Psalm

 1 37 | rzeczom ludzi bogobojnych,~Że lat na koniec użyją spokojnych,~
 2 63 |       Panie!~Przetoż, póki mi lat moich dostanie,~Będę Cię
 3 88 | odwracasz swoję?~Troski mię z lat namłodszych moich naszladują,~
 4 89 |   wzgórę wywrócona.~Ukróciłeś lat jego kwitnącej młodości,~
 5 90 |     człowieku~Co dzień zawżdy lat ucierasz,~Aż go na wet w
 6 90 |     ziemię wpierasz.~ ~Tysiąc lat, o Niezmierzony,~Z Twoją
 7 90 |   mówiemy.~ ~Wiek ludzki jest lat siedmdziesiąt;~Duży, kto
 8 91 |  będzie, pewien i zacności,~I lat szedziwych, i mej życzliwości!" ~ ~
 9 95 |      też jej doznali.~ ~Przez lat czterdzieści ten lud mię
10 102|     strapił długimi drogami~I lat moich biednych skrócił frasunkami,~
11 102|  weźmie - Tyś nieodmieniony~I lat nieskończonych, których
12 111|       Te się na wieki żadnych lat nie boją,~Bo na szczerości
13 119|   mnie są za pieśni, dokąd tu lat moich.~Imię Twe w nocy rozczytam
14 136|     Bo Jego miłosierdzie jest lat nieskończonych;~Który lud