Psalm

501 121|          strapiony,~Oczy smutne podnoszę na wszytki strony~Upatrując,
502 121|            opieki~I dziś, i potym zawżdy na wszytki wieki.~ ~
503 122|                  mieszczan swych spojona na wieczne lata.~ ~Tam ku służbie
504 122|                  dom Pański świętobliwy, na twe pożytki~Gotówem zdrowie
505 123|               moje.~ ~Jako w niedostatku na pańską pogląda~Głodny sługa
506 123|               oczy nasze obciężone łzami~Na Pana patrzą j ą - owa się
507 124|                By był Pan nie tak łaskaw na nasze zdrowie,~Niechaj cne
508 124|               nam życzliwość Pańska,~Gdy na nas wszytka siła przyszła
509 124|                Bogu niechaj cześć będzie na wieki,~Ze nas raczył z ich
510 124|              myśliwych.~ ~Niechaj że nam na potym strach nie panuje,~
511 125|                  strapiona~Nie była jako na koniec zgorszona.~ ~Dobrym
512 125|                sprawiedliwy Panie,~A kto na drodze niepobożnych stanie,~
513 126|          wzdychanie,~A radości nastąpiły~Na to miejsce i śmiech miły.~ ~
514 126|              oków ciężkich nas wybawił~I na swobodzie postawił.~ ~I
515 128|            pobożnie żywię;~Tego, siedząc na Syjonie,~Będzie miał Pan
516 131|                  okiem swoim,~Ani się ja na wielkie nazbyt kaszę rzeczy,~
517 132|                 pierwej swego progu,~Ani na swym łożu lec, ani oczu
518 132|                  ich, i tychże dziedzice~Na wieki nie wypadną z ojcowskiej
519 132|                 A onemu korona zakwitnie na czele."~ ~
520 133|                  balsamowy~Świeżo wylany na włos Aronowy,~Skąd wonny
521 133|            Aronowy,~Skąd wonny płynie aż na kraj bogaty~Ostatniej szaty;~ ~
522 133|             dobre dawa~Wzbudzając zawżdy na miejsce ojcowe~Potomstwo
523 135|                 I uczynił go włością swą na ziemi.~To Pan jest wielki,
524 135|         Począwszy aż do bydlęcego wieka.~Na króla nawiódł cuda niesłychane~
525 136|             będzie litości;~Który zażegł na niebie światła niezgaszone,~
526 136|                siły;~Który Egipt pokarał na pierworodzonych,~Bo Jego
527 136|                  nieprzebrana łaska trwa na wieki;~Wyrwał niezwyciężoną
528 136|                Bo Pańskie dobrodziejstwa na czas wieczny stoją;~Który
529 137|             brzegach babilońskiej wody~A na piękne syjońskie wspominając
530 137|                cię przepomnię,~Kiedy cię na początku wesela nie wspomnię.~ ~
531 138|                 Koły siedząc niebieskimi~Na niskość przedsię patrzysz
532 138|            daleka zna Twoje oko.~Niechaj na mię przygoda, jaka chce,
533 139|                miał ulec Tobie,~Myli się na swych myślach. Noc naciemniejsza~
534 139|                   przebóg! - I póki będę na ziemi,~Wiekuistą nieprzyjaźń
535 140|               sercu zdradę tylko knują~A na mię wojska ustawnie szykują,~
536 140|            chytrą i szkodliwą mowę~Obróć na ichże niepobożną głowę:~
537 140|               żywy ogień z nieba spadnie na nie,~A Ty ich doraź, że
538 140|           Niedługie szczęście kłamliwych na świecie,~A zły w swojejże
539 140|                 dobrzy Pana wyznawali,~I na twarz Jego prawdziwie patrzali.~ ~
540 141|             praktykę nie kuszę,~Która by na potem szpecić miała duszę;~
541 141|       wszetecznych ludzi szukać rady~Ani na ich długie pozwolę biesiady.~ ~
542 141|         przełożeni,~Bodaj z ostrej skały na szyję zrzuceni~Świata dokonali,
543 142|                  gdzie mię widają,~Sidła na mię zastawiają;~Pójźrzę
544 142|                  nie opowie,~Żeby łaskaw na me zdrowie.~ ~Do Ciebie
545 142|         nieszczęśliwy;~Tyś nadzieja, Tyś na ziemi~Dział mój między żywiącemi.~ ~
546 143|                 Tak święty nie jest, aby na Twym sądzie~Nie miał być
547 143|                 myśl okrutną;~Zniszcz je na ziemi w srogim gniewie swoim~
548 144|                  swe nieuchronne strzały~Na lud niechętny do Twojej
549 145|                Boże mój, imieniowi Twemu~Na wieki błogosławić będę chwalebnemu;~
550 145|                   A nie masz tak lichego na świecie stworzenia,~Co by
551 145|                siły~Roznosząc, aby jawne na wszytek świat były.~ ~Twoje
552 145|        nieskończone,~Ty, Panie, upadłego na nogach zaś stawiasz~I opłakane
553 146|                  gąsłeczki moje grały.~ ~Na króle się nie spuszczajcie,~
554 146|               Pan sirotę i stan wdowi~Ma na pieczy, Tenże zgładzi,~Co
555 147|                   On skromne, On pokorne na górę sadza,~A harde niepoczesnie
556 147|              sadza,~A harde niepoczesnie na dół sprowadza.~Panu, czyniąc
557 147|                 dzięki, śpiewajcie,~Panu na słodkobrzmiących cytarach
558 147|                 kruczętom.~Nie patrzą on na dzielność wyprawnych koni~
559 147|                 mu służą statecznie~I co na łaskę Jego każą bezpiecznie.~
560 148|              śmiertelności,~Dajcie cześć na wysokości~Panu ze wszech
561 148|                 I prędkie duchy wichrowe~Na pańskie słowa gotowe.~ ~
562 148|                    Królowie i przełożeni~Na sąd ludzki wysadzeni,~Wolne
563 149|             miecz obosieczny,~Aby krzywd na poganach swoich się mścili,~
564 149|          tłoczyli;~Aby królom ich kładli na nogi pęta,~A w okowach chowali