Psalm

  1 1  |               dobrymi będą policzeni;~Pan bowiem sprawiedliwych na
  2 3  |            spał na to bezpiecznie,~Bo Pan żywota mego strzeże koniecznie;~
  3 4  |                  Także wiedzcie: kogo Pan sobie ulubuje,~Tego w żadnej
  4 4  |       odstępuje;~Nie odstąpi mnie mój Pan, zawżdy z łaski swojej~Dawał
  5 6  |               mym nie nacieszycie!~Bo Pan głos płaczu mego przyjął
  6 7  |            człowiek zły nie pohamuje,~Pan swój miecz ostry, Pan łuk
  7 7  |       pohamuje,~Pan swój miecz ostry, Pan łuk nałożony~Na ręku trzyma
  8 8  |      niestworzony~Wszytkiego twórca i Pan niezmierzony,~Raczysz j
  9 9  |         każdej stronie!~ ~Pomścił się Pan sprawiedliwy~Krwie niewinnej
 10 9  |            zapomniony.~ ~Nie na wieki Pan przebaczy~Upadłego człowieka;~
 11 9  |          człowieka;~Ich nadzieja (tak Pan raczy)~Ważna będzie do wieka.~ ~
 12 12 |               my pana nie znamy."~ ~A Pan zaś, słysząc ludzi nędznych
 13 14 |            nierządu pełno wszędzie.~ ~Pan z niebieskich wysokości~
 14 14 |               ujźrzą oczyma swymi,~Że Pan trzyma za dobrymi.~ ~W śmiech
 15 14 |              smutni Boga wzywali;~Ale Pan każdego broni,~Kto się pod
 16 14 |            też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz i Bóg nasz wyzwoli!~ ~
 17 16 |          odniosą, ani~Będą wzywani.~ ~Pan część własności, Pan część
 18 16 |                  Pan część własności, Pan część mej nagrody,~W opiece
 19 18 |           strony~Trzęsły się góry, bo Pan był gniewem wzruszony.~Dym
 20 18 |              padały.~Zagrzmiał niebem Pan i wyrzekł słowo straszliwe,~
 21 18 |             przygodzie mojej,~Ale mię Pan wnet ratował z litości swojej.~
 22 18 |             żyw, wszelakiej złości.~A Pan sprawiedliwość moje oddać
 23 18 |          Twoich wiernych łaskawy.~Kto pan jest, krom Pana tego, Pana
 24 18 |            ratował;~Wołali do Pana, a Pan ich nie żałował.~Zstarłem
 25 18 |       pieśniach podawał.~Wielką łaskę Pan okazał królowi swemu,~Wielką
 26 20 |                Wysłucha cię (da Bóg!) Pan czasu trudności~I obroni
 27 20 |              Wrychle cię zdrowego (da Pan Bóg!) ujźrzemy~I powinne
 28 20 |         nieprzyjaciele~I wysłucha cię Pan z wysokiego nieba,~I będzie
 29 23 |             mną,~Bać się nie będę, bo Pan mój ze mną.~Twój pręt, o
 30 24 |         dostąpiemy~I twarz Pańską (da Pan Bóg!) na oko ujźrzemy.~ ~
 31 24 |                który to król wieczny,~Pan mocny i szerokiej władze,
 32 24 |             mocny i szerokiej władze, Pan waleczny.~ ~Otwórzcie się,
 33 24 |           król wieczny,~Król wieczny, Pan zastępów i Sprawca waleczny.~ ~
 34 25 |       nietajemną!~ ~Nieprózno proszę: Pan to dobrotliwy,~Pan szczery;
 35 25 |            proszę: Pan to dobrotliwy,~Pan szczery; przeto gościniec
 36 25 |       dziedzic pięknych osiadłości.~ ~Pan tajemnice temu swe odkryje,~
 37 26 |           kołem radości~Otoczę (da li Pan Bóg!), a tam, Boże prawy,~
 38 27 |            illuminatio mea et salus~ ~Pan ogniem swojej światłości~
 39 27 |             Rozświeca moje ciemności;~Pan stróżem mego żywota -~Skąd
 40 27 | niedostąpionej skale.~ ~I dziś mi tak Pan mój tuszy,~Że mieć górę
 41 27 |       Przyjaciele zaniedbali;~Ale mię Pan nie przebaczył,~Owszem,
 42 27 |           nieszczęściu się nie dawaj;~Pan utwierdzi serce twoje,~Temu
 43 28 |         lutnia moja Panu chwałę dawa.~Pan lud swój chowa, Pan jest
 44 28 |             dawa.~Pan lud swój chowa, Pan jest nieprzebitem~Królowi
 45 29 |          pobudza na powietrzu trwogi;~Pan na morzu podnosi straszne
 46 29 |            zawżdy wyznawana będzie.~ ~Pan na swym tronie siedział,
 47 29 |               gdy potop świat psował,~Pan na swym tronie będzie na
 48 31 |         Wierni, Pana miłujcie; wierne Pan miłuje,~A z hardymi wedla
 49 32 |        Szczęśliwy, komu nie przyczetł Pan wady~Ani się żadnej w nim
 50 33 |               Rady wielkich monarchów Pan wniwecz obraca,~Pan ludzkie
 51 33 |         monarchów Pan wniwecz obraca,~Pan ludzkie myśli opak wywraca.~
 52 33 |            szczęśliwy naród, z którym Pan przestawa,~Który dziedzictwem
 53 33 |           dziedzictwem swoim wyznawa.~Pan tylko z Nieba pojźrzy na
 54 34 |     zawstydzeni.~ ~Ten ubogi wołał, a Pan go ratował~I w nieszczęściu
 55 34 |              Skosztuj, kto chce tego: Pan to dobrotliwy;~Ktokolwiek
 56 34 |               masz niedostatku, gdzie Pan w uczciwości.~ ~Lwi drapieżni,
 57 34 |             wieść spokojnie.~ ~Patrzą Pan na dobre okiem miłosiernym,~
 58 34 |                 Wolał sprawiedliwy, a Pan ucho skłonił~I w każdej
 59 34 |               Ale je zo wszytkich sam Pan wyswobodzi;~Pan ich kości
 60 34 |         wszytkich sam Pan wyswobodzi;~Pan ich kości strzeże od wszelkiego
 61 34 |            sam zniszczeje w kłopocie;~Pan sług swoich broni, szkody
 62 35 |              Które kopali!~ ~A ja (da Pan Bóg!) pozbywszy trudności~
 63 37 |              sprośnie przeciw jemu,~A Pan na niebie siedząc z niego
 64 37 |               władza starta będzie,~A Pan obrońcą swoich wiernych
 65 37 |           swoich wiernych wszędzie.~ ~Pan ma na pieczy skromne i stateczne,~
 66 37 |              nędznik taje wszędzie.~ ~Pan cnotliwego postępki sprawuje~
 67 37 |           swym lubuje;~Jeśli upadnie, Pan mu nie dopuści~Stłuc się
 68 37 |           drugiego pożycza,~A przecie Pan Bóg tak mu błogosławi,~Że
 69 37 |              Bo sprawiedliwość wielce Pan miłuje~A wierne swoje zawżdy
 70 37 |                dobremu,~Ale go zawżdy Pan wyrwie z rąk jemu,~Ani da,
 71 40 |           Czekałem z cierpliwością, a Pan mię obaczył~I prośby moje
 72 40 |            człowieczy,~Ale mię jednak Pan ma na pieczy.~Tyś obrona
 73 41 |          który ludzi upadłych ratuje,~Pan też w jego nieszczęściu
 74 41 |     nieszczęściu nad nim się smiłuje;~Pan go w cale zachowa i zdrowia
 75 41 |              zdrowiu odmianę poczuje,~Pan go w przypadku jego łaskawie
 76 41 |                Znać - powiada - że go Pan za grzechy chce skarać~I
 77 42 |                Ale dzień idzie, kiedy Pan nade mną~Litość okaże, a
 78 44 |                Tyś jest król mój, Tyś pan mój, który wierne swoje~
 79 45 |              twojej:~Hojnie-ć użyczył Pan Bóg łaski swojej.~ ~Przypasz
 80 45 |      bezbożność przeklętą;~Przeto cię Pan twój znaczną przed inszymi~
 81 46 |               obłoki.~ ~Miasto, które Pan miłuje~I przybytkiem swym
 82 46 |           przerwać pokoja,~Bo tam sam Pan przemieszkawa~I w potrzebach
 83 46 |         ziemia się w głąb rozsiada:~ ~Pan, który zastępy władnie,~
 84 46 |        nieprzebite.~ ~Bystrość - mówi Pan - hamujcie~A ostrze się
 85 46 |           świat wyzna, jako wielki.~ ~Pan, który zastępy władnie,~
 86 48 |           mogli opisać je potym;~ ~Bo Pan, któremu to jest miejsce
 87 50 |               pomnicie,~Aby więc kogo Pan nie porwał srogi,~A poratować
 88 53 |            nierządu pełno wszędzie.~ ~Pan z niebieskich wysokości~
 89 53 |               się bać cienia swego.~ ~Pan niebieskich wysokości~Zetrze
 90 53 |            też nas z ciężkiej niewoli~Pan nasz i Bóg nasz wyzwoli! ~ ~
 91 55 |          ratuje,~Sprawiedliwego nigdy Pan nie odstępuje;~Chytrego
 92 60 |             nas do swej obrony!~Mówił Pan w przybytku swym, a mnie
 93 62 |               Ze duż ani sobą trwoży,~Pan to daje, dar to boży.~ ~
 94 62 |           serca nie przykładał.~ ~Raz Pan wyrzekł: "Ta rzecz dwoją,~
 95 66 |          Pańskie poznajcie;~Dziwny to Pan, dziwnie radzi~O swej na
 96 66 |               w swe uszy,~Jako łaskaw Pan mej duszy.~ ~U tegom ja
 97 67 |        sprawiedliwie sądzisz,~Ty jako Pan wszechmocny okrąg ziemski
 98 68 |              i aniołów konnych.~A sam Pan w pośrzodku ich, jaki w
 99 68 |               Okroczyłeś odstępnie, a Pan pomógł tobie,~Bo ten kościół
100 68 |      śmiertelnym kąsali.~"Wrócę was - Pan powiedział - z granic ostatecznych~
101 68 |             przypisać musiemy.~Groźny Pan w swej świątnicy, On nam
102 69 |           łaskę wiecznie wyznawać!~Co Pan tak wdzięcznie przyjmie,
103 72 |            chude szacował.~ ~Góry (da Pan Bóg) pokój rozpłodzą,~A
104 72 |             ich drogą.~ ~Przedłuży mu Pan tedy żywota~I arabskiego
105 73 |             Niech co chce będzie, żyw Pan ludu swemu~I zna, kto szczerym
106 73 |               Twa pomsta nad niemi,~I pan, i państwo znikną w ocemgnieniu,~
107 75 |             skończą zamierzone lata~- Pan opowiada - przyjdę sądzić
108 76 |                i wozy.~ ~Strasznyś Ty Pan; nie korzysta w duszy,~Kto
109 77 |               dla swych za pierwszego Pan czynił świata;~Wspominałem
110 77 |            słowa przebrało?~Czy zgoła Pan zapomniał, co to żałować,~
111 78 |           swoje mięsem opatrować?"~To Pan słysząc wielkim jest gniewem
112 78 |              chęć przedsię zostaje,~A Pan wedla łakomstwa dostatku
113 78 |           uciekali.~I wspomionęli, że Pan ich jest zbawicielem,~Że
114 78 |       przymierzu zachowali wiary.~Ale Pan, który nie ma w miłosierdziu
115 78 |          możności,~Nie pomnieli, jako Pan dziwnie je wybawił~I połamawszy
116 78 |           młodości nagle posuszyła.~A Pan lud swój wybrany zajął jako
117 78 |               słupom się kłaniali.~Co Pan widząc na oko wielce się
118 78 |        pogrzebu nie miały.~Ocucił się Pan, jako gdy kto snem zmorzony~
119 83 |               Tam dopiero poznają, że Pan imię Tobie,~A jako świat
120 85 |              Słucham ja, czym mię mój Pan odprawuje;~Pokój nad ludem
121 85 |        wróciły cnoty~I pokój złoty.~ ~Pan ziemi raczy błogosławić,
122 87 |            Eius in montibus sanctis~ ~Pan między wszytkimi~Miasty
123 87 |               sławne!~"I Egipt - mówi Pan - i Babilonę~Jeszcze ja
124 91 |          będziesz.~ ~Słuchaj, co mówi Pan: "Iż mię miłuje,~A przeciwko
125 92 |           żeby w swej sprawiedliwości~Pan, twierdza moja, był opowiadany,~
126 93 |       regnavit, decorem indutus est~ ~Pan chce królować: odział się
127 93 |        męstwem wszytek i dzielnością;~Pan, przez którego krąg nieporuszony~
128 94 |               Abowiem swoich wiernych Pan nie opuści~Ani dziedzictwa
129 94 |              mnie opowie?~By mnie był Pan nie dodał sam swej pomocy,~
130 95 |           dźwiękiem, i z pieśniami.~ ~Pan to jest wielki, król niezwyciężony,~
131 95 |             jest nasz Twórca, to jest Pan litości;~A my lud Jego,
132 96 |          Niech cudów Jego słuchają!~ ~Pan to bowiem władze wielkiej,~
133 96 |               bowiem władze wielkiej,~Pan to chwały wysszy wszelkiej;~
134 96 |              chwały wysszy wszelkiej;~Pan nad wszytki insze bogi,~
135 96 |             pogaństwo bogi zowie;~Ale Pan niebo z gwiazdami~Własnymi
136 96 |         wszytek świat ten głos czuje:~Pan na królestwo wstępuje.~ ~
137 97 |               regnavit, exultet terra~Pan nasz, Bóg nasz panuje!~Niech
138 97 |       Postępki Twoje święte.~ ~Boś Ty Pan niezmierzony,~Nad wszytko
139 97 |             Przeciwiajmy się złemu.~ ~Pan strzeże sprawiedliwych~I
140 97 |            się, cnotliwi!~A dokąd nas Pan żywi,~Znać wesołymi rymy~
141 99 |         regnavit, irascentur populi~ ~Pan króluje, który włada anioły
142 99 |              wszytka ziemi!~Wielki to Pan na Syjonie, Pan niezwyciężony,~
143 99 |             Wielki to Pan na Syjonie, Pan niezwyciężony,~Nad królestwa
144 100|              Jego mianu.~Wdzięczny to Pan, miłosierdzia miary~Nie
145 102|             Abowiem na niebie siedząc Pan wysoko~Raczył swe ku ziemi
146 103|            wolą swą ukazał Izraelowi,~Pan wielce miłosierny, Pan dobrotliwy,~
147 103|                Pan wielce miłosierny, Pan dobrotliwy,~Na gniew nieprędki,
148 103|           równie swoich wiernych sług Pan żałuje;~Czynu bowiem naszego
149 103|             będą kochać się słowie.~ ~Pan na ognistym niebie dwór
150 104|             kochać nigdy czynu swego:~Pan, który kiedy poźrzy, ziemia
151 104|            kiedy poźrzy, ziemia drży; Pan, który~Kiedy ręką gór dotknie,
152 105|             wiernych Jego i Jakubowe!~Pan nasz to jest Bóg prawy,
153 105|            obronie,~A zuchwałe tyrany Pan gromił o nie:~"Pomazańców -
154 105|               więzieniu srogim,~Aż go Pan wesprzeć raczył duchem swym
155 105|          siadł przeźrzoczystym,~Gdzie Pan lud swój tak wielce rozmnożył,
156 105|           drogi.~Aż Mojżesza z Aronem Pan swe posłańce~Za czasem zesłał
157 105|            jego dwór nakarmili.~Kazał Pan, a w południe noc gęsta
158 105|         ledwie już przy duszy byli,~A Pan nad nimi obłok miasto zasłony~
159 105|         pustyniach ciekły strumienie.~Pan bowiem swoich świętych słów
160 106|              w pustyniach możności.~A Pan wszytko uczynił wedle ich
161 106|               w tymże torze.~Więc też Pan sprawiedliwym gniewem poruszony~
162 106|         złamali Pańskie rozkazanie.~A Pan rękę swą podniósł, że tamże
163 106|          ofiary zdechłemu trupowi,~Co Pan widząc gniewowi swemu wodze
164 106|           swych naprzód nic nie dali.~Pan też ostatnim prawie gniewem
165 106|            jarzmo swe podbili.~Co ich Pan poratował, znowu na kieł
166 106|             złościach swych tonęli.~A pan przedsię miał litość nad
167 107|                  Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego
168 107|               Ci do Pana wzdychali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego
169 107|                  Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego
170 107|                  Ci do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego
171 107|              biorą, żywność znaszają,~Pan zdarzył, że i sami wnet
172 107|            nie śmieli,~A ubogiego zaś Pan w przypadku założył~I jako
173 108|            naszej doległości!~ ~Mówił Pan w przybytku swym, a mnie
174 109|              pospołu ginie!~ ~Niechaj Pan występ ojca jego pamięta~
175 110|            Dominus domino meo~ ~Rzekł Pan do pana mego swym głosem
176 110|         twojej młodości."~ ~Przysiągł Pan, a za Jego żal nie chodzi
177 110|            Porządkiem kapłan wieczny; Pan przy boku twoim~Na wieki,
178 110|             przy boku twoim~Na wieki, Pan tyrany zetrze w gniewie
179 111|         pamiętny będzie cudy swemi.~ ~Pan dobrotliwy, Pan to miłosierny;~
180 111|              swemi.~ ~Pan dobrotliwy, Pan to miłosierny;~Nieprzyjacielskim
181 111|       szczerości i na prawdzie stoją.~Pan sługi swoje z niewolej wybawił~
182 111|         wieczny testament zostawił.~ ~Pan imię niesie wielce świętobliwe,~
183 112|               światła zawżdy zstanie;~Pan o cnotliwym narodzie~Pieczą
184 115|         wątpienia w łasce Jego stoją.~Pan o nas pomni, Pan nam błogosławi~
185 115|               stoją.~Pan o nas pomni, Pan nam błogosławi~I znacznie
186 115|          małym wieku, jako dorosłemu.~Pan łaskę swoje rozmnoży nad
187 115|           waszymi także dziateczkami,~Pan wam na wieki wieczne błogosławił,~
188 116|        smutnej duszy dopomóc mojej.~ ~Pan wielce miłosierny, wielce
189 116|            sprawiedliwy~I nad upadłym Pan lutościwy,~Pan - mówię -
190 116|            nad upadłym Pan lutościwy,~Pan - mówię - stróż prostoty,
191 118|              szwankował,~Wnet mię mój Pan poratował.~On jest moja
192 118|         Pańskie rymy swemi.~Karał mię Pan i wedle wolej swej frasował,~
193 118|              dobra wam winszujem.~Bóg Pan prawy; Ten światłem swojej
194 119|               chcą praw pilnować;~Tyś Pan jest wielkiej litości, Ty
195 121|         izraelski ani się zdrzymie.~ ~Pan ustawicznie będzie przy
196 123|            się nad nami~Smiłować jako Pan miłosierny raczy,~A występków
197 124|        Dominus erat in nobis~ ~By był Pan nie tak łaskaw na nasze
198 124|                Ponieważ tak wielmożny Pan o nas czuje,~Pan, który
199 124|            wielmożny Pan o nas czuje,~Pan, który swoją ręką niebo
200 125|              otoczyły~Jerozolimę, tak Pan lud swój miły~Wałem swej
201 126|             ludu temu."~ ~Łaskaw jest Pan ludu swemu,~Okazał to światu
202 126|              w gorzkości;~Oto zdarzył Pan, że i my~Z weselem snopy
203 127|  aedificaverit domum~ ~Jesli domu sam Pan nie zbuduje,~Próżno człowiek
204 127|             frasuje;~Jeśli miasta sam Pan strzec nie będzie,~Próżno
205 127|               wspomożenia.~ ~Ale komu Pan jest miłościwy,~Daje mu
206 128|               na Syjonie,~Będzie miał Pan w swej obronie.~ ~W rzeczypospolitej
207 129|      mordowali,~I ciężkimi pracami.~ ~Pan wiecznej sprawiedliwości~
208 130|              Twym zostanie?~ ~Aleś Ty Pan jest dobrotliwy,~Pan z przyrodzenia
209 130|               Ty Pan jest dobrotliwy,~Pan z przyrodzenia lutościwy,~
210 132|         ołtarzowi."~Ale oto w Efracie Pan je znaki swymi~Jawnie okazał
211 133|             święta przemieszkawa,~Tam Pan niebieski wszytko dobre
212 134|             chwalę Jemu oddawajcie,~A Pan wam także będzie błogosławił,~
213 135|              włością swą na ziemi.~To Pan jest wielki, Pan niezwyciężony,~
214 135|            ziemi.~To Pan jest wielki, Pan niezwyciężony,~Nad insze
215 135|       służycie.~Niech wiecznie będzie Pan pochwaleń, który~Ulubił
216 136|             Chwalcie Pana, który jest Pan nad insze pany,~Bo On w
217 136|             Chwalcie Pana, który jest Pan nad insze pany,~Bo On w
218 140|              szczęśliwą chwilę,~Kiedy Pan będzie krzywdy mścił ubogich~
219 145|            wszytkich swych postępkach Pan jest sprawiedliwy,~We wszytkich
220 145|        dziwnie litościwy.~Blisko jest Pan tych, którzy do Niego wołają,~
221 146|           prawie szczęśliwy,~Komu sam Pan jest chętliwy;~A on też
222 146|          Więźnie z oków rozwięzuje.~ ~Pan oczy zaszłe ciemnością~Obdarza
223 146|             Obdarza nową światłością,~Pan niedołężnych ratuje,~Pan
224 146|              Pan niedołężnych ratuje,~Pan sprawiedliwe miłuje.~ ~Pan
225 146|            Pan sprawiedliwe miłuje.~ ~Pan jest stróżem przychodniowi,~
226 146|           jest stróżem przychodniowi,~Pan sirotę i stan wdowi~Ma na
227 147|           Izraelowi.~Żadnemu narodowi Pan się nie stawił~Tak łaskawie
228 148|           sława wyssza nieba,~On jako Pan dał, co trzeba,~A my, Jego
229 149|          tańców mowne gęśli śpiewają!~Pan bowiem lud swój wierny wielce