Psalm

 1 18 |       i dzielności dodał w bój srogi,~Tyś dał grzbiet nieprzyjacielski
 2 22 |  rozdarli straszliwe,~Jako lew srogi zwierzę łupiąc żywe.~ ~Rozpłynąłem
 3 27 |    nogi~Nie mógł nieprzyjaciel srogi.~ ~Nie daj mię na pewne
 4 29 | deszcze leje, głos Pański grom srogi~I okrutne pobudza na powietrzu
 5 50 |       więc kogo Pan nie porwał srogi,~A poratować nie będzie
 6 61 |         gdy mię trapi człowiek srogi.~ ~Mnieć serce tuszy, że
 7 64 |     pełen trwogi,~Ano człowiek srogi~Na to się usadził,~Aby mię
 8 66 |    rogi:~Nie rozumiej, byś był srogi.~ ~Wyznawajcie imię Pańskie,~
 9 74 |       zostawić nie chcą; ogień srogi~Wszytki w popiół obrócił
10 78 |   jeśli co grad minął, to grom srogi spalił.~Gniew Pański na
11 79 |       przez ogień, przez miecz srogi~Zniszczyli Twój lud ubogi;~
12 89 |    niełasce? Stanie~Wżdam Twój srogi gniew kiedy, nieśmiertelny
13 105|    zazdrość urosła, stąd tyran srogi~Niszczyć je coraz nowe na
14 105|     wyjadł, co był grad ominął srogi.~Na koniec płód wszelaki
15 106|      jęli na swój żal i upadek srogi,~Syny bowiem i córki swe
16 107|      bladną, serce zjął strach srogi,~Odjął i ręce, odjął i nogi;~
17 142|       Przyjmi w uszy mój płacz srogi,~Bo mię zewsząd zjęły trwogi;~