Psalm

  1 3  |          piasku zbierali zęby.~ ~Sam Ty, niebieski Panie, zdrowiem
  2 4  |              nam potrzeba."~O Panie, Ty chciej tylko swoim okiem
  3 4  |             spał bezpiecznie,~Bo mię Ty sam, Panie mój, opatrujesz
  4 5  |          Którzy Twoje imię czcili;~A Ty pomożesz każdemu~Człowiekowi
  5 7  |              smutny,~Nadzieję kładę; Ty racz o mnie radzić!~Nieprzyjaciel
  6 7  |       paszczeki jeśli mię, mój Boże,~Ty sam nie wyrwiesz, nikt mię
  7 7  |               O sprawiedliwy Sędzia, Ty każdego~Sprawnie oddzielasz
  8 8  |          jaśniejsze wybranego złota;~Ty coraz nowym światłem zdobisz
  9 8  |               A człowiek co jest, że Ty, niestworzony~Wszytkiego
 10 9  |             Twój wzrok straszliwy.~ ~Ty litujesz krzywdy mojej,~
 11 10 |              złości"?~ ~Myli się, bo Ty widzisz i smutnych mękę,~
 12 10 |       człowiek niewinny~Łaskę pozna; Ty sirot bronisz, nie inny.~ ~
 13 10 |              nasze prośby, Panie, to Ty chciej duszy~Naszej k'myśli
 14 12 |              kroć przelewany.~Panie, Ty nas zachowaj od ludzi zdradliwych;~
 15 13 |           miłosierdziu Twoim,~Ze mię Ty nie opuścisz, a ja w głośne
 16 16 |         inszej nadzieje krom Ciebie;~Ty mię chcieJ wspomóc w mojej
 17 16 |       litości!~ ~Tyś moim Panem; acz Ty posług moich~Nie potrzebujesz,
 18 16 |              ucha~Dobra otucha.~ ~Bo Ty, mój Panie, z wiecznej łaski
 19 16 |            skazy Twemu~Ulubionemu.~ ~Ty do żywota drogę ukazujesz;~
 20 16 |              żywota drogę ukazujesz;~Ty nieprzebranym weselem szafujesz;~
 21 17 |    sprawiedliwej skaźni Twej czekam;~Ty swym krzywego upatruj okiem,~
 22 17 |          służąc cielesnym.~ ~Których Ty chciwe, bezdenne brzucha~
 23 18 |              nie przebaczy.~Świętemu Ty święty będziesz, dobry dobremu,~
 24 18 |        obłudnemu, zły przeciw złemu.~Ty człowieka pokornego na górę
 25 18 |            Tyś obrońca zdrowia mego; Ty pomstę dawasz~W rękę moje
 26 22 |               Boże mój, do Ciebie,~A Ty próśb nie chcesz przyjąć
 27 22 |             moje miotali kostkami,~ ~Ty mię, mój Panie, nie racz
 28 22 |           odstępować,~Tyś moja siła, Ty mię chciej ratować!~Szabli
 29 25 |             z pęta nogi moje.~Panie, Ty mię racz wziąć do swej obrony,~
 30 25 |            serce nieznośnej żałości,~Ty mię sam, Panie, wyrwi z
 31 25 |          pragnąc, ledwie nie umiera.~Ty bądź mym stróżem; niech
 32 26 |          kruszec złoty~Pławią, tak i Ty spróbuj mej cnoty!~Mnie-ć
 33 28 |            mojej,~Do Ciebie wołam, a Ty twarzy swojej~Nie kryj przede
 34 28 |           Twojej,~Że mię podwysszasz Ty sam z łaski swojej:~Przeto
 35 31 |          kładę, Boże niezmierzony,~A ty nie daj, abych był kiedy
 36 31 |        poruczam żywot swój teskliwy;~Ty mię broń, jako zawżdy, Boże
 37 31 |              Twej, Panie, litości,~A Ty mię zawżdy cieszyć raczysz
 38 31 |              lata i bieg mego wieka,~Ty mię racz wyswobodzić z rąk
 39 31 |             wiele dóbr, Panie, które Ty gotujesz~Wiernym swoim i
 40 31 |         zwątpił w łasce Twojej.~Aleś Ty nie przebaczył przecie skargi
 41 32 |           pomocą on zostanie cało.~ ~Ty mię w przygodach moich bronić
 42 32 |     przygodach moich bronić raczysz;~Ty mię w trapieniu ciężkim
 43 32 |             ciężkim nie przebaczysz;~Ty w uściech moich wzbudzisz
 44 35 |             Panie, kto Tobie rówien? Ty ubogich~Trapić możniejszym
 45 35 |         Trapić możniejszym nie dasz; Ty z rąk srogich~Nędzne wyrywasz."~ ~
 46 36 |               U Ciebie zdrój żywota, Ty nasze ciemności~Rozświecisz,
 47 37 |          trawa prędko padnie.~ ~Miej ty nadzieję w Panu a cnotliwie~
 48 37 |           Ten wszytko da tobie~Czego ty kolwiek będziesz życzył
 49 37 |           wyniść przesądzony.~ ~Ufaj ty Panu, a swe wszytki sprawy~
 50 38 |          nadzieję kładę, Bogu swoim,~Ty bądź łaskaw mej prośbie,
 51 38 |       przyjacielem zawżdy dobroci.~ ~Ty sam, o wieczny Panie, o
 52 39 |           przydzie świat zostawić.~ ~Ty żywiesz czas nieprzeżyty,~
 53 39 |           jest nadzieja w Tobie.~ ~A Ty z Pańskiej swej litości~
 54 41 |           moich jawnie siadał.~ ~Ale Ty się sam smiłuj. Ty mię dźwigni,
 55 41 |               Ale Ty się sam smiłuj. Ty mię dźwigni, Panie!~Owa
 56 42 |          moja, czemu~Omdlewasz? Panu ty ufaj, któremu~Jeszcze ja
 57 42 |          moja, czemu~Omdlewasz? Panu ty ufaj, któremu~Jeszcze ja
 58 43 |              gdzie mieszkanie,~Gdzie Ty masz przebywanie.~ ~Tam
 59 44 |             sprawy bóstwa Twego,~Coś Ty poczynał za ich wieku dawniejszego.~.
 60 45 |          Sławny i znaczny; z tym się ty rusz śmiele~I grom' niechętne
 61 45 |             sobie przed wszytkimi,~A ty go zwycięż posługami swymi!~ ~
 62 45 |             muzyka wszelka.~ ~Lecz i ty, panno, nie szukaj przyczyny~
 63 48 |             świadectwo dać może,~Żeś Ty obrona pewna, wieczny Boże!~
 64 49 |         synem;~Studia j, chudzino, i ty słuchaj, komu~Pieniądze
 65 49 |             ufam Tobie,~Boże mój, że Ty mnie przyjmiesz ku sobie.~ ~
 66 50 |             koźlej siadać?~ ~Ofiaruj ty mnie chwałę, mnie wyznawaj,~
 67 50 |               a ja dźwignę ciebie,~A ty mnie będziesz ważył u siebie."~ ~
 68 50 |             potkał tymi słowy:~"Jako ty wspomnieć Pańskie śmiesz
 69 50 | Naświętobliwsze przymierze moje?~ ~A ty wycierpieć nie możesz karania~
 70 51 |               I Tobie nie tajny; ale Ty łaskawie~Racz się ze mną
 71 51 |             matka podawała.~O Panie, Ty szczerość serdeczną miłujesz~
 72 55 |              chęć i trapienie.~ ~Ale ty na mię jedziesz, któregom
 73 55 |              Panie mój, do Ciebie,~A Ty mej niewinności miejsce
 74 55 |       płaczliwy do nieba podnosił,~A Ty, Panie, wysłuchasz i obronisz
 75 56 |               Być nie może;~Wylejesz Ty swój gniew na nie, wieczny
 76 56 |              nie, wieczny Boże!~Masz Ty policzone uciekania moje,~
 77 56 |           Ciebie,~Zawżdym poznał, że Ty słyszysz mię i w niebie.~ ~
 78 57 |             Ciebie wzywam, Boże mój! Ty iścisz me prośby,~Ty z nieba
 79 57 |            mój! Ty iścisz me prośby,~Ty z nieba pomoc mnie ześlesz,
 80 58 |              zacznie rym niepłony.~ ~Ty sam wszeteczne potłucz gęby,
 81 58 |           żadnego zęba nie zostanie;~Ty sam łakome i sprośne paszczeki~
 82 59 |           źle nic nie uczynił.~ ~Ale Ty, który władasz zastępy zbrojnemi,~
 83 59 |           władasz zastępy zbrojnemi,~Ty mię ratuj, a pojźrzy okiem
 84 59 |            jego zachowam, mój Panie!~Ty mój zły czas uprzedzisz
 85 59 |          będę i dobroć wyznawał,~Boś Ty przy mnie w przygodzie,
 86 60 |            na poły ze łzami.~Dawałeś Ty niedawno chorągiew swym
 87 60 |             trzewików moich Idumea~I ty mnie czołem uderz, Filistea!"~
 88 61 |           trwogi;~W Tobieć nadzieja; Ty mię sam masz w cale~Zachować,
 89 61 |            pod skrzydłami Twemi,~Boś ty był zawzdy łaskaw prośbom
 90 61 |            wiecznie będzie siadał,~A Ty go łaską i swym szczyć opiekłem.~ ~
 91 65 |     nieprzebytego~Brodu morskiego!~ ~Ty, wielowładny, góry niezmierzone~
 92 65 |              W ich gruncie trzymasz. Ty morze szalone~I ludzkie
 93 65 |       nadalszych krainach mieszkają;~Ty uweselasz rany świt pozorny~
 94 65 |        stworzenie~Ma swe żywienie.~ ~Ty nocną rossę na suche zagony~
 95 65 |       wczesny deszcz nieprzepłacony,~Ty błogosławisz nieprzeliczonemu~
 96 65 |            Twoją łaską wity,~A gdzie Ty kolwiek stopę swą położysz,~
 97 67 |          ziemskie weselą rodzaje,~Bo ty wszytki narody sprawiedliwie
 98 67 |        narody sprawiedliwie sądzisz,~Ty jako Pan wszechmocny okrąg
 99 68 |             Tyś nam dał w boju siłę. Ty zaczętym~Błogosław' sprawom
100 68 |        ukłony~Dary królowie dadzą, a Ty niezwalczony~Rozgrom zbrojne
101 69 |              wydarł, a płacić muszę.~Ty wiesz moje prostotę, wiekuisty
102 69 |      przedsię garnę się do Ciebie,~A Ty mię, Panie, przyjmi do siebie!~
103 69 |     przymówki, me zapałanie.~Wszytki Ty znasz, którzy mię trapić
104 69 |      pająkowe wiszą roboty;~Bo kogoś Ty uderzył, oni dobijają,~A
105 69 |       jeszcze ran przyczyniają.~Lecz Ty, Panie, złość zawżdy przykładaj
106 69 |             już ani być może,~Przeto Ty mię sam opatrz, mój Boże!~
107 69 |              sam opatrz, mój Boże!~A ty więc, moja lutni, pomni
108 70 |         strony~Jestem utrąpiony;~Ale Ty nie daj niszczyć mię do
109 71 |          kładę, Boże niezmierzony,~A Ty nie daj, abych był kiedy
110 71 |        wiążcie, nikt go nie wybawi!"~Ty mię, Boże mój wieczny, nie
111 74 |          swój lud wierny,~Z któregoś Ty zdjął jarzmo w jego czas
112 74 |    poświęconą Tobie~Syjońską, gdzieś Ty obrał był mieszkanie sobie.~
113 75 |              cuda światu opowiemy,~A Ty nam szczęścić będziesz nasze
114 76 |          cisnął boje.~ ~Mężniej szyś Ty niż górni hetmani:~Oto zacni
115 76 |           konie, i wozy.~ ~Strasznyś Ty Pan; nie korzysta w duszy,~
116 80 |            nad człowiekiem,~Któregoś Ty sobie obrał przed niemałym
117 80 |         świętej drogi nie zejdziemy;~Ty nas będziesz żywił, a my
118 82 |               O Sędzia nienaganiony,~Ty sam racz na wszytki strony~
119 83 |         pomocy potomkom Lotowym.~Ale Ty, o nasz Panie, tak poczynaj
120 83 |       pustoszy i odziane góry.~Tak i Ty przepuść na nie swoje łyskawice,~
121 84 |              słońce. Tyś jest tarcz; Ty sławą szafujesz"~Ty dobrym
122 84 |           tarcz; Ty sławą szafujesz"~Ty dobrym dóbr ich nie odejmujesz.~
123 85 |              Tobie,.~Gniew, któregoś Ty nie zwykł nieść do wieku~
124 85 |           wieku~Przeciw człowieku.~ ~Ty nas ożywić masz nędzą zmorzone,~
125 85 |          ożywić masz nędzą zmorzone,~Ty uweselić w smutku położone;~
126 86 |       bojaźni nie masz Twojej.~ ~Ale Ty wielce dobrotliwy~Ty miłosierny,
127 86 |             Ale Ty wielce dobrotliwy~Ty miłosierny, litościwy!~Ty -
128 86 |            Ty miłosierny, litościwy!~Ty - mówię - skąpy w rozgniewanie~
129 86 |          nieprzebrany w litowanie!~ ~Ty wejźrzy na mię a w trudności~
130 89 |            Twojej obeszła Cię kołem.~Ty pychę morską krócisz, Ty
131 89 |             Ty pychę morską krócisz, Ty nieujeżdżone~Wały jego hamujesz
132 89 |          ciasny mego wieka:~Izalibyś Ty próżno stworzyć miał człowieka,~
133 91 |         dosięże~Miecz nieuchronny, a ty przedsię swymi~Oczyma ujźrzysz
134 92 |              prędko i zginą zgoła.~ ~Ty wszytki wieki przetrwasz,
135 92 |               którzy lubią złości,~A Ty moc moje z swojej życzności~
136 93 |     wysokości.~ ~Chybić nie może, co Ty kiedy swoim~Słowem wyrzeczesz;
137 94 |        rzeczy.~ ~Szczęśliwy, którego Ty uczniem swym liczysz,~Boże
138 94 |              skała, Tyś mój obrońca;~Ty mnie strzec, jakoś począł,
139 97 |         Postępki Twoje święte.~ ~Boś Ty Pan niezmierzony,~Nad wszytko
140 99 |              groźne i błogosławione.~Ty miłujesz sprawiedliwość,
141 102|             jako kwiat ugorny.~ ~Ale Ty na wieki trwać będziesz,
142 102|             Twoja nigdy nie ustanie.~Ty się nad Syjonem jeszcze
143 102|              Twej chwały.~ ~A to, że Ty znowu miasto swe naprawisz~
144 102|    ugruntował;~To wszytko zaginie, a Ty w swej całości,~Boże mój,
145 103|          królestwa Jego~Stworzenie i ty, duszo, chwal Pana tego! ~ ~
146 104|             może ani szkodzić ziemi.~Ty w skale ukazujesz drogę
147 104|         powtarzać pieśni ulubionych.~Ty z pałaców swych świętych,
148 104|             błędną twarz miesięczną,~Ty niepoścignionego słońca
149 104|           wieki już nie poprawili.~A ty, o duszo moja, daj cześć
150 106|        przeciw przełożonym.~Przecięś Ty swoje możną rękę miał nad
151 106|     mieszkali.~O Panie, o Boże nasz, Ty chciej o nas radzić,~Chciej
152 106|             na wiek wiekom słynie,~A Ty więc AMEN zatem mów', zebrany
153 108|            trzewików moich Idumea,~I ty mnie czołem uderz, Filistea!"~ ~
154 109|            mię fołdruje.~ ~Boże mój, Ty bądź ze mną, prze imię swoje~
155 109|              ze mną, prze imię swoje~Ty mię ratuj, bo wielkie są
156 109|              dowie~Zły człowiek, żeś Ty łaskaw na moje zdrowie.~ ~
157 109|           zdrowie.~ ~Niech on klnie, Ty błogosław; niech się morduje,~
158 110|            Władzę królestwa twego,~A ty na wszytki strony używaj
159 116|             Do Ciebie się uciekam, a Ty z łaski swojej~Chciej smutnej
160 116|              swoich być prawy.~Drogo Ty krew' u siebie sług swoich
161 119|               Uchowaj mię hańby, boś Ty uznawca prawdziwy,~Broń
162 119|             ze mnie radość mają, żeś Ty me ufanie.~Sprawiedliwe
163 119|           Pan jest wielkiej litości, Ty mię racz zachować!~Zewsząd
164 119|            Twoje.~Zakon Twój miłuję, Ty też umiłuj mię, Jowa!~Prawdziwe
165 121|                 Duszo moja, przedsię ty tusz dobrze sobie,~Bóg w
166 125|            będzie za niepobożnemi,~A ty miej pokój, izraelska ziemi!~ ~
167 130|          sądem Twym zostanie?~ ~Aleś Ty Pan jest dobrotliwy,~Pan
168 130|            niech się dzieje~Co chce, ty w Panu kładź nadzieje1~ ~
169 132|          podnóżek Jego poświęcony.~A Ty, o Panie, racz wnić do swego
170 132|           szczęsną godzinę racz wnić Ty i arka Twoja.~Niechaj kapłani
171 135|             Twoja nigdy nie ustanie.~Ty ludem swoim rządzisz, Ty
172 135|             Ty ludem swoim rządzisz, Ty każdemu~Łaskę okażesz znaczną
173 135|              w nich ufność położyli.~Ty domie, Pana chwal, Izraelowy,~
174 137|           samego rozwalcie!"~ ~Ale i ty, Babilon, strzeż dobrze
175 138|            wieczny, prawdę Twoje,~Bo Ty obietnicę swoje~Skutkiem
176 138|     wychwalali~Sławą Twoją ujęci, bo Ty nad wszytkimi~Koły siedząc
177 138|               jaka chce, przypadnie,~Ty mnie poratujesz snadnie;~
178 138|             mnie poratujesz snadnie;~Ty gniew nieprzyjaciół mych
179 138|              wolną myśl przywrócisz;~Ty do skutku masz przywieść
180 139|         skryta być we mnie nie może;~Ty mię znasz, lubo siedzę,
181 139|            udam się morze,~I tam mię Ty wymacasz, i tam mię snadnie~
182 139|      przeźroczyste Twej opatrzności.~Ty myśli wiesz, Ty moje znasz
183 139|         opatrzności.~Ty myśli wiesz, Ty moje znasz tajemnice,~Tyś
184 140|           drogi.~Panie, Tyś mój Bóg, Ty modlitwy moje~Racz przyjąć
185 140|              nieba spadnie na nie,~A Ty ich doraź, że żaden nie
186 141|              Ojcze, wzywam, łaskawy, Ty moje~Racz uprzejme prośby
187 143|           dawniejszych czasiech;~Coś Ty za cuda czynił, coś sprawował,~
188 143|            dusze dostanie;~Gdzie mię Ty przejźrzysz, jużem dawno
189 143|          myśli moje~Tkwią wszytki, a Ty miłosierdzie swoje~Objaw'
190 143|            zakonie Twoim,~Abowiem-eś Ty sam jest Bogiem moim.~ ~
191 145|          zgwałcą wieki nieskończone,~Ty, Panie, upadłego na nogach
192 145|              wszelakie stworzenie,~A Ty każdemu dajesz jego pożywienie;~
193 145|              dajesz jego pożywienie;~Ty rękę swą otworzysz, a z
194 148|             książęta znamienite.~ ~I ty, kwitnąca młodości,~I ty,
195 148|             ty, kwitnąca młodości,~I ty, doźrzała starości,~Dajcie