Psalm

  1 2  |           twego głosu nie posłucha,~Jako skorupa, jako ziemia sucha~
  2 2  |             posłucha,~Jako skorupa, jako ziemia sucha~Będzie się
  3 5  |             Okryjesz go łaską swoją~Jako napewniejszą zbroją;~Zbroją,
  4 7  |          radzić!~Nieprzyjaciel mój, jako lew okrutny,~Szuka mej dusze,
  5 8  |          wieczny Boże!~ ~Niech źli, jako chcą, Ciebie mierzią sobie;~
  6 10 |      Wdzięcznej mu w uchu nie brzmi jako bluźnienie~Przeciw Panu:
  7 10 |          ale i drogi zasiada,~Gdzie jako inny zbójca niewinne zbada.~ ~
  8 10 |            w cieniu skryty~Strzeże, jako w jaskini lew jadowity;~
  9 10 |           zdradnie,~I porwie, jeśli jako w jego sak wpadnie.~ ~Leży
 10 11 |             góry~Uciekaj co nadalej jako ptak prędkopióry;~Twój nieprzyjaciel
 11 17 |          przeciwiają!~ ~A mnie racz jako źrzenice bronić~I cieniem
 12 18 |           nie żałował.~Zstarłem je, jako proch wiatry trą ustawiczne;~
 13 18 |    ustawiczne;~Wdeptałem je równie, jako błoto uliczne.~Z rozterku
 14 19 |      słoneczny, który kiedy wstaje,~Jako z łożnice nowy oblubieniec,~
 15 19 |            się na zachodnym brzegu;~Jako świat wielki, nie masz miejsca
 16 19 |            ciągną wzrok człowieczy,~Jako pobożny zakon Pański snadnie~
 17 21 |          wszytki przeciwniki zgoni.~Jako w ognistym piecu płomienie
 18 22 |            mię rozdarli straszliwe,~Jako lew srogi zwierzę łupiąc
 19 22 |             żywe.~ ~Rozpłynąłem się jako woda prawie,~Kość nie została
 20 22 |       została żadna w swoim stawie.~Jako wosk płynie, kiedy słońce
 21 22 |           siła wrodzona~Wyschła tak jako skorupa spalona.~Na poły
 22 22 |     przetrwają.~ ~Świat się obaczy, jako ziemia wielka,~Poda się
 23 26 |            Włóż w ogień serce moje; jako kruszec złoty~Pławią, tak
 24 26 |           języku swoim nie najduję,~Jako ja, Panie, Twój dom miłuję;~
 25 26 |      wszytkich trudności!~Strzegłem jako żyw cnoty i tej-em nadzieje,~
 26 29 |          górami tak snadnie obraca,~Jako więc to tam, to sam jednorożcowymi~
 27 31 |         swój teskliwy;~Ty mię broń, jako zawżdy, Boże mój prawdziwy!~ ~
 28 31 |            nieprzyjaciel wieczny!~ ~Jako wiele dóbr, Panie, które
 29 32 |         wzbudzisz wdzięczne pienie,~Jako gdy człowiek czuje wyzwolenie.~ ~
 30 33 |           morze nieprzebyte zawarł, jako w bani,~W skarbie położył
 31 33 |        litość nad sobą poznamy~Tak, jako w Tobie nadzieję mamy. ~
 32 35 |        uciekają,~Co mi źle myślą.~ ~Jako gwałtowny wicher niezgoniony~
 33 36 |          Panie, miłosierdzie Twoje;~Jako ptak liche dziatki skrzydły
 34 37 |           dzień tak upadną snadnie,~Jako za kosą trawa prędko padnie.~ ~
 35 37 |     którykolwiek Panu się przeciwi,~Jako łój tłustej ofiary zniszczeje,~
 36 37 |         wszytki sprawy~Tak sprawuj, jako Pańskie brzmią ustawy;~Ten
 37 38 |         głową i ciśnie mię w ziemię~Jako nieznośne, nacięższe brzemię.~ ~
 38 38 |             zmyślał zdradę.~ ~A ja, jako kto głuchy albo komu mowa~
 39 38 |         anim przerzekł słowa:~Byłem jako głuch albo ten, co dotknion
 40 39 |          Tak go niewidomie psujesz,~Jako szatę mól tajemny;~Błąd
 41 40 |            Oto idę i jestem gotowy,~Jako brzmi Pismo jasnymi słowy,~
 42 41 |       szeptali,~Na moje śmierć już, jako na pewną, kazali.~ ~"Znać -
 43 41 |            ja tak był umiłował,~Żem jako nabliższego brata go szacował,~
 44 41 |         Panie!~Owa im też odmierzę, jako za ich stanie.~To był mój
 45 42 |      Ouemadmodum desiderat cervus~ ~Jako na puszczy prędkimi psy
 46 42 |          mię zachował.~ ~Niech się, jako chce, trwoży dusza moja,~
 47 43 |    truchlejesz?~Ufaj Panu, któremu,~Jako Bogu wiecznemu,~Jeszcze
 48 44 |          ręce się dostali.~Jesteśmy jako owce na rzeź odłączone;~
 49 44 |     niewinne~Sługi równie tak biją, jako owce inne.~Powstań, Panie,
 50 46 |          mię wszelki~I świat wyzna, jako wielki.~ ~Pan, który zastępy
 51 48 |            A Tyś je tak rozprószył, jako nieujęty~Wiatr morzolotne
 52 49 |          więc też w brzydkiej ziemi~Jako barany śmierć się karmi
 53 49 |        nigdy nie ustaje.~ ~Niechaj, jako chce, człowiek w szczęściu
 54 50 |            mną mają~I pewny sposób, jako mię błagają."~Sąd Jego święty
 55 50 |           dzikie i doma mnożone~Mam jako palce swoje zliczone.~ ~
 56 50 |             zaś potkał tymi słowy:~"Jako ty wspomnieć Pańskie śmiesz
 57 50 |     wspomnieć Pańskie śmiesz umowy?~Jako w plugawe śmiesz brać usta
 58 52 |           się z nim dzieje."~ ~A ja jako osobliwy~W domu Pańskim
 59 55 |    człowiekowi~Wolno było tak latać jako gołębiowi,~Leciałbych co
 60 55 |           Słowa tak mu z ust płyną, jako olej cichy,~Ale kto chce
 61 58 |            na wieki.~ ~Niech siąkną jako woda, niech zmierzają,~A
 62 58 |           ułomne padają;~Niech tają jako ślimak narażony,~Niech zwiędną
 63 58 |             narażony,~Niech zwiędną jako płód niedonoszony.~ ~Pierwej,
 64 59 |           drudzy następują,~Wszytki jako psi głodni ulice krzyżują;~
 65 59 |           drudzy następują,~Wszytki jako psi nocni ulice krzyżują;~
 66 62 |          Sami wrychle tak padniecie~Jako pochylone ściany~Albo jako
 67 62 |          Jako pochylone ściany~Albo jako płot zachwiany.~ ~Rada wasza
 68 62 |       Władza i litość, jest moja,~A jako kto zasługuje,~Takim płajcą
 69 63 |           dusza, pragnie ciało moje~Jako dżdża ziemia w srogie letne
 70 64 |       Strach ludzi ogarnie~Patrząc, jako marnie~Giną niepobożni,~
 71 66 |             przebyli.~ ~On światem, jako chce, toczy,~Nad wszytkimi
 72 66 |            A usłyszycie w swe uszy,~Jako łaskaw Pan mej duszy.~ ~
 73 67 |           sprawiedliwie sądzisz,~Ty jako Pan wszechmocny okrąg ziemski
 74 68 |         zniszczeją.~Tak zniszczeją, jako dym na powietrzu ginie~Albo
 75 68 |             na powietrzu ginie~Albo jako topniący wosk od ognia płynie;~
 76 69 |           włosów na głowie najduję,~Jako nieprzyjaciół wiele czuję.~
 77 71 |             niech mię palcem sobie,~Jako chcą, ukazują, ufność moja
 78 71 |   teraźniejszemu~Opowiadać wiekowi, jako i przyszłemu.~Twej dobroci,
 79 72 |             poniosą lata.~ ~Spadnie jako deszcz nieprzepłacony~Na
 80 73 |        znikną w ocemgnieniu,~Prosto jako sen na pierwszym ocknieniu.~
 81 74 |         Ściany padną, ziemia grzmi, jako kiedy walą~W lesie surowe
 82 74 |     urąganie, pomni, wieczny Panie,~Jako imię Twe lżyli nieszczęśni
 83 74 |          się za swą krzywdę; pomni,~Jako Cię lżą każdy dzień bluźnierce
 84 76 |         nieba~A ziemia się trzęsła, jako trzeba.~Umilkła, gdyś na
 85 77 |        żaden Twej nogi;~Przewiodłeś jako stado za Mojżeszowym~I za
 86 78 |           dziwne przypowieści,~Lecz jako dziwne, tak też i prawdziwe
 87 78 | przeprowadził,~Wodę i stąd, i zowąd jako wał usadził;~Przydał im
 88 78 |           swego mieszkania ruszony.~Jako wielekroć oni Pana obrazili~
 89 78 |             możności,~Nie pomnieli, jako Pan dziwnie je wybawił~I
 90 78 |           pęta na swobodzie stawił.~Jako cuda niezwykłe, cuda niesłychane~
 91 78 |          Pan lud swój wybrany zajął jako owce~I przeprowadził w cale,
 92 78 |    odstąpili~Ustaw Pańskich i także jako ich ojcowie~Nie wytrwali
 93 78 |         umowie.~Obrócili się na zad jako łuk zdradliwy~Za nagłym
 94 78 |          nie miały.~Ocucił się Pan, jako gdy kto snem zmorzony~Wyspał
 95 78 |           sobie zbudował tak trwały~Jako ziemia lub niebo, które
 96 78 |            pasł i mądrze sprawował,~Jako urząd pasterski jego potrzebował.~ ~
 97 79 |             po drogach żywa płynie,~Jako gdy deszcz wielki linie;~
 98 79 |            Którzy nie tak nam snąć, jako~Tobie, Panie, urągali,~Sznupki
 99 80 |          nasz głos żałościwy,~Który jako stado wodzisz naród swój
100 82 |          tym śmierci zniknąć macie?~Jako komu naliższemu,~Tak umrzeć
101 83 |       którego dostać chcą pod Tobą.~Jako koło, z myślami niech się
102 83 |      myślami niech się kręcą swemi;~Jako źdźbło, któremu wiatr nie
103 83 |         wiatr nie da paść na ziemi,~Jako straszliwy ogień, jako pożar,
104 83 |              Jako straszliwy ogień, jako pożar, który~Gęsty las pustoszy
105 83 |       poznają, że Pan imię Tobie,~A jako świat jest wielki, nie masz
106 84 |        którego w ręku wszytki boje,~Jako są wdzięczne pałace Twoje!~
107 87 |            będą, że tu są zrodzeni.~Jako świat jest wielki,~Człowiek
108 88 |        wszytka tylko o grobie,~Leżę jako zabity, pod ziemię włożony,~
109 88 |           na podziw brzydki,~Siedzę jako w okowach, wyszcia nie na
110 88 |   zapalczywość Twoja mię ścisnęła~I jako powódź zewsząd zamknęła.~
111 89 | nieśmiertelny Panie?~Wspomni sobie, jako kres ciasny mego wieka:~
112 90 |             chwila nocnej straży.~ ~Jako woda siąknie w ziemię,~Tak
113 90 |             nocnemu, nikczemnemu.~ ~Jako rossy trawa syta,~Z poranku
114 90 |             prędko dni swe trawiemy~Jako słowa, co mówiemy.~ ~Wiek
115 92 |          zgadnie.~Źli zakwitnąwszy, jako kwitną zioła,~Uwiędną prędko
116 92 |         swojej życzności~Wyniesiesz jako róg jednorożcowy.~Członki
117 94 |           ucho stworzyć i oko, temu~Jako być głuchym albo ślepym
118 94 |             sprawy,~Waszym złościam jako być może łaskawy?~Kto ludziom
119 94 |            Panie, wnet zadzierżała;~Jako mię barzo troski moje suszyły,~
120 96 |      Niechaj łaska Jego słynie~Tak, jako dzień po dniu płynie.~ ~
121 97 |             Wysokie górne skały~Tak jako wosk tajały~Od oblicza Pańskiego,~
122 97 |         swymi z kamieni.~ ~Wszyscy, jako was zowie~Ten głupi świat,
123 98 |     zacznicie niebieskiemu;~On sam, jako Bóg prawdziwy,~Niepodobne
124 98 |            ludem swojern;~Dał znać, jako sprawiedliwym,~Mszcząc się
125 101| Niepobożnego nienawidzę,~Złoczyńcą, jako żyw, się brzydzę;~Nieprzyjacielem
126 102|      przybądź [z] swym ratunkiem!~ ~Jako dym, tak lata moje uleciały,~
127 102|           lata moje uleciały,~Kości jako głownia moje wygorzały;~
128 102|             a też serce moje~Uschło jako trawa w srogie letne znoje.~ ~
129 102|             skóra została.~ ~Jestem jako w lesiech pelikan schowany,~
130 102|            pelikan schowany,~Jestem jako puchacz w pustynią wmieszkany;~
131 102|    nieszczęśliwy~Chynął się ku nocy jako cień wieczorny~I usechłem
132 102|         wieczorny~I usechłem prawie jako kwiat ugorny.~ ~Ale Ty na
133 103|             nabawia~I twoje młodość jako orlą odnawia,~Obrońca nieomylny
134 103|          sługom jest swoim litości;~Jako wschód od zachodu daleko
135 103|        daleko grzech nasz oddala.~ ~Jako łaskawy ojciec synów lituje,~
136 104|             chwała,~Ciebie jasność, jako płaszcz ozdobny, odziała;~
137 104|         ozdobny, odziała;~Tyś niebo jako namiot rozbił ręką swoją;~
138 104|             nigdy poruszona.~Na tej jako powłoka przepaści leżały,~
139 105|         wyroki~Wiążą wszytek świat, jako w sobie szyroki.~Pomni na
140 107|           Pan w przypadku założył~I jako stado owiec rozmnożył.~ ~
141 109|           aby go wiecznie mijało,~ ~Jako drugi członki swe okrył
142 109|             złorzeczeniem;~A to też jako woda w jego wnętrzności~
143 109|           woda w jego wnętrzności~I jako tłusty olej wpiło się w
144 109|       nieznośnym żalem strapiony.~ ~Jako cień pochylony, gdy słońce
145 109|            tak się kryję po świecie~Jako konik czując chrzęst bliskich
146 109|             włóczę, a ciało~Uschło, jako wilgości w kościach nie
147 109|             raduje.~Niechaj lekkość jako płaszcz na się oblecze,~
148 110|   nieprzyjacioły złupione ze zbroje~Jako inszy podnóżek dam pod nogi
149 114|            podobne wesołym, a skały~Jako jagnięta młode skakały.~ ~
150 115|            Jemu,~Tak w małym wieku, jako dorosłemu.~Pan łaskę swoje
151 119|          Twój ratunk, Panie.~Więdnę jako skóra w dymie, wżdam strzegę
152 119|             wieczne.~ ~MEM~O Panie, jako mnie wdzięczne są ustawy
153 119|        zstawa człowiekowi.~ ~SAMECH~Jako zakon Twój miłuję, tak się
154 122|            Tam ku służbie Pańskiej, jako zakon skazuje,~Naród żydowski
155 123|        nadziejo i zbawienie moje.~ ~Jako w niedostatku na pańską
156 123|          sługa rękę i łaski pożąda,~Jako niewolnica, której głód
157 123|           owa się nad nami~Smiłować jako Pan miłosierny raczy,~A
158 124|             z ich sieci zdradliwych~Jako więc lichy ptaszek z ręku
159 125|        wiatry pożyć żadną trwogą.~ ~Jako w krąg prawie góry otoczyły~
160 125|    nieszczęściem strapiona~Nie była jako na koniec zgorszona.~ ~Dobrym
161 126|         szli tak spiesznym biegiem,~Jako strumień pełnym brzegiem.~ ~
162 127|          męskich strzały popędliwe,~Jako kiedy przy ojcowskiej głowie~
163 128|             mu z lichwą odmierzy.~ ~Jako wijąc się po tyce~Płodny
164 129|             Pańskiego;~Bodaj usechł jako trawa~W wierzchu muru twardego,~ ~
165 130|     surowości~Będziesz chciał użyć, jako złości~Nasze są godne: kto
166 133|            bonum et quam iucundum~ ~Jako rzecz piękna, jako rzecz
167 133|       iucundum~ ~Jako rzecz piękna, jako rzecz przyjemna~Patrząc,
168 134|        straż w Jego bożnicy,~Teraz, jako to noc milczy, wiecznemu~
169 137|             śpiewać sobie.~Przebóg! Jako to ma być, aby pieśni Pańskich~
170 137|           nam wyrządzali~Edomczycy, jako w nasz ciężki dzień wołali:~"
171 138|         prawie zgasły były.~Ciebie, jako szerokie ziemskie są granice,~
172 139|          chybił żadnego.~ ~O Panie, jako wielce są znamienite~Rady
173 139|           są znamienite~Rady Twoje, jako są wielce obfite!~Rychlej
174 141|              a tam więc wspomnieli,~Jako zdrowe słowa ode mnie słyszeli.~ ~
175 141|          słowa ode mnie słyszeli.~ ~Jako łomną ziemię pługiem rozsypują,~
176 143|            ochłody dusza utrapiona,~Jako dżdża czeka ziemia upalona.~ ~
177 144|        Niech nam synowie rostą tak, jako zielone~Jabłonki rostą nowo
178 144|             nasze niech kwitną tak, jako źrzetelne,~Rzezane świecą
179 147|           odziewa,~A śrzeż po ziemi jako popiół rozsiewa.~Lód z nieba
180 147|         rozsiewa.~Lód z nieba miece jako blachy łupane,~Którego srogie
181 148|         Jego sława wyssza nieba,~On jako Pan dał, co trzeba,~A my,