Psalm

  1 1  |            które się walają przy ziemi,~A wiatry, gdzie jedno chcą,
  2 1  |   sprawiedliwych na wszelki czas broni,~A przewrotne, złe ludzi cicha
  3 2  |                  Żądaj mię, ocz chcesz, a otrzymasz snadnie;~Dam ci
  4 2  |                 będziesz miał nad nimi,~A który twego głosu nie posłucha,~
  5 2  |            padał przed rękami twymi."~ ~A tak o sobie, wy królowie,
  6 3  |              przeciw mnie siła zebrało!~A tym serca nawięcej dodają
  7 3  |              złożone.~ ~Powstań, Panie, a broń mię w mej niewinności;~
  8 3  |              nie mógł; biłeś je w gęby,~A oni w krwawym piasku zbierali
  9 4  |           prośby łaskawie przyjmować!~ ~A wy, o nieżyczliwi, o zapamiętali,~
 10 4  |              oczyma mieli~Pańską bojaźń a gniewać więcej go nie chcieli;~
 11 5  |             morza~Ukaże się rana zorza,~A ja już wołam do Ciebie~Smutne
 12 5  |                 się złość przymieszała,~A cnota mały plac miała.~ ~
 13 5  |               Którzy fałszem narabiają;~A nieprawdę tak rad płacisz,~
 14 5  |               przewrotny czekać może.~ ~A ja miłosierdziu Twemu~Ufając
 15 5  |                gardło - grób otworzony,~A język - pochlebca płony.~ ~
 16 5  |                 mieć nie chcą Ciebie.~ ~A ci, co Tobie ufają,~Niech
 17 5  |            ufają,~Niech wesela używają;~A radość ich trwała będzie,~
 18 5  |               Którzy Twoje imię czcili;~A Ty pomożesz każdemu~Człowiekowi
 19 6  |              smiłuj nade mną strapionym~A ulży nieco bólu kościom
 20 6  |                 litościwy,~Odmień umysł a wejźrzy na moje ciężkości,~
 21 6  |                 płaczem wypłynęły~Oczy, a krzywdy ludzkie siłę mi
 22 6  |           wysłuchał smutne prośby moje;~A ludzie nieżyczliwi zapałać
 23 7  |                 oszacował~Zły człowiek, a ma do mnie jaką winę;~Jeslim
 24 7  |         przyjaźni nieszczyrze zachował,~A do złej chęci dał z siebie
 25 7  |               ludzi niepobożnej radzie!~A powstań z pomstą, jakąś
 26 7  |          wysokiej sieść stolicy swojej,~A jeslim jest praw i przed
 27 7  |            mojej!~Złego złość zniszczy, a człowiek cnotliwy~Jest w
 28 7  |               urodzi,~Dół pod nim kopa, a sam weń ugodzi.~ ~Sam się
 29 7  |              obalą wszytki jego złości;~A ja, podparty miłosierdziem
 30 8  |                zacne święte imię Twoje,~A sławy niebo ogarnąć nie
 31 8  |            wdzięczne~Koło miesięczne.~ ~A człowiek co jest, że Ty,
 32 9  |              Jam smutny tak lamentował,~A Tyś usłyszał w niebie;~Teraz
 33 10 |             zbada.~ ~Upatruje chudzinę, a w cieniu skryty~Strzeże,
 34 10 |                 lata.~ ~Powstań, Panie, a wynieś rękę swą k'woli~Niewinnej
 35 10 |                 będzie na wieki słynąć,~A grzeszni w Jego ziemi muszą
 36 11 |             animae meae~ ~Panu ja ufam, a wy mówicie: miedzy góry~
 37 11 |            Przedsię Bóg jest na niebie, a stamtąd wszystko widzi,~
 38 11 |    sprawiedliwym sprawiedliwość miłuje,~A dobre ludzi okiem łaskawym
 39 12 |               kłam; usty-ć pochlebiają,~A w chytrym sercu jadu śmiertelnego
 40 12 |            wolen, my pana nie znamy."~ ~A Pan zaś, słysząc ludzi nędznych
 41 12 |           powiada - na ratunek smutnych~A wyrwę je z niewolej tyranów
 42 13 |                 Ze mię Ty nie opuścisz, a ja w głośne strony~Będę
 43 14 |              tymże cnota zgasła błędzie~A nierządu pełno wszędzie.~ ~
 44 15 |              gdzie może, pomocy dodawa,~A co przyrzecze, by naciężej -
 45 17 |                 krzywego upatruj okiem,~A najdzi prawdę swoim wyrokiem!~ ~
 46 17 |    Doświadczyłeś mię, by w ogniu złota,~A nie nalazłeś, jedno co cnota.~ ~
 47 17 |               rękom Twym przeciwiają!~ ~A mnie racz jako źrzenice
 48 17 |                  jakoby mogli mię pożyć~A równo z ziemią kiedy położyć.~ ~
 49 17 |                go, Panie, pobij samego,~A duszę moje od okrutnego~
 50 17 |                 na tym wieku doczesnym,~A tylko żądzom służąc cielesnym.~ ~
 51 17 |              zostawią swe niedojadki.~ ~A ja, mój Panie, w tej niewinności~
 52 18 |              ostatniej Pańskiej obrony.~A On mię wysłuchać raczył
 53 18 |               oczy pałały~Żywym ogniem, a z oblicza węgle strzelały.~
 54 18 |                straszliwe,~Grad leciał, a z gradem węgle padały żywe.~
 55 18 |                wypuścił ogniste strzały~A wnet okrył wszytki pola
 56 18 |                swoje z wysoka ściągnął,~A mnie z pośrzodka powodzi
 57 18 |          świętych Jego dróg naszladował~A nigdym od Boga swego nie
 58 18 |                 żyw, wszelakiej złości.~A Pan sprawiedliwość moje
 59 18 |              pokornego na górę sadzasz,~A hardego niepoczesnie na
 60 18 |                 jeleniem porównać mogę,~A na skale naiwysszej postawię
 61 18 |                  Utwierdziłeś krok mój, a nikt nie był tej siły,~Komu
 62 18 |          stłumić - stłumiłem.~Biłem je, a oni powstać nie mogli zgoła~
 63 18 | nieprzyjacielski pod moje nogi.~Wołali, a nie był, kto by był ich
 64 18 |                ratował;~Wołali do Pana, a Pan ich nie żałował.~Zstarłem
 65 18 |             miłość Dawidowi pomazanemu.~A nie tylko jemu, lecz i potomstwu
 66 19 |                świetny złoty wieniec.~ ~A gdy w bieg jego pojźrzysz
 67 19 |                 granic wynika ku biegu,~A zostawa się na zachodnym
 68 20 |                 śmiele nieprzyjacielowi~A zastaw' się o swój lud poganinowi!~ ~
 69 20 |               swego z ciebie~Nie spuści a w twojej wesprze cię potrzebie.~ ~
 70 20 |         uczyniemy.~Bądź dobrej nadzieje a spuść się na Pana;~Twoja
 71 20 |       wysłuchana!~ ~Niedługi czas temu (a każ na to śmiele!),~Ze znacznie
 72 20 |             swoje wozy i ufają w konie,~A my w Pańskiej kładźmy nadzieję
 73 20 |               obronie.~Oni upaść muszą, a my powstaniemy~I zwycięstwa
 74 20 |                z Pańskiej swej litości,~A my bądźmy pewni, że Król
 75 20 |          wysokości~Słyszy prośby nasze, a ócz go żądamy,~Wszytko z
 76 21 |                Dałeś mu, czego pragnął, a oczkolwiek prosił,~W żadnej
 77 21 |           drogiego.~ ~O zdrowie prosił, a Tyś dni jego przedłużył,~
 78 21 |         nadzieję kładzie, wieczny Boże,~A będąc w Twej opiece szwankować
 79 21 |                z korzeniem je wyrwiesz; a ich plemię, Panie,~Tak wygładzisz,
 80 21 |              wet tył podadzą sromotnie, a w oczy~Twój łuk nieuchroniony
 81 21 |                  Okaż, Panie, siłę swą, a my łagodnymi~Twoje moc niechaj
 82 22 |             wołam, Boże mój, do Ciebie,~A Ty próśb nie chcesz przyjąć
 83 22 |               naszy Tobą się szczycili,~A zawżdy przez Cię wspomożeń!
 84 22 |        wspomożeń! byli.~K'Tobie wołali, a są wysłuchani;~W Tobie ufali,
 85 22 |              wysłuchani;~W Tobie ufali, a niezasromani.~ ~Ale ja com
 86 22 |                oczyma i nieznośne męki,~A nie masz, kto by za mną
 87 22 |          bystrym źwierzom jednorogim!~ ~A ja Twe imię bracie j swej
 88 25 |             swoje miłosierdzie wieczne,~A mej młodości postępki wszeteczne~
 89 25 |               swoje pokornemu.~ ~Litość a prawda Pańskie są własności,~
 90 25 |                  w Nim myśli mam swoje,~A On wyzwoli z pęta nogi moje.~
 91 25 |            cnota niech mię ma wspomoże,~A naprzód, że ja Tobie ufam,
 92 26 |                Panie, uczyń sąd o mnie, a tam ujźrzysz moje~Niewinność;
 93 26 |            nigdy ku złym mieć nie będę,~A z naganionym ani zasiędę.~ ~
 94 26 |                Otoczę (da li Pan Bóg!), a tam, Boże prawy,~Opowiem
 95 26 |              swoim okrucieństwie miary,~A zdechli prawie na cudze
 96 27 |               Że mieć górę mojej duszy,~A ja w świętym domu Jego~Wyznawam
 97 27 |              Usłysz, Panie, prośbę moje~A okaż mi łaskę swoje.~K'Tobie
 98 27 |               ma wynić z tych trudności~A użyć jeszcze radości.~ ~
 99 27 |                   Przeto Pana oczekawaj~A nieszczęściu się nie dawaj;~
100 28 |           clamabo, Deus meus, ne sileas a me~ ~Królu niebieski, zdrowie
101 28 |                 mojej,~Do Ciebie wołam, a Ty twarzy swojej~Nie kryj
102 28 |           swojej:~Przeto je zniszczysz, a za Twoją raną~Już nie powstaną.~ ~
103 28 |               za wżdy moje serce kłoni,~A On mię broni.~ ~Stąd duszy
104 29 |            cedry łamie i dęby przewraca~A wielkimi górami tak snadnie
105 30 |                Panie, wołałem ku Tobie,~A Tyś mię wsparł w mej chorobie;~
106 30 |                Jego nie trwalszy piany,~A łaski wiek nieprzetrwany:~
107 30 |                Panie, racz się smiłować~A mnie smutnego ratować!~ ~
108 30 |            Zdjąłeś ze mnie wór żałobny,~A włożyłeś płaszcz ozdobny.~ ~
109 31 |               kładę, Boże niezmierzony,~A ty nie daj, abych był kiedy
110 31 |               wybawić,~Usłysz mój głos, a chciej mię na swobodzie
111 31 |             obronę, niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek
112 31 |                 mój wał, Tyś mój zamek; a prze imię swoje~Prowadź
113 31 |                 w Twej, Panie, litości,~A Ty mię zawżdy cieszyć raczysz
114 31 |          zdrowie przyprawić mię mają.~ ~A ja w tej wzgardzie ludzkiej
115 31 |            miłujcie; wierne Pan miłuje,~A z hardymi wedla ich pychy
116 31 |             Panu położyli~Ufność swoje, a serca wasze On posili.~ ~
117 32 |                nosić swe mizerne kości.~A niewidome sumnienia szczypanie~
118 32 |             dalej pokrywać swej złości,~A Tyś odpuścił moje wszeteczności.~ ~
119 32 |                której się masz trzymać,~A oka swego z ciebie nie chcę
120 33 |              pojźrzy na ziemskie niziny~A wszytki ludzkie ogląda syny.~
121 34 |                  skromni niech słuchają~A moim przykładem w dobrej
122 34 |             wynaszajcie!~ ~Szukałem Go, a On ucho ku mnie skłonił~
123 34 |           będziecie prawie rozświeceni,~A być nie możecie nigdy zawstydzeni.~ ~
124 34 |         zawstydzeni.~ ~Ten ubogi wołał, a Pan go ratował~I w nieszczęściu
125 34 |                mnie przydźcie, dziatki, a tu posłuchacie,~Z jaką uczciwością
126 34 |                 pragnie długiego żywota~A chce wieku swego zażyć bez
127 34 |               język od wszetecznej mowy~A nie myśl inaczej, niźli
128 34 |               grzeszne oczyma srogiemi,~A ich pamięć wszytkę wygładzi
129 34 |            ziemi.~ ~Wolał sprawiedliwy, a Pan ucho skłonił~I w każdej
130 34 |            skazu.~ ~Złego złość pobije, a kto zajźrzy cnocie,~Wszytko
131 35 |             niespędzone~Ich drogi będą, a ony strwożone~Anioł niech
132 35 |               potopili,~Które kopali!~ ~A ja (da Pan Bóg!) pozbywszy
133 35 |          trudności~Dnia wesołego użyję, a kości~Wszytki me rzeką:~ ~"
134 35 |             zasiadali~Na gardło moje.~ ~A jam w ich zły czas w parcie (
135 35 |          lamentuje~Syn po swej matce.~ ~A oni się w mej pladze weselili~
136 35 |               mię tych~Pośmiewców kiedy a broń od przeklętych~Lwów
137 35 |                  wszystko uszczypliwie,~A w sercu myślą, jakoby zdradliwie~
138 35 |              mnie, swym słudze!~ ~Wstań a rozciągni swój sąd sprawiedliwy,~
139 35 |        rozciągni swój sąd sprawiedliwy,~A uznaj, kto z nas praw jest,
140 35 |             uznaj, kto z nas praw jest, a kto krzywy,~Mój wieczny
141 35 |            według swej sprawiedliwości,~A nie daj, Panie, przeklętej
142 35 |                 Hardzie przeciw mnie!~ ~A ludzie, którzy cnocie mej
143 36 |             przerównała~Sprawiedliwość, a sądów i Twojej mądrości~
144 36 |            nasze ciemności~Rozświecisz, a wnet ujźrzem dzień prawej
145 36 |            swego przypłacą swych złości~A nie ujdą Twej pomsty, Panie,
146 37 |                 Miej ty nadzieję w Panu a cnotliwie~Swój żywot sprawuj;
147 37 |                 ziemi lata przedłużone,~A twe nadzieje nie mogą być
148 37 |            żywot i wszytkie twe sprawy,~A uznasz, że On tobie jest
149 37 |            okazała.~Tylko bądź skromny, a w swej doległości~Czekaj
150 37 |                muszą, ani ich Bóg żywi,~A ci, co w Bogu nadzieję swą
151 37 |             pewne otrzymają.~ ~Potrwaj, a złego wnet nie będzie; przyjdziesz~
152 37 |          zgrzyta sprośnie przeciw jemu,~A Pan na niebie siedząc z
153 37 |            miecze w ichże serca wpadną,~A łuki w ręku samy się przepadną.~ ~
154 37 |      niepobożnych władza starta będzie,~A Pan obrońcą swoich wiernych
155 37 |             pieczy skromne i stateczne,~A ich dziedzictwo jest na
156 37 |               upadku nie ujdą złośliwi,~A którykolwiek Panu się przeciwi,~
157 37 |              tłustej ofiary zniszczeje,~A prosto z dymem zaraz wywietrzeje.~ ~
158 37 |                   Pożycza człowiek zły, a nie oddaje,~Dobry daruje,
159 37 |               nie oddaje,~Dobry daruje, a przecie mu zstaje;~Kto dobrym
160 37 |                 i sam szczęśliw będzie,~A nieprzyjaciel nędznik taje
161 37 |            spuści.~ ~Byłem dziecięciem, a dzisiem już siwy,~A nie
162 37 |        dziecięciem, a dzisiem już siwy,~A nie widziałem, aby sprawiedliwy~
163 37 |                swego, drugiego pożycza,~A przecie Pan Bóg tak mu błogosławi,~
164 37 |           porzuć; czyń, co radzi cnota,~A już bądź pewien długiego
165 37 |        sprawiedliwość wielce Pan miłuje~A wierne swoje zawżdy opatruje.~ ~
166 37 |            zasłużona zapłata nie minie,~A ich potomstwo do gruntu
167 37 |            potomstwo do gruntu zaginie,~A dobrzy będą na ziemi mieszkali~
168 37 |                 szczera mądrość płynie,~A język prawdą między ludźmi
169 37 |            przesądzony.~ ~Ufaj ty Panu, a swe wszytki sprawy~Tak sprawuj,
170 37 |                rosłym;~Obejźrzałem się, a już było po nim;~Szukam,
171 37 |                koniec użyją spokojnych,~A niepobożni, kiedy się zdać
172 38 |            Tkwią we mnie strzały Twoje, a nieuchroniona~Ręka nade
173 38 |                mnie wnętrzności gorają, a ciało~Od wierzchu głowy
174 38 |            zgoła wszyscy mię nie znali,~A zły człowiek tym czasem
175 38 |             chciał, i zmyślał zdradę.~ ~A ja, jako kto głuchy albo
176 38 |                bądź łaskaw mej prośbie, a nie daj mię moim~Nieprzyjacielem
177 38 |               raczysz i karać za nie.~ ~A nieprzyjaciel mój żyw i
178 39 |               żywiesz czas nieprzeżyty,~A mój wiek jest w garści skryty;~
179 39 |     sprawiedliwie),~Błąd jest człowiek, a co żywię,~Podobno to ku
180 39 |              Zbiera, gromadzi, skupuje,~A nie wie, komu gotuje.~ ~
181 39 |                jest nadzieja w Tobie.~ ~A Ty z Pańskiej swej litości~
182 39 |            Nieprzyjaciel mię strofował,~A jam język swój hamował~Wiedząc,
183 39 |               przodki swemi.~ ~Sfolguj, a daj się ochłodzić,~Póki
184 40 |               Czekałem z cierpliwością, a Pan mię obaczył~I prośby
185 40 |                 ofiara żadna nie ruszy.~A jam rzekł: "Oto idę i jestem
186 40 |                  z łaski swej pocieszyć~A ku ratunku memu pospieszyć!~
187 40 |               mówią: "Tegosmy chcieli."~A cnotliwi bodaj dni dobrych
188 41 |        nieprzyjaciel jego nie zhołduje,~A jeśli kiedy w zdrowiu odmianę
189 41 |               marach ostatnich ujźrzemy~A tym wdzięcznym widziadłem
190 41 |           widziadłem oczy napasiemy?"~ ~A jeśli który kiedy nawiedzać
191 41 |                stanie.~To był mój głos; a stąd znam, że mię liczysz
192 42 |              Pan nade mną~Litość okaże, a ja pieśń przyjemną~I wpośrzód
193 42 |                możnemu~Obrońcy swemu.~ ~A teraz rzekę: Czemuś mię,
194 42 |            wszeteczny~Człowiek frasuje, a serce troskliwe~Już ledwo
195 44 |                utrapił i wygnał pogany,~A onyś postanowił na ich miejscu
196 44 |              nasze przy Tobie zetrzemy,~A w imię święte Twoje harde
197 44 |            ustąpiły namniej nasze nogi.~A toś nas między smoki zamknął
198 44 |              Dla Ciebie mordy cierpłem, a Twoje niewinne~Sługi równie
199 44 |              owce inne.~Powstań, Panie, a ten sen zetrzy z oczu swoich~
200 44 |                obalone.~Powstań, Panie, a wyzwól smutne więźnie swoje;~
201 45 |                każe śpiewać panu swemu,~A sercu język posłuszny pełnemu~
202 45 |                twój wóz niech sprawuje,~A sprawiedliwość wodzami szafuje;~
203 45 |           jątrzone~Swych nieprzyjaciół, a strachem twej zbroje~Możne
204 45 |            Słuchaj mię, zacna królewno, a moje~Życzliwe słowa włóż
205 45 |           ulubił sobie przed wszytkimi,~A ty go zwycięż posługami
206 45 |            padną z uczciwością.~ ~Perły a złoto i drogie kamienie -~
207 45 |              twarzy gaśnie ubiór złoty,~A zaś urodę przeważają cnoty.~ ~
208 45 |               Miasto rodziców oglądasz, a zatem~Doczekasz, że i władać
209 45 |          przepamiętam nigdy rymy swymi;~A póki harfa palców słuchać
210 46 |             Niechaj ogień z nieba pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~
211 46 |              Sam, co żywo, sam bywajcie~A Pańskie sprawy poznajcie,~
212 46 |          Bystrość - mówi Pan - hamujcie~A ostrze się przypatrujcie,~
213 48 |              niż potce myślili.~Myślili a pirzchali; a strach wielkooki~
214 48 |           myślili.~Myślili a pirzchali; a strach wielkooki~W tył nacierając
215 48 |        białągłowę, kiedy dziatki rodzi.~A Tyś je tak rozprószył, jako
216 49 |          przypowieści i sam ucho złożę,~A gadkę swoje przy lutni wyłożę.~ ~
217 49 |                uwarować~I żyć na wieki, a w grób nie wstępować.~ ~
218 49 |             wstępować.~ ~I mądry umrze, a umrze i głupi,~Jednako z
219 49 |              dusze śmierć obudwu złupi,~A ich osiadłość i wielkie
220 49 |               trwać aż na wieki będzie,~A ich pamiątka musi słynąć
221 49 |             dobrzy wrychle tymi władać,~A oni władze muszą swej postradać.~
222 49 |          postradać.~Dół ich dom będzie, a ja ufam Tobie,~Boże mój,
223 49 |            sroga za wszytkiego zwlecze,~A cześć obłudna za duszą uciecze.~ ~
224 49 |           wczasów, żądzom swym folguje,~A tenże żywot i drugim cukruje;~
225 50 |          oddawaj;~Wzów'że mię w trosce, a ja dźwignę ciebie,~A ty
226 50 |            trosce, a ja dźwignę ciebie,~A ty mnie będziesz ważył u
227 50 |             będziesz ważył u siebie."~ ~A złego Bóg zaś potkał tymi
228 50 |      Naświętobliwsze przymierze moje?~ ~A ty wycierpieć nie możesz
229 50 |              tobą żywota.~ ~Toś czynił, a jam nic nie mówił tobie~
230 50 |              kogo Pan nie porwał srogi,~A poratować nie będzie drogi.~ ~"
231 50 |              wszytki woły będzie stała;~A kto pobożnie swój żywot
232 51 |             Znam swój grzech do siebie, a widzę go prawie,~I Tobie
233 51 |                    Pokrop' mię hysopem, a oczyścion będę,~Omyj mię,
234 51 |               oczyścion będę,~Omyj mię, a śnieżnej jasności nabędę;~
235 51 |             Zeszli mi poselstwo wesołe, a kości~Twym gniewem strapione
236 51 |                 Panie, serce bogobojne,~A w oziębłych piersiach myśli
237 51 |                mię od swej obliczności,~A nie bierz ode mnie ducha
238 51 |                 prze mój grzech odjętą,~A podbij pod rozum złą żądzą
239 51 |            rozum złą żądzą przeklętą!~ ~A ja, w swym upadku przez
240 51 |          wieczny Boże, nieme usta moje,~A ja opowiadać będę chwały
241 52 |              Imo prawdę kłam powiadasz;~A cokolwiek ludzi gubi,~To
242 52 |            Wykorzeni w gniewie swoim.~ ~A dobrzy patrząc z daleka~
243 52 |               co ufał w swej niecnocie,~A w Bogu nie kładł nadzieje,~
244 52 |                 co się z nim dzieje."~ ~A ja jako osobliwy~W domu
245 52 |                 dziękę, dobrych obrońca~A złych skaźca! Ja do końca~
246 53 |             tymże cnota zgasła błędzie,~A nierządu pełno wszędzie.~ ~
247 54 |                moje, Boże niezmierzony,~A przyjmi w uszy swoje głos
248 54 |               Panie, me nieprzyjacioły,~A ja Tobie chętliwie niech
249 55 |           popędliwość na mię wyrzucili;~A serce we mnie taje, siła
250 55 |               Śmierć przed oczyma lata, a mnie strach zdejmuje.~ ~
251 55 |            domiech siedzi wszeteczność, a zaś ulicami~Lichwa chodzi,
252 55 |          uciekał, Panie mój, do Ciebie,~A Ty mej niewinności miejsce
253 55 |            płaczliwy do nieba podnosił,~A Ty, Panie, wysłuchasz i
254 55 |             nadzieję pewną) i obronisz,~A ludzie niecnotliwe swoją
255 55 |            umowy,~Powieść jego miodowa, a umysł bojowy;~Słowa tak
256 55 |               Włóż na Pana swój ciężar, a On cię ratuje,~Sprawiedliwego
257 56 |              ziemię ludzie nieżyczliwi,~A wojskami chodzą, którzy
258 56 |               policzone uciekania moje,~A łzy oczu moich wiadro chowa
259 56 |              Jest to w księgach Twoich, a mnie serce tuszy,~Ze mój
260 57 |               nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby~Złych ludzi w śmiech
261 57 |                  Stań w wierzchu nieba, a światu wszystkiemu~Okaż
262 57 |              dobroć do nieba przestała,~A prawda nad obłoki głowę
263 57 |                  Stań w wierzchu nieba, a światu wszytkiemu~Okaż swoje
264 58 |                  tak Bogiem wzgardzili,~A za nieprawdą zaraz się rzucili.~ ~
265 58 |             jako woda, niech zmierzają,~A strzały z cięciw ułomne
266 58 |            wykręci duchem popędliwym.~ ~A widząc pomstę, napasie swe
267 59 |                zbrojnemi,~Ty mię ratuj, a pojźrzy okiem swym ku ziemi;~
268 59 |                 za śmiech Tobie stanie,~A ja na Cię moc jego zachowam,
269 59 |                ziemi.~ ~Prze hardą myśl a prze ich kłamstwo niewstydliwe,~
270 59 |             chleba upraszając~Niedawno, a pójdą spać brzucho głodne
271 59 |                 brzucho głodne mając.~ ~A ja Twoje moc będę i dobroć
272 60 |             obrażony;~Smiłuj się kiedy, a gniew porzuciwszy~Nawróć
273 60 |             swój lud wejźrzy u trapiony~A przyjmi znowu nas do swej
274 60 |             Mówił Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"Sznurem
275 60 |            powodem serce się nam wróci,~A nieprzyjaciel prędko tył
276 61 |           prośby, Boże władze wiecznej,~A obróć ku mnie święte uszy
277 61 |                 wiecznie będzie siadał,~A Ty go łaską i swym szczyć
278 62 |              Rada wasza dobrym szkodzić~A w trudności je przywodzić,~
279 62 |                Usty przyjaźń ofiarować,~A w sercu jad szczyry chować.~ ~
280 62 |             Władza i litość, jest moja,~A jako kto zasługuje,~Takim
281 63 |               wszędy patrzą dusza moja,~A też mi upaść nie da ręka
282 63 |              upaść nie da ręka Twoja.~ ~A ci, co mego upadu szukają,~
283 63 |                dusze na okrutne miecze,~A martwe członki zwierz głodny
284 63 |              zwierz głodny rozwlecze.~ ~A król, nadzieję mając w swoim
285 64 |          schadzki, ich rada~Fałsz tylko a zdrada.~ ~Sieci swe zdradliwe~
286 64 |               szukali,~By dobre tepali,~A na co zasiedli,~Wszytkiego
287 64 |                 Zastrzał to śmiertelny,~A język piekielny~Dla swojegoż
288 65 |                głowie Twoją łaską wity,~A gdzie Ty kolwiek stopę swą
289 65 |                 obfitują~Niskie doliny, a pełen nadzieje~Oracz się
290 66 |               mnie wszyscy się podajcie~A sprawy Pańskie poznajcie;~
291 66 |                  Anichmy stóp omoczyli,~A brody wielkie przebyli.~ ~
292 66 |                grzbiet nasz upracowany,~A na głowę ciężkie pany.~ ~
293 66 |             przez wody srogie~Szlichmy, a Tyś nas ubogie~Krom urazu
294 66 |                 służysz Panu w pokorze,~A usłyszycie w swe uszy,~Jako
295 66 |                troskach szukał ratunku,~A serce dobrze tuszyło,~Bo
296 67 |       miłosierdzim, Panie, nasze złości~A racz nam błogosławić z ojcowskiej
297 68 |               wiecznie,~Powstań, Panie, a muszą tył podać koniecznie~
298 68 |          topniący wosk od ognia płynie;~A sprawiedliwym serce zakwitnie
299 68 |                 strachem ziemia drżała, a nieba topniały,~Trzęsły
300 68 |      wielowładni królowie, pierzchnęli,~A nieznaczni bogatą korzyść
301 68 |             siła~Możnych tyranów pobił; a ona, co była~Niedawno wielce
302 68 |                stoją i aniołów konnych.~A sam Pan w pośrzodku ich,
303 68 |       znamienite,~Okroczyłeś odstępnie, a Pan pomógł tobie,~Bo ten
304 68 |           dziękujmy dziękami wiecznymi,~A On nas niech okrywa dobrodziejstwy
305 68 |                nieprzyjacioły skruszył, a zuchwali~Ziemię plugawą
306 68 |              naszy i Twych sił doznali.~A my z tryumfem idziem wesołym
307 68 |              lutnie, brzmią piszczałki, a panny uczciwe~W uszy ludzkie
308 68 |             ukłony~Dary królowie dadzą, a Ty niezwalczony~Rozgrom
309 69 |                duszę;~Nicem nie wydarł, a płacić muszę.~Ty wiesz moje
310 69 |            cudzoziemcem i ów mię zowie;~A ja cierpieć nie mogę, kiedy
311 69 |           przedsię garnę się do Ciebie,~A Ty mię, Panie, przyjmi do
312 69 |               mię trapić nie przestają,~A we mnie serce i siły tają.~
313 69 |                 mnie serce i siły tają.~A nie był, kogo by mój rzewny
314 69 |                 kością w gardle stanie,~A skąd pociechy szukają, Panie,~
315 69 |              odnoszą; zaślepże im oczy,~A grzbiety zawżdy ku ziemi
316 69 |                Dwury niech pusto stoją, a pod ich namioty~Niech pająkowe
317 69 |               Ty uderzył, oni dobijają,~A rannym jeszcze ran przyczyniają.~
318 69 |               mię sam opatrz, mój Boże!~A ty więc, moja lutni, pomni
319 69 |                Panu trzeba mieć ufność, a Ten nie omyli~I w każdej
320 69 |                wspomni w krótkim czesie~A judzkie miasta z rumów wyniesie.~
321 70 |            niewinnej dusze mej szukają.~A ludzie cnotliwi,~Ludzie
322 70 |              daj niszczyć mię do końca,~A nie odkładaj, wieczny mój
323 71 |               kładę, Boże niezmierzony,~A Ty nie daj, abych był kiedy
324 71 |               wybawić,~Usłysz mój głos, a chciej mię na swobodzie
325 71 |             obronę, niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek
326 71 |            wisiał nędznej matki swojej,~A jużem był w opiece, liche
327 71 |               radę wstydać się musieli,~A hańbę ze mnie zdjętą na
328 71 |               zdjętą na sobie widzieli.~A ja więc, próżen strachu
329 71 |           Jeszcześ mię z młodu ćwiczył, a ja, Boże żywy,~I dziś wyznawani
330 72 |               Pan Bóg) pokój rozpłodzą,~A sprawiedliwość pagórki zrodzą;~
331 72 |                ten sirot będzie~Bronił, a wytknie potwarcę wszędzie.~ ~
332 72 |          rozkazanie każde przyjmować.~ ~A Ten da ucho ukrzywdzonemu~
333 73 |             Panie, wiernym ludem Twoim,~A chcąc w tej mierze co pewnego
334 73 |                 na pierwszym ocknieniu.~A ich władania, ich wysady,
335 73 |           troskania, siła myśli wzięło.~A wszytko próżno, bo długo
336 73 |           zatracisz, którzy Cię mijają;~A ja przy Tobie, mój Panie,
337 74 |         mieszkanie sobie.~Powstań kiedy a rozgrom swe nieprzyjaciele,~
338 74 |             morza drogę szeroką osuszył~A srogim smokom w wodzie harde
339 74 |                zdrój wyskoczył z skały,~A rzeki nieprzebyte wody ostradały.~ ~
340 74 |      podziękować Tobie.~ ~Wstań, Panie, a weźmi się za swą krzywdę;
341 75 |             Twoje cuda światu opowiemy,~A Ty nam szczęścić będziesz
342 75 |                miejsca wysokiego zbada,~A niewolnika posadzi w koronie~
343 75 |          niewidomy~W gardziel łakomy.~ ~A ja Twą dobroć, Boże, wyznam
344 76 |                 tarcze, miecze, zbroje,~A za morze krwawe cisnął boje.~ ~
345 76 |                 wyrok zagrzmiał z nieba~A ziemia się trzęsła, jako
346 77 |              wzywać będę, dokądem żywy,~A On w uszy swe przyjmie mój
347 77 |             wody, widziały~I lękły się, a morskie przepaści drżały.~
348 77 |               Twe straszne gromy~Latały a niebieskie trzaskały domy.~
349 77 |                niebie w krąg łyskawice,~A strach zejmował wszystki
350 78 |               zborze, otwórz uszy swoje~A do serca poważne przypuść
351 78 |              Dzieje Pańskie przekładać, a ci się uczyli~Pana w potrzebach
352 78 |                na dniu obłok znakomity,~A w nocy nieprzejźrzanej ogień
353 78 |                 Twardą skałę przeraził, a oto z kamienia~Zdrój przeźrzoczysty
354 78 |               wypadł nowego strumienia;~A ci tam więc pragnienie wodą
355 78 |             Kusząc go w sercach swoich, a niehamownemu~Pożądając pokarmu
356 78 |                powiada - laską uderzył, a z skały~Zdrój wystrzelił
357 78 |            padali~Ptacy nieprzeliczeni, a ci używali,~Używali do sytu;
358 78 |                  chęć przedsię zostaje,~A Pan wedla łakomstwa dostatku
359 78 |         nieszczęściem dziwnym utrapieni~A prawie widomymi plagami
360 78 |             wszytki strumienie płynęły,~A w nieznośnym pragnieniu
361 78 |             wielbłądy na ziemię obalił,~A jeśli co grad minął, to
362 78 |         niewidomych szatanów trapienie.~A śmierć nie próżnowała jednako
363 78 |               młodości nagle posuszyła.~A Pan lud swój wybrany zajął
364 78 |                 I przeprowadził w cale, a ich przeszladowce~Bystre
365 78 |               im g'woli pohańce butliwe~A między nie podzielił włości
366 78 |                mieszkali w ich zamcech, a przedsię nie byli~Wdzięczni
367 78 |               aby lud izraelski wodził,~A ten je z pilnością pasł
368 79 |                gdy deszcz wielki linie;~A nie masz, kto by z litości~
369 79 |              Obydź się z nami łaskawie,~A to g'woli swojej sławie;~
370 79 |           Usłysz krzyk więźniów ubogich~A wybaw' je z oków srogich;~
371 79 |             Sznupki sprośne zadawali.~ ~A my, Twojej lud opieki,~Będziem
372 80 |              swojej i swej zwykłej mocy~A przybądź nam utrapionym
373 80 |     niezwalczony Panie,~Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli
374 80 |             łupy nasze zwady zaczynają,~A nieprzyjacielskie śmiechy
375 80 |     niezwalczony Panie,~Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli
376 80 |      niezmierzone cieniem swym zakryła,~A wysokich gałęziami cedrów
377 80 |            płodne rózgi do morza samego~A jej piękne latorośli do
378 80 |                  z swej świętej stolice~A racz na j zrzec do tej biednej,
379 80 |             leżą, nie masz kto ratując,~A z gruntu prawie niszczeją
380 80 |               przed niemałym wiekiem.~ ~A my nigdy z Twojej świętej
381 80 |                  Ty nas będziesz żywił, a my wzywać Cię będziemy,~
382 80 |     niezwalczony Panie!~Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli
383 81 |            bębny, w instrumenty grajcie~A psalmów nie zaniechajcie!~ ~
384 81 |               Trąbcie w trąby, trąbcie, a to słowie~Na pięknym miesiąca
385 81 |      Wzywaliście mię w swej doległości,~A jam was zbawił ciężkości.~
386 81 |              teraz między tobą~Stanowię a między sobą:~ ~Będziesz
387 81 |                z bogi obcymi przestawać~A bałwanom chwałę dawać;~ ~
388 81 |         wolności pomógł; wyrzecz słowo,~A wszytko masz mieć gotowo.~ ~
389 81 |                 gotowo.~ ~Nie słuchali, a me słowa próżne~Rozniósł
390 81 |               Niechaj idą, kędy wolą.~ ~A by byli słów moich słuchali~
391 81 |                ubrawszy twarze swoje.~ ~A żadnej by wiecznie już odmiany~
392 82 |                 Królowie sądzą poddane,~A króle koronowane~Sędzia
393 82 |               będzie znał sąd życzliwy?~A dobry w swej doległości~
394 83 |                Twoi hardzi wznoszą rogi~A dziwnych rad szukają na
395 83 |               na pował po rolach leżały~A pola gnojów inszych nie
396 83 |             poznają, że Pan imię Tobie,~A jako świat jest wielki,
397 85 |               serca nasze już ku sobie,~A gniew Twój dawny niechaj
398 85 |               nad ludem swoim obiecuje,~A ci przestaną głupich (trzymam
399 85 |                ziemi raczy błogosławić, a ta~Przyniesie żyzne i obfite
400 85 |         Przyniesie żyzne i obfite lata;~A sprawiedliwość, gdzie On
401 86 |            Nakłoń, o Panie, uszu swoich~A nie zarzucaj modlitw moich;~
402 86 |                 wzywał w swym frasunku,~A Tyś dodawał mnie ratunku.~ ~
403 86 |              mię na szlak drogi swojej,~A nie puszczę się prawdy Twojej;~
404 86 |            serce; niech zostanie~Świata a Tobie służy, Panie!~ ~Ciebie
405 86 |               mię pozbawić dusze mojej,~A tam bojaźni nie masz Twojej.~ ~
406 86 |            mówię - skąpy w rozgniewanie~A nieprzebrany w litowanie!~ ~
407 86 |          litowanie!~ ~Ty wejźrzy na mię a w trudności~Dodaj mi serca
408 89 |             będzie, póki świata stanie.~A pierwej świat (rzecz pewna)
409 89 |                Dawidowi swemu~Obiecuję, a on niech ufa słowu memu:~
410 89 |              ziemscy Tobie biją czołem,~A jasność prawdy Twojej obeszła
411 89 |               wysoka prawica,~Na sądzie a na prawie Twoja tkwi stolica.~
412 89 |              Twoja tkwi stolica.~Litość a prawda boku Twego przestrzegają.~
413 89 |               litość moja z nim zawżdy, a z strony~Imienia będzie
414 89 |               Bóg i obrońca!" - rzecze.~A ja go pierworodnym u siebie
415 89 |                dzień torem swym płynie.~A gdzie by dzieci jego Zakon
416 89 |             zachowam miłosierdzie swoje~A nie będą omylne nigdy słowa
417 89 |           nieuchodzony~Krąg miesięczny, a iściec na niebie niepłony."~
418 89 |              targają,~Zewsząd szczypią, a żałość śmiechem podniecają.~
419 89 |                 Przytępiłeś miecz jego, a w swojej potrzebie~Nie miał
420 89 |              jego i świetność zaćmiona,~A stolica nogami wzgórę wywrócona.~
421 89 |            Nakłoń oczu swoich~Pańskich, a urąganiu sług się przypatrz
422 89 |             pochwalon, wiekuisty Panie,~A co jest wola Pańska Twoja,
423 90 |                 trochę troski mieszają,~A lata się umykają.~ ~Kto
424 90 |           liczyć~Płoche lata swe umieli~A mądrości szukać chcieli.~ ~
425 90 |                Wejźrzy okiem litościwym~A ochłódź serca troskliwym.~ ~
426 90 |            swego~Miłosierdzia obfitego,~A my do swego żywota~Nie uznamy
427 91 |                w opiekę poda Panu swemu~A całym prawie sercem ufa
428 91 |              dosięże~Miecz nieuchronny, a ty przedsię swymi~Oczyma
429 91 |               mówi Pan: "Iż mię miłuje,~A przeciwko mnie szczerze
430 92 |         wszechmocności.~O sprawy dziwne a niewysłowione,~O myśli w
431 92 |           wszyscy, którzy lubią złości,~A Ty moc moje z swojej życzności~
432 92 |             będzie, i rodny w starości;~A to, żeby w swej sprawiedliwości~
433 93 |          początku świata~Jest założona, a On wszytki lata~Uprzedził;
434 93 |               ale i wieków nie zstanie,~A On zostanie.~ ~Niech huczą
435 94 |               wiecznej sprawiedliwości,~A ludziom hardym zapłać ich
436 94 |                 szaleni, u siebie tedy,~A wy rozum, o głupcy, miejcie
437 94 |                 cnotliwym praktyki kują~A niewinne nad prawo jawne
438 94 |             niepobożnym ich nieprawości~A okrutni będą Twej syci srogości.~ ~
439 95 |           zciągnąwszy ręce swe do Pana,~A nie mieszkajmy upaść na
440 95 |            Twórca, to jest Pan litości;~A my lud Jego, o których On
441 95 |            doświadczali~Możności mojej, a też jej doznali.~ ~Przez
442 96 |                 Dary znamienite nieście~A do bran się Jego spieście;~
443 96 |                na królestwo wstępuje.~ ~A On z ziemie strachy złoży,~
444 96 |            Sprawiedliwość światu wróci,~A krzywdę i gwałt okróci.~ ~
445 96 |             świat prawnie będzie sądził~A lud wedle prawdy rządził.~ ~
446 97 |               około Niego~I ćmy srogie, a Jego~Majestat wielmozności~
447 97 |                 sławiły~Sprawiedliwość, a ziemi~Był znaczny cudy swemi.~ ~
448 97 |                 Co cześć bałwanom dają,~A chlubią się szaleni~Bogi
449 97 |                pragniemy~Łaski Pańskiej a chcemy~Upodobać się Jemu,~
450 97 |   sprawiedliwych~I broni od złośliwych;~A kto żył w pobożności,~Pewien
451 97 |                 Radujcie się, cnotliwi!~A dokąd nas Pan żywi,~Znać
452 98 |            świat prawnie będzie sądził,~A lud wedle prawdy rządził. ~ ~
453 99 |             Jemu służyli.~ ~Wzywali Go, a On słuchał uszyma wdzięcznymi~
454 99 |           okrągłego umawiał się z nimi:~A to, że nad wszytko Pańskich
455 99 |            Pańskich ustaw przestrzegali~A w przymierzu nieodmienną
456 100|          radości Mu służcie i z ochotą,~A nawiedźcie Jego cerkiew
457 100|            tchniemy,~On sprawuje w nas, a pewnie nie my.~Mychmy Jego
458 101|            Ciebie, dobrego nad dobrymi,~A surowego nad grzesznymi.~ ~
459 101|              tylko, Panie, słudze swemu~A chciej dopomóc ku dobremu!~ ~
460 101|              grzeszne z świata zgładzę,~A miasto Pańskie tak umiotę,~
461 102|            prośby moje, Boże litościwy,~A niechaj Cię mój głos dosięże
462 102|                 ucha, Ojcze dobrotliwy,~A nie opuszczaj mię w mój
463 102|        wygorzały;~Na chleb nie pomyślę, a też serce moje~Uschło jako
464 102|               ciała,~Kości tylko biedne a skóra została.~ ~Jestem
465 102|              patrząc cieszy duszę swoje~A szydząc przysięga przez
466 102|             przysięga przez osobę moje;~A ja, miasto chleba, szczyrym
467 102|                trwać będziesz, o Panie,~A pamiątka Twoja nigdy nie
468 102|          Syjonem jeszcze masz smiłować,~A snąć już czas przyszedł,
469 102|                łekna się Twej chwały.~ ~A to, że Ty znowu miasto swe
470 102|         majestacie widomie się stawisz,~A gardzić nie będziesz pokornych
471 102|           Pańskiej dziwnej Opatrzności,~A sława słynęła Jego ku wieczności.~ ~
472 102|         ugruntował;~To wszytko zaginie, a Ty w swej całości,~Boże
473 103|           śmierci łakomej twój odejmuje~A ciebie miłosierdziem swym
474 104|               powłoka przepaści leżały,~A góry niezmierzone wody zakrywały;~
475 104|                 Ale skoroś rzekł słowo, a niebo zagrzmiało,~Wody spadły,
476 104|                zagrzmiało,~Wody spadły, a morze na dół uciekało;~Skały
477 104|             pije;~Tamże płacy mieszkają a w krzakach zielonych~Nie
478 104|           ziemię deszcz nieprzepłacony,~A ona, nieprzebranej łaski
479 104|           otworzysz - wszyscy nasyceni,~A kiedy twarz odwrócisz -
480 104|             Wieczna jest Pańska chwała, a On z tak mądrego~Nie przestanie
481 104|                wieki już nie poprawili.~A ty, o duszo moja, daj cześć
482 105|              bywali w Pańskiej obronie,~A zuchwałe tyrany Pan gromił
483 105|            zechce, sadzał~Do więzienia, a radzie mędrszy doradzał.~
484 105|              dwór nakarmili.~Kazał Pan, a w południe noc gęsta wstała,~
485 105|             much spadły nieprzeliczone,~A wszy stady latały niewygubione.~
486 105|            nieba padał grad kamienisty,~A z gradem niesłychany wicher
487 105|            wszytki winnice opustoszały,~A sady zagłuszone płód pomiotały.~
488 105|             ledwie już przy duszy byli,~A Pan nad nimi obłok miasto
489 105|                zasłony~We dnie wieszał, a w nocy słup rozpalony.~Gdy
490 105|                 ptacy im w obóz padali,~A po ziemi niebieski pokarm
491 105|                 lały twarde krzemienie,~A po suchych pustyniach ciekły
492 105|             przychodnie obce dziedziny,~A to, żeby ustawy Pańskie
493 105|             żeby ustawy Pańskie chowali~A wedle wolej Jego postępowali.~ ~
494 106|             swój wiek pobożnie sprawują~A we wszech sprawach swoich
495 106|           fukiem surowym~Morze wyschło, a oni gościńcem gotowym~Między
496 106|              jarzma ciężkie są złożone,~A ich nieprzyjacioły tropem
497 106|         Pańskiej w pustyniach możności.~A Pan wszytko uczynił wedle
498 106|                 morze,~Jedny przewiódł, a drugie zalał w tymże torze.~
499 106|              Pański, nie prosił za nimi~A gniewu nie hamował modlitwami
500 106|             złamali Pańskie rozkazanie.~A Pan rękę swą podniósł, że