Psalm

  1 1  |                radzi naśmiewają;~ ~Ale to jego umysł, to jego staranie,~
  2 1  |       naśmiewają;~ ~Ale to jego umysł, to jego staranie,~Aby na wszytkim
  3 2  |             Gniew Jego kiedy wspłonie, to szczęśliwy~Tylko, kto w
  4 3  |            Przetoż i dziś będę spał na to bezpiecznie,~Bo Pan żywota
  5 4  |                go nie chcieli;~Co noc, to rozbierajcie dnia przeszłego
  6 4  |               mię pojźrzeć grzesznego: to są osiadłości,~To skarby,
  7 4  |          grzesznego: to są osiadłości,~To skarby, to pociechy i moje
  8 4  |              są osiadłości,~To skarby, to pociechy i moje radości.~ ~
  9 10 |                 co ciału jego smakuje,~To chwali, to nawiętszym dobrem
 10 10 |               jego smakuje,~To chwali, to nawiętszym dobrem szacuje.~ ~
 11 10 |               bluźnienie~Przeciw Panu: to słyszeć — jego zbawienie.~ ~
 12 10 |               Toć nasze prośby, Panie, to Ty chciej duszy~Naszej k'
 13 10 |                Naszej k'myśli uczynić, to przyjąć w uszy:~Broń sirot,
 14 14 |          trzyma za dobrymi.~ ~W śmiech to sobie obracali,~Gdy smutni
 15 14 |              cień Jego skłoni.~ ~Gdzie to ta pożądna zorza~Wyniknęła
 16 16 |          której język nie pokrywa;~Imo to zawżdy brzmi około ucha~
 17 17 |               wywrotów nie naszladuję,~To usty mówię, co w sercu czuję;~
 18 20 |               na twoje ofiary;~Wszytko to On zdarzy, co w twym sercu
 19 20 |           Niedługi czas temu (a każ na to śmiele!),~Ze znacznie porazisz
 20 20 |            sławne podniesiemy.~ ~Zdarz to, wieczny Boże, z Pańskiej
 21 22 |              póki świata zstawać,~Będą to sobie przez ręce podawać.~
 22 24 |             Który niewysłowiony, który to król wieczny,~Pan mocny
 23 24 |             Który niewysłowiony, który to król wieczny,~Król wieczny,
 24 25 |                  Nieprózno proszę: Pan to dobrotliwy,~Pan szczery;
 25 26 |               Twoje;~Twój zakon święty to ścieżki moje.~ ~Nie wiodę
 26 27 |              boję się żadnej mocy.~ ~O to proszę Pana swego,~Abych
 27 28 |          którego były~Ważne me prośby; to tarcz, to me sity;~K'Temu
 28 28 |             Ważne me prośby; to tarcz, to me sity;~K'Temu się za wżdy
 29 29 |              snadnie obraca,~Jako więc to tam, to sam jednorożcowymi~
 30 29 |              obraca,~Jako więc to tam, to sam jednorożcowymi~Wesoła
 31 31 |          obronę, niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek
 32 31 |                ucisku moim.~Niechaj za to, Boże mój, wstydu nie odnoszę,~
 33 32 |           człowiek czuje wyzwolenie.~ ~To były ku mnie, Boże mój łaskawy,~
 34 33 |              uradzi, co sam postanowi,~To wiek podawać będzie wiekowi.~
 35 34 |           Skosztuj, kto chce tego: Pan to dobrotliwy;~Ktokolwiek w
 36 34 |         Ktokolwiek w Nim ufa, człowiek to szczęśliwy.~Ważcie Pana,
 37 35 |             ludzi niewstydliwe l~Wiodą to na mię, o czym me poczciwe~
 38 35 |             zły czas w parcie (mój Bóg to wie)~Chodził i poszcząc
 39 37 |                sam ku ich złości.~ ~Bo to rzecz pewna, że ludzie złośliwi~
 40 39 |          człowiek, a co żywię,~Podobno to ku marnemu~Snu nocnemu,
 41 39 |               swój hamował~Wiedząc, że to złorzeczenie~Było Twoje
 42 41 |          odmierzę, jako za ich stanie.~To był mój głos; a stąd znam,
 43 42 |              wygnany,~Bóg zawołany?"~ ~To człowiek słysząc umiera
 44 44 |            nagrody żadnej nie wziął za to.~Wzgardę zewsząd odnosim,
 45 44 |            naśmiewce i nieprzyjaciele.~To cierpiąc azasmy Cię, Panie,
 46 44 |              bogu ofiarę palili,~Azaby to przed Tobą tajno było, który~
 47 48 |                Pódźcie, obydźcie wkoło to miasto wysokie,~Wieże i
 48 48 |               potym;~ ~Bo Pan, któremu to jest miejsce poświęcone,~
 49 49 |             swe imiona dają~Tusząc, że to trwać aż na wieki będzie,~
 50 49 |             przyjmiesz ku sobie.~ ~Nic to, że kogo fortuna wystawi,~
 51 50 |             potrzebujesz~Świadectwa na to, jeśli się czujesz.~ ~Nie
 52 50 |              zamknął w sobie.~Jaz bych to mięso miał wołowe jadać~
 53 50 |            przed sobą."~ ~Rozumiejcież to, wy, co pospolicie~Na Boga
 54 52 |                A cokolwiek ludzi gubi,~To samo twe ucho lubi.~ ~Przeto
 55 53 |                są wzgardzeni.~ ~Gdzież to ta pożądna zorza~Wyniknęła
 56 54 |              By mię gardła zbawili, na to samo chciwi.~Na Boga nic
 57 55 |             mówię czasem sobie: Gdzież to człowiekowi~Wolno było tak
 58 55 |                kiedy obaczenia:~Ludzie to niepobożni i złego sumnienia.~ ~
 59 56 |               By mi jedno szkodzić, na to pieczą mają;~Schadzki o
 60 56 |             wiadro chowa Twoje.~ ~Jest to w księgach Twoich, a mnie
 61 58 |           sprawiedliwie? Czyli,~Kto na to czeka, barzo się omyli?~ ~
 62 60 |              chwalny,~Hardy Moabczyk - to mój szaflik umywalny.~Półka
 63 62 |                   Bogu dusza ufa moja,~To mój zamek, to ma zbroja;~
 64 62 |                ufa moja,~To mój zamek, to ma zbroja;~W nadzieję Jego
 65 62 |                 Ufaj Bogu, duszo moja,~To mój zamek, to ma zbroja;~
 66 62 |              duszo moja,~To mój zamek, to ma zbroja;~W nadzieję Jego
 67 62 |               duż ani sobą trwoży,~Pan to daje, dar to boży.~ ~W tym
 68 62 |               trwoży,~Pan to daje, dar to boży.~ ~W tym nadzieję pokładajcie,~
 69 64 |          trwogi,~Ano człowiek srogi~Na to się usadził,~Aby mię zagładził.~ ~
 70 64 |           strzałę Bóg żywy.~ ~Zastrzał to śmiertelny,~A język piekielny~
 71 66 |              Pańskie poznajcie;~Dziwny to Pan, dziwnie radzi~O swej
 72 68 |                którego szyje~Malowanej to srebrny, to złoty blask
 73 68 |            szyje~Malowanej to srebrny, to złoty blask bije.~Toć jest
 74 68 |              Bóg nasz, nadzieja nasza; to szafarz żywota,~Ten ma w
 75 69 |              dręczył ciało,~Wszytko mi to śmiech u nich jednało.~Jeśli
 76 71 |          obronę, niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek
 77 73 |       szwankował,~Mój nierozumny rozum to sprawował.~Bo kogo (prze
 78 73 |       przykryła.~W rozkoszach leżą, na to się podali,~By jeno woli
 79 73 |            błędu z nimi,~I mówią: "Zać to są boskie zabawy,~Przypatrować
 80 73 |               Twym zostanie.~Ale niżli to serce me pojęło,~Siła troskania,
 81 76 |             cale był zachował.~ ~Twoja to cześć - ludzka zapalczywość,~
 82 77 |                zgoła Pan zapomniał, co to żałować,~Ani łaski w gniewie
 83 78 |         wyznawali.~Wola Jego tak była: to prawo wszytkiemu~Potomstwu
 84 78 |            pokarmu brzuchowi swojemu.~"To już - powiada - laską uderzył,
 85 78 |               swoje mięsem opatrować?"~To Pan słysząc wielkim jest
 86 78 |           Izraelu nagle są pobici.~Imo to wszytko przedsię ani nie
 87 78 |       pragnieniu ludziom usta schnęły;~To je mszyce rozliczne i muchy
 88 78 |              rozliczne i muchy kąsały,~To żaby po pałacach mierzione
 89 78 |           pałacach mierzione czołgały,~To chrząszcze, to szarańcza
 90 78 |               czołgały,~To chrząszcze, to szarańcza zboża polne żarły,~
 91 78 |                 A jeśli co grad minął, to grom srogi spalił.~Gniew
 92 79 |           Obydź się z nami łaskawie,~A to g'woli swojej sławie;~Prze
 93 81 |            Trąbcie w trąby, trąbcie, a to słowie~Na pięknym miesiąca
 94 81 |          pięknym miesiąca nowie;~Dzień to święty, zwyczaj to umowny~
 95 81 |               Dzień to święty, zwyczaj to umowny~I porządek Pański
 96 81 |               naszym jest podany:~"Jam to sprawił, że wolny grzbiet
 97 82 |              są u śmierci cenie;~Jedno to u niej: gburowie~I jedwabni
 98 86 |            czyny, dziwne sprawy~Twoje; to próżno - Tyś Bóg prawy.~ ~
 99 87 |               się będzie rad mianował;~To miasto Bóg sam nawysszy
100 89 |               słowo nazad wróci.~Które to było: "Słudze Dawidowi swemu~
101 92 |            nocy zamknione!~Niemądry na to nigdy nie napadnie,~Tępy
102 92 |          będzie, i rodny w starości;~A to, żeby w swej sprawiedliwości~
103 94 |             świecie dzieje."~ ~Uważcie to, szaleni, u siebie tedy,~
104 95 |        dźwiękiem, i z pieśniami.~ ~Pan to jest wielki, król niezwyciężony,~
105 95 |          majestatem Jego wielmożności:~To jest nasz Twórca, to jest
106 95 |     wielmożności:~To jest nasz Twórca, to jest Pan litości;~A my lud
107 96 |             cudów Jego słuchają!~ ~Pan to bowiem władze wielkiej,~
108 96 |            bowiem władze wielkiej,~Pan to chwały wysszy wszelkiej;~
109 96 |                pełen trwogi.~ ~Wszytko to błąd, nie bogowie,~Co pogaństwo
110 98 |         Niepodobne czyni dziwy.~ ~Ręką to swą tylko sprawił,~Że nas
111 98 |               niewolstwa wybawił;~Jego to moc, Jego siła~Niewysłowiona
112 99 |             się, wszytka ziemi!~Wielki to Pan na Syjonie, Pan niezwyciężony,~
113 99 |        okrągłego umawiał się z nimi:~A to, że nad wszytko Pańskich
114 100|           chwałę Jego mianu.~Wdzięczny to Pan, miłosierdzia miary~
115 101|              poważony.~ ~Koniecznie na to się usadzę,~Że wszytki grzeszne
116 102|             łekna się Twej chwały.~ ~A to, że Ty znowu miasto swe
117 102|             strapionego łzami,~ ~Niech to pismem będzie napisano złotym~
118 102|               rękoma swymi ugruntował;~To wszytko zaginie, a Ty w
119 102|          wszytki wieczności.~ ~Wszytko to zwiotszeje, by .płaszcz
120 104|                wielorybi mają.~Wszytko to, co jest w morzu, wszytko,
121 105|              Jego i Jakubowe!~Pan nasz to jest Bóg prawy, Jego wyroki~
122 105|               między obcymi~Nosząc się to tam, to sam, dziś w tej
123 105|              obcymi~Nosząc się to tam, to sam, dziś w tej dziedzinie,~
124 105|          przychodnie obce dziedziny,~A to, żeby ustawy Pańskie chowali~
125 107|                ludzkiej nie najdowali,~To głodem, to pragnieniem ciężkim
126 107|              nie najdowali,~To głodem, to pragnieniem ciężkim utrapieni,~
127 107|         pragnieniem ciężkim utrapieni,~To ustawiczną pracą zemdleni;~ ~
128 107|         okowach na gardło siedzieli,~A to, że Boga nizacz nie mieli.~
129 107|             progi spiżane.~ ~Którzy za to, że wiek swój niemiernie
130 107|               skacze gniewliwe,~A nawę to do nieba wełny wymiatają,~
131 107|              do nieba wełny wymiatają,~To zaś w przepaści ślepe spuszczają.~ ~
132 107|            stado owiec rozmnożył.~ ~Na to patrząc w pobożnym sercu
133 107|          zaszył proście.~Kto ma rozum, to wszytko uważy a wszędzie~
134 108|              chwalny,~Hardy Moabczyk - to mój szaflik umywalny,~Półka
135 109|                fortele na mię wywiera;~To za swoje życzliwość i chęć
136 109|              rąk moich brali,~Teraz mi to wszytkim złym, zdrajcę,
137 109|           ważył, kogom miłował,~Ten mi to nienawiścią dziś obdarował.~ ~
138 109|                   Niechaj że mu też za to tyran panuje,~A boku nieprzyjaciel
139 109|               matka przeklęta,~Niechaj to przed oczyma będzie Pańskiemi,~
140 109|          wszytkę zgładzi na ziemi.~ ~A to, że i on w swojej popędliwości~
141 109| błogosławieństwo wielce mierziało,~Daj to, Panie, aby go wiecznie
142 109|          obłożon jest złorzeczeniem;~A to też jako woda w jego wnętrzności~
143 109|                boki używał:~Tę pomstę, to przeklęctwo, da Bóg, uczuje,~
144 111|           swemi.~ ~Pan dobrotliwy, Pan to miłosierny;~Nieprzyjacielskim
145 111|             mądrość, kto się boi Boga,~To do rozumu i do sławy droga.~ ~
146 112|          chwała nigdy nie zginie.~ ~Na to patrząc zły boleje,~Gniewem
147 113|              imię Pańskie świętobliwe;~To niechaj zawżdy w uściech
148 118|               Dobrodziejowi wielkiemu;~To są ony żywego Boga wdzięczne
149 118|             kąt czelny jest włożony.~A to przywłaszczyć musiem Pańskiemu
150 118|              dziś u nas w podziwieniu.~To jest on dzień szczęśliwy,
151 119|              ja słowa Twoje~Rozbieram; to są pociechy, to są rady
152 119|             Rozbieram; to są pociechy, to są rady moje.~ ~DALETH~Dusza
153 119|              łaskę, jakoś rzekł, abych to mógł swoim~Obmowcom wywieść,
154 119|          Kocham się w Twym rozkazaniu, to wielce miłuję,~To na ręku
155 119|          rozkazaniu, to wielce miłuję,~To na ręku noszę, ale i W sercu
156 119|           rozczytam i Twe przykazanie,~To jest praca, ustawiczne to
157 119|              To jest praca, ustawiczne to moje staranie.~ ~heth~Panie,
158 119|                staranie.~ ~heth~Panie, to dział i część moja - ustaw
159 119|            wiernych o północy wstawam.~To przyjaciel mój, kto pilen
160 119|            Tych ja nigdy nie zapomnię, to jest zdrowie moje;~Wiedz
161 119|              Twych ustaw nie zostawam.~To mój dział, to rozkosz moja,
162 119|                zostawam.~To mój dział, to rozkosz moja, ku temu celowi~
163 121|        wszytkorodny krąg ugruntował.~ ~To twój stróż. Ten cię z oczu
164 121|              Cokolwiek poczniesz, bądź to dom cię zabawi,~Bądź cię
165 122|             quae dicta sunt mihi~ ~Rad to słyszę, że dom Pański nawiedzić
166 126|                 A radości nastąpiły~Na to miejsce i śmiech miły.~ ~
167 126|            jest Pan ludu swemu,~Okazał to światu wszemu,~Z oków ciężkich
168 127|         cnotliwi synowie.~ ~Szczęśliwy to między szczęśliwymi,~Kto
169 128|         zielone~Oliwki nowo sadzone.~ ~To ma odnieść niewątpliwie,~
170 131|               do matki swej wzdycha.~ ~To jest kształt myśli moich,
171 132|                 Syjon się mnie podoba, to moje mieszkanie,~To jest
172 132|            podoba, to moje mieszkanie,~To jest mój odpoczynek i wieczne
173 134|              Jego bożnicy,~Teraz, jako to noc milczy, wiecznemu~Chwałę
174 135|               go włością swą na ziemi.~To Pan jest wielki, Pan niezwyciężony,~
175 137|           śpiewać sobie.~Przebóg! Jako to ma być, aby pieśni Pańskich~
176 138|        chwalebne imię Twe wspomion<,~A to więc prze dobroć one~I prze
177 138|            niskość przedsię patrzysz i to, co wysoko,~Z daleka zna
178 139|         wypuścił słowa z ust swoich,~A to, Panie, już dawno brzmi
179 139|              więcej czuję.~ ~Panie, by to wola Twa złośliwe stracić,~
180 144|               narodom panuję,~Wszystko to łasce Twej przypisuję.~ ~
181 146|              powietrzu dmą rozwieje.~ ~To człowiek prawie szczęśliwy,~