Psalm

  1 1  |          gdzie tacy siadają,~Co się z nauki zdrowej radzi naśmiewają;~ ~
  2 1  |            pohańbieni~Ani w liczbie z dobrymi będą policzeni;~
  3 2  |        Mówiąc: "Co czyniem? Zrzućmy z karku swego~Ich ciężkie
  4 2  |             śmieje się głupiemu~Bóg z wysokości, który wszytko
  5 2  |          widzi;~Śmieje się sprawom, z ich próżnego szydzi~Starania,
  6 4  |           mię zwykł wywodzić zawżdy z mych trudności;~Chciej się
  7 4  |        odstąpi mnie mój Pan, zawżdy z łaski swojej~Dawał miejsce
  8 4  |            chciej tylko swoim okiem z nieba~Na mię pojźrzeć grzesznego:
  9 5  |            Boże prawdziwy!~ ~Ledwie z głębokiego morza~Ukaże się
 10 5  |            wieczny,~Prowadź mię sam z łaski swojej,~Niechaj słucham
 11 5  |         trwała będzie,~Bo Twa łaska z nimi wszędzie.~ ~Będą się
 12 6  |          Nie racz mię, Panie, karać z moich wszeteczności,~Ale
 13 7  |        dusze, aby ją mógł zgładzić;~Z jego paszczeki jeśli mię,
 14 7  |       zachował,~A do złej chęci dał z siebie przyczynę:~Niech
 15 7  |       niepobożnej radzie!~A powstań z pomstą, jakąś prawem swoim~
 16 8  |         chcą, Ciebie mierzią sobie;~Z ust niemowlątek roście chwała
 17 8  |             i przyochędożył,~Żeś go z anioły telko nie położył;~
 18 9  |             słowa fukliwe;~Wytarłeś z ludzkiej pamięci~Ich imiona
 19 9  |       sadzone.~ ~Ich pamięć pospołu z nimi~Na wieki zaginęła,~
 20 9  |             położony l~ ~Chciej mię z rąk srogich wybawić~Śmierci
 21 9  |          będę radował~Mając obrońcę z Ciebie.~ ~W tym się dole
 22 9  |           dziś mogą być pany,~Jutro z chudym zrównają!~ ~
 23 10 |       dobrem szacuje.~ ~Takim będąc z takimiż i spółki wiedzie;~
 24 11 |            cięciwie,~Myśląc, jakoby z cienia dobre strzelał zdradliwie.~ ~
 25 11 |            Wyleje węgle żywe i grom z wichrem zmieszany;~Bo będąc
 26 12 |           chełpliwy;~Mówią bowiem: "Z ust naszych dobrze się mieć
 27 12 |         ratunek smutnych~A wyrwę je z niewolej tyranów okrutnych."~ ~
 28 14 |      nierządu pełno wszędzie.~ ~Pan z niebieskich wysokości~Pojźrzał
 29 14 |      pożądna zorza~Wyniknęła rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej
 30 14 |         rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz
 31 15 |        swego nie szacuje,~Nie szuka z cudzą szkodą swej korzyści,~
 32 16 |           czasy wiecznymi~Przestanę z nimi.~ ~Jaka okwitość tych
 33 16 |            On przy mnie stoi, abych z żadnej strony~Nie był wzruszony.~ ~
 34 16 |         otucha.~ ~Bo Ty, mój Panie, z wiecznej łaski swojej~Nie
 35 17 |             mogli mię pożyć~A równo z ziemią kiedy położyć.~ ~
 36 17 |         Jest mieczem Twoim i ma moc z góry.~ ~Niechaj nade mną
 37 17 |            chciwe, bezdenne brzucha~Z wielkiego karmisz ziemskiego
 38 18 |      wzywając możnej obrony~Zawżdym z rąk nieprzyjacielskich był
 39 18 |           wzruszony.~Dym się kurzył z nosa Jego, oczy pałały~Żywym
 40 18 |         oczy pałały~Żywym ogniem, a z oblicza węgle strzelały.~
 41 18 |          straszliwe,~Grad leciał, a z gradem węgle padały żywe.~
 42 18 |       leniwy.~Miłosierną rękę swoje z wysoka ściągnął,~A mnie
 43 18 |             wysoka ściągnął,~A mnie z pośrzodka powodzi bystrych
 44 18 |      bystrych wyciągnął.~Wyrwał mię z nieprzyjacielskich rąk niepobożnych,~
 45 18 |            Ale mię Pan wnet ratował z litości swojej.~Wywiódł
 46 18 |         litości swojej.~Wywiódł mię z ciasnego miejsca na plac
 47 18 |       sprawuje;~Dał mi prędkość, że z jeleniem porównać mogę,~
 48 18 |         równie, jako błoto uliczne.~Z rozterku i trwóg domowych
 49 18 |           wielkie podawasz.~Tyś mię z nieprzyjaciół moich znacznie
 50 19 |            który kiedy wstaje,~Jako z łożnice nowy oblubieniec,~
 51 19 |          nie są, i drogie kamienie;~Z nich Twoje wolą sługa Twój
 52 19 |        swoich liczbę wiedzieć może?~Z tajemnej zmazy oczyść mię,
 53 20 |             tribulationis~ ~Wsiadaj z dobrym sercem, o królu cnotliwy,~
 54 20 |        Siedząc na Syjonie oka swego z ciebie~Nie spuści a w twojej
 55 20 |   nieprzyjaciele~I wysłucha cię Pan z wysokiego nieba,~I będzie
 56 20 |             Zdarz to, wieczny Boże, z Pańskiej swej litości,~A
 57 20 |            my bądźmy pewni, że Król z wysokości~Słyszy prośby
 58 20 |            a ócz go żądamy,~Wszytko z łaski Jego zawżdy otrzymamy. ~ ~
 59 21 |           jego,~Włożyłeś nań koronę z kamienia drogiego.~ ~O zdrowie
 60 21 |           Wielka cześć Jego, Panie, z Twojej życzliwości,~Wielkiej
 61 21 |             nieznośnym zgorają.~ ~I z korzeniem je wyrwiesz; a
 62 21 |         Rozczęli radę, ale miną się z nadzieją.~ ~Bo na wet tył
 63 22 |          kiedy go miłuje.~ ~Tyś mię z żywota wywiódł matki mojej,~
 64 23 |           wody obfite.~ ~Wrócił mię z dziwnych obłędliwości~Na
 65 23 |     Postanowił mię na drodze prawej~Z chęci ku słudze swemu łaskawej.~ ~
 66 23 |          wieki~Nie spuścisz, Panie, z swojej opieki;~I będę mieszkał
 67 25 |         pohańbieni wiecznie,~Którzy z umysłu wolą żyć wszetecznie!~ ~
 68 25 |             comkolwiek jest, jestem z łaski Twojej.~ ~Wspomni
 69 25 |         postępki wszeteczne~Wygładź z pamięci; uczyń łaskę ze
 70 25 |             mam swoje,~A On wyzwoli z pęta nogi moje.~Panie, Ty
 71 25 |            Ty mię sam, Panie, wyrwi z tych trudności;~Wejźrzy
 72 26 |               Nie wiodę towarzystwa z ludźmi wszetecznymi,~W drogę
 73 26 |     wszetecznymi,~W drogę nie pójdę z niepobożnymi.~Nie mam serca
 74 26 |            ku złym mieć nie będę,~A z naganionym ani zasiędę.~ ~
 75 27 |       Nawiedź mię na ścieżki Twoje,~Z których by zepchnąć mej
 76 27 |          tym nie ufało,~Że ma wynić z tych trudności~A użyć jeszcze
 77 28 |             przede mną albo mię już z teml~Licz, co są w ziemi!~ ~
 78 28 |          człowiek żałosny ku Tobie,~Z płaczem podnosząc ręce ku
 79 28 |              Nie kładź mię w poczet z ludźmi nieprawymi,~Nie zatracaj
 80 28 |            Nie zatracaj mię pospołu z grzesznymi,~Którzy językiem
 81 28 |           Że mię podwysszasz Ty sam z łaski swojej:~Przeto je
 82 29 |           pustymi.~ ~Na głos Pański z obłoków ognie wyskakują,~
 83 30 | napewniejszemu;~Uczyń cześć powinna z chęci~Jego naświętszej pamięci!~ ~
 84 31 |          Prze dobroć swoje racz mię z trudności wybawić,~Usłysz
 85 31 |            zdrowie moje!~ ~Pomóż mi z sideł, które na mię zastawiła~
 86 31 |    udręczenia,~Pomogłeś duszy mojej z ciężkiego trapienia.~Tyś
 87 31 |        ciężkiego trapienia.~Tyś mię z nieprzyjacielskich srogich
 88 31 |        ucieka; rowniem tak wypłynął~Z ich pamięci, jakobych już
 89 31 |              Jaki na śmieciach leży z domu wyrzucony~Wiotchy czyn,
 90 31 |             Ty mię racz wyswobodzić z rąk złego człowieka!~ ~Rozświeć
 91 31 |           Panie, któryś mię wybawił~Z mych trudności i w miejscu
 92 31 |      miłujcie; wierne Pan miłuje,~A z hardymi wedla ich pychy
 93 32 |           masz trzymać,~A oka swego z ciebie nie chcę zymać.~ ~
 94 33 |             Nader szczęśliwy naród, z którym Pan przestawa,~Który
 95 33 |            swoim wyznawa.~Pan tylko z Nieba pojźrzy na ziemskie
 96 33 |          ludzkie ogląda syny.~Widzi z pałaców swoich, ile nas
 97 34 |         kładą swą nadzieję w Panie,~Z Jego łaski zawżdy wszytkiego
 98 34 |          dziatki, a tu posłuchacie,~Z jaką uczciwością Panu służyć
 99 34 |            ludzie utrapieni,~Smutni z łaski Jego będą pocieszeni.~ ~
100 34 |           od wszelkiego razu,~Jedna z nich żadnego nie ma uznać
101 35 |            możniejszym nie dasz; Ty z rąk srogich~Nędzne wyrywasz."~ ~
102 35 |          sprawiedliwy,~A uznaj, kto z nas praw jest, a kto krzywy,~
103 36 |         jest morskich głębokości.~ ~Z Twych rąk człowiek, z Twych
104 36 |               Z Twych rąk człowiek, z Twych rąk zwierz mają zdrowie
105 37 |             A Pan na niebie siedząc z niego szydzi,~Bo upad nad
106 37 |         ofiary zniszczeje,~A prosto z dymem zaraz wywietrzeje.~ ~
107 37 |         Stłuc się szkodliwie, bo go z rąk nie spuści.~ ~Byłem
108 37 |          własność synom podawali.~ ~Z ust pobożnego szczera mądrość
109 37 |            Ale go zawżdy Pan wyrwie z rąk jemu,~Ani da, żeby będąc
110 37 |         litości;~On je wspomoże, On z nich jarzmo zdejmie~Złych
111 38 |          Nie racz mię, Panie, karać z moich wszeteczności;~Tkwią
112 38 |      światło straciły.~ ~Bliscy moi z daleka na mój ból patrzali,~
113 38 |            Dźwigni mię co narychlej z ciężkiego kłopota,~Obrońca
114 39 |            nadzieja w Tobie.~ ~A Ty z Pańskiej swej litości~Racz
115 39 |       przyjdzie wychodzić~Na drogę, z której człowieka~Już nie
116 40 |        expectavi Dominum~ ~Czekałem z cierpliwością, a Pan mię
117 40 |           swojej zwyciężnej prawice~Z błot nieprzebytych i z trzęsawice,~
118 40 |      prawice~Z błot nieprzebytych i z trzęsawice,~Nogi moje na
119 40 |            Raczże mię, mocny Panie, z łaski swej pocieszyć~A ku
120 41 |            w szczęściu nieodmiennym z łaski swej postawi.~ ~Nigdy
121 41 |          godzinę obalił na łoże,~Że z niego żadną miarą powstać
122 42 |             któremu~Jeszcze ja będę z radością dziękował,~Że mię
123 42 |             któremu~Jeszcze ja będę z radością dziękował,~Że mię
124 43 |            przy mnie zastawić,~Mnie z rąk srogich wybawić!~ ~Panie,
125 44 |             ona zwykła łaska, która z nimi była.~Tyś jest król
126 44 |             obroni;~Tyś nas, Panie, z ciężkiego trapienia wybawił,~
127 44 |          szło wspak serce nasze ani z Twojej drogi~Prawdziwej
128 44 |             i myśli wszytki widzisz z góry?~Dla Ciebie mordy cierpłem,
129 44 |             Panie, a ten sen zetrzy z oczu swoich~Ani wiecznie
130 45 |            strony~Sławny i znaczny; z tym się ty rusz śmiele~I
131 45 |            Wszyscy przed tobą padną z uczciwością.~ ~Perły a złoto
132 45 |    dzisiejszego tobie przyniesiona;~Z nią orszak panien, krewnych
133 46 |        trwóżmy się, chocia wszędzie~Z gruntu ziemia trząść się
134 46 |             zbierają;~Niechaj ogień z nieba pada,~A ziemia się
135 46 |         obroni snadnie;~Bóg Abramów z nami wszędzie~I ten walczyć
136 46 |         obroni snadnie;~Bóg Abramów z nami wszędzie~I ten walczyć
137 48 |          jest nieskończone;~Ten nas z łaski swej szczyrej opatrować
138 49 |            a umrze i głupi,~Jednako z dusze śmierć obudwu złupi,~
139 49 |             łakoma,~Hardego snadnie z powagi wyzuje~I tymże torem,
140 49 |           jakiej chce, używa;~Jesli z fortuną rozum się nie sprzęże,~
141 50 |           Którą natenczas chce mieć z ludem swoim.~"Dajcie plac -
142 50 |           Któremu łaska i moja chęć z wiela~Wieków nietajna, ani
143 50 |               Nie chcę ja, nie chcę z twej obory wolu,~Nic chcę
144 50 |        obory wolu,~Nic chcę i kozła z twojego okołu;~Wszytek zwierz
145 50 |            rady szukać złodziejowi,~Z tobą się znaszać cudzołożnikowi;~
146 50 |           na bracie, niecnota,~Choć z tegoż poszedł z tobą żywota.~ ~
147 50 |      niecnota,~Choć z tegoż poszedł z tobą żywota.~ ~Toś czynił,
148 50 |             rozumiał; obliczę-ć się z tobą,~I ujźrzysz wrychle
149 51 |       złości,~Omy j mię, oczyść mię z moich wszeteczności!~ ~Znam
150 51 |             nawrócili.~ ~Wybaw' mię z przeklęctwa mej niepobożności,~
151 52 |             chlubisz, niewstydliwy,~Z niecnot swoich? Jest Bóg
152 52 |            między żywemi,~Ale cię i z domem twoim~Wykorzeni w
153 52 |           swoim.~ ~A dobrzy patrząc z daleka~Na upad złego człowieka~
154 52 |       nadzieje,~Dziś widzim, co się z nim dzieje."~ ~A ja jako
155 53 |      nierządu pełno wszędzie.~ ~Pan z niebieskich wysokości~Pojźrzał
156 53 |      pożądna zorza~Wyniknęła rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej
157 53 |         rychło z morza,~Gdy też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz
158 54 |            Wybaw' mię, sługę Twego, z mych niebezpieczności!~Usłysz
159 54 |            złym straszliwe.~Tyś mię z moich trudności, Panie,
160 55 |            ale wołam, takem ja dziś z strony~Nieprzyjaciela swego
161 55 |         nocy mury swawola obchodzi,~Z rynku niesprawiedliwość
162 55 |           mię jedziesz, któregom ja z wiela~Obrał sobie i zawżdy
163 55 |          umysł bojowy;~Słowa tak mu z ust płyną, jako olej cichy,~
164 57 |             Ty iścisz me prośby,~Ty z nieba pomoc mnie ześlesz,
165 57 |           Ruszwa różanorękiej żarze z jej pokoja.~ ~Ciebie, Panie,
166 58 |          niech zmierzają,~A strzały z cięciw ułomne padają;~Niech
167 58 |          głogowe,~Niech je surowo i z korzeniem żywym~Wicher wykręci
168 59 |       przepomnisz swoich,~Wyrwi mię z rąk okrutnych nieprzyjaciół
169 59 |       przewinił;~Jakom żyw, żadnemu z nich źle nic nie uczynił.~ ~
170 60 |     teskliwych życzliwszy!~Ruszyłeś z gruntu ziemie, podać się
171 61 |             mnie święte uszy swoje;~Z granice prawie świata ostatecznej~
172 62 |           Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~Dokąd na
173 62 |           Jego zasłony~Nie boję się z żadnej strony.~ ~Że człowiek
174 64 |             wyszperali,~Lecz na nie z cięciwy~Pchnie strzałę Bóg
175 66 |            chwały będzie!~ ~Ten nas z swej dobroci żywej~Objął
176 67 |       złości~A racz nam błogosławić z ojcowskiej miłości;~Rozświeć
177 68 |             daje, Ten okowy~Ciężkie z więźniów zejmuje, ale wiarołomnym~
178 68 |             krasą będziecie równali~Z gołębiem naśliczniejszym,
179 68 |         wieki~Tego miejsca wypuścić z Pańskiej swej opieki.~Jego
180 68 |        Wrócę was - Pan powiedział - z granic ostatecznych~Bazańskich;
181 68 |    ostatecznych~Bazańskich; wrócę i z wód morskich niebezpiecznych.~
182 68 |             Twych sił doznali.~A my z tryumfem idziem wesołym
183 68 |            nami.~Postępują trębacze z bębny i z trąbami.~Brzmią
184 68 |        Postępują trębacze z bębny i z trąbami.~Brzmią lutnie,
185 68 |        Zbawiciela,~Którzy płyniecie z źrzódeł cnego Izraela.~Tu
186 68 |         Słynie Jerozolima; tu Tobie z ukłony~Dary królowie dadzą,
187 68 |        wdzięczny psalm dajcie,~Panu z wieków na niebie przebywającemu!~
188 69 |             stateczności!~Wyrwi mię z błot, wybaw' mię z ręku
189 69 |        Wyrwi mię z błot, wybaw' mię z ręku niepobożnych,~Nie daj
190 69 |            Twojej litości!~Wymaż je z ksiąg żywotnych; niechaj
191 69 |             będzie~Położon w jednym z dobrymi rzędzie!~Nad mię
192 69 |             czesie~A judzkie miasta z rumów wyniesie.~I będą puste
193 70 |             imieniowi Twemu.~Panie, z każdej strony~Jestem utrąpiony;~
194 71 |          Prze dobroć swoje racz mię z trudności wybawić,~Usłysz
195 71 |         zamek mi stanie.~Wybaw' mię z rąk człowieka niesprawiedliwego,~
196 71 |        niesprawiedliwego,~Wyrwi mię z okrucieństwa człowieka ciężkiego!~
197 71 |        Twojej litości?~Jeszcześ mię z młodu ćwiczył, a ja, Boże
198 71 |             Nieba sięga; któż kiedy z Tobą zrównać może?~Tyś mię
199 71 |        miejsce uczciwe,~Pocieszyłeś z łaski swej serce frasowliwe.~
200 72 |         Twój lud sprawował,~Jednako z pany chude szacował.~ ~Góry (
201 72 |          będzie miesięczny.~ ~Morze z tej strony, morze i z drugiej~
202 72 |         Morze z tej strony, morze i z drugiej~Strzec będzie jego
203 72 |             wstać upadłemu;~Zdejmie z nich lichwę, zamierzy srogą~
204 72 |             wszyscy błogosławili.~ ~Z garści ziarn taki urodzaj
205 72 |            urodzaj wstanie,~Że jaki z cedrów szum na Libanie,~
206 73 |      frasunkach nie są położeni~Ani z drugimi bywają dręczeni.~
207 73 |           Napijając się tegoż błędu z nimi,~I mówią: "Zać to są
208 73 |              nie zachodził;~Tyś mię z łaski swej sam za rękę wodził.~
209 73 |              serce me truchleje,~Bo z Ciebie wiszą wszytki me
210 74 |   dziedzictwo i na swój lud wierny,~Z któregoś Ty zdjął jarzmo
211 74 |           Twoje!~ ~O Panie, jeszcze z wieku znaczna zawżdy była~
212 74 |          rozkazanie zdrój wyskoczył z skały,~A rzeki nieprzebyte
213 74 |           jest stworzone.~Tyś morze z ziemią zspoił i mocnie ustawił,~
214 75 |         Strwożona ziemia wespołek i z temi~Będzie topniała, którzy
215 75 |   spodziewać od słońca zachodu;~Ani z południa przyjdzie, ani
216 75 |             wszytkim włada,~Hardego z miejsca wysokiego zbada,~
217 76 |             ogromny wyrok zagrzmiał z nieba~A ziemia się trzęsła,
218 76 |          zapalczywość,~Tobie roście z ich gniewu poczciwość.~Śluby
219 77 |             dała,~Ale do Pana tylko z płaczem wzdychała;~Woławszy,
220 77 |           Już wypadł ja nieszczęsny z Pańskiej opieki?~Ani się
221 77 |       możność i dziwne siły,~Kiedyś z Egiptu wywiódł swój naród
222 77 |            przepaści drżały.~Chmury z hukiem linęły deszcz niesłychany,~
223 77 |  niesłychany,~Linęły grad gwałtowny z wichrem zmieszany.~ ~Twoje
224 78 |          powinności~Ani postępowali z Bogiem w uprzejmości.~Synowie
225 78 |       Twardą skałę przeraził, a oto z kamienia~Zdrój przeźrzoczysty
226 78 |          powiada - laską uderzył, a z skały~Zdrój wystrzelił i
227 78 |        Rozkazał Eurom stanąć, wiatr z południa zatym~Ćmę wielką
228 78 |     wzdychali,~Dopiero się do Niego z płaczem uciekali.~I wspomionęli,
229 78 |             miłosierdziu miary,~Sam z chęci swej zatłumił i zatarł
230 78 |        niewrócony,~Kiedy raz będzie z swego mieszkania ruszony.~
231 78 |           Szemrząc przeciwko Jemu i z swej nikczemności~Miarkując
232 78 |      spadaniem cięciwy.~Bogów sobie z kamienia nowych nakowali~
233 78 |          izraelski wodził,~A ten je z pilnością pasł i mądrze
234 79 |            Twój zesromocili,~Miasto z gruntu wywrócili.~ ~Na pował
235 79 |           linie;~A nie masz, kto by z litości~Piaskiem nakrył
236 79 |        pasie, duszę cieszy,~Sobie i z swym równym śmieszy.~ ~Rychłoż,
237 79 |            i zamki budowne~Położyli z ziemią równe.~ ~Nie chciej
238 79 |           Panie, Twymi.~ ~Obydź się z nami łaskawie,~A to g'woli
239 79 |        więźniów ubogich~A wybaw' je z oków srogich;~Oddal od nich
240 80 |           myśli stanie l~ ~Winnicęś z Egiptu przeniósł, poganyś
241 80 |          Porusz się, o możny Panie, z swej świętej stolice~A racz
242 80 |             nie masz kto ratując,~A z gruntu prawie niszczeją
243 80 |      niemałym wiekiem.~ ~A my nigdy z Twojej świętej drogi nie
244 81 |         pamiątkę wieczną wyzwolenia~Z Egiptckiego udręczenia.~ ~
245 81 |            Izraela~Potomku, wybrany z wiela!~Tę umowę teraz między
246 81 |           uwieść wiecznie,~Byś miał z bogi obcymi przestawać~A
247 81 |             na zbożu zbierali,~Miód z opoki twardej zsali." ~ ~
248 82 |           ubogich,~Wyzwólcie smutne z rąk srogich!~ ~Próżno radzę,
249 82 |            wszytka zaćmiona,~Ziemia z gruntu poruszona.~ ~Bogi-m
250 82 |            naliższemu,~Tak umrzeć i z was każdemu.~ ~Złoto i drogie
251 83 |          mianowany!"~I spiknęli się z sobą możni Idumczycy,~Ismaelscy,
252 83 |              Moabscy i Agareńczycy;~Z nimi Gabel i Amon, i Mamaluchowie,~
253 83 |            nasz Panie, tak poczynaj z nimi,~Jakoś począł z Sizarą,
254 83 |       poczynaj z nimi,~Jakoś począł z Sizarą, i z madyjańskimi~
255 83 |            Jakoś począł z Sizarą, i z madyjańskimi~Zastępy, i
256 83 |             madyjańskimi~Zastępy, i z Jabinem, kiedy zbite głowy~
257 83 |           chcą pod Tobą.~Jako koło, z myślami niech się kręcą
258 83 |    utrapieni,~Niechaj będą do końca z ziemie wygładzeni!~Tam dopiero
259 85 |            swój upodobany:~Pomogłeś z oków potomkowi cnemu~Jakubowemu.~ ~
260 87 |         porachować,~Którzy się będą z Syjonu mianować.~Wszyscy
261 88 |         odwracasz swoję?~Troski mię z lat namłodszych moich naszladują,~
262 89 |         zbory.~Kto na ziemi porówna z Tobą, kto na niebie?~Wszytki
263 89 |           być nigdy zawiedzieni;~Ci z uznania prawdy Twej będą
264 89 |             W każdej potrzebie jego z nim będę przestawał.~Nigdy
265 89 |      zepsować.~Prawda i litość moja z nim zawżdy, a z strony~Imienia
266 89 |         litość moja z nim zawżdy, a z strony~Imienia będzie mego
267 89 |      przymierza swego; glos, podany~Z ust moich, w odmienności
268 89 |       przymierze, zepchnąłeś koronę~Z głowy jego, odjąłeś wszelaką
269 89 |          miał obrońcę ani pomocnika z Ciebie.~Ozdoba wszytka jego
270 89 |           śmierci mógł zniknąć albo z martwych ożyć?~Gdzie teraz
271 89 |          dobroć i przymierze sławne~Z Dawidem uczynione? Nakłoń
272 90 |         Tysiąc lat, o Niezmierzony,~Z Twoją wiecznością złożony~
273 90 |              Jako rossy trawa syta,~Z poranku pięknie zakwita,~
274 90 |         jest, rozumie.~ ~Raczże nam z łaski swej życzyć,~Bychmy
275 91 |          żadna trwoga."~ ~Ciebie on z łowczych obierzy wyzuje~
276 91 |           nie będzie wzgardzony,~Ja z nim w przygodzie; ode mnie
277 92 |         lubią złości,~A Ty moc moje z swojej życzności~Wyniesiesz
278 93 |             i wszech nawałności~Bóg z wysokości.~ ~Chybić nie
279 94 |             Spólnego nic przewrotni z Tobą nie mają,~Którzy prawem
280 95 |           exultemus Domino~ ~Pódźmy z ochotą, Panu chwałę dajmy~
281 95 |           się k'Niemu, spieszmy się z dziękami~I z wdzięcznym
282 95 |           spieszmy się z dziękami~I z wdzięcznym luteń dźwiękiem,
283 95 |       wdzięcznym luteń dźwiękiem, i z pieśniami.~ ~Pan to jest
284 96 |            niebieskiemu;~Śpiewaj Mu z mieszkańcy swemi,~Wielka,
285 96 |           bogi zowie;~Ale Pan niebo z gwiazdami~Własnymi stworzył
286 96 |          królestwo wstępuje.~ ~A On z ziemie strachy złoży,~Że
287 97 |         raduje~I wyspy niezliczone,~Z wód morskich wynurzone!~ ~
288 97 |      chlubią się szaleni~Bogi swymi z kamieni.~ ~Wszyscy, jako
289 97 |        błędy,~Wesołych niewątpliwie~Z tej wieści dni zażywie.~ ~
290 98 |           swą tylko sprawił,~Że nas z niewolstwa wybawił;~Jego
291 98 |         woli, wielka ziemi,~Śpiewaj z mieszkańcy swojemi;~Panu
292 98 |             lutnie grajcie~I kornet z trąbą sprzągajcie!~ ~Niechaj
293 98 |  oblicznością~Rzeki kleszczą, niech z radością~Góry Pana przywitają:~
294 99 |             ofiary palili,~I Samuel z tejże liczby, co Jemu służyli.~ ~
295 99 |        słuchał uszyma wdzięcznymi~I z obłoku okrągłego umawiał
296 99 |        obłoku okrągłego umawiał się z nimi:~A to, że nad wszytko
297 100|              W radości Mu służcie i z ochotą,~A nawiedźcie Jego
298 100|         Jego nędzne są stworzenie~I z rąk Jego mamy pożywienie.~ ~
299 101|         pokątnie o ludziech żuje.~ ~Z hardym nie wytrwam ani z
300 101|            Z hardym nie wytrwam ani z tymi,~Którzy brakują podlejszymi.~
301 101|             Kłamca niech będzie, że z mej strony~Nie ma być nigdy
302 101|         usadzę,~Że wszytki grzeszne z świata zgładzę,~A miasto
303 102|            proszę, Panie, przybądź [z] swym ratunkiem!~ ~Jako
304 102|          surowy (boś mną zapalczywy~Z góry dał o ziemię) wiek
305 103|     przeciwko nam postępuje~Ani się z nami wedle zasług rachuje.~ ~
306 104|     powtarzać pieśni ulubionych.~Ty z pałaców swych świętych,
307 104|            jest Pańska chwała, a On z tak mądrego~Nie przestanie
308 105|      zamknione na dobrej pieczy.~Co z Abrahamem zatarł, co Izakowi~
309 105|     doradzał.~Zatym pożegnawszy się z krajem ojczystym~Syn Izaków
310 105|            dowal drogi.~Aż Mojżesza z Aronem Pan swe posłańce~
311 105|           gęsta wstała,~Która dzień z oczu ludzkich nagle zagnała.~
312 105|          niewygubione.~Miasto dżdża z nieba padał grad kamienisty,~
313 105|            padał grad kamienisty,~A z gradem niesłychany wicher
314 105|            raczył.~Przetóż lud swój z okrutnej ręki wybawił~I
315 106|             nalepszej chodzili.~Tam z nich dopiero jarzma ciężkie
316 106|         zalało~Tak, iż ani posłańca z klęski nie zostało.~Ci też
317 106|           koniecznie zgubić, by był z drugiej strony~Mojżesz,
318 106|       wszytki złości~Puścił imo się z wielkiej swej dobrotliwości.~
319 107|             wy więc naprzód, coście z rąk wyswobodzeni~Nieprzyjacielskich
320 107|         stąd, kędy słońce występuje z morza,~Drudzy, gdzie gaśnie
321 107|          gaśnie wieczorna zorza,~Ci z krajów Akwilonom podległych,
322 107|         Akwilonom podległych, a owi~Z pól nakłonionych ku południowi.~ ~
323 107|          dodał ratunku~I wywiódł je z więzienia, i strach śmierci
324 107|       strach śmierci srogiej~Złożył z troskliwej dusze ubogiej.~ ~
325 107|          swe oko, aż ich barzo mało~Z onej wielkości pierwszej
326 107|              że się kryć musieli,~A z pustych lasów wyźrzeć nie
327 108|          moja,~Ruszwa różanej żarze z jej pokój a!~ ~Ciebie, Panie,
328 108|           przestała,~A prawda głowę z obłoki zrównała.~ ~O latom
329 109|           Ci, którzy dobrodziejstwo z rąk moich brali,~Teraz mi
330 109|         niech proszą,~A przed nędzą z ojcowskich pustek się noszą!~
331 109|        pustek się noszą!~Niechaj go z majętności lichwnik wyzuje,~
332 109|           powinie,~A ich imię niech z nimi pospołu ginie!~ ~Niechaj
333 109|            mej żałości~Podeprzy mię z onej swej dawnej litości!~
334 110|            Na kraj świata rozciągnę z Syjonu wielkiego~Władzę
335 111|     prawdzie stoją.~Pan sługi swoje z niewolej wybawił~I tym swój
336 112|             na ziemi~Porówna zawżdy z możnemi;~Plemię dobrych
337 112|       Plemię dobrych ludzi wszędzie~Z łaski Pańskiej kwitnąć będzie.~ ~
338 113|          nad gwiazdami.~ ~Kto kiedy z Panem tym porówna, który~
339 113|      Dziwnie wysoko siedząc przecie z góry~I co na niebie, i co
340 113|               Ten ubogiego wziąwszy z gnoju prawie~Umie posadzić
341 114|          czuło nieu jeżdżone,~Który z krzemienia zdroje, a z twardej
342 114|        Który z krzemienia zdroje, a z twardej opoki~Mocen wycisnąć
343 115|          dom Aronów spuści,~A On go z łaski swojej nic opuści.~
344 116|          przecz Pana miłować, który z łaski swojej~Raczył usłyszeć
345 116|            I trwogi prawie ostatnie z jęły.~ ~W takiej przygodzie
346 116|            Ciebie się uciekam, a Ty z łaski swojej~Chciej smutnej
347 116|             mnie udręczonemu~Pomógł z nieszczęścia słudze swojemu.~ ~
348 116|        swego, duszo utrapiona,~Gdyś z łaski Pańskiej oswobodzona.~
349 116|          serce będę ofiarował~I Twe z wielką czcią imię mianował.~ ~
350 117|          krąg obsiedli ziemię,~Pana z chęcią wyznawajcie,~Jemu
351 118|         Mając Pana po sobie, już ja z ludzkiej strony~Nie mogę
352 119|             słowom Twoim.~Nie bierz z ust mych słowa prawdy, czekam
353 119|           swych nade mną smiłujesz.~Z litości Twej jam żyw, zakon
354 119|        prawda Twe wyroki; wyrwi mię z rąk złemu!~Niszczy mię,
355 119|           moich Twe Pańskie ustawy,~Z Ich przestrogi z niepobożnym
356 119|            ustawy,~Z Ich przestrogi z niepobożnym nie mam  żadnej
357 119|            mię łaską swą i racz mię z ich rąk oswobodzić.~Słów
358 119|              Których wzgarda ciężki z oczu płacz wyciska moich.~ ~
359 119|           wieczne.~ ~RES~Wybaw' mię z ucisku, gdyż ja pomnie prawa
360 119|          ratuj w potrzebie!~Chwalon z ust mych będziesz, gdy mi
361 119|             mię, bo mnie Twój zakon z serca nie wypłynął. ~ ~
362 121|              To twój stróż. Ten cię z oczu nigdy nie spuści~Ani
363 121|            dom cię zabawi,~Bądź cię z niego potrzeba dalsza wyprawi,~
364 122|       Którego niech twój przyjaciel z tobą używa;~Pokój w twardych
365 124|             na wieki,~Ze nas raczył z ich srogiej wyrwać paszczeki.~
366 124|         paszczeki.~Wywikłaliśmy się z ich sieci zdradliwych~Jako
367 124|             Jako więc lichy ptaszek z ręku myśliwych.~ ~Niechaj
368 126|       Dominus captivitatem Sion~Gdy z okrutnej Babilony~Pański
369 126|            Okazał to światu wszemu,~Z oków ciężkich nas wybawił~
370 126|            Oto zdarzył Pan, że i my~Z weselem snopy nosimy.~ ~
371 127|         blankach wszędzie.~ ~Próżno z domu przede dniem wychodzisz,~
372 127|           pożywienia,~Nie będzie li z nieba wspomożenia.~ ~Ale
373 128|           ziemi zwierzy,~Wszytko mu z lichwą odmierzy.~ ~Jako
374 129|           Mogą rzec Pańscy wybrani:~Z młodości nas trapili,~Trapili
375 130|             uszy swoje!~ ~Jeśli tej z nami surowości~Będziesz
376 130|            Pan jest dobrotliwy,~Pan z przyrodzenia lutościwy,~
377 132|      dziedzice~Na wieki nie wypadną z ojcowskiej stolice.~Syjon
378 133|      Pastwiska zdobią, kiedy wstaje z morza~Ognista zorza.~ ~Bo
379 135|             przepaści głębokie.~Ten z lochów ziemskich obłoki
380 135|        powietrzu szerokim rościąga;~Z deszczem ogniste miesza
381 135|           łyskawice,~Wiatrów dobywa z swej skrytej skarbnice.~
382 136|       quoniam bonus~ ~Chwalcie Pana z dobroci Jego nieprzebranej,~
383 136|             nieprzebranej,~Chwalcie z litości wiekom żadnym niepoddanej
384 136|     postawił;~Który wynurzył ziemię z morzkich głębokości,~Bo
385 136|      nieskończonych;~Który lud swój z ich wyrwał okrutnej paszczeki,~
386 136|           przemogą;~A Faraona zalał z wojskiem niezliczonym,~Bo
387 136| niezliczonym,~Bo litość Jego zrówna z wiekiem nieskończonym;~Który
388 136|        miłosierdzie wiecznie będzie z nami;~Który tyrany pobił
389 138|           patrzysz i to, co wysoko,~Z daleka zna Twoje oko.~Niechaj
390 139|        siedzę, znasz, lubo stoję,~I z daleka rozumiesz wszytkę
391 139|      Jeszczem ja nie wypuścił słowa z ust swoich,~A to, Panie,
392 139|            w uszu Twoich.~ ~Tyś mię z tyłu i z przodku sam uformował,~
393 139|          Twoich.~ ~Tyś mię z tyłu i z przodku sam uformował,~Tyś
394 139|            Twa złośliwe stracić,~Ja z mężobójcą żadnym nie chcę
395 139|        żadnym nie chcę się bracić~I z żadnym z tych, co Ciebie
396 139|          chcę się bracić~I z żadnym z tych, co Ciebie źle wspominają,~
397 139|       Wiekuistą nieprzyjaźń powiodę z niemi.~ ~Zmacaj serca, wytrząśni
398 139|        Najdziesz co we mnie spólnej z niepobożnymi,~Niechaj jednako
399 139|        Niechaj jednako będę osądzon z nimi.~ ~
400 140|             głowę:~Niech żywy ogień z nieba spadnie na nie,~A
401 140|           mścił ubogich~A wybawi je z ich frasunków srogich;~I
402 141|           zdrajcę przełożeni,~Bodaj z ostrej skały na szyję zrzuceni~
403 142|            pełno wszędy,~A nikt się z tym nie opowie,~Żeby łaskaw
404 142|             zjęły trwogi;~Wyrwi mię z ręki ciężkiemu~Nieprzyjacielowi
405 142|         Twoje;~Użyją dobrzy radości~Z Twej przeciwko mnie litości.~ ~
406 143|    bezpieczen być mogę.~ ~Wyrwi mię z ręku nieprzyjaciół srogich,~
407 143|             sławę swoje rozwiąż mię z trudności~A użyj zwykłej
408 144|           Spuść rękę swą, wyrwi mię z powodzi straszliwych;~Wyrwi
409 144|             straszliwych;~Wyrwi mię z ręku nielutościwych~Nieznajomego
410 144|            cale zachowywasz,~Dawida z dziwnych toni wyrywasz.~ ~
411 144|          nieszczęśliwych,~Wyrwi mię z ręku nielutościwych~Nieznajomego
412 145|              Co by się nie cieszyło z Twego opatrzenia.~ ~Ciebie
413 145|            Ty rękę swą otworzysz, a z Twojej hojności~Wszelka
414 145|         niebezpieczeństwie strzeże, z przygód wyprawuje,~Sługom
415 146|        tobie.~ ~Skoro duch wynidzie z ciała,~Ziemia ziemię będzie
416 146|       piękne niebo sprawił~I ziemię z morzem postawił,~I cokolwiek
417 146|           chlebem opatruje,~Więźnie z oków rozwięzuje.~ ~Pan oczy
418 147|           jako popiół rozsiewa.~Lód z nieba miece jako blachy
419 148|          mieszkacie,~I wielorybowie z wami,~Którzy grają pod wodami;~ ~
420 148|          ogień gorący,~Grad i śnieg z nieba płynący~I prędkie
421 150|        sanctis Eius~ ~Chwalcie Pana z Jego świątobliwości,~Chwalcie
422 150|       świątobliwości,~Chwalcie Pana z Jego wielkiej możności,~
423 150|         wielkiej możności,~Chwalcie z mocy, chwalcie Go~Z dziwnej
424 150|        Chwalcie z mocy, chwalcie Go~Z dziwnej wielkości Jego!~ ~