Psalm

  1 1  |           radzi naśmiewają;~ ~Ale to jego umysł, to jego staranie,~
  2 1  |                Ale to jego umysł, to jego staranie,~Aby na wszytkim
  3 2  |              się buntują,~Wszyscy na Jego jadą wybranego,~Mówiąc: "
  4 2  |            bo jeśli straszliwy~Gniew Jego kiedy wspłonie, to szczęśliwy~
  5 7  |              aby ją mógł zgładzić;~Z jego paszczeki jeśli mię, mój
  6 7  |              oddzielasz wedla zasług jego.~ ~Jesli się człowiek zły
  7 7  |         swoim;~Nań się obalą wszytki jego złości;~A ja, podparty miłosierdziem
  8 8  |          Czyny swoimi.~ ~Dałeś w moc jego wszytki bydła polne,~Dałeś
  9 9  |       śpiewajcie~Na wysokim Syjonie;~Jego moc opowiadajcie~Narodom
 10 10 |           przystojność ważna; ale co jego~Duszy miło, co ciału jego
 11 10 |            jego~Duszy miło, co ciału jego smakuje,~To chwali, to nawiętszym
 12 10 |           Przeciw Panu: to słyszeć — jego zbawienie.~ ~Pychy pełen,
 13 10 |              szacuje;~Bezbożne myśli jego, sprawy brzydliwe,~Bo nie
 14 10 |             nic się nie boję.~ ~Usta jego przeklęctwa pełne i zdrady;~
 15 10 |               I porwie, jeśli jako w jego sak wpadnie.~ ~Leży za siecią,
 16 10 |             proch, Panie,~Czyń sąd o jego zbytkach; nigdy nie stanie!~
 17 10 |           wieki słynąć,~A grzeszni w Jego ziemi muszą zaginąć.~ ~Toć
 18 14 |              broni,~Kto się pod cień Jego skłoni.~ ~Gdzie to ta pożądna
 19 16 |          część mej nagrody,~W opiece Jego nie boję się szkody;~Nie
 20 18 |     wzruszony.~Dym się kurzył z nosa Jego, oczy pałały~Żywym ogniem,
 21 18 |     nieprzejźrzana,~Ogromna pod nogi Jego była posłana.~Siedział na
 22 18 |               Bom ja zawżdy świętych Jego dróg naszladował~A nigdym
 23 18 |          swego nie odstępował.~Zakon Jego przed oczyma zawżdy był
 24 18 |              Anim wzgardził ustawami Jego świętymi.~I zostanę wiecznie
 25 18 |         tylko jemu, lecz i potomstwu jego~Błogosławi aż do wieka nieskończonego.~ ~
 26 19 |              wieniec.~ ~A gdy w bieg jego pojźrzysz przyrodzony,~Nie
 27 19 |             schronić przed promieńmi jego.~ ~Ale porządek i ozdoba
 28 19 |         nawraca i myślami władnie.~ ~Jego świadectwa próżne obłudności~
 29 19 |        dodają mądrości;~Serce weseli jego Pańskie zdanie,~Oczy rozświeca
 30 20 |              żądamy,~Wszytko z łaski Jego zawżdy otrzymamy. ~ ~
 31 21 |              łaską swą, Panie, myśli jego,~Włożyłeś nań koronę z kamienia
 32 21 |            zdrowie prosił, a Tyś dni jego przedłużył,~Aby nieprzeżytego
 33 21 |          wiecznie użył.~Wielka cześć Jego, Panie, z Twojej życzliwości,~
 34 22 |      liczycie,~ ~Czyńcie cześć Panu, Jego moc wyznajcie,~Jego w swych
 35 22 |            Panu, Jego moc wyznajcie,~Jego w swych sercach bo jaźń
 36 22 |           świat głosił;~Przed zborem Jego, przed Jego wiernymi~Uiszczę
 37 22 |             Przed zborem Jego, przed Jego wiernymi~Uiszczę Mu się
 38 22 |              Bogacze ziemscy za stół Jego siędą~I dobrowolnie hołdować
 39 22 |               Da chwałę Panu; po nim jego plemię.~ ~I tak do końca,
 40 25 |          mają w uczciwości~Testament Jego; Panie, grzechy moje~Nieprzeliczone
 41 25 |            swe odkryje,~Ktokolwiek w Jego posłuszeństwie żyje;~Temu
 42 25 |           przymierza,~Kto tam, gdzie Jego rozkazanie, zmierza.~ ~W
 43 27 |         swego,~Abych mieszkał w domu Jego,~Dając mu cześć, póki wieku~
 44 27 |           duszy,~A ja w świętym domu Jego~Wyznawam Go być Boga mego.~ ~
 45 29 |         królowie, Królowi więtszemu;~Jego ze wszech naświętsze imię
 46 29 |              Jemu w kościele świętym Jego się kłaniajcie!~ ~Głos Pański
 47 29 |              Lasy padną; wielmożność Jego znaczna wszędzie~I, dokąd
 48 30 |          Uczyń cześć powinna z chęci~Jego naświętszej pamięci!~ ~Gniew
 49 30 |         naświętszej pamięci!~ ~Gniew Jego nie trwalszy piany,~A łaski
 50 33 |        szczyrości,~Pełna jest ziemia Jego litości.~Słowem Pańskim
 51 34 |            moich ustać nie ma chwała Jego.~ ~Panem się ja chlubię,
 52 34 |            ze mną wysławiajcie,~Imię Jego święte wzgórę wynaszajcie!~ ~
 53 34 |             ratował~I w nieszczęściu jego w cale go zachował.~Wkoło
 54 34 |              swą nadzieję w Panie,~Z Jego łaski zawżdy wszytkiego
 55 34 |            utrapieni,~Smutni z łaski Jego będą pocieszeni.~ ~Siła
 56 34 |              uznają,~Którzykolwiek w Jego łasce ufność mają.~ ~
 57 35 |          słudze swemu~W trudnościach jego."~ ~Język mój także będzie
 58 36 |          ludzką nienawiść zyskuje.~ ~Jego słowa szczera złość, szczery
 59 37 |               przyjdziesz~Na miejsce jego, już go nie nadyjdziesz;~
 60 37 |            postępki sprawuje~I drogi jego w sercu swym lubuje;~Jeśli
 61 37 |           albo było trzeba~Potomstwu jego żebrać kiedy chleba.~ ~Każdy
 62 39 |               nieznacznemu.~ ~Próżne jego frasowanie,~Próżna praca
 63 40 |        sposobił,~Żem nowym rymem moc Jego zdobił.~Niechaj się na mnie
 64 41 |           upadłych ratuje,~Pan też w jego nieszczęściu nad nim się
 65 41 |               Nigdy go nieprzyjaciel jego nie zhołduje,~A jeśli kiedy
 66 41 |          poczuje,~Pan go w przypadku jego łaskawie wspomoże~I swoją
 67 47 |             Go wyznali;~Wielka cześć Jego, cześć niezmierzona,~Niebem
 68 50 |               będziem doskonale~Głos Jego słyszeć; idzie Bóg prawdziwy,~
 69 50 |       przyzowie~Chcąc, aby byli przy Jego rozmowie,~Którą natenczas
 70 50 |               jako mię błagają."~Sąd Jego święty sławić będą nieba,~
 71 55 |              Nigdy by mi tak ciężkie jego złorzeczenie~Nie było ani
 72 55 |            złorzeczenie~Nie było ani jego zła chęć i trapienie.~ ~
 73 55 |             zapomniał umowy,~Powieść jego miodowa, a umysł bojowy;~
 74 56 |             nie mam i wytchnienia~Od jego potwarzy i jego trapienia.~ ~
 75 56 |       wytchnienia~Od jego potwarzy i jego trapienia.~ ~Wdeptali mię
 76 59 |              stanie,~A ja na Cię moc jego zachowam, mój Panie!~Ty
 77 62 |             to ma zbroja;~W nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej
 78 62 |             to ma zbroja;~W nadzieję Jego zasłony~Nie boję się z żadnej
 79 64 |       strachu tego,~Nie szczęść rady jego;~Użycz mi pomocy~Przeciw
 80 64 |              Użycz mi pomocy~Przeciw jego mocy!~ ~Ich język dotkliwy~
 81 66 |             Pańskiemu imieniu;~Sławę Jego wynaszajcie,~Dobrodziejstwa
 82 66 |            po świecie pełno wszędzie~Jego zacnej chwały będzie!~ ~
 83 68 |            swą zasadził; Twórca imię Jego.~Ten, na niebie mieszkając,
 84 68 |              z Pańskiej swej opieki.~Jego wojska niezliczne, wozów
 85 72 |              z drugiej~Strzec będzie jego granice długiej;~Od głębokiego
 86 72 |              za pana;~Nieprzyjaciele jego zuchwali~Plugawą ziemię
 87 72 |       kwitnącej młodzi~Taki dostatek jego wiek zrodzi,~Jaka na przyściu
 88 72 |             ziemnej.~ ~Imię na wieki jego nie zgaśnie,~Dokąd słoneczny
 89 74 |           któregoś Ty zdjął jarzmo w jego czas mizerny!~ ~Wspomni
 90 76 |        żydowskiej krainie,~W Izraelu Jego imię słynie;~Namiot Jego
 91 76 |             Jego imię słynie;~Namiot Jego w Salem jest rozbity,~Na
 92 77 |               Czyli już miłosierdzie Jego ustało,~Czy się wiekuistego
 93 78 |              Pańskie wyznawali.~Wola Jego tak była: to prawo wszytkiemu~
 94 78 |           szukać, sprawy pamiętali~I Jego świętobliwych ustaw przestrzegali.~
 95 78 |               Dobrodziejstwa i cudów Jego zapomnieli,~Które ich starszy
 96 78 |            Przeto, że wszechmocności Jego nie dufali~Ani w Nim swej
 97 78 |          swej nikczemności~Miarkując Jego siłę i Jego możności,~Nie
 98 78 |   nikczemności~Miarkując Jego siłę i Jego możności,~Nie pomnieli,
 99 78 |      sprawował,~Jako urząd pasterski jego potrzebował.~ ~
100 89 |             zstawać,~Plemię nie ma i jego stolica ustawać."~O Panie,
101 89 |        krócisz, Ty nieujeżdżone~Wały jego hamujesz pod niebo wzniesione,~
102 89 |            mamy.~Pańska tarcz i król Jego, którym się wspieramy.~Tyś
103 89 |          dodawał,~W każdej potrzebie jego z nim będę przestawał.~Nigdy
104 89 |               Nigdy go nieprzyjaciel jego nie pożyje.~Lub nań fortelem
105 89 |         zbije.~Ja sam nieprzyjacioły jego chcę wojować~I przeciwniki
106 89 |           chcę wojować~I przeciwniki jego do gruntu zepsować.~Prawda
107 89 |             wielce podwysszony.~Rękę jego położę na morzu szerokim,~
108 89 |            zachowany.~Potomek w domu jego nigdy nie zaginie~Ani stolica,
109 89 |            płynie.~A gdzie by dzieci jego Zakon mój wzgardziły~Ani
110 89 |            ma ustać potomstwo w domu jego sławnym~Ani zacny tron jego,
111 89 |          jego sławnym~Ani zacny tron jego, póki szlakiem dawnym~Prędkie
112 89 |            zepchnąłeś koronę~Z głowy jego, odjąłeś wszelaką obronę.~
113 89 |           podniecają.~Nieprzyjacioły jego nadeń-eś wystawił~I ludzi
114 89 |           nabawił.~Przytępiłeś miecz jego, a w swojej potrzebie~Nie
115 89 |             z Ciebie.~Ozdoba wszytka jego i świetność zaćmiona,~A
116 89 |             wywrócona.~Ukróciłeś lat jego kwitnącej młodości,~Oczu
117 91 |            zachowa cię wiecznie,~Pod Jego pióry ulężesz biezpiecznie.~ ~
118 91 |          biezpiecznie.~ ~Stateczność Jego tarcz i puklerz mocny,~Za
119 91 |        postępuje -~Ja go też także w jego każdą trwogę~Nie zapamiętam
120 91 |              owszem wspomogę.~ ~Głos jego u mnie nie będzie wzgardzony,~
121 93 |         Ziemski stworzony.~ ~Stolica Jego od początku świata~Jest
122 94 |         samemu?~ ~Kto świat karze za jego wszeteczne sprawy,~Waszym
123 95 |          ochotą, Panu chwałę dajmy~I Jego łaskę wieczną wyznawajmy!~
124 95 |           wszytki bogi przełożony;~W Jego są ręku ziemskie głębokości~
125 95 |         niedostępne górne wysokości;~Jego jest morze i On je sam sprawił,~
126 95 |              kolana~Przed majestatem Jego wielmożności:~To jest nasz
127 95 |           jest Pan litości;~A my lud Jego, o których On wczasie~Zawżdy
128 95 |      usłyszycie~Naświętobliwszy głos Jego, pomnicie~Serca przyłożyć: "
129 96 |             Go,~Chwalcie święte imię Jego!~Niechaj łaska Jego słynie~
130 96 |             imię Jego!~Niechaj łaska Jego słynie~Tak, jako dzień po
131 96 |        ludzie mieszkają,~Niech cudów Jego słuchają!~ ~Pan to bowiem
132 96 |          cześć stoi ustawicznie;~Dom Jego świeci zacnością,~Ozdobiony
133 96 |     znamienite nieście~A do bran się Jego spieście;~Bijcie czołem
134 96 |              przed swym Panem~W domu Jego zawołanem.~ ~Niechaj strachem
135 97 |          około Niego~I ćmy srogie, a Jego~Majestat wielmozności~Jest
136 97 |    ziemskiego.~ ~Nieba pięknego siły~Jego świętą sławiły~Sprawiedliwość,
137 97 |             żywi,~Znać wesołymi rymy~Jego łaskę pomnimy.~ ~
138 98 |            nas z niewolstwa wybawił;~Jego to moc, Jego siła~Niewysłowiona
139 98 |     niewolstwa wybawił;~Jego to moc, Jego siła~Niewysłowiona sprawiła.~ ~
140 98 |         izraelskiemu;~Dobrodziejstwo Jego wielkie~Oglądały kraje wszelkie.~ ~
141 99 |          Podnóżkowi (bo jest święty) Jego się kłaniajcie!~Temu Mój
142 99 |            winną chwałę dajcie,~Górę Jego (bo jest święty Bóg nasz)
143 100|             i z ochotą,~A nawiedźcie Jego cerkiew złotą!~ ~On sam
144 100|              a pewnie nie my.~Mychmy Jego nędzne są stworzenie~I z
145 100|         nędzne są stworzenie~I z rąk Jego mamy pożywienie.~ ~Wnidźcie
146 100|            Paau,~Dajcie winną chwałę Jego mianu.~Wdzięczny to Pan,
147 100|          miłosierdzia miary~Nie masz Jego, nie masz końca wiary.~ ~
148 102|              ratować.~ ~Już ku rumom jego serce obrócili~Słudzy Twoi,
149 102|         Opatrzności,~A sława słynęła Jego ku wieczności.~ ~Abowiem
150 102|         dziękowali~I moc w Jeruzalem Jego wyznawali~W ten czas, gdy
151 103|        swojemu,~Błogosław' imieniowi Jego świętemu!~Błogosław', duszo,
152 103|             Błogosław', duszo, Panu; Jego obfite~Dary niech zawżdy
153 103|           prawnukowie~Tych, którzy w Jego będą kochać się słowie.~ ~
154 103|             słowne nosicie poselstwa Jego.~ ~Wszytki niebieskie wojska
155 103|             sług zebranie,~U których Jego ważne jest rozkazanie,~Wszytko
156 103|          wszytkich kąciech królestwa Jego~Stworzenie i ty, duszo,
157 105|               Chwalcie Pana, imienia Jego wzywajcie~I sprawy Jego
158 105|              Jego wzywajcie~I sprawy Jego światu opowiadajcie!~Jemu
159 105|              służcie, wesołe strony,~Jego cuda roznoście na wszytki
160 105|            strony!~Inszej chluby nad Jego imię nie macie;~Trwalszej
161 105|              szukacie.~Pana i twarzy Jego, i sił szukajcie;~Cuda,
162 105|          Abramowe~Potomstwo wiernych Jego i Jakubowe!~Pan nasz to
163 105|              nasz to jest Bóg prawy, Jego wyroki~Wiążą wszytek świat,
164 105|            swe carstwo,~Aby starosty jego, gdy zechce, sadzał~Do więzienia,
165 105|    Silniejszym nieprzyjaciół uczynił jego.~Stąd im zazdrość urosła,
166 105|             czynili,~Króla strachu i jego dwór nakarmili.~Kazał Pan,
167 105|        Pańskie chowali~A wedle wolej Jego postępowali.~ ~
168 106|            Chwalcie Pana prze dobroć Jego nieprzebraną,~Chwalcie prze
169 106|               Aby w powieści dziejom Jego mógł być równy?~Szczęśliwi,
170 106|              Pańskim uwierzyli~I moc Jego w pieśniach swych do nieba
171 106|            prędko zapomnieli~Dobroci Jego ani rady czekać chcieli.~
172 107|            Chwalcie Pana prze dobroć Jego niewymowną,~Chwalcie prze
173 107|        budowane.~ ~Niechaj że wielką Jego dobroć wyznawają~I sprawy
174 107|          ubogiej.~ ~Niechajże wielką Jego dobroć wyznawają~I sprawy
175 107|           wrócił.~ ~Niechajże wielką Jego dobroć wyznawają~I sprawy
176 107|            mu wdzięczność okażą imię Jego chwaląc~I zasłużone ofiary
177 107|           Pańskiej możności~I cudach Jego na głębokości.~ ~Kiedy każe,
178 107|         przybili.~ ~Niechajże wielką Jego dobroć wyznawają~I sprawy
179 109|             na ziemi nie będzie wiek jego długi,~A po nim dostojeństwo
180 109|           kto drugi!~Sierotami niech jego dzieci zostaną,~A żona nieszczęśliwa
181 109|            lichwnik wyzuje,~A obcy w jego pracy sobie lubuje!~ ~Niechaj
182 109|        Niechaj go nikt nie wesprze w jego trudności~Ani ma nad potomstwem
183 109|      trudności~Ani ma nad potomstwem jego litości!~Wszytek naród niechaj
184 109|              Niechaj Pan występ ojca jego pamięta~I co kiedy zgrzeszyła
185 109|  złorzeczeniem;~A to też jako woda w jego wnętrzności~I jako tłusty
186 109|           Panu dzięki będę oddawał~I Jego chwałę w gęstym ludzie wyznawał,~
187 110|                  Przysiągł Pan, a za Jego żal nie chodzi słowem;~Tyś
188 111|             swymi.~Chwalne są sprawy Jego; wielką czuje~Rozkosz, kto
189 111|         powagi; wiek sprawiedliwości~Jego nie przetrwa żaden a na
190 111|          królestwie pany.~Sprawy rąk Jego prawdą miarkowane,~Sprawiedliwością
191 112|              jaźni Pańskiej żywię,~A jego ma rozkazanie~Za osobliwe
192 112|              Za osobliwe kochanie.~ ~Jego potomstwo na ziemi~Porówna
193 112|         Pańskiej kwitnąć będzie.~ ~W Jego domu na czas wszelki~Najdzie
194 112|         Najdzie się dostatek wielki;~Jego uprzejmej dobroci~Wiek nadłuższy
195 112|          Każdemu wytrzyma snadnie,~A jego szczodrobliwości~Pamiątka
196 112|               A też sława znakomicie~Jego uczynności słynie~I chwała
197 113|         narody wszytki pod nogami,~A Jego sława buja nad gwiazdami.~ ~
198 115|             Wszytko się musi stać po Jego myśli.~A ich bałwany ze
199 115|            Bo krom wątpienia w łasce Jego stoją.~Pan o nas pomni,
200 115|              postawił.~Niebo wysokie Jego jest mieszkanie,~A ziemię
201 116|            swemu.~ ~Wierzyłem słowom Jego i tożem wyznawał,~Aczem
202 117|          Hojnie łaską swą darował,~A jego prawda stateczna~Nie może
203 118|            Chwalcie Pana prze dobroć Jego niewymowną~I prze litość
204 118|        Słudzy Pańscy niech mówią, że Jego dobroci~Wszytkokrotny wiek
205 118|               My, co Panu w kościele Jego usługujem~Wszego dobra wam
206 118|            Chwalcie Pana prze dobroć Jego niewymowną~I prze litość
207 119|      sprawują,~Którzy Pana i wyroków Jego naszladują.~Nie masz grzechu,
208 125|      przeklęty~Wiecznie uciskać miał Jego zbór święty,~Aby snąć cnota
209 128|            usty naświętszymi.~ ~Temu jego wierna praca~Nigdy się w
210 132|               Pomni, Panie, Dawida i jego trudności,~Które cierpiał
211 132|           leśnymi;~Pójdźmyż tedy pod Jego namiot ulubiony~I całujmy
212 132|          ulubiony~I całujmy podnóżek Jego poświęcony.~A Ty, o Panie,
213 132|        nieugaszoną wzniecę jedynemu.~Jego wszytki ogarnie wstyd nieprzyjaciele,~
214 134|             Którzy trzymacie straż w Jego bożnicy,~Teraz, jako to
215 134|          winną Bogu swemu!~ ~Ręce ku Jego mieszkaniu ściągajcie,~A
216 135|           Pańskiemu;~Wy, którym domu Jego straż podana,~Chwalcie godnego
217 135|           wszytki bogi przełożony;~W Jego jest władzy ziemia i wysokie~
218 135|         niesłychane~Trapiąc samego i jego poddane.~Siła narodów, siła
219 136|              Chwalcie Pana z dobroci Jego nieprzebranej,~Chwalcie
220 136|          jest Bóg nad insze bogi,~Bo jego miłosierdzia nie zaginą
221 136|        wierze,~Bo żaden wiek litości Jego nie przebierze;~Który misterstwem
222 136|          białemu dniowi panowało,~Bo Jego miłosierdzie wiecznie będzie
223 136|           aby noc rządziły,~Bo łaski Jego żadne nie zwyciężą siły;~
224 136|       pokarał na pierworodzonych,~Bo Jego miłosierdzie jest lat nieskończonych;~
225 136|        wyrwał okrutnej paszczeki,~Bo Jego nieprzebrana łaska trwa
226 136|              rozdzielił Czerwone,~Bo Jego miłosierdzie jest niedokończone,~
227 136|              niezliczonym,~Bo litość Jego zrówna z wiekiem nieskończonym;~
228 136|             przewiódł pustyniami,~Bo Jego miłosierdzie wiecznie będzie
229 136|           pobił i króle waleczne,~Bo Jego dobrodziejstwa są i będą
230 136|      amorejskiego, mężnego Seona,~Bo Jego wieczna łaska nie jest zamierzona;~
231 136|    przychodniom ich bogate kraje,~Bo Jego dobrodziejstwo nigdy nie
232 136|              słudze je dał swemu,~Bo Jego litość równa wieku jest
233 136|           nasze doległości,~Bo końca Jego świętej nie będzie litości;~
234 136|               Który ciału wszelkiemu jego żywność daje,~Bo Jego szczodrobliwość
235 136|     wszelkiemu jego żywność daje,~Bo Jego szczodrobliwość nigdy nie
236 136|          krąg niebieski sprawuje,~Bo Jego dobrodziejstwo wieku nie
237 140|           Pana wyznawali,~I na twarz Jego prawdziwie patrzali.~ ~
238 144|          okazujesz?~Mara człowiek, a jego lata są lotnemu~Cieniowi
239 145|      stworzenie,~A Ty każdemu dajesz jego pożywienie;~Ty rękę swą
240 147|             statecznie~I co na łaskę Jego każą bezpiecznie.~Panu jerozolimskie
241 147|              swe powie wyroki,~Słowa Jego nie cierpią żadnej odwłoki;~
242 147|      natychmiast tają;~" Wienie duch Jego, a wnet wody wzbierają.~
243 148| niewychwalonemu!~ ~Wszyscy aniołowie Jego,~Wszytki wojska, wyznajcie
244 148|           godzien chwały wiecznie.~ ~Jego sława wyssza nieba,~On jako
245 148|            Pan dał, co trzeba,~A my, Jego lud wybrany,~Śpiewajmy Mu
246 149|            cześć rymy nowymi,~Chwała Jego niechaj brzmi między dobrymi.~
247 149|         cieszą swym Syjończycy.~Imię Jego i tańce niech wspominają~
248 150|       sanctis Eius~ ~Chwalcie Pana z Jego świątobliwości,~Chwalcie
249 150|      świątobliwości,~Chwalcie Pana z Jego wielkiej możności,~Chwalcie
250 150|      chwalcie Go~Z dziwnej wielkości Jego!~ ~Chwalcie Pana ogromnymi