i wszytkie twe sprawy,~
10 37 |           Dobry daruje, a przecie mu zstaje;~Kto dobrym życzy,
11 37 |        lubuje;~Jeśli upadnie, Pan mu nie dopuści~Stłuc się szkodliwie,
12 37 |    pożycza,~A przecie Pan Bóg tak mu błogosławi,~Że wszytko spełna
13 37 |           zdejmie~Złych ludzi, bo Mu dufali uprzejmie.~ ~
14 41 |          swoją własną ręką będzie mu słał łoże.~ ~Przełóż i ja,
15 55 |           umysł bojowy;~Słowa tak mu z ust płyną, jako olej cichy,~
16 66 |        wedlug mej nadzieje;~Niech Mu się cześć wieczna dzieje! ~ ~
17 72 |     poniosą; dań Arabczycy~Płacić mu będą i Sabcjczycy.~ ~Owa,
18 72 |    przelał ich drogą.~ ~Przedłuży mu Pan tedy żywota~I arabskiego
19 72 |        wszyscy Boga prosili,~Będą mu wszyscy błogosławili.~ ~
20 96 |    monarsze niebieskiemu;~Śpiewaj Mu z mieszkańcy swemi,~Wielka,
21 96 |  niezmierzona ziemi!~ ~Śpiewajcie Mu, wynoście Go,~Chwalcie święte
22 100|      wesoło krzyknicie,~W radości Mu służcie i z ochotą,~A nawiedźcie
23 102|    podanych.~ ~Aby na Syjonie ciż Mu dziękowali~I moc w Jeruzalem
24 105|      niewolą jest zaprzedany.~Tam mu pęta na nogi ciężkie włożono~
25 105|       puścić go kazał,~I poruczył mu dwór swój, i dał w szafarstwo~
26 107|          światu opowiadają;~Niech mu wdzięczność okażą imię Jego
27 109|           obdarował.~ ~Niechaj że mu też za to tyran panuje,~
28 109|          naleziony,~A jegoż niech mu barziej szkodzą obrony !~ ~
29 115|          swojej nic opuści.~Niech mu dufają, którzy się Go boją,~
30 126| Człowiekowi tak się zdało,~Jakoby mu śnić się miało.~ ~Tam dopiero
31 127|          Pan jest miłościwy,~Daje mu sen oczom pożądliwy,~Daje
32 127|       przed sądem stanie,~I prawa mu, i serca dostanie.~ ~
33 128|      czego ziemi zwierzy,~Wszytko mu z lichwą odmierzy.~ ~Jako
34 144|           że go tak szanujesz,~Że mu tak wielką chęć okazujesz?~
35 147|          W tych się kocha, którzy mu służą statecznie~I co na
36 148|       Jego lud wybrany,~Śpiewajmy Mu psalm podany.~ ~