Psalm

 1 2  |              szczęśliwy~Tylko, kto w Nim swą nadzieję położył.~ ~
 2 7  |           nosi, kłam urodzi,~Dół pod nim kopa, a sam weń ugodzi.~ ~
 3 9  |           się nie oszukali,~Którzy w Nim ufność mają.~ ~Mieszkającemu
 4 18 |              I zostanę wiecznie przy Nim w tej stateczności,~I będę
 5 22 |        wszelka,~Wszytki narody przed Nim będą padać;~Pańska jest
 6 22 |           ziemię,~Da chwałę Panu; po nim jego plemię.~ ~I tak do
 7 25 |             rozkazanie, zmierza.~ ~W Nim tedy oczy, w Nim myśli mam
 8 25 |        zmierza.~ ~W Nim tedy oczy, w Nim myśli mam swoje,~A On wyzwoli
 9 32 |            Pan wady~Ani się żadnej w nim domacał zdrady.~ ~Dokąd-em
10 33 |              w nacięższym głodzie.~W nim jest wszytka nadzieja nasza
11 33 |              Bośmy na wszelki czas w Nim ufali.~Niechaj, Panie, Twą
12 34 |             dobrotliwy;~Ktokolwiek w Nim ufa, człowiek to szczęśliwy.~
13 37 |            niego szydzi,~Bo upad nad nim nieuchronny widzi.~ ~Miecze
14 37 |       Obejźrzałem się, a już było po nim;~Szukam, nie umiał nikt
15 37 |              umiał nikt powiedzieć o nim.~ ~Przypatrz się rzeczom
16 41 |              w jego nieszczęściu nad nim się smiłuje;~Pan go w cale
17 52 |      nadzieje,~Dziś widzim, co się z nim dzieje."~ ~A ja jako osobliwy~
18 62 |         człowiek zdrowia używa,~Że o nim sława uczciwa,~Ze duż ani
19 69 |             że nigdy tak drogi~Przed Nim nie będzie wół złotorogi.~
20 78 | wszechmocności Jego nie dufali~Ani w Nim swej nadzieje, głupi, pokładali.~
21 87 |             jest wielki,~Człowiek na nim wszelki~Syjończykiem się
22 89 |              każdej potrzebie jego z nim będę przestawał.~Nigdy go
23 89 |               Prawda i litość moja z nim zawżdy, a z strony~Imienia
24 91 |              będzie wzgardzony,~Ja z nim w przygodzie; ode mnie obrony~
25 95 |         wyznawajmy!~Stawmy się przed Nim, zbawcą wszech trudności,~
26 96 |      stworzył rękami.~ ~Powaga przed Nim oblicznie~I cześć stoi ustawicznie;~
27 97 |              Ogień nieugaszony~Przed Nim, który nie żywi,~Kto się
28 98 |           ziemski raduje~I co się na nim najduje.~ ~Niech przed Pańską
29 104|        namiot rozbił ręką swoją;~Nad nim wody za Twoim rozrządzeniem
30 104|             Bom ja wszytko położył w nim wesele swoje.~Bodaj wszyscy
31 105|          Pański go wyświadczył, że w nim okazał~Dar taki, za którym
32 109|         będzie wiek jego długi,~A po nim dostojeństwo bierze kto
33 127|           zbuduje,~Próżno człowiek o nim się frasuje;~Jeśli miasta
34 142|           swe k'Niemu wynoszę,~Przed Nim krzywdę swą przekładam,~