Psalm

  1 1  |                  gdzie tacy siadają,~Co się z nauki zdrowej radzi naśmiewają;~ ~
  2 1  |               mają:~Równi plewom, które się walają przy ziemi,~A wiatry,
  3 2  |            zamieszania?~Co wzięli przed się ludzie nieobaczni?~Książęta
  4 2  |                królowie znaczni~Schodzą się w radę, chciwi rozerwania.~ ~
  5 2  |                  Wszyscy przeciwko Panu się buntują,~Wszyscy na Jego
  6 2  |                     Ich rozumowi śmieje się głupiemu~Bóg z wysokości,
  7 2  |             który wszytko widzi;~Śmieje się sprawom, z ich próżnego
  8 2  |               król ten, który Tobie~Tak się spodobał; przez mię będzie
  9 2  |                jako ziemia sucha~Będzie się padał przed rękami twymi."~ ~
 10 2  |                 jest podana;~Oglądajcie się w swych sprawach na Pana,~
 11 2  |            swych sprawach na Pana,~Tego się bójcie i Tego szanujcie!~ ~
 12 3  |               ich wiele powstało,~Jakoż się ich przeciw mnie siła zebrało!~
 13 3  |                 zwątpił o Tobie.~ ~Mylą się: Tyś jest, Panie, moja zasłona,~
 14 3  |                 na świecie mamy,~Którzy się kolwiek ludem Twym ożywamy.~ ~
 15 4  |                z mych trudności;~Chciej się teraz nade mną troskliwym
 16 4  |      nieżyczliwi, o zapamiętali,~Długoż się na mą sławę będziecie targali?~
 17 4  |             leda wiatru, głupi, chwytać się będziecie?~ ~Także wiedzcie:
 18 4  |              pewni tego być możecie,~Że się na swych nadziejach nic
 19 5  |                z głębokiego morza~Ukaże się rana zorza,~A ja już wołam
 20 5  |         świętobliwy prawie;~Nie kochasz się w żadnej sprawie,~Gdzie
 21 5  |                żadnej sprawie,~Gdzie by się złość przymieszała,~A cnota
 22 5  |                 z nimi wszędzie.~ ~Będą się Tobą chlubili,~Którzy Twoje
 23 6  |                moich wszeteczności,~Ale się raczej smiłuj nade mną strapionym~
 24 6  |           czynicie,~Odstępcie, upadkiem się mym nie nacieszycie!~Bo
 25 6  |              ludzie nieżyczliwi zapałać się muszą,~Widząc na oko, że
 26 6  |                muszą,~Widząc na oko, że się próżno o mię kuszą.~ ~
 27 7  |              wedla zasług jego.~ ~Jesli się człowiek zły nie pohamuje,~
 28 7  |                 a sam weń ugodzi.~ ~Sam się upęta w chytrym sidle swoim;~
 29 7  |                chytrym sidle swoim;~Nań się obalą wszytki jego złości;~
 30 8  |              Panie, wiekuisty Boże,~Kto się Twym sprawom wydziwować
 31 8  |              Panie, wiekuisty Boże,~Kto się Twym sprawom wydziwować
 32 9  |               Jemu niechaj ufają;~Nigdy się nie oszukali,~Którzy w Nim
 33 9  |               każdej stronie!~ ~Pomścił się Pan sprawiedliwy~Krwie niewinnej
 34 9  |                usłyszał w niebie;~Teraz się będę radował~Mając obrońcę
 35 9  |               obrońcę z Ciebie.~ ~W tym się dole potopili,~Który sami
 36 9  |                Który sami kopali;~W tym się sidle połowili,~Które sami
 37 9  |            wszytki wieki słynie;~Uplótł się człowiek zdradliwy~W swoich
 38 9  |           wieczny nasz Obrońca,~Nie daj się zmocnić złemu;~Twój sąd
 39 9  |           Ogarni strachem pogany,~Niech się ludźmi być znają;~Którzy
 40 10 |         Szczęścia, przygód, odmiany nic się nie boję.~ ~Usta jego przeklęctwa
 41 10 |                niczyich złości"?~ ~Myli się, bo Ty widzisz i smutnych
 42 11 |   Sprawiedliwych doświadcza, nieprawymi się hydzi:~ ~Na złe ludzi wyleje
 43 12 |           bowiem: "Z ust naszych dobrze się mieć mamy;~Każdy w swej
 44 14 |                   Nie masz Boga, przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła
 45 14 |             mógł ujźrzec i jednego,~Tak się wszyscy jęli złego;~Wszyscy
 46 14 |               Boga zapomnieli,~Dosyć by się sprzysiąc mieli.~ ~Tedy
 47 14 |                 sprzysiąc mieli.~ ~Tedy się już nie uznają,~Którzy w
 48 14 |              Ale Pan każdego broni,~Kto się pod cień Jego skłoni.~ ~
 49 15 |                 przeciw niewinnemu:~Kto się tak rządzi, kto przy tym
 50 16 |                 wiernych Twoich~Trzymać się będę i czasy wiecznymi~Przestanę
 51 16 |                  W opiece Jego nie boję się szkody;~Nie mógł na mię
 52 17 |         niezmyślony!~ ~Do Twego sądu ja się uciekam~I sprawiedliwej
 53 17 |                 nie omylają;~Stłum', co się rękom Twym przeciwiają!~ ~
 54 17 |             nadzieję Twojej opieki~Mógł się złych ludzi nie bać na wieki:~ ~
 55 17 |              mną władze nie mają~Ci, co się w marnym świecie kochają~
 56 17 |            kiedy na jawi prawie~Stawisz się w świętej swojej postawie. ~ ~
 57 18 |              będąc ja położony~Uciekłem się do ostatniej Pańskiej obrony.~
 58 18 |               skargę do siebie.~Trzęsła się w swym gruncie ziemia na
 59 18 |               na wszytki strony~Trzęsły się góry, bo Pan był gniewem
 60 18 |              był gniewem wzruszony.~Dym się kurzył z nosa Jego, oczy
 61 18 |                 Schylił nieba i spuścił się: ćma nieprzejźrzana,~Ogromna
 62 18 |                 nieu jeżdżonych.~Oblókł się w noc, swą stolicę mgłami
 63 18 |                tej stateczności,~I będę się strzegł, pókim żyw, wszelakiej
 64 19 |              wynika ku biegu,~A zostawa się na zachodnym brzegu;~Jako
 65 19 |             masz miejsca tego,~Gdzie by się schronić przed promieńmi
 66 20 |              nieprzyjacielowi~A zastaw' się o swój lud poganinowi!~ ~
 67 20 |                 dobrej nadzieje a spuść się na Pana;~Twoja prośba, królu,
 68 21 |                 Tobą nieprzyjaciel Twój się nie uchroni;~Twoja ręka
 69 21 |          Przeciw Tobie szaleni buntować się śmieją;~Rozczęli radę, ale
 70 21 |                 Rozczęli radę, ale miną się z nadzieją.~ ~Bo na wet
 71 22 |                  żywot opłakany,~Nie ma się czego człowiek jąć stroskany.~ ~
 72 22 |                   Przodkowie naszy Tobą się szczycili,~A zawżdy przez
 73 22 |                Kto potka, każdy ze mnie się naśmieje,~Nos marszczy,
 74 22 |            Jeszczem w pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem Cię Bogiem
 75 22 |              łupiąc żywe.~ ~Rozpłynąłem się jako woda prawie,~Kość nie
 76 22 |           patrząc męki moje.~Podzielili się moimi szatami,~O suknią
 77 22 |              służycie~I Jakubowym domem się liczycie,~ ~Czyńcie cześć
 78 22 |                Jego wiernymi~Uiszczę Mu się obiatami swymi.~ ~Będą jeść
 79 22 |                wiek przetrwają.~ ~Świat się obaczy, jako ziemia wielka,~
 80 22 |                jako ziemia wielka,~Poda się Panu w moc kraina wszelka,~
 81 23 |              śmierć tuż przede mną,~Bać się nie będę, bo Pan mój ze
 82 24 |             ziemia, i cokolwiek na niej się najduje,~I co pod niebem
 83 24 |                pod niebem mieszka, i co się buduje,~Wszytko Panu należy;
 84 24 |            kłamstwa i krzywych przysiąg się warował.~ ~Taki błogosławieństwo
 85 24 |               oko ujźrzemy.~ ~Otwórzcie się, wysokie, niedobyte brony,~
 86 24 |           niedobyte brony,~Król wieczny się przybliża, król niewysłowiony.~
 87 24 |               Pan waleczny.~ ~Otwórzcie się, wysokie, niedobyte brony,~
 88 24 |           niedobyte brony,~Król wieczny się przybliża, król niewysłowiony.~
 89 25 |               swych trudnościach uciekł się do Ciebie;~Ci niechaj będą
 90 25 |                 bądź mym stróżem; niech się zły nie śmieje,~Żem ja położył
 91 27 |              stróżem mego żywota -~Skąd się ja mam bać kłopota?~ ~Kiedy
 92 27 |               Pańskiej pomocy,~Nie boję się żadnej mocy.~ ~O to proszę
 93 27 |                 nieprawdziwe,~Słyszę na się kłamstwo żywe.~ ~Już by
 94 27 |                oczekawaj~A nieszczęściu się nie dawaj;~Pan utwierdzi
 95 28 |               tarcz, to me sity;~K'Temu się za wżdy moje serce kłoni,~
 96 29 |                 w kościele świętym Jego się kłaniajcie!~ ~Głos Pański
 97 30 |                  w tej klubie stoję,~Ze się odmiany nie boję.~ ~Panie,
 98 30 |                 wyznawał?~O Panie, racz się smiłować~A mnie smutnego
 99 31 |               mej trudności.~ ~Raczyłeś się użalić mego udręczenia,~
100 31 |              nogi me postawił.~ ~Raczże się mnie użalić i dziś, wieczny
101 31 |           kościach nie zstało.~ ~Śmieje się nieprzyjaciel, sąsiedzi
102 31 |                 nieprzyjaciel, sąsiedzi się śmieją,~Powinowaci do mnie
103 31 |              mię jawnie sromocą, drudzy się zmawiają,~Którym kształtem
104 31 |               ratunek proszę.~ ~Niechaj się niepobożni ludzie zapałają,~
105 32 |              nie przyczetł Pan wady~Ani się żadnej w nim domacał zdrady.~ ~
106 32 |            prawy,~Okażę-ć drogę, której się masz trzymać,~A oka swego
107 33 |            Sprawiedliwość miłuje, kocha się w szczyrości,~Pełna jest
108 33 |                po ranu,~Wszyscy niechaj się kłaniają Panu;~Bo jedno
109 34 |           Jakokolwiek szczęście ku mnie się postawi,~Bądź radości, bądź
110 34 |                 ma chwała Jego.~ ~Panem się ja chlubię, skromni niech
111 34 |                 złość wszelaką, sprawuj się przystojnie,~Szukaj, jakobyś
112 35 |              krzywdach niezliczonych~Ja się uciekam.~ ~Zastaw' się o
113 35 |               Ja się uciekam.~ ~Zastaw' się o mię, daj odpór gwałtowi,~
114 35 |            Zdrowie me łowiąc.~ ~Bodajże się w swych sieciach połowili,~
115 35 |                sieciach połowili,~Bodaj się w tychże dołach potopili,~
116 35 |              Syn po swej matce.~ ~A oni się w mej pladze weselili~I
117 35 |         odnieśli~Hańbę na sobie, którzy się podnieśli~Hardzie przeciw
118 35 |                 cnocie mej życzyli~Będą się jeszcze (da Bóg!) weselili~
119 36 |                Że on o Bogu nie wie ani się Go boi,~Więc jeszcze w swychże
120 37 |            malignantibus~ ~Nie obruszaj się, że kto niewstydliwie~W
121 37 |                 niewstydliwie~W grzechu się kocha i wszetecznie żywię,~
122 37 |                mogą być płonę.~ ~Kochaj się w Panu, Ten wszytko da tobie~
123 37 |         Pańskiej litości!~ ~Nie obrażaj się, jeśli w oczu twoich~Zły
124 37 |              wpadną,~A łuki w ręku samy się przepadną.~ ~Lepsza dobremu
125 37 |           złośliwi,~A którykolwiek Panu się przeciwi,~Jako łój tłustej
126 37 |                Pan mu nie dopuści~Stłuc się szkodliwie, bo go z rąk
127 37 |              cedrom rosłym;~Obejźrzałem się, a już było po nim;~Szukam,
128 37 |           powiedzieć o nim.~ ~Przypatrz się rzeczom ludzi bogobojnych,~
129 37 |         spokojnych,~A niepobożni, kiedy się zdać będą~Nalepiej kwitnąć,
130 38 |           Blizny znowu mych dawnych ran się odnowiły,~Zatajone plugastwa
131 38 |                 przystąpiły;~Skurczyłem się, nieborak, znędzniałem okrutnie,~
132 39 |                 myśl swą skłonił,~Abych się był zawżdy chronił~Nie tylko
133 39 |                 mi w gniewie pałało,~Aż się słowo rzec musiało.~ ~Przebóg,
134 39 |                 swemi.~ ~Sfolguj, a daj się ochłodzić,~Póki nie przyjdzie
135 40 |                moc Jego zdobił.~Niechaj się na mnie Pańskim sądom przypatrują,~
136 40 |                 skłonił za hardymi,~Ani się udał za wszetecznymi.~Siła,
137 40 |            Niechaj hańbę odniosą, niech się zapałają,~Którzy upadku
138 40 |               idą wspak ich rady, niech się jawnie wstydzą,~Którzy nieszczęście
139 41 |               jego nieszczęściu nad nim się smiłuje;~Pan go w cale zachowa
140 41 |             chorobą złożony,~Do Ciebiem się uciekał, Boże nieskończony!~
141 41 |                nędznik o zdrowie próżno się ma starać;~W tak dobrą się
142 41 |              się ma starać;~W tak dobrą się godzinę obalił na łoże,~
143 41 |                 jawnie siadał.~ ~Ale Ty się sam smiłuj. Ty mię dźwigni,
144 42 |              proga~Żywego Boga.~ ~Czemu się smęcisz, duszo moja, czemu~
145 42 |                Że mię zachował.~ ~Niech się, jako chce, trwoży dusza
146 42 |                  Bóg zawołany?"~ ~Czemu się smęcisz, duszo moja, czemu~
147 43 |              powieści fałszywej;~Chciej się przy mnie zastawić,~Mnie
148 43 |                 narzekam,~Nieprzyjaciół się lękam?~ ~Niech Twej pomocy,
149 44 |         przyprawił.~Przeto Cię i kładąc się, i wstając chwalemy~I po
150 44 |            przed wojskiem naszym okazać się raczył.~Twą niełaską się
151 44 |                się raczył.~Twą niełaską się zstało, żeśmy tył podali~
152 44 |               niewiernym poganom w ręce się dostali.~Jesteśmy jako owce
153 45 |                 Sławny i znaczny; z tym się ty rusz śmiele~I grom' niechętne
154 46 |               nie panuje.~ ~Nie trwóżmy się, chocia wszędzie~Z gruntu
155 46 |         wszędzie~Z gruntu ziemia trząść się będzie,~Chocia góry niewzruszone~
156 46 |       potrzebach ratunk dawa.~ ~Niechaj się państwa mieszają,~Królowie
157 46 |            ogień z nieba pada,~A ziemia się w głąb rozsiada:~ ~Pan,
158 46 |                 Pan - hamujcie~A ostrze się przypatrujcie,~Żem ja Bóg;
159 48 |              sił Twoich doznali,~Próżno się na Twój wierny lud zbierali.~ ~
160 48 |          zbierali.~ ~Ujźrzeli, zdziwili się i zaraz zwątpili,~Barziej
161 48 |               ręka Twoja pełna.~ ~Niech się wierzchy syjońskiej rozradują
162 48 |        syjońskiej rozradują góry,~Niech się weselą izraelskie córy;~
163 48 |                 szerokie.~Przypatrujcie się murom i pałacom złotym,~
164 49 |              między podłym gminem,~Bądź się kto pisze bohatyrskim synem;~
165 49 |             przy lutni wyłożę.~ ~Przecz się ja mam bać albo sobą trwożyć~
166 49 |                nieszczęsną chwilę? Jest się czym założyć;~Nieprózno
167 49 |            piecza,~Aby kto śmierci mógł się uwarować~I żyć na wieki,
168 49 |                ziemi~Jako barany śmierć się karmi jemi.~ ~I będą dobrzy
169 49 |            używa;~Jesli z fortuną rozum się nie sprzęże,~Takiejże śmierci,
170 50 |                 Ziemskim tyranom, mówić się gotuje;~Pozowie ziemię od
171 50 |                 Świadectwa na to, jeśli się czujesz.~ ~Nie będę cię
172 50 |             umownych nie czynił;~Zawżdy się kurzą, zawżdy są oblane~
173 50 |           Gdziekolwiek jedno nachytrzej się leże;~Bestyje dzikie i doma
174 50 |              szukać złodziejowi,~Z tobą się znaszać cudzołożnikowi;~
175 50 |                 mię rozumiał; obliczę-ć się z tobą,~I ujźrzysz wrychle
176 51 |              człowiek stroskany;~Smiłuj się nade mną, zetrzy moje złości,~
177 51 |             tajny; ale Ty łaskawie~Racz się ze mną obejć, abyś w słowiech
178 51 |     miłosierdziu Twoim nie wątpili,~Ale się do Ciebie raczej nawrócili.~ ~
179 52 |             malitia, qui potens es~ ~Co się chlubisz, niewstydliwy,~
180 52 |               upad złego człowieka~Będą się tym więcej bali,~Ale będą
181 52 |               tym więcej bali,~Ale będą się i śmiali.~ ~"Otóż - rzeką -
182 52 |               nadzieje,~Dziś widzim, co się z nim dzieje."~ ~A ja jako
183 52 |                 będę, bom na wieki~Wdał się do Pańskiej opieki.~ ~Miej
184 53 |                   Nie masz Boga, przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła
185 53 |             mógł ujźrzeć i jednego,~Tak się wszyscy jęli złego;~Wszyscy
186 53 |               Boga zapomnieli,~Dosyć by się sprzysiąc mieli.~ ~Tedy
187 53 |                 sprzysiąc mieli.~ ~Tedy się już nie uznają,~Którzy w
188 53 |             będzie nic strasznego,~Będą się bać cienia swego.~ ~Pan
189 54 |                głos mój utrapiony!~ ~Bo się na mię zwaśnili ludzie zazdrościwi,~
190 55 |             Obaswa swych tajemnic sobie się zwierzała~I do Pańskiego
191 55 |             żywo rozstępna połknęła.~Ja się będę uciekał, Panie mój,
192 55 |            swoją pomstą zgonisz.~Próżno się tam spodziewać kiedy obaczenia:~
193 55 |               złego sumnienia.~ ~Rzucił się na niewinne, zapomniał umowy,~
194 56 |            conculcavit me homo~ ~Smiłuj się nade mną, Boże litościwy,~
195 56 |               są wielkiej zacności,~Nań się ja spuściwszy jestem tej
196 56 |            jestem tej ufności,~Że kiedy się na mię nabarziej nasadzi,~
197 56 |                 radzą, naprawują,~Gdzie się jedno ruszę, wszędy mię
198 56 |          wrychle nazad ruszy,~Bo kiedym się kolwiek uciekał do Ciebie,~
199 56 |               są wielkiej zacności,~Nań się ja spuściwszy jestem tej
200 56 |            jestem tej ufności,~Ze kiedy się na mię nabarziej nasadzi,~
201 57 |             Deus, miserere mei~ ~Smiłuj się, Panie, czasu mego niepokoja,~
202 58 |           iustitiam loquimini~ ~Najdzie się kiedy chwila tak szczęśliwa,~
203 58 |                  Kto na to czeka, barzo się omyli?~ ~Na sercu zazdrość
204 58 |        wzgardzili,~A za nieprawdą zaraz się rzucili.~ ~Swym ostrym jadem
205 59 |                w gniewie swoim, niechaj się świat czuje,~Że Bóg, na
206 60 |                grzechy obrażony;~Smiłuj się kiedy, a gniew porzuciwszy~
207 60 |                gniew porzuciwszy~Nawróć się do nas teskliwych życzliwszy!~
208 60 |         Ruszyłeś z gruntu ziemie, podać się musiała,~Łaski Twojej potrzeba,
209 60 |          chorągiew swym wiernym~Iszcząc się w słowie swoim; i dziś miłosiernym~
210 60 |             którego dziś znamy~Gniew na się ani wodzem swych wojsk mamy.~
211 60 |             może;~Za Twym powodem serce się nam wróci,~A nieprzyjaciel
212 61 |        niedostąpionej skale,~Gdzie bych się już mógł nie bać żadnej
213 62 |          nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~Dokąd
214 62 |          nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~Że człowiek
215 64 |                Ano człowiek srogi~Na to się usadził,~Aby mię zagładził.~ ~
216 64 |           święci~Pewni będąc chęci~Będą się chlubili~I w radości żyli. ~ ~
217 65 |             łaskawym.~ ~Szczęśliwy, kto się upodobał Tobie~I kogoś obrał
218 65 |             Twych gromów srogich ludzie się lękają,~Którzy w nadalszych
219 65 |                   Pustynie kwitną, góry się radują,~W polach stad mnóstwo,
220 65 |                  a pełen nadzieje~Oracz się śmieje. ~
221 66 |                kołem!~ ~Ku mnie wszyscy się podajcie~A sprawy Pańskie
222 66 |             cielce i tłuste woły~Gotują się na Twe stoły.~ ~Spiesz się
223 66 |              się na Twe stoły.~ ~Spiesz się do mnie, wierny zborze,~
224 66 |           wedlug mej nadzieje;~Niech Mu się cześć wieczna dzieje! ~ ~
225 67 |            niechaj chwałę daje,~Niechaj się wszytki ziemskie weselą
226 67 |                do końca;~Ciebie niechaj się boi wschód i zachód słońca!~ ~
227 68 |                 nieba topniały,~Trzęsły się niezwyczajne gór wysokich
228 68 |             Niedawno wielce brudna, tak się jasną stała,~Że śniegom
229 68 |      niedostąpiona, góra znamienita,~Co się próżno wspinacie, góry zazdrościwe,~
230 69 |             mnie ostatnich kości.~Topię się w srogim błocie; powódź
231 69 |                 tajny nie może!~Niechaj się, mocny Panie, za mię nie
232 69 |                 na twarzy noszę.~Bracia się mnie zaprzeli, matki mej
233 69 |          pośmiech, Twoja wzgarda na mię się wracają,~Mnie serce trapią,
234 69 |              frasunku ja przedsię garnę się do Ciebie,~A Ty mię, Panie,
235 70 |               Twej żądam pomocy;~Chciej się pospieszyć ku ratunku memu,~
236 70 |                 fałsz i zdrady;~Niechaj się wstydzą, niech nazad pirzchają,~
237 70 |               Ludzie sprawiedliwi~Niech się weselą, niechaj naświętszemu~
238 71 |               Aby za swoje radę wstydać się musieli,~A hańbę ze mnie
239 71 |               wprawił,~Potym, użaliwszy się, snadnieś mię wybawił.~Wróciłeś
240 71 |             Usta moje, język mój będzie się radował,~Będzie za dobrodziejstwa
241 71 |               Twej sprawiedliwości,~Gdy się zły człowiek będzie wstydat
242 72 |                  Zakwitnie cnota, pokój się zrodzi,~Któremu żaden bój
243 73 |                W rozkoszach leżą, na to się podali,~By jeno woli swej
244 73 |                  Niebaczni ludzie cisną się za nimi,~Napijając się tegoż
245 73 |            cisną się za nimi,~Napijając się tegoż błędu z nimi,~I mówią: "
246 73 |             boskie zabawy,~Przypatrować się, jakie ludzkie sprawy?~Oto
247 73 |                 Próznom ja tedy warował się złości,~Próznom zachował
248 73 |              Nie mogłem ludzkim rozumem się sprawić,~Ażem wszedł, Panie,
249 74 |                tym trwać mamy.~ ~Długoż się pastwić będą ci sprośni
250 74 |                   Wstań, Panie, a weźmi się za swą krzywdę; pomni,~Jako
251 75 |                  Boże łaskawy!~ ~"Kiedy się skończą zamierzone lata~-
252 75 |               Będą zmocnione."~ ~Kajcie się grzechów - upominam - kajcie~
253 75 |             Jemu ku wzgardzie.~ ~Próżno się sławy albo ode wschodu,~
254 76 |              zagrzmiał z nieba~A ziemia się trzęsła, jako trzeba.~Umilkła,
255 76 |            trzeba.~Umilkła, gdyś na sąd się gotował,~Abyś dobre w cale
256 77 |                głos płaczliwy.~Do Tegom się ja uciekł czasu trudności,~
257 77 |                 na ten czas ani cieszyć się dała,~Ale do Pana tylko
258 77 |      nieszczęsny z Pańskiej opieki?~Ani się już da przywieść, aby smutnemu~
259 77 |           miłosierdzie Jego ustało,~Czy się wiekuistego słowa przebrało?~
260 77 |                  wody, widziały~I lękły się, a morskie przepaści drżały.~
261 77 |        niebieskie trzaskały domy.~Roiły się po niebie w krąg łyskawice,~
262 78 |              prawdziwe wieści,~Czegośmy się od ojców naszych nasłuchali,~
263 78 |                Pańskie przekładać, a ci się uczyli~Pana w potrzebach
264 78 |        niewdzięcznemu,~Którzy niedobrze się w swej czuli powinności~
265 78 |                gębie mięso tkwiało,~Gdy się Pańskie przeklęctwo na nich
266 78 |                 Pana wzdychali,~Dopiero się do Niego z płaczem uciekali.~
267 78 |                 i zatarł ich złości~Ani się dał rozwodzić swej zapalczywości;~
268 78 |                podanej umowie.~Obrócili się na zad jako łuk zdradliwy~
269 78 |               nikczemnym szaleni słupom się kłaniali.~Co Pan widząc
270 78 |                Pan widząc na oko wielce się zapalił~I chęć od Izraela
271 78 |              pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, jako gdy kto snem zmorzony~
272 79 |              sług Twoich, któremi~Karmi się ptastwo brzydliwe~I bestyje
273 79 |                 o Panie, Twymi.~ ~Obydź się z nami łaskawie,~A to g'
274 80 |               naród swój właściwy.~Okaż się, który nad lotnym siedzisz
275 80 |               Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli stanie!~ ~Wieczny
276 80 |               Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli stanie l~ ~
277 80 |            głęboko~Jej korzenie, tak że się wnet rozrosła szeroko.~ ~
278 80 |               czysta zepsował.~ ~Porusz się, o możny Panie, z swej świętej
279 80 |                  skażonej winnice!~Użal się jej, boś ją jednak swoją
280 80 |                 niszczeją gniew Twój na się czując;~Miej swoje niezwyciężoną
281 80 |               Okaż swą twarz, a wszytko się nam po myśli stanie! ~ ~
282 81 |              adiutori nostro~ ~Radujcie się Bogu nawysszemu,~Dobrodziejowi
283 81 |               moich słów statecznie~Ani się dasz uwieść wiecznie,~Byś
284 83 |         wiecznie mianowany!"~I spiknęli się z sobą możni Idumczycy,~
285 83 |              Jako koło, z myślami niech się kręcą swemi;~Jako źdźbło,
286 83 |            hańbę na ich twarzy, niechaj się pytają~Twego imienia, Panie,
287 83 |                 imienia, Panie, niechaj się wstydają,~Niech sobą wiecznie
288 84 |               wczasu na wczas pójdą, aż się wszyscy stawią~I swe przed
289 85 |            Sławę domową.~ ~Oto wziąwszy się za ręce społecznie~Prawda
290 85 |              bezpiecznie~Chodzą; wrócił się wstyd, wróciły cnoty~I pokój
291 86 |                w Twej litości.~ ~Smiłuj się, smiłuj! Twej pomocy~Od
292 86 |             drogi swojej,~A nie puszczę się prawdy Twojej;~Sposób' me
293 86 |                  niech przeklęci~Ludzie się gryzą, żeś ratował~I mnie
294 87 |                nim wszelki~Syjończykiem się będzie rad mianował;~To
295 87 |                 Panu porachować,~Którzy się będą z Syjonu mianować.~
296 88 |             przepaści ciemnej.~Zmocniły się nade mną Twe zapalczywości,~
297 89 |             świat (rzecz pewna) wniwecz się obróci,~Niżli się Pańskie
298 89 |               wniwecz się obróci,~Niżli się Pańskie Twoje słowo nazad
299 89 |                rzesze niebieskie lękają się Ciebie;~Wszyscy mocarze
300 89 |                uznania prawdy Twej będą się kochali~I twą łaską sławy
301 89 |               tarcz i król Jego, którym się wspieramy.~Tyś w widzeniu
302 89 |        potrzebach swoich do mnie zawżdy się uciecze:~"Tyś mój ojciec,
303 89 |               niebie niepłony."~Teraześ się obruszył. Panie, przeciw
304 89 |               Pańskich, a urąganiu sług się przypatrz Twoich.~Pełne
305 89 |                wola Pańska Twoja, niech się stanie!~ ~
306 90 |               swych nieprawości~Lękając się Twej srogości,~Tak prędko
307 90 |                 troski mieszają,~A lata się umykają.~ ~Kto Twój, nieśmiertelny
308 90 |                swe sługi, Panie!~Długoż się masz gniewać na nie?~Wejźrzy
309 91 |               adiutorio Altissimi~ ~Kto się w opiekę poda Panu swemu~
310 91 |              cię żadna zła przygoda~Ani się najdzie w domu twoim szkoda.~ ~
311 93 |               Pan chce królować: odział się zacnością,~Okrył się męstwem
312 93 |             odział się zacnością,~Okrył się męstwem wszytek i dzielnością;~
313 94 |               władzą swą jawnie l~Ockni się, sędzia wiecznej sprawiedliwości,~
314 94 |         bezpiecznie będą kazali?~Długoż się swym łotrostwem będą chlubili,~
315 94 |          nadzieje,~By miał rozumieć, co się na świecie dzieje."~ ~Uważcie
316 94 |                 Zaczem niepobożnemu dół się gotuje.~ ~Abowiem swoich
317 94 |               będzie płaciła,~I najdzie się na świecie cnotliwych siła.~ ~
318 94 |              łaskaw i na me zdrowie,~Że się przeciwko grzesznym przy
319 94 |            wiecznej pogrężon nocy.~ ~By się namniej pode mną noga zachwiała,~
320 95 |              wieczną wyznawajmy!~Stawmy się przed Nim, zbawcą wszech
321 95 |              trwałych radości.~Spieszmy się k'Niemu, spieszmy się z
322 95 |          Spieszmy się k'Niemu, spieszmy się z dziękami~I z wdzięcznym
323 96 |            znamienite nieście~A do bran się Jego spieście;~Bijcie czołem
324 96 |                 i gwałt okróci.~ ~Śmiej się, niebo, tańcuj, ziemi,~Zagrzmi,
325 97 |                  Bóg nasz panuje!~Niech się ziemia raduje~I wyspy niezliczone,~
326 97 |                Nim, który nie żywi,~Kto się kolwiek przeciwi.~ ~Jasne
327 97 |             niebieskie domy~Rozświeciły się gromy~Ognistymi; ujźrzala~
328 97 |             znaczny cudy swemi.~ ~Niech się wszyscy sromają,~Co cześć
329 97 |                bałwanom dają,~A chlubią się szaleni~Bogi swymi z kamieni.~ ~
330 97 |              Pańskiej a chcemy~Upodobać się Jemu,~Przeciwiajmy się złemu.~ ~
331 97 |         Upodobać się Jemu,~Przeciwiajmy się złemu.~ ~Pan strzeże sprawiedliwych~
332 97 |             trwałej radości.~ ~Radujcie się, cnotliwi!~A dokąd nas Pan
333 98 |             jako sprawiedliwym,~Mszcząc się złych spraw na złośliwym.~ ~
334 98 |            spraw na złośliwym.~ ~Ziścił się w słowie zacnemu~Domowi
335 98 |                 w morzu zrodzone;~Niech się krąg ziemski raduje~I co
336 98 |                krąg ziemski raduje~I co się na nim najduje.~ ~Niech
337 99 |                anioły lotnemi:~Lękajcie się, państwa wielkie, bój się,
338 99 |               się, państwa wielkie, bój się, wszytka ziemi!~Wielki to
339 99 |        Podnóżkowi (bo jest święty) Jego się kłaniajcie!~Temu Mój żeś
340 99 |                obłoku okrągłego umawiał się z nimi:~A to, że nad wszytko
341 101|               chcę zachować~I wszelkich się spraw złych warować.~Przewrotni
342 101|              łaski mej nie mają,~Próżno się na mię oglądają.~ ~Niepobożnego
343 101|        nienawidzę,~Złoczyńcą, jako żyw, się brzydzę;~Nieprzyjacielem
344 101|            poważony.~ ~Koniecznie na to się usadzę,~Że wszytki grzeszne
345 102|                mój nieszczęśliwy~Chynął się ku nocy jako cień wieczorny~
346 102|             Twoja nigdy nie ustanie.~Ty się nad Syjonem jeszcze masz
347 102|               obrócili~Słudzy Twoi, już się pustyń użalili.~I będą się
348 102|              się pustyń użalili.~I będą się Ciebie wszytki kraje bały.~
349 102|                I wszyscy królowie łekna się Twej chwały.~ ~A to, że
350 102|                 swym majestacie widomie się stawisz,~A gardzić nie będziesz
351 103|           chciwy.~ ~Nie umie, nie zwykł się On wiecznie frasować~Ani
352 103|             przeciwko nam postępuje~Ani się z nami wedle zasług rachuje.~ ~
353 103|              Podobien kwiatu, który gdy się rozwinął~Nalepiej, dusznym
354 103|               którzy w Jego będą kochać się słowie.~ ~Pan na ognistym
355 104|                 rzekom kryształowym:~Tu się wszelki źwierz chłodzi,
356 104|              czas leśne bestyje wszytki się ruszają;~Lwięta ryczą, pokarmu
357 104|                 ducha weźmiesz, w proch się wnet obrócą;~Jeśli im ducha
358 104|              ducha natchniesz, na świat się zaś wrócą.~Wieczna jest
359 104|              tak mądrego~Nie przestanie się kochać nigdy czynu swego:~
360 104|                zagubieni byli~Tak, żeby się na wieki już nie poprawili.~
361 105|         nieznajomi między obcymi~Nosząc się to tam, to sam, dziś w tej
362 105|             doradzał.~Zatym pożegnawszy się z krajem ojczystym~Syn Izaków
363 106|              abych między Twymi~Cieszył się, radował się spólnie wybranymi.~
364 106|              Twymi~Cieszył się, radował się spólnie wybranymi.~Źli ojcowie,
365 106|               tropem zagonione~Wracając się na miejsce swe morze zalało~
366 106|               rady czekać chcieli.~Dali się niebożęta uwieść swej chciwości~
367 106|               prze swe płoche rady,~Nic się nie polepszyli i owszem
368 106|              być rozstrzelany.~I podali się w jarzmo Baal Fegorowi,~
369 106|                przyprawili,~Bo frasując się starzec na ich płoche sprawy~
370 106|              pohańców nie bili~I owszem się szaleni do nich przyłączyli,~
371 106|              Ziemię krwią napoili, sami się zmazali,~Wszetecznicom w
372 106|           prawie niewiernym poganom,~Że się kłaniać musieli nieznajomym
373 106|               wszytki złości~Puścił imo się z wielkiej swej dobrotliwości.~
374 107|                 nieświadomych puszczach się błąkali,~Gdzie stopy ludzkiej
375 107|             ręce, odjął i nogi;~Taczają się pijanym podobni; mądrości~
376 107|             prowadzi~A oto zacne miasto się sadzi.~ ~Pola nakoło sieją,
377 107|                 zdarzył, że i sami wnet się rozrodzili,~I wielkie mnóstwo
378 107|               pany wzgarda przyszła, że się kryć musieli,~A z pustych
379 108|                i wieku żadnemu,~Podnieś się wysszej nieba, a światu
380 108|             którego dziś znamy~Gniew na się ani wodzem swych wojsk mamy.~ ~
381 108|             może.~Za Twym powodem serce się nam wróci~A nieprzyjaciel
382 109|              oto wszeteczna~Gęba na mię się targa; język fałszywy~Ludziom
383 109|               nędzą z ojcowskich pustek się noszą!~Niechaj go z majętności
384 109|                I jako tłusty olej wpiło się w kości.~ ~Bodajże się tym
385 109|            wpiło się w kości.~ ~Bodajże się tym płaszczem wiecznie nakrywał~
386 109|                  niszczeję właśnie.~Tak się umykam, tak się kryję po
387 109|            właśnie.~Tak się umykam, tak się kryję po świecie~Jako konik
388 109|               rękę Twoje znają, niechaj się dowie~Zły człowiek, żeś
389 109|              klnie, Ty błogosław; niech się morduje,~A darmo; sługa
390 109|             darmo; sługa zaś Twój niech się raduje.~Niechaj lekkość
391 109|                 lekkość jako płaszcz na się oblecze,~Niech hańbę wzuje
392 111|               wielką czuje~Rozkosz, kto się im pilnie przypatruje.~ ~
393 111| Sprawiedliwością prawa prostowane.~ ~Te się na wieki żadnych lat nie
394 111|               Przedniejsza mądrość, kto się boi Boga,~To do rozumu i
395 112|                 na czas wszelki~Najdzie się dostatek wielki;~Jego uprzejmej
396 114|                tam na nich łaska Pańska się znaczyła~I niepodobna ku
397 114|                 także Jordanowy~Obrócił się wspak strumień do głowy.~
398 114|             Jordanowy~Strumieniu, wspak się wrócił do głowy?~Góry, czemuścic
399 115|              cokolwiek zamyśli,~Wszytko się musi stać po Jego myśli.~
400 115|                trudności pozbawi;~Niech się na Pana dom Aronów spuści,~
401 115|                 Niech mu dufają, którzy się Go boją,~Bo krom wątpienia
402 116|               Boże prawdziwy,~Do Ciebie się uciekam, a Ty z łaski swojej~
403 116|     nieszczęścia słudze swojemu.~ ~Wróć się do wczasu swego, duszo utrapiona,~
404 116|         prostując ku celowi temu,~Abych się Panu podobał swemu.~ ~Wierzyłem
405 118|                krzak czerniowy.~Nie sil się, zły człowiecze, bo jeślim
406 119|                ALEPH~Szczęśliwi, którzy się Pańskim zakonem sprawują,~
407 119|            pomoc Twą czuję.~ ~beth~Czym się młody człowiek lepszy? Gdy
408 119|                skarby wszytkimi.~W tych się ćwiczę ustawicznie, tym
409 119|                 ćwiczę ustawicznie, tym się przypatruję,~Tych nigdy
410 119|               mi swój zakon znać, niech się cudów Twoich dowiem;~Taję
411 119|              słowo swoje, oto ja Ciebie się boję.~Uchowaj mię hańby,
412 119|                wstyd mię za nie.~Kocham się w Twym rozkazaniu, to wielce
413 119|                ostatniej podwoją.~Niech się hardzi śmieją, ja Twych
414 119|            Twych pilnować;~Proszę, racz się wedle słów swych nade mną
415 119|                 smiłować.~Przypatrzyłem się myślom swym, błąd wszytki
416 119|            wszytki me sprawy;~Przetożem się wolał kwapić do Twojej ustawy.~
417 119|               uznania.~ ~THET~Łaskawieś się ze mną obszedł wedle słów
418 119|                 mię frasujesz,~Ufam, że się wedle słów swych nade mną
419 119|           wyroków strzeże, że mną niech się znasza;~Myśl posłuszna Twych
420 119|                  ja nie mam gdzie uciec się w potrzebie.~Tych ja nigdy
421 119|            daleko złośliwych,~A trzymam się, jakoś kazał, Twych praw
422 119|          Rzekłem - co zyszczę - rządzić się ustawami Twymi.~Posil mię
423 119|             Jako zakon Twój miłuję, tak się brzydzę złemi;~Tyś nadzieja,
424 119|               pilnuję;~Posil mię, niech się za rzeczy płonę nie ujmuję.~
425 119|                ciało tamie, sądów Twych się boję.~ ~AIN~Na mnie, człowiecze
426 119|             oczu mi nie zstanie,~Smiłuj się, a daj mi poznać swe wyroki,
427 119|              Boże niestworzony,~A bierz się za krzywdę swoje: Twój zakon
428 119|                Twe w ogniu pławione, ja się cieszę jimi.~Tych ja nie
429 120|              mił pokój, a oni w zwadzie się kochają,~A gdy zgodę wspomionę,
430 121|                strony~Upatrując, kto li się mnie użałuje,~Kto li mię
431 121|                 śpi stróż izraelski ani się zdrzymie.~ ~Pan ustawicznie
432 122|                 basztach twoich niechaj się mnoży,~A obfitość swe w
433 122|               prze krewne moje~Wiecznie się ja starać muszę o dobre
434 123|                Na Pana patrzą j ą - owa się nad nami~Smiłować jako Pan
435 123|              łaskawie przebaczy.~ ~Użal się nas, użal, nieśmiertelny
436 124|             pogańska:~ ~Już by nas (tak się byli wściekli uparli),~Już
437 124|                 paszczeki.~Wywikłaliśmy się z ich sieci zdradliwych~
438 126|              wyzwolony,~Człowiekowi tak się zdało,~Jakoby mu śnić się
439 126|               się zdało,~Jakoby mu śnić się miało.~ ~Tam dopiero narzekanie,~
440 127|          zbuduje,~Próżno człowiek o nim się frasuje;~Jeśli miasta sam
441 127|              ojcowskiej głowie~Zastawią się cnotliwi synowie.~ ~Szczęśliwy
442 128|                 jego wierna praca~Nigdy się w żal nie obraca,~Ale czego
443 128|           lichwą odmierzy.~ ~Jako wijąc się po tyce~Płodny krzak winnej
444 129|              sprawiedliwości~O swój lud się zastawił:~Potłukł pęta w
445 130|            smiłowania.~O Izraelu, niech się dzieje~Co chce, ty w Panu
446 131|              chudszych okiem swoim,~Ani się ja na wielkie nazbyt kaszę
447 131|                nazbyt kaszę rzeczy,~Ani się ja nad rozum wysadzam człowieczy.~ ~
448 132|               ojcowskiej stolice.~Syjon się mnie podoba, to moje mieszkanie,~
449 138|                 Wieki przetrwa, niechaj się wniwecz nie obraca~Twojej
450 139|           duchem Twym przeraźliwy~Gdzie się skryć przed obliczem Twoim
451 139|                A lotem za ostatnie udam się morze,~I tam mię Ty wymacasz,
452 139|      ciemnościach miał ulec Tobie,~Myli się na swych myślach. Noc naciemniejsza~
453 139|               mężobójcą żadnym nie chcę się bracić~I z żadnym z tych,
454 139|                 Twych nie nawidzę?~Iżaz się przeciwnikiem Twoim nie
455 140|                 A zły w swojejże złości się uplecie.~ ~Pewien-em tego,
456 140|                   Pewien-em tego, a nic się nie mylę,~Że ujźrzę wrychle
457 141|            umysł obracać ku cnocie,~Aby się nie chylił namniej ku sromocie.~ ~
458 141|            namniej ku sromocie.~ ~Niech się ja o żadną praktykę nie
459 141|           ziemię pługiem rozsypują,~Tak się we mnie kości moje rozstępu
460 141|              ludzi nieżyczliwych,~Abych się nie pobił w ich sieciach
461 142|             lewo abo w prawo,~Nie stawi się nikt łaskawe.~ ~Jesli uciec,
462 142|      Nieprzyjaciół pełno wszędy,~A nikt się z tym nie opowie,~Żeby łaskaw
463 142|           Ciebie ja, Boże żywy,~Uciekam się nieszczęśliwy;~Tyś nadzieja,
464 143|                doległości.~ ~Nie chciej się ze mną, Boże litościwy,~
465 144|               schyl nieba swego a spuść się ku ziemi;~Tkni gór, niech
466 145|               świecie stworzenia,~Co by się nie cieszyło z Twego opatrzenia.~ ~
467 145|                 Twojej hojności~Wszelka się dusza naje prawie do sytości.~ ~
468 146|        gąsłeczki moje grały.~ ~Na króle się nie spuszczajcie,~Śmiertelnemu
469 147|              szermierzem skłoni;~W tych się kocha, którzy mu służą statecznie~
470 147|         Izraelowi.~Żadnemu narodowi Pan się nie stawił~Tak łaskawie
471 148|             wszytko sprawił;~Nie zmieni się, co ustawił.~ ~I wy Pana
472 149|             brzmi między dobrymi.~Niech się w twórcy swym chełpią Izraelczycy,~
473 149|            chełpią Izraelczycy,~Niechaj się królem cieszą swym Syjończycy.~
474 149|               krzywd na poganach swoich się mścili,~A wielkomyślną hardość