Psalm

 1 5  |     się złość przymieszała,~A cnota mały plac miała.~ ~Próżno
 2 14 |     przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła błędzie~A nierządu
 3 17 |      A nie nalazłeś, jedno co cnota.~ ~Ludzkich wywrotów nie
 4 25 |       nadzieje.~ ~Szczyrość i cnota niech mię ma wspomoże,~A
 5 37 | słońce pała,~Tak będzie i twa cnota okazała.~Tylko bądź skromny,
 6 37 |  złość porzuć; czyń, co radzi cnota,~A już bądź pewien długiego
 7 53 |     przecz się boim?"~W tymże cnota zgasła błędzie,~A nierządu
 8 72 |     ostrej kosie.~ ~Zakwitnie cnota, pokój się zrodzi,~Któremu
 9 75 |     tam prazna kłopota~Ożywie cnota. ~ ~
10 86 |       Wszakżeć nie tajna moja cnota.~Wspomóż mię, Panie, w mej
11 119|   okaż mi łaskawie swe prawa;~Cnota mój cel, w który patrzę,
12 125|    Jego zbór święty,~Aby snąć cnota nieszczęściem strapiona~