Psalm

 1 5  |         już wołam do Ciebie~Smutne oczy mając w niebie:~ ~Tyś Bóg
 2 6  |          napoję; płaczem wypłynęły~Oczy, a krzywdy ludzkie siłę
 3 13 |             Dosyciem znał i nazbyt oczy odwrócone;~Chciej na mię
 4 17 |         mię stron w koło zawarli~I oczy swoje na mię rozdarli~Myśląc,
 5 18 |            się kurzył z nosa Jego, oczy pałały~Żywym ogniem, a z
 6 19 |        weseli jego Pańskie zdanie,~Oczy rozświeca jasne przykazanie.~ ~
 7 21 |         tył podadzą sromotnie, a w oczy~Twój łuk nieuchroniony przedsię
 8 22 |             Myśl nacieszywszy pasą oczy swoje,~Na niesłychane patrząc
 9 25 |  rozkazanie, zmierza.~ ~W Nim tedy oczy, w Nim myśli mam swoje,~
10 27 |         myśli me wzdychają,~Ciebie oczy me szukają.~ ~Nie kryj przede
11 35 |      przecie nacieszyli~Chciwe swe oczy."~ ~Widzisz, o Panie, jawną
12 38 |        zdjęła, gasną we mnie siły;~Oczy, i te swe światło straciły.~ ~
13 41 |          tym wdzięcznym widziadłem oczy napasiemy?"~ ~A jeśli który
14 58 |         widząc pomstę, napasie swe oczy~I stopy we krwi złych dobry
15 66 |        toczy,~Nad wszytkimi trzyma oczy,~Zmiennikom uciera rogi:~
16 69 |         ratunku wołając;~Straciłem oczy w niebo patrzając.~Ledwie
17 69 |        smutek odnoszą; zaślepże im oczy,~A grzbiety zawżdy ku ziemi
18 79 |          Sąsiad widząc zazdrościwy~Oczy pasie, duszę cieszy,~Sobie
19 104|      powietrze pióry pirzchliwemi,~Oczy ku Tobie wznosi, który siedzisz
20 119|             nadzieja nie stanie,~I oczy patrząc ustały na Twój ratunk,
21 121| nieszczęśliwy, człowiek strapiony,~Oczy smutne podnoszę na wszytki
22 123|           Ciebie ja wznoszę smętne oczy swoje,~O Panie, nadziejo
23 123|            ręki upatruje:~ ~Takżeć oczy nasze obciężone łzami~Na
24 135|            robota:~Usta ich nieme, oczy nie patrzają,~Uszy nie słyszą,
25 145|   czerstwości nabawiasz.~ ~W Tobie oczy swe trzyma wszelakie stworzenie,~
26 146|           z oków rozwięzuje.~ ~Pan oczy zaszłe ciemnością~Obdarza