Psalm

 1 2  |           Obłapcie syna, by was więc nie włożył~W liczbę straconych;
 2 4  |   uczynił, tum Bogu nieprawy.~ ~Więc nie baranem ani wołem Go
 3 17 |    ziemią kiedy położyć.~ ~Taki więc bystrym lew zjęty jadem~
 4 17 |        zwierzęcym śladem;~Takie więc szczenię lwice szalonej~
 5 19 |  rozumiał,~Zęby albo mógt, albo więc i umiał~Ten sklep zawiesić
 6 29 |        tak snadnie obraca,~Jako więc to tam, to sam jednorożcowymi~
 7 36 |         nie wie ani się Go boi,~Więc jeszcze w swychże złościach
 8 48 |    boleść na nie przyszła, jaka więc przychodzi~Na białągłowę,
 9 48 |        tedy od swoich starszych więc słychali,~Tośmy oczyma swymi
10 49 |   głupiego trudno wynicować;~Aż więc i dzieci błędów naszladować~
11 49 |  naszladować~Ojcowskich zwykły, więc też w brzydkiej ziemi~Jako
12 50 |      sprawach nie pomnicie,~Aby więc kogo Pan nie porwał srogi,~
13 69 |      sam opatrz, mój Boże!~A ty więc, moja lutni, pomni chwałę
14 71 |   upłynie;~Nie porzuca j że mię więc w moim zeszłym wieku~Ani
15 71 |         na sobie widzieli.~A ja więc, próżen strachu i w myśli
16 72 |         wiosny przyjemnej~Trawy więc bywa obfitość ziemnej.~ ~
17 78 |     nowego strumienia;~A ci tam więc pragnienie wodą ugasili,~
18 78 |         ptastwa przygnał, jakie więc zamieci~W piaszczystych
19 78 |        dziwów Pańskich uważali;~Więc też w rozlicznych troskach
20 78 |      nawysszy ich odkupicielem.~Więc sobie twarzy smutne i mowę
21 78 |      wieki nie będzie zwątlone.~Więc Dawida, co teraz za owcami
22 106|     drugie zalał w tymże torze.~Więc też Pan sprawiedliwym gniewem
23 106|        wiek wiekom słynie,~A Ty więc AMEN zatem mów', zebrany
24 107|   litość wieczności równą!~A wy więc naprzód, coście z rąk wyswobodzeni~
25 109|     fałsz na mię wlecze.~ ~A ja więc Panu dzięki będę oddawał~
26 112|     nich płochość nie panuje.~ ~Więc gdy nieszczęście przypadnie,~
27 124|      ich sieci zdradliwych~Jako więc lichy ptaszek z ręku myśliwych.~ ~
28 131|         mój stan niesie; równie więc tak licha~Dziecina zostawiona
29 138|        imię Twe wspomion<,~A to więc prze dobroć one~I prze wrodzoną,
30 141| zrzuceni~Świata dokonali, a tam więc wspomnieli,~Jako zdrowe