Psalm

  1 1  |                  ludzi kładzie~Ani siadł na stolicy, gdzie tacy siadają,~
  2 1  |             umysł, to jego staranie,~Aby na wszytkim pełnił Pańskie
  3 1  |               Temu wszystko, co pocznie, na dobre wynidzie.~ ~Ale źli,
  4 1  |                Pan bowiem sprawiedliwych na wszelki czas broni,~A przewrotne,
  5 2  |                Panu się buntują,~Wszyscy na Jego jadą wybranego,~Mówiąc: "
  6 2  |            gniewu swego,~Zmyli im szyki; na koniec objawi,~Że na Syjonie
  7 2  |              szyki; na koniec objawi,~Że na Syjonie poświęconym stawi~
  8 2  |          Oglądajcie się w swych sprawach na Pana,~Tego się bójcie i
  9 3  |                 Przetoż i dziś będę spał na to bezpiecznie,~Bo Pan żywota
 10 3  |                  Od ciebie wszytko dobre na świecie mamy,~Którzy się
 11 4  |                  zapamiętali,~Długoż się na mą sławę będziecie targali?~
 12 4  |                 tego być możecie,~Że się na swych nadziejach nic nie
 13 4  |                tylko swoim okiem z nieba~Na mię pojźrzeć grzesznego:
 14 6  |                   Odmień umysł a wejźrzy na moje ciężkości,~Nawróć duszę
 15 6  |             ciemności;~Bo po śmierci kto na Cię wspomienie? Kto w grobie~
 16 6  |          wzdychając do Ciebie, mój Boże!~Na każdą noc umyję łzami swoje
 17 6  |                zapałać się muszą,~Widząc na oko, że się próżno o mię
 18 7  |                 Sędzia wiekuisty,~Chciej na wysokiej sieść stolicy swojej,~
 19 7  |                  ostry, Pan łuk nałożony~Na ręku trzyma i strzały gotuje~
 20 8  |             leśne zwierzęta swowolne,~On na powietrzu ptastwem, pod
 21 9  |                 woli niewinności~Zasiadł na stolicy swojej,~Sędzia sprawiedliwości!~ ~
 22 9  |               Przepadli ziemię przeklęci~Na Twe słowa fukliwe;~Wytarłeś
 23 9  |                Ich pamięć pospołu z nimi~Na wieki zaginęła,~Ale Pańska
 24 9  |                 Mieszkającemu śpiewajcie~Na wysokim Syjonie;~Jego moc
 25 9  |               Kędy Bóg zapomniony.~ ~Nie na wieki Pan przebaczy~Upadłego
 26 10 |            przewodzi, gdy jarzmo kładzie~Na ubogie, bodaj sam zginął
 27 10 |                  brzydliwe,~Bo nie pomni na sądy Twe sprawiedliwe.~ ~
 28 10 |               sieje i krwawe zwady;~Mało na tym, ale i drogi zasiada,~
 29 10 |              świata~Ani pojźrzy ku ziemi na wieczne lata.~ ~Powstań,
 30 10 |                 Pańskie królestwo będzie na wieki słynąć,~A grzeszni
 31 11 |      nieprzyjaciel łuk wziął, strzałę ma na cięciwie,~Myśląc, jakoby
 32 11 |           niewinności.~Przedsię Bóg jest na niebie, a stamtąd wszystko
 33 11 |                  nieprawymi się hydzi:~ ~Na złe ludzi wyleje deszcz
 34 12 |       niebieskiego domu!~Prawdy nie masz na ziemi, nie masz ufać komu!~
 35 12 |                  Powstanę ja - powiada - na ratunek smutnych~A wyrwę
 36 13 |            nazbyt oczy odwrócone;~Chciej na mię kiedy wejźrzeć, chciej
 37 14 |           niebieskich wysokości~Pojźrzał na ziemskie niskości:~Był li
 38 14 |                gdzie rozum cały~Albo kto na Boga dbały.~ ~Nie mógł ujźrzec
 39 14 |           wzywali Boga,~Przeto przyjdzie na nie trwoga,~Gdy ujźrzą oczyma
 40 16 |                in Te~ ~O, który siedzisz na wysokim niebie,~Ja nie mam
 41 16 |                boję się szkody;~Nie mógł na mię dział przypaść pożądniejszy~
 42 17 |         złośliwych.~ ~Raczże mię trzymać na swojej drodze,~Aby nie przyszło
 43 17 |                  się złych ludzi nie bać na wieki:~ ~Ludzi rozkosznych,
 44 17 |                koło zawarli~I oczy swoje na mię rozdarli~Myśląc, jakoby
 45 17 |               świecie kochają~Przestając na tym wieku doczesnym,~A tylko
 46 17 |          wszechmocności;~Będę syt, kiedy na jawi prawie~Stawisz się
 47 18 |            prawie swój grób widział; już na mię była~Śmierć swoje nieuchronione
 48 18 |                 wysłuchać raczył siedząc na niebie~I przypuścił moje
 49 18 |                się w swym gruncie ziemia na wszytki strony~Trzęsły się
 50 18 |              Jego była posłana.~Siedział na lotnym cherubie, na niezścignionych~
 51 18 |             Siedział na lotnym cherubie, na niezścignionych~Skrzydłach
 52 18 |           Wywiódł mię z ciasnego miejsca na plac przestrony,~Wybawił
 53 18 |                   Ty człowieka pokornego na górę sadzasz,~A hardego
 54 18 |                   A hardego niepoczesnie na dół sprowadzasz.~Tyś rozpalił
 55 18 |                jeleniem porównać mogę,~A na skale naiwysszej postawię
 56 18 |               nie mogli zgoła~I położyli na ziemi harde swe czoła.~Tyś
 57 18 |                nie znał, czołem mi bije;~Na słuch tylko w posłuszeństwie
 58 18 |             Twoja moc niech będzie jawna na wszytki strony!~Tyś obrońca
 59 19 |          mądrości, rozumie szalony,~Gdyś na umyśle tak jest zaślepiony,~
 60 19 |                   Stąd wdzięczne światło na wszytek świat daje~Ogień
 61 19 |                 nowy oblubieniec,~Niosąc na głowie świetny złoty wieniec.~ ~
 62 19 |                  ku biegu,~A zostawa się na zachodnym brzegu;~Jako świat
 63 20 |              cnotliwy,~I w dobrą godzinę na swój koń chętliwy;~Zajedź
 64 20 |            swojej wszechmocnośd;~Siedząc na Syjonie oka swego z ciebie~
 65 20 |              potrzebie.~ ~Będzie pomniał na twe wszytki przeszłe dary~
 66 20 |                  dary~I sam ogień spuści na twoje ofiary;~Wszytko to
 67 20 |              dobrej nadzieje a spuść się na Pana;~Twoja prośba, królu,
 68 20 |                Niedługi czas temu (a każ na to śmiele!),~Ze znacznie
 69 21 |             Twojej życzliwości,~Wielkiej na wszytki strony prze Cię
 70 21 |           pożegnania,~W radościach swych na wieki nie uzna przerwania.~
 71 21 |                miną się z nadzieją.~ ~Bo na wet tył podadzą sromotnie,
 72 22 |        niewątpliwy~Miasta świętego, skąd na wszytki strony~Brzmi głos
 73 22 |                 zawarli otyli;~Paszczeki na mię rozdarli straszliwe,~
 74 22 |                tak jako skorupa spalona.~Na poły zmartwiał język upragniony;~
 75 22 |            nacieszywszy pasą oczy swoje,~Na niesłychane patrząc męki
 76 22 |           ratunku prosił;~Przeto go będę na wszytek świat głosił;~Przed
 77 23 |                pasie,~Nie zejdzie mi nic na żadnym wczasie;~Zawiódł
 78 23 |                  z dziwnych obłędliwości~Na ścieżkę jawnej sprawiedliwości;~
 79 23 |          sprawiedliwości;~Postanowił mię na drodze prawej~Z chęci ku
 80 23 |                  Ufam Twej łasce, że mię na wieki~Nie spuścisz, Panie,
 81 24 |                    I ziemia, i cokolwiek na niej się najduje,~I co pod
 82 24 |            należy; On rękami swemi~Grunt na morzu założył niewzruszonej
 83 24 |                  wszechmocny Panie,~Albo na miejscu Tobie poświęconym
 84 24 |               twarz Pańską (da Pan Bóg!) na oko ujźrzemy.~ ~Otwórzcie
 85 25 |                  łaski Twojej.~ ~Wspomni na swoje miłosierdzie wieczne,~
 86 25 |              prze imię swoje!~ ~Jest kto na ziemi, co by żył prawdziwie~
 87 25 |                  tych trudności;~Wejźrzy na ciężkość, wejżrzy na me
 88 25 |             Wejźrzy na ciężkość, wejżrzy na me troski,~Zahacz mych grzechów,
 89 25 |               boski!~ ~Nieprzyjaciel mój na mię wojska zbiera,~Krwie
 90 26 |                  miary,~A zdechli prawie na cudze dary.~ ~Panie, Tyś
 91 27 |                 mam bać kłopota?~ ~Kiedy na mię wszytki zbroje,~Wszytki
 92 27 |             ludzie upadli~W sidle, które na mię kładli.~ ~Niech widzę
 93 27 |               Uwiódł mię i stawił w cale~Na niedostąpionej skale.~ ~
 94 27 |                 drogi swoje,~Nawiedź mię na ścieżki Twoje,~Z których
 95 27 |       nieprzyjaciel srogi.~ ~Nie daj mię na pewne męki~Do złych ludzi
 96 27 |             świadki nieprawdziwe,~Słyszę na się kłamstwo żywe.~ ~Już
 97 28 |                 Królowi szczytem.~ ~Miej na swej pieczy, Ojcze miłosierny,~
 98 28 |              dostatku i w wadze u świata~Na wieczne lata!~ ~
 99 29 |                  srogi~I okrutne pobudza na powietrzu trwogi;~Pan na
100 29 |                 na powietrzu trwogi;~Pan na morzu podnosi straszne nawałności,~
101 29 |                 miece cielęty pustymi.~ ~Na głos Pański z obłoków ognie
102 29 |                  wyznawana będzie.~ ~Pan na swym tronie siedział, gdy
103 29 |                  potop świat psował,~Pan na swym tronie będzie na wieki
104 29 |                Pan na swym tronie będzie na wieki królował.~Tenże serce
105 29 |                  daje~I ziemi błogosławi na jej urodzaje.~ ~
106 30 |             wielbił, mój Panie,~Póki mię na świecie zstanie,~Boś mię
107 31 |            Usłysz mój głos, a chciej mię na swobodzie stawić!~ ~Weźmi
108 31 |                  Pomóż mi z sideł, które na mię zastawiła~Przeklęta
109 31 |                   Przyjaciela ci ze mnie na wieki nie mają,~Którzy w
110 31 | nieprzyjacielskich srogich rąk wybawił~I na miejscu przestronym nogi
111 31 |                ich pamięci, jakobych już na wieki zginął.~ ~Jaki na
112 31 |                  na wieki zginął.~ ~Jaki na śmieciach leży z domu wyrzucony~
113 32 |             jawne narzekanie.~ ~Dzień li na niebie świecił, noc li wstała,~
114 32 |              drodze."~ ~Siła jest biczów na grzesznego, ale~Pobożny
115 33 |                  uczciwi.~Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~
116 33 |               Wspomieńcie Go na cytrze i na wielostronej~Dzięki Mu czyńcie
117 33 |                Pan tylko z Nieba pojźrzy na ziemskie niziny~A wszytki
118 33 |                  pałaców swoich, ile nas na ziemi~Żywota wspiera pracami
119 33 |            radości prawej używali,~Bośmy na wszelki czas w Nim ufali.~
120 34 |                  spokojnie.~ ~Patrzą Pan na dobre okiem miłosiernym,~
121 34 |            człowiekiem wiernym;~Patrzą i na grzeszne oczyma srogiemi,~
122 34 |                  pamięć wszytkę wygładzi na ziemi.~ ~Wolał sprawiedliwy,
123 34 |                  będą pocieszeni.~ ~Siła na pobożne frasunków przychodzi,~
124 35 |                  Anioł niech żenie!~ ~Bo na mię sidła bez winy stawiają,~
125 35 |             Nędzne wyrywasz."~ ~Niestety na złe ludzi niewstydliwe l~
126 35 |                  niewstydliwe l~Wiodą to na mię, o czym me poczciwe~
127 35 |                  ratunku samiż zasiadali~Na gardło moje.~ ~A jam w ich
128 35 |                  sobą pochutnywa~Patrząc na mój żal.~ ~Cokolwiek mówią,
129 35 |                  dobrego.~ ~Gęby do uszu na mię rozdziewili~Mówiąc: "
130 35 |                 i wieczną odnieśli~Hańbę na sobie, którzy się podnieśli~
131 36 |                     Aczci tak długo będą na dobrych przewodzić~I niewinne
132 37 |                  będą niewątpliwie~Twoje na ziemi lata przedłużone,~
133 37 |                  nie będzie; przyjdziesz~Na miejsce jego, już go nie
134 37 |             sprośnie przeciw jemu,~A Pan na niebie siedząc z niego szydzi,~
135 37 |              wiernych wszędzie.~ ~Pan ma na pieczy skromne i stateczne,~
136 37 |                   A ich dziedzictwo jest na ziemi wieczne,~Będą bez
137 37 |            gruntu zaginie,~A dobrzy będą na ziemi mieszkali~I swoje
138 37 |                ludzi bogobojnych,~Że lat na koniec użyją spokojnych,~
139 38 |          straciły.~ ~Bliscy moi z daleka na mój ból patrzali,~Powinowaci
140 38 |                     Otom ja zawżdy gotów na wszelkie karanie,~Gotowem
141 39 |                 Skłoń łaskawe uszy swoje~Na płaczliwe prośby moje;~Przychodzień-ciem
142 39 |               moje;~Przychodzień-ciem ja na ziemi~Ze wszytkimi przodki
143 39 |                  nie przyjdzie wychodzić~Na drogę, z której człowieka~
144 40 |                  z trzęsawice,~Nogi moje na twardej opoce postawił,~
145 40 |                 Jego zdobił.~Niechaj się na mnie Pańskim sądom przypatrują,~
146 40 |                rząd przypisują~Wszytkich na świecie rzeczy; musząc sobą
147 40 |                  Twe litości.~Jawne jest na wszytek świat miłosierdzie
148 40 |                  Ledwie tak wiele włosów na głowie najduję;~Prosto i
149 40 |        człowieczy,~Ale mię jednak Pan ma na pieczy.~Tyś obrona i zdrowie,
150 41 |               błogosławiony,~Że go leżąc na marach ostatnich ujźrzemy~
151 41 |            ludziom; o mym złem szeptali,~Na moje śmierć już, jako na
152 41 |                 Na moje śmierć już, jako na pewną, kazali.~ ~"Znać -
153 41 |                 dobrą się godzinę obalił na łoże,~Że z niego żadną miarą
154 41 |             wybawił~I przed oczyma swymi na wieki postawił.~Niechaj
155 41 |          postawił.~Niechaj Bóg izraelski na wszytek świat słynie,~Póki
156 42 |                  desiderat cervus~ ~Jako na puszczy prędkimi psy szczwana~
157 42 |                  człowiek słysząc umiera na poły~Pomniąc na on krzyk
158 42 |           słysząc umiera na poły~Pomniąc na on krzyk ludzi swych wesoły"~
159 42 |        hermońskie skały~Będą słuchały.~ ~Na huk Twych progów wszech
160 44 |                pogany,~A onyś postanowił na ich miejscu pany;~Nie przez
161 44 |                  który wierne swoje~Masz na dobrym baczeniu w każde
162 44 |              dostali.~Jesteśmy jako owce na rzeź odłączone;~Rozprószyłeś
163 44 |                cierpimy,~Prawie wszytkim na końcu języka siedzimy.~Wstyd
164 45 |           uzłocony,~Cny bohatyrze, miecz na wszytki strony~Sławny i
165 46 |                 Zaniósł wojny opłakane~ ~Na kraj świata ostateczny,~
166 47 |                 Ten rozkazuje~I wiecznie na swym tronie króluje.~ ~Mocarze
167 48 |               Twoich doznali,~Próżno się na Twój wierny lud zbierali.~ ~
168 48 |                 je za boki.~ ~Tam boleść na nie przyszła, jaka więc
169 48 |           przyszła, jaka więc przychodzi~Na białągłowę, kiedy dziatki
170 48 |               miejsce poświęcone,~Bogiem na czasy nam jest nieskończone;~
171 49 |                 zamierzone lata.~ ~Droga na okup dusza jest człowiecza;~
172 49 |                  mógł się uwarować~I żyć na wieki, a w grób nie wstępować.~ ~
173 49 |               wielkie zebranie~Przyjdzie na koniec w obcych szafowanie.~ ~
174 49 |              dają~Tusząc, że to trwać aż na wieki będzie,~A ich pamiątka
175 50 |             łożnice.~ ~Twarz jasną swoję na syjońskiej skale~Jawnie
176 50 |                  potrzebujesz~Świadectwa na to, jeśli się czujesz.~ ~
177 50 |               władna:~Czci nic zostawisz na bracie, niecnota,~Choć z
178 50 |       Rozumiejcież to, wy, co pospolicie~Na Boga w swoich sprawach nie
179 51 |                swoje~Ani chciej pamiętać na nieprawość moje;~Stwórz
180 51 |                  podźwigniony,~Będę złym na przykład jawnie wystawiony,~
181 51 |                  ukorzony.~ ~Bądź łaskaw na miasto swoje, wieczny Panie.~
182 51 |              ofiarę cnoty, tam kładzione~Na Twój ołtarz będą cielce
183 52 |            ludzkie rzeczy~Ustawicznie ma na pieczy.~ ~Myśli twoje są
184 52 |               lubi.~ ~Przeto cię też Bóg na ziemi~Nie ścierpi między
185 52 |                  dobrzy patrząc z daleka~Na upad złego człowieka~Będą
186 52 |                  oliwy~Kwitnąć będę, bom na wieki~Wdał się do Pańskiej
187 53 |           niebieskich wysokości~Pojźrzał na ziemskie niskości:~Był li
188 53 |                gdzie rozum cały~Albo kto na Boga dbały.~ ~Nie mógł ujźrzeć
189 53 |           wzywali Boga,~Przeto przyjdzie na nie trwoga:~Choć nie będzie
190 54 |                  mój utrapiony!~ ~Bo się na mię zwaśnili ludzie zazdrościwi,~
191 54 |                   By mię gardła zbawili, na to samo chciwi.~Na Boga
192 54 |              zbawili, na to samo chciwi.~Na Boga nic nie dbają, lecz
193 54 |            opatruje.~ ~Obróć wszytko złe na nie; w też, co na mię doły~
194 54 |            wszytko złe na nie; w też, co na mię doły~Kopali, wpraw',
195 55 |                    Wszytki swoje fortele na mię obrócili,~Wszytkę swą
196 55 |                  Wszytkę swą popędliwość na mię wyrzucili;~A serce we
197 55 |                  rady złośliwe,~Rozdziel na mowy różne języki kłamliwe!~
198 55 |               Widzę miasto ich w rządzie na poły zginione,~Miasto na
199 55 |                 na poły zginione,~Miasto na zbytki zgodne, w myślach
200 55 |               chęć i trapienie.~ ~Ale ty na mię jedziesz, któregom ja
201 55 |                 i obronisz snadnie,~Choć na mię nagle wojsko nawiętsze
202 55 |                  sumnienia.~ ~Rzucił się na niewinne, zapomniał umowy,~
203 55 |               śmiertelne sztychy.~ ~Włóż na Pana swój ciężar, a On cię
204 56 |                tej ufności,~Że kiedy się na mię nabarziej nasadzi,~Nigdy
205 56 |         wywracają;~By mi jedno szkodzić, na to pieczą mają;~Schadzki
206 56 |                   Wylejesz Ty swój gniew na nie, wieczny Boże!~Masz
207 56 |                tej ufności,~Ze kiedy się na mię nabarziej nasadzi,~Nigdy
208 57 |               swoje, niech będzie widoma na oko!~ ~Sieci na mię miotali
209 57 |            będzie widoma na oko!~ ~Sieci na mię miotali i tak mię trapili,~
210 57 |                co brali,~Zdarzył Bóg, że na koniec sami w nie wpadali.~ ~
211 57 |               swoje, niech będzie widoma na oko.~ ~
212 58 |                sprawiedliwie? Czyli,~Kto na to czeka, barzo się omyli?~ ~
213 58 |                czeka, barzo się omyli?~ ~Na sercu zazdrość i nienawiść
214 58 |            ludziom krzywdę odważają,~Złe na świat padli, tak Bogiem
215 58 |                 Nienasyconym lwom zatkaj na wieki.~ ~Niech siąkną jako
216 59 |                bezecnym głównikom.~ ~Oto na gardło moje tajemnie czyhają,~
217 59 |                śmiech Tobie stanie,~A ja na Cię moc jego zachowam, mój
218 59 |                 się świat czuje,~Że Bóg, na niebie siedząc, wszystkiemu
219 59 |                  i zbroja,~Tobie śpiewać na wieki lutnia będzie moja! ~ ~
220 60 |               nad nami,~Dałeś nam trunek na poły ze łzami.~Dawałeś Ty
221 60 |                 i dziś miłosiernym~Okiem na swój lud wejźrzy u trapiony~
222 60 |                 którego dziś znamy~Gniew na się ani wodzem swych wojsk
223 61 |                serce moje.~ ~Postaw' mię na niedostąpionej skale,~Gdzie
224 61 |                dajesz dobrym dziedzictwo na ziemi.~ ~Dni ku dniom będziesz
225 61 |                go nieprzebranym wiekiem;~Na oczu Panskich wiecznie będzie
226 62 |                 z żadnej strony.~ ~Dokąd na mię pojedziecie?~Sami wrychle
227 62 |                  nic, co by g'rzeczy;~By na wagę nastąpili,~Pióra by
228 63 |               odnieść mają;~Wyleją dusze na okrutne miecze,~A martwe
229 64 |               trwogi,~Ano człowiek srogi~Na to się usadził,~Aby mię
230 64 |               Sieci swe zdradliwe~Stawią na cnotliwe~Mówiąc: "Dobrze
231 64 |              szukali,~By dobre tepali,~A na co zasiedli,~Wszytkiego
232 64 |                   Myśli wyszperali,~Lecz na nie z cięciwy~Pchnie strzałę
233 65 |            hymnus, Deus, in Sion~ ~Królu na ziemi i na wielkim niebie,~
234 65 |                  Sion~ ~Królu na ziemi i na wielkim niebie,~Chwała w
235 65 |           wilgości dostaje~Obfitej ziemi na jej urodzaje,~Rzeki wód
236 65 |               żywienie.~ ~Ty nocną rossę na suche zagony~Spuszczasz
237 65 |                 wieniec znakomity~Niesie na głowie Twoją łaską wity,~
238 66 |                Pan, dziwnie radzi~O swej na świecie czeladzi.~ ~Morze
239 66 |               grunt obraca,~Bystre rzeki na wspak wraca;~Anichmy stóp
240 66 |                 Włożyłeś ciężar niezbyty~Na grzbiet nasz upracowany,~
241 66 |               grzbiet nasz upracowany,~A na głowę ciężkie pany.~ ~Przez
242 66 |                 i tłuste woły~Gotują się na Twe stoły.~ ~Spiesz się
243 68 |                 Tak zniszczeją, jako dym na powietrzu ginie~Albo jako
244 68 |                psalm dajcie!~Panu, który na wierzchu nieba nawysszego~
245 68 |                   Twórca imię Jego.~Ten, na niebie mieszkając, okiem
246 68 |                  okiem litościwym~Patrzą na ludzkie troski, sierotom
247 68 |                  jasną stała,~Że śniegom na Zalmonie naprzód nic nie
248 68 |        Mieszkanie sobie obrał i nie chce na wieki~Tego miejsca wypuścić
249 68 |                 ich, jaki w dawnym lecie~Na Synajcu był widzian albo
250 68 |             pomógł tobie,~Bo ten kościół na wieki ulubował sobie.~Przetoż
251 68 |              psalm dajcie,~Panu z wieków na niebie przebywającemu!~Ten
252 69 |                  Ledwie tak wiele włosów na głowie najduję,~Jako nieprzyjaciół
253 69 |                 mię nie wstydają,~Którzy na Twoje pomoc czekają.~Prze
254 69 |                   Prze Cię wstyd wieczny na twarzy noszę.~Bracia się
255 69 |                  pośmiech, Twoja wzgarda na mię się wracają,~Mnie serce
256 69 |                  chutnie,~Przybądź duszy na ratunk, aby niezmiękczony~
257 69 |            zawżdy ku ziemi tłoczy!~Wylej na nie straszny gniew swej
258 69 |                nie będzie wół złotorogi.~Na mię patrząc, ubodzy i ludzie
259 69 |                  i ludzie strapieni~Będą na sercach swych ucieszeni.~
260 69 |             zawżdy jest ubogim,~Pomni On na swe w więzieniu srogim.~
261 69 |                tym przemieszkawa;~Bo ten na gród syjoński wspomni w
262 71 |            Usłysz mój głos, a chciej mię na swobodzie stawić!~Weźmi
263 71 |     Nieprzyjaciele moi o mnie radę mają,~Na mię wszytki fortele swoje
264 71 |                   A hańbę ze mnie zdjętą na sobie widzieli.~A ja więc,
265 71 |                 Boże, Boże nieskończony,~Na wieki śpiewać będą moje
266 71 |                  dziękował,~Nie zamilczy na wieki Twej sprawiedliwości,~
267 72 |           wszędzie.~ ~I będzie jogo imię na ziemi~Między narody straszne
268 72 |               jako deszcz nieprzepłacony~Na upragnione suche zagony;~
269 72 |                  perłowej podobien rosie~Na łąkę gołą po ostrej kosie.~ ~
270 72 |                  świata.~ ~Tego, upadszy na swe kolana,~Wyzna gorący
271 72 |              swemi~Ocean zawarł, wszytki na ziemi~Narody Temu będą hołdować~
272 72 |           wstanie,~Że jaki z cedrów szum na Libanie,~Taki chrzęst kłosów
273 72 |          dostatek jego wiek zrodzi,~Jaka na przyściu wiosny przyjemnej~
274 72 |                 obfitość ziemnej.~ ~Imię na wieki jego nie zgaśnie,~
275 72 |               gore krąg jaśnie;~Ten król na wszytek świat szczęście
276 72 |        pochwalony, Boże prawdziwy,~Który na świecie sam czynisz dziwy;~
277 73 |            przykryła.~W rozkoszach leżą, na to się podali,~By jeno woli
278 73 |                tego powiedzieć nie mogę:~Na śliskim gruncie położyli
279 73 |                 Niepewne skarby posiedli na ziemi,~Bo skoro zagrzmi
280 73 |             ocemgnieniu,~Prosto jako sen na pierwszym ocknieniu.~A ich
281 73 |               sam za rękę wodził.~Miałeś na pieczy wszytki moje sprawy,~
282 73 |           nieśmiertelnej sławy.~Kto jest na ziemi, kto na wielkim niebie,~
283 73 |                   Kto jest na ziemi, kto na wielkim niebie,~Kogo bych
284 74 |                 in finem~ ~Także nas już na wieki, Boże nasz, opuścisz~
285 74 |             stado swe dopuścisz?~Wspomni na swe dziedzictwo i na swój
286 74 |             Wspomni na swe dziedzictwo i na swój lud wierny,~Z któregoś
287 74 |                  czas mizerny!~ ~Wspomni na piękną skałę poświęconą
288 74 |               łeb wielorybowi~I dałeś go na pastwę górnemu sępowi.~Na
289 74 |                na pastwę górnemu sępowi.~Na Twoje rozkazanie zdrój wyskoczył
290 74 |           wieczną nie podawaj!~ ~Wejźrzy na swe przymierze: nie mamy
291 74 |                 aby upadły wstyd odniósł na sobie,~Owszem mógł za Twą
292 74 |           przegróżek i wszetecznej mowy,~Na co Twój nieprzyjaciel zawżdy
293 75 |               Będzie topniała, którzy są na ziemi,~Ale zaś przez mię
294 75 |             niewolnika posadzi w koronie~Na złotym tronie.~ ~U Pana
295 76 |               Jego w Salem jest rozbity,~Na Syjonie pałac znakomity;~
296 76 |               jako trzeba.~Umilkła, gdyś na sąd się gotował,~Abyś dobre
297 77 |                 nocne ciemności.~ ~Dusza na ten czas ani cieszyć się
298 77 |                podaje.~ ~Przychodziły mi na myśl dawniejsze lata,~Co
299 77 |           myśliłem w sercu swym: "Takżem na wieki~Już wypadł ja nieszczęsny
300 77 |             wszystki ziemskie granice.~ ~Na morzu szcieżki Twoje, na
301 77 |                 Na morzu szcieżki Twoje, na wodach drogi,~Ale nie poszlakowa!
302 78 |                egipckich widzieli:~Morze na poły przedarł, one przeprowadził,~
303 78 |               usadził;~Przydał im wodze: na dniu obłok znakomity,~A
304 78 |                gniewem poruszony,~Wielki na niewdzięczny lud ogień zapalony~
305 78 |              człowiek jadł; jeszcze mało na tym:~Rozkazał Eurom stanąć,
306 78 |                  się Pańskie przeklęctwo na nich okazało:~Ludzie co
307 78 |                wybawił~I połamawszy pęta na swobodzie stawił.~Jako cuda
308 78 |                Grad woły, grad wielbłądy na ziemię obalił,~A jeśli co
309 78 |               srogi spalił.~Gniew Pański na nie przyszedł, przyszło
310 78 |             podanej umowie.~Obrócili się na zad jako łuk zdradliwy~Za
311 78 |                  kłaniali.~Co Pan widząc na oko wielce się zapalił~I
312 78 |                  mieszkanie sobie ulubił na ziemi.~Arkę nieprzyjaciołom,
313 78 |              dziedzictwo swoje~Przywiódł na ostre miecze i na ciężkie
314 78 |              Przywiódł na ostre miecze i na ciężkie boje;~Młódź wysieczono,
315 78 |             nieprzyjacielowi,~I podał go na pośmiech wszytkiemu wiekowi.~
316 78 |                syjońskie umiłował skały,~Na których kościół sobie zbudował
317 78 |                  stworzone,~Ze starością na wieki nie będzie zwątlone.~
318 79 |             Miasto z gruntu wywrócili.~ ~Na pował leżą po ziemi~Trupy
319 79 |          srogiemu~Równy nieugaszonemu.~ ~Na tych użyj swej srogości,~
320 79 |               opieki,~Będziem Cię sławić na wieki;~Nie zamilczem Twojej
321 80 |             troskliwy jemy,~Wino żałosne na poły ze łzami pijemy.~ ~
322 80 |              swej świętej stolice~A racz na j zrzec do tej biednej,
323 80 |                  swoją ręką sadził,~Miej na pieczy krzaki, któreś nad
324 80 |              prawie niszczeją gniew Twój na się czując;~Miej swoje niezwyciężoną
325 81 |              trąby, trąbcie, a to słowie~Na pięknym miesiąca nowie;~
326 81 |                  Potomstwu izraelskiemu,~Na pamiątkę wieczną wyzwolenia~
327 81 |              słowa próżne~Rozniósł wiatr na morza różne;~Przetom je
328 81 |             różne;~Przetom je też puścił na swą wolą,~Niechaj idą, kędy
329 81 |         Przeciwniki i obrócił~Rękę swoje na sprośne pogany,~Żeby musieli
330 81 |                 lud wybrany;~Łój by byli na zbożu zbierali,~Miód z opoki
331 82 |        sprawiedliwości?~ ~Miejcie wzgląd na ukrzywdzone,~Sądźcie sieroty
332 82 |                nienaganiony,~Ty sam racz na wszytki strony~Ziemie sądzić
333 83 |              rogi~A dziwnych rad szukają na Twój lud ubogi.~"Pódźmy -
334 83 |           strumień Cisonowy,~Kiedy trupy na pował po rolach leżały~A
335 83 |                któremu wiatr nie da paść na ziemi,~Jako straszliwy ogień,
336 83 |                  góry.~Tak i Ty przepuść na nie swoje łyskawice,~Swoje
337 83 |                  trzaskawice.~Włóż hańbę na ich twarzy, niechaj się
338 84 |                 wody dżdżowej.~Ze wczasu na wczas pójdą, aż się wszyscy
339 84 |                dziś prośby moje;~Wejźrzy na pomazańca swego miłosiernym~
340 85 |                 i zapalczywość one~Swoje na stronę.~ ~Obróćże serca
341 85 |                 Wątpić nie trzeba, tylko na ustawy~Pańskie pomnimy:
342 86 |             Skłońże, o Panie, uszy swoje~Na uniżone prośby moje;~Zawżdym
343 86 |                 Bóg prawy.~ ~Nawiedź mię na szlak drogi swojej,~A nie
344 86 |              niestworzony,~Wyznawać będę na wsze strony;~Imienia Twego
345 86 |              słoneczny.~ ~Lecz oto znowu na mię wstali~Swowolni ludzie
346 86 |                  litowanie!~ ~Ty wejźrzy na mię a w trudności~Dodaj
347 86 |         Niewolnikowi pomóż Twemu!~ ~Włóż na mię jawny znak swej chęci,~
348 86 |               mię jawny znak swej chęci,~Na który patrząc, niech przeklęci~
349 87 |                umiłował brony,~Ich grunt na górach świętych założony.~
350 87 |              świat jest wielki,~Człowiek na nim wszelki~Syjończykiem
351 88 |               zapalczywości,~Przywiodłeś na mię swe nawałności.~Odraziłeś
352 88 |               wszytki,~Jestem w ich oczu na podziw brzydki,~Siedzę jako
353 88 |              jako w okowach, wyszcia nie na j duj ę,~Oczu prze zbytni
354 88 |                Panie, dokąd świeci dzień na niebie,~Wołam i ręce ściągam
355 89 |                sławią ludzkie zbory.~Kto na ziemi porówna z Tobą, kto
356 89 |                ziemi porówna z Tobą, kto na niebie?~Wszytki rzesze niebieskie
357 89 |              ręka Twoja, wysoka prawica,~Na sądzie a na prawie Twoja
358 89 |              wysoka prawica,~Na sądzie a na prawie Twoja tkwi stolica.~
359 89 |                wierny, ten jest powołany~Na ten urząd tak zacny, ten
360 89 |            podwysszony.~Rękę jego położę na morzu szerokim,~Drugą na
361 89 |                 na morzu szerokim,~Drugą na Eufratowym strumieniu głębokim.~
362 89 |                  przełożę.~W lasce mojej na wieki nie uzna odmiany,~
363 89 |              uznany."~Raz-em ja Dawidowi na stateczność swoje,~Słudze
364 89 |                Krąg miesięczny, a iściec na niebie niepłony."~Teraześ
365 89 |                  Twemu przepuścili.~Bądź na wieki pochwalon, wiekuisty
366 90 |                  factus es nobis~ ~Królu na wysokim niebie,~Nie ma indziej,
367 90 |               zawżdy lat ucierasz,~Aż go na wet w ziemię wpierasz.~ ~
368 90 |            Wieczór kosą podsieczona~Leży na ziemi wzgardzona -~ ~Taki
369 90 |                szukać chcieli.~ ~Wejźrzy na swe sługi, Panie!~Długoż
370 90 |                  Długoż się masz gniewać na nie?~Wejźrzy okiem litościwym~
371 91 |                  mocny,~Za którym stojąc na żaden strach nocny,~Na żadną
372 91 |            stojąc na żaden strach nocny,~Na żadną trwogę ani dbaj na
373 91 |                 Na żadną trwogę ani dbaj na strzały,~Którymi sieje przygoda
374 91 |            stąpisz, którzy cię piastować~Na ręku będą, abyś idąc drogą~
375 91 |               ręku będą, abyś idąc drogą~Na ostry krzemień nie ugodził
376 91 |         padalcach deptał niecierpliwych;~Na lwa srogiego bez obrazy
377 91 |                  bez obrazy wsiędziesz~I na ogromnym smoku jeździć będziesz.~ ~
378 92 |                  pełenem radości~Patrząc na sprawy Twej wszechmocności.~
379 92 |                 nocy zamknione!~Niemądry na to nigdy nie napadnie,~Tępy
380 94 |            wieczny Boże, ludzie zuchwali~Na szczęście tak bezpiecznie
381 94 |                 Którzy wstyd i cnotę swą na szrót puścili?~ ~Twój lud
382 94 |                 By miał rozumieć, co się na świecie dzieje."~ ~Uważcie
383 94 |            będzie płaciła,~I najdzie się na świecie cnotliwych siła.~ ~
384 94 |           świecie cnotliwych siła.~ ~Kto na mię tak jest łaskaw i na
385 94 |                 na mię tak jest łaskaw i na me zdrowie,~Że się przeciwko
386 95 |                   A nie mieszkajmy upaść na kolana~Przed majestatem
387 95 |              wzorem,~Którzy mię szczerym na puszczy uporem~Słuchać nie
388 95 |                długo folgował,~Żem rzekł na koniec: ci ludzie szaleją~
389 96 |                świat ten głos czuje:~Pan na królestwo wstępuje.~ ~A
390 97 |               Majestat wielmozności~Jest na sprawiedliwości~ ~I sądzie
391 97 |                 pozdrówcie Pana~Upadwszy na kolana.~ ~Słysząc Syjon,
392 97 |                  serdecznie rady~Patrząc na niepojęte~Postępki Twoje
393 97 |                  Nad wszytko wyniesiony;~Na ziemi i na niebie~Nie masz
394 97 |           wszytko wyniesiony;~Na ziemi i na niebie~Nie masz Boga prócz
395 98 |                  Mszcząc się złych spraw na złośliwym.~ ~Ziścił się
396 98 |                  ziemski raduje~I co się na nim najduje.~ ~Niech przed
397 99 |             wszytka ziemi!~Wielki to Pan na Syjonie, Pan niezwyciężony,~
398 99 |           wyniesiony.~ ~Imię Twoje niech na wieki będzie pochwalone,~
399 101|                 mej nie mają,~Próżno się na mię oglądają.~ ~Niepobożnego
400 101|             nigdy poważony.~ ~Koniecznie na to się usadzę,~Że wszytki
401 102|                  głownia moje wygorzały;~Na chleb nie pomyślę, a też
402 102|                sobie nie czuję, nie masz na mnie ciała,~Kości tylko
403 102|               Nie smutniej narzeka wrobi na gniazdzie mały,~Kiedy go
404 102|              jako kwiat ugorny.~ ~Ale Ty na wieki trwać będziesz, o
405 102|              wieku przyszłego, aby świat na potym~Miał pamiątkę Pańskiej
406 102|                 ku wieczności.~ ~Abowiem na niebie siedząc Pan wysoko~
407 102|               wysoko~Raczył swe ku ziemi na dół spuścić oko,~Aby płacz
408 102|             więźniów okowanych~I ratował na śmierć ostatnią podanych.~ ~
409 102|                 ostatnią podanych.~ ~Aby na Syjonie ciż Mu dziękowali~
410 102|                 Boże mój, trwać będziesz na wszytki wieczności.~ ~Wszytko
411 103|              miłosierny, Pan dobrotliwy,~Na gniew nieprędki, barziej
412 103|                 kochać się słowie.~ ~Pan na ognistym niebie dwór swój
413 103|             wysoki~Zasadził, skąd panuje na świat szeroki.~Chwalcie,
414 104|              miernie ziemia usadzona,~Że na wieki nie będzie nigdy poruszona.~
415 104|                  będzie nigdy poruszona.~Na tej jako powłoka przepaści
416 104|         zagrzmiało,~Wody spadły, a morze na dół uciekało;~Skały ku górze
417 104|             Ojcze uwielbiony,~Spuszczasz na niską ziemię deszcz nieprzepłacony,~
418 104|               żywi niezmierzone,~I cedry na Libanie Twą ręką szczepione.~
419 104|         mieszkanie, skała królikowi.~Tyś na znak czasów sprawił błędną
420 104|                zaś jasna zorza zakwitnie na niebie,~Źwierz do jaskiń
421 104|                uchodzi, ludzie następują~Na roboty, gdzie także do mroku
422 104|                jest w morzu, wszytko, co na ziemi .~I co siecze powietrze
423 104|               Jeśli im ducha natchniesz, na świat się zaś wrócą.~Wieczna
424 104|             zagubieni byli~Tak, żeby się na wieki już nie poprawili.~
425 105|              strony,~Jego cuda roznoście na wszytki strony!~Inszej chluby
426 105|              jako w sobie szyroki.~Pomni na ligę swoje i wszytki rzeczy~
427 105|             rzeczy~Ma w umowie zamknione na dobrej pieczy.~Co z Abrahamem
428 105|             Miasto statutu podał, w czym na czas wieczny~Izraela upewnił,
429 105|                  zaprzedany.~Tam mu pęta na nogi ciężkie włożono~I żelazem
430 105|             srogi~Niszczyć je coraz nowe na j dowal drogi.~Aż Mojżesza
431 105|                co był grad ominął srogi.~Na koniec płód wszelaki pierworodzony~
432 105|                  okrutnej ręki wybawił~I na pięknej swobodzie wesołe
433 106|            swoich cnoty naszladują~Pomni na mię, mój Panie, w onej dawnej
434 106|            tropem zagonione~Wracając się na miejsce swe morze zalało~
435 106|                ich żądania,~Ale przedsię na koniec nie uszli karania~
436 106|            gniewowi swemu wodze puścił~A na lud nieposłuszny srogą kaźń
437 106|                  Bo frasując się starzec na ich płoche sprawy~Tak mówił,
438 106|               ryte ich bogi~Chwalić jęli na swój żal i upadek srogi,~
439 106|                 ich Pan poratował, znowu na kieł wzięli,~Znowu też coraz
440 106|               przed obciążonymi.~Pomniał na swe przymierze, a ich wszytki
441 106|        wspominali.~Niechaj Bóg izraelski na wiek wiekom słynie,~A Ty
442 107|                  dodał ratunku~I nawiódł na gościniec prawy obłąkane,~
443 107|                Którzy w ciężkich okowach na gardło siedzieli,~A to,
444 107|           stracili,~Tak, iż ani pomyślić na pokarm nie mogą~A w dole
445 107|          Pańskiej możności~I cudach Jego na głębokości.~ ~Kiedy każe,
446 107|               troskami część porażeni.~ ~Na pany wzgarda przyszła, że
447 107|                 stado owiec rozmnożył.~ ~Na to patrząc w pobożnym sercu
448 108|                 którego dziś znamy~Gniew na się ani wodzem swych wojsk
449 109|             milczeć: oto wszeteczna~Gęba na mię się targa; język fałszywy~
450 109|                Bóg, uczciwy.~ ~Nienawiść na mą skazę zewsząd dociera~
451 109|            dociera~I wszytki swe fortele na mię wywiera;~To za swoje
452 109|                 szkodzą obrony !~ ~Niech na ziemi nie będzie wiek jego
453 109|               pamięć ich wszytkę zgładzi na ziemi.~ ~A to, że i on w
454 109|                Niechajże je zły człowiek na sobie czuje;~Iż go błogosławieństwo
455 109|           wiecznie nakrywał~I tegoż pasa na swe boki używał:~Tę pomstę,
456 109|                  Ktokolwiek bez mej winy na mię fołdruje.~ ~Boże mój,
457 109|            upadły, człowiek wzgardzony~I na sercu nieznośnym żalem strapiony.~ ~
458 109|                  człowiek, żeś Ty łaskaw na moje zdrowie.~ ~Niech on
459 109|             Niechaj lekkość jako płaszcz na się oblecze,~Niech hańbę
460 109|               hańbę wzuje ten, kto fałsz na mię wlecze.~ ~A ja więc
461 110|           podnóżek dam pod nogi twoje.~ ~Na kraj świata rozciągnę z
462 110|             Władzę królestwa twego,~A ty na wszytki strony używaj praw
463 110|             wieczny; Pan przy boku twoim~Na wieki, Pan tyrany zetrze
464 111|                Jego nie przetrwa żaden a na ziemi~Wiecznie pamiętny
465 111|                lud wierny~Hojnie bogaci, na swe stanowienie~Wiecznymi
466 111|               prawa prostowane.~ ~Te się na wieki żadnych lat nie boją,~
467 111|                 żadnych lat nie boją,~Bo na szczerości i na prawdzie
468 111|                 boją,~Bo na szczerości i na prawdzie stoją.~Pan sługi
469 112|               kochanie.~ ~Jego potomstwo na ziemi~Porówna zawżdy z możnemi;~
470 112|            kwitnąć będzie.~ ~W Jego domu na czas wszelki~Najdzie się
471 112|               chwała nigdy nie zginie.~ ~Na to patrząc zły boleje,~Gniewem
472 113|              siedząc przecie z góry~I co na niebie, i co jest na ziemi~
473 113|                  co na niebie, i co jest na ziemi~Oczyma widzi nieuchronionemi?~ ~
474 113|               gnoju prawie~Umie posadzić na książęcej ławie;~Ten mać
475 114|               exitu Israhel de Aegypto~ ~Na ten czas, gdy Żydowie dostawszy
476 114|                 żegnali wody,~Wielka tam na nich łaska Pańska się znaczyła~
477 115|                któremu dufają?"~Nasz Bóg na niebie; cokolwiek zamyśli,~
478 115|             trudności pozbawi;~Niech się na Pana dom Aronów spuści,~
479 115|              także dziateczkami,~Pan wam na wieki wieczne błogosławił,~
480 115|                 wstąpili,~Ale my, którzy na świecie żywiemy,~Wiecznymi
481 116|               będzie przebywał.~ ~Już mi na szyję prawie śmierć okrutna
482 118|      rzemieślników niedbałych wzgardzony~Na kąt czelny jest włożony.~
483 119|                 Otwórz [mi] wzrok, niech na zakon patrzę Twój bezpiecznie.~
484 119|             swych przychodniowi biednemu na ziemi;~Dusza moja wiecznie
485 119|                 stanie.~ ~he~Nawiedź mię na drogę praw swych, naucz
486 119|             czekam ja Twych sądów~I będę na wieki wieczne Twych przestrzegał
487 119|         rozkazaniu, to wielce miłuję,~To na ręku noszę, ale i W sercu
488 119|             pociechę czuję.~Tamę wszytek na przestępcę patrząc ustaw
489 119|              dobroć nieprzebrany.~Hardzi na mię fałszem idą, ja Twych
490 119|            stanie,~I oczy patrząc ustały na Twój ratunk, Panie.~Więdnę
491 119|                Słowa Twoje, prawda Twoja na wieki zostanie.~Tyś niebo
492 119|             uważam niż biegli starcowie.~Na te patrząc mijam ścieżki
493 119|           nadzieja, Tyś jest moja obrona na ziemi.~Precz ode mnie, źli,
494 119|              sądów Twych się boję.~ ~AIN~Na mnie, człowiecze cnotliwym,
495 119|                wejźrzy miłosiernym~Okiem na mię tak, jakoś zwykł czynić
496 119|               uchwały miłował;~Ćwicz mię na swą myśl, jakobyś zdrowiem
497 119|               Wyroki Twoje i muszą trwać na czasy wieczne.~ ~RES~Wybaw'
498 119|                ulubiłem sobie;~Siedmkroć na dzień prze Twą prawdę daję
499 119|                 zgorszenie~Żadne; patrzę na Twój ratunk i na Twe rzeczenie.~
500 119|                  patrzę na Twój ratunk i na Twe rzeczenie.~Praw Twych