Psalm

 1 7  |      jakąś prawem swoim~Opisał; oto lud w wielkiej gromadzie~
 2 35 |    mówią: "Lubuj, duszo, teraz,~Oto nam w ręce wpadł, czegośmy
 3 40 |        nie ruszy.~A jam rzekł: "Oto idę i jestem gotowy,~Jako
 4 47 |     Jakubowę, swoje kochanie.~ ~Oto w swój kościół w wesołym
 5 47 |       kościół w wesołym pieniu,~Oto wstępuje w głośnym trąbieniu;~
 6 59 |   podawaj bezecnym głównikom.~ ~Oto na gardło moje tajemnie
 7 59 |   gardło moje tajemnie czyhają,~Oto radę i schadzki co dzień
 8 73 |      się, jakie ludzkie sprawy?~Oto źli ludzie co za szczęście
 9 76 |      szyś Ty niż górni hetmani:~Oto zacni męże zwojowani~Zasnęli
10 78 |       Twardą skałę przeraził, a oto z kamienia~Zdrój przeźrzoczysty
11 83 |       nie cierp', Boże wieczny:~Oto przeciwko Tobie powstał
12 85 |        Jakubową~Sławę domową.~ ~Oto wziąwszy się za ręce społecznie~
13 86 |  jeszcze krąg słoneczny.~ ~Lecz oto znowu na mię wstali~Swowolni
14 87 |       między swoimi wspomionę."~Oto Palestyna~I tyrska kraina,~
15 107| utrapiony głodem lud prowadzi~A oto zacne miasto się sadzi.~ ~
16 109|     chciej krzywdy mej milczeć: oto wszeteczna~Gęba na mię się
17 119|       stoję,~Pomni słowo swoje, oto ja Ciebie się boję.~Uchowaj
18 126|         siew' była w gorzkości;~Oto zdarzył Pan, że i my~Z weselem
19 132|         miejsce ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan je znaki swymi~
20 143|         wytkniony nierządzie.~ ~Oto zły człowiek trapi moję