Psalm

 1 6  |     ostatniej ciemności;~Bo po śmierci kto na Cię wspomienie? Kto
 2 9  |      mię z rąk srogich wybawić~Śmierci nieubłaganej,~Abych Twe
 3 10 |        niechaj ubogim~Człowiek śmierci podległy nie będzie srogim!~ ~
 4 49 |   próżna o tym piecza,~Aby kto śmierci mógł się uwarować~I żyć
 5 49 |      się nie sprzęże,~Takiejże śmierci, co bydło, podlezę. ~ ~
 6 56 |      dziękował,~Żeś mię nagłej śmierci łaskawie uchował;~Uchowałeś
 7 66 |       swej dobroci żywej~Objął śmierci ukwapliwej,~Ten uchował,
 8 68 |       w swoim władaniu czarnej śmierci wrota.~Ten swe nieprzyjacioły
 9 82 |      nazwał: mniemacie,~Że tym śmierci zniknąć macie?~Jako komu
10 82 |   drogie kamienie~W małej są u śmierci cenie;~Jedno to u niej:
11 89 |  troskach miał położyć?~Bo kto śmierci mógł zniknąć albo z martwych
12 92 |    nigdy nie napadnie,~Tępy do śmierci tego nie zgadnie.~Źli zakwitnąwszy,
13 103|        i twej krewkości,~Żywot śmierci łakomej twój odejmuje~A
14 107|       je z więzienia, i strach śmierci srogiej~Złożył z troskliwej
15 116| Pańskiej oswobodzona.~Dusza od śmierci wolna, łzy w oczach stanęły,~
16 118|         Silna i silnie wojuje.~Śmierci, próżno mi grozisz, nic
17 118|      swej frasował,~Jednak mię śmierci zachował.~Otwórzcie mi drzwi
18 119|         Ślub Twój mię wraca od śmierci ostatniej podwoją.~Niech
19 141|  rozstępu j ą~Strachem srogiej śmierci; Boże, mój obrońca,~W Tobie