Psalm

  1 3  |   powstało,~Jakoż się ich przeciw mnie siła zebrało!~A tym serca
  2 3  |         Nie ustraszą mię groty ku mnie złożone.~ ~Powstań, Panie,
  3 4  |        nie odstępuje;~Nie odstąpi mnie mój Pan, zawżdy z łaski
  4 6  |       odjęły.~Odstępcie precz ode mnie, którzy źle czynicie,~Odstępcie,
  5 7  |         Nadzieję kładę; Ty racz o mnie radzić!~Nieprzyjaciel mój,
  6 7  |   oszacował~Zły człowiek, a ma do mnie jaką winę;~Jeslim przyjaźni
  7 10 |          swoje~Odwrócił precz ode mnie w doległość moję?~Gdy zły
  8 13 |   nieprzebudzonym;~Niechaj tej ze mnie nie ma nieprzyjaciel chluby,~
  9 16 |          ciżba do ich progów!~Ode mnie ofiar nie odniosą, ani~Będą
 10 16 |      przed oczyma prawie;~On przy mnie stoi, abych z żadnej strony~
 11 17 |       rękom Twym przeciwiają!~ ~A mnie racz jako źrzenice bronić~
 12 18 |        swoje z wysoka ściągnął,~A mnie z pośrzodka powodzi bystrych
 13 18 |         sprawiedliwość moje oddać mnie raczy,~Niewinności myśli
 14 18 |          Ten siłą i mężnym sercem mnie opatruje,~Ten mój wedla
 15 18 |      moimi skoczył ramiony.~Twoja mnie tarcz, Twoja ręka można
 16 18 |        Twoja wieczna dobrotliwość mnie pomnażała.~Utwierdziłeś
 17 18 |          praw moich żyje;~Obcy ku mnie twarz chętliwą sobie zmyślają,~
 18 22 |    wieczna.~ ~Kto potka, każdy ze mnie się naśmieje,~Nos marszczy,
 19 25 |           wolą żyć wszetecznie!~ ~Mnie okaż, Panie, drogi świętobliwe,~
 20 25 |         Panie, drogi świętobliwe,~Mnie okaż ścieżki swe nieobłędliwe'~
 21 26 |          ego~ ~Panie, uczyń sąd o mnie, a tam ujźrzysz moje~Niewinność;
 22 30 |   zafrasuje,~Tego rano umiłuje.~ ~Mnie po prawdzie szczęście było~
 23 30 |           Panie, Twoja łaska była~Mnie tak mocno utwierdziła;~Ale
 24 30 |        Panie, racz się smiłować~A mnie smutnego ratować!~ ~Użyłeś
 25 30 |       płacz w radości;~Zdjąłeś ze mnie wór żałobny,~A włożyłeś
 26 31 |    prawdziwy!~ ~Przyjaciela ci ze mnie na wieki nie mają,~Którzy
 27 31 |         me postawił.~ ~Raczże się mnie użalić i dziś, wieczny Panie,~
 28 31 |         się śmieją,~Powinowaci do mnie przystąpić nie śmieją,~Który
 29 32 |   sumnienia szczypanie~Budziło we mnie jawne narzekanie.~ ~Dzień
 30 32 |          wyzwolenie.~ ~To były ku mnie, Boże mój łaskawy,~Twe słowa: "
 31 34 |          Jakokolwiek szczęście ku mnie się postawi,~Bądź radości,
 32 34 |         Szukałem Go, a On ucho ku mnie skłonił~I we wszytkich trwogach
 33 34 |         wszytkiego dostanie.~ ~Do mnie przydźcie, dziatki, a tu
 34 35 |      pladze weselili~I schadzki o mnie tajemne czynili,~Chasza
 35 35 |           okaż bytność swoje~Przy mnie, swym słudze!~ ~Wstań a
 36 35 |  przeklętej zazdrości~Pociechy ze mnie!~ ~Niechaj nie mówią: "Lubuj,
 37 35 |         podnieśli~Hardzie przeciw mnie!~ ~A ludzie, którzy cnocie
 38 38 |           wszeteczności;~Tkwią we mnie strzały Twoje, a nieuchroniona~
 39 38 |  wzdychając smutnie.~ ~Wszytki we mnie wnętrzności gorają, a ciało~
 40 38 |         serce me zdjęła, gasną we mnie siły;~Oczy, i te swe światło
 41 38 |      człowiek tym czasem czynił o mnie radę~I mówił, co chciał,
 42 39 |          nawiedzenie.~ ~Zdejmi ze mnie plagi swoje,~Bo prze ciężkie
 43 40 |       Jego zdobił.~Niechaj się na mnie Pańskim sądom przypatrują,~
 44 42 |           Wieczna jest, Panie, we mnie pamięć Twoja;~Tego i Jordan,
 45 43 |        fałszywej;~Chciej się przy mnie zastawić,~Mnie z rąk srogich
 46 43 |           się przy mnie zastawić,~Mnie z rąk srogich wybawić!~ ~
 47 43 |          czemu mdlejesz,~Czemu we mnie truchlejesz?~Ufaj Panu,
 48 49 |       ufam Tobie,~Boże mój, że Ty mnie przyjmiesz ku sobie.~ ~Nic
 49 50 |       koźlej siadać?~ ~Ofiaruj ty mnie chwałę, mnie wyznawaj,~Mnie
 50 50 |           Ofiaruj ty mnie chwałę, mnie wyznawaj,~Mnie dzięki wedle
 51 50 |       mnie chwałę, mnie wyznawaj,~Mnie dzięki wedle winności oddawaj;~
 52 50 |           ja dźwignę ciebie,~A ty mnie będziesz ważył u siebie."~ ~
 53 50 |         będzie drogi.~ ~"Ofiara u mnie nawdzięczniejsza: chwała;~
 54 50 |      nawdzięczniejsza: chwała;~Ta mnie za wszytki woły będzie stała;~
 55 51 |        nieprawość moje;~Stwórz we mnie, mój Panie, serce bogobojne,~
 56 51 |      obliczności,~A nie bierz ode mnie ducha swej mądrości;~Przywróć
 57 54 |         mię Ten ratuje~I tych, co mnie sprzyjają, łaską opatruje.~ ~
 58 55 |         mię wyrzucili;~A serce we mnie taje, siła odstępuje,~Śmierć
 59 55 |       Śmierć przed oczyma lata, a mnie strach zdejmuje.~ ~I mówię
 60 56 |      uprzejmie.~ ~Pańskie słowa u mnie są wielkiej zacności,~Nań
 61 56 |           pieczą mają;~Schadzki o mnie czynią, radzą, naprawują,~
 62 56 |           to w księgach Twoich, a mnie serce tuszy,~Ze mój nieprzyjaciel
 63 56 |         niebie.~ ~Pańskie słowa u mnie są wielkiej zacności,~Nań
 64 57 |          prośby,~Ty z nieba pomoc mnie ześlesz, a groźby~Złych
 65 59 |        radę i schadzki co dzień o mnie mają,~Nie żebych co wystąpił
 66 59 |      dobroć wyznawał,~Boś Ty przy mnie w przygodzie, Boże mój przestawał.~
 67 60 |           Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"Sznurem zmierzę
 68 60 |         dzielił,~Mój jest Galaad, mnie Manasses służy,~Moc mojej
 69 60 |       trzewików moich Idumea~I ty mnie czołem uderz, Filistea!"~
 70 61 |       władze wiecznej,~A obróć ku mnie święte uszy swoje;~Z granice
 71 66 |         świat obszedł kołem!~ ~Ku mnie wszyscy się podajcie~A sprawy
 72 66 |        Twe stoły.~ ~Spiesz się do mnie, wierny zborze,~Co służysz
 73 66 |           Taki Pana próżno prosi;~Mnie dał wedlug mej nadzieje;~
 74 69 |     przygód nawałności~Sięgają we mnie ostatnich kości.~Topię się
 75 69 |          twarzy noszę.~Bracia się mnie zaprzeli, matki mej synowie,~
 76 69 |       wzgarda na mię się wracają,~Mnie serce trapią, mnie zapałają.~
 77 69 |       wracają,~Mnie serce trapią, mnie zapałają.~Jeślim płakał,
 78 69 |         upatrzyli,~Przypowieść ze mnie wnet uczynili.~Mną języka
 79 69 |      miłosierdzie Twoje,~Skłoń ku mnie ucho łaskawe swoje.~Nie
 80 69 |        trapić nie przestają,~A we mnie serce i siły tają.~A nie
 81 71 |           dzień bez Twej chwały u mnie nie przeminie,~Żadna noc
 82 71 |   człowieku!~Nieprzyjaciele moi o mnie radę mają,~Na mię wszytki
 83 71 |           się musieli,~A hańbę ze mnie zdjętą na sobie widzieli.~
 84 81 |     bałwanom chwałę dawać;~ ~Lecz mnie tylko Bogiem wyznasz swoim,~
 85 84 |          wiernym!~ ~Dzień jeden u mnie w Twoim pałacu strawiony~
 86 86 |           frasunku,~A Tyś dodawał mnie ratunku.~ ~Niech świat wymyśla
 87 86 |          się gryzą, żeś ratował~I mnie tyraństwa ich zachował. ~ ~
 88 88 |        mają prośby moje,~Skłoń ku mnie ucho łaskawe swoje!~Nieszczęście
 89 88 |         nawałności.~Odraziłeś ode mnie przyjacioły wszytki,~Jestem
 90 88 |     smętną duszę moję~I twarz ode mnie odwracasz swoję?~Troski
 91 88 |       zamknęła.~Odstrychnąleś ode mnie krewne i znajome,~Wszytkich
 92 89 |            W potrzebach swoich do mnie zawżdy się uciecze:~"Tyś
 93 91 |        obrońcę Boga,~Nie będzie u mnie straszna żadna trwoga."~ ~
 94 91 |           mię miłuje,~A przeciwko mnie szczerze postępuje -~Ja
 95 91 |           wspomogę.~ ~Głos jego u mnie nie będzie wzgardzony,~Ja
 96 91 |           z nim w przygodzie; ode mnie obrony~Niech pewien będzie,
 97 94 |          przeciwko grzesznym przy mnie opowie?~By mnie był Pan
 98 94 |    grzesznym przy mnie opowie?~By mnie był Pan nie dodał sam swej
 99 94 |        skała, Tyś mój obrońca;~Ty mnie strzec, jakoś począł, będziesz
100 101|       boku śledzie,~Niewinny, ten mnie służyć będzie.~ ~Miejsca
101 102|           złej przygody mojej~Ode mnie smutnego świętej twarzy
102 102|      sobie nie czuję, nie masz na mnie ciała,~Kości tylko biedne
103 108|           Pan w przybytku swym, a mnie uweselił:~"Sznurem zmierzę
104 108|         dzielił,~Mój jest Galaad, mnie Manasses służy,~Moc mojej
105 108|      trzewików moich Idumea,~I ty mnie czołem uderz, Filistea!"~ ~
106 116|         będę wzywał,~Póki duch we mnie będzie przebywał.~ ~Już
107 116|           mówię - stróż prostoty, mnie udręczonemu~Pomógł z nieszczęścia
108 119|        zawżdy usty swymi,~Które u mnie miejsce mają przed skarby
109 119|     porządków u Ciebie przeklęty,~Mnie uchowaj hańby, bo ja czcię
110 119|          święty.~Książęta przeciw mnie mówią, a ja słowa Twoje~
111 119|     patrząc ustaw Twoich,~Które u mnie są za pieśni, dokąd tu lat
112 119|       swoje rozkazanie;~Dobrzy ze mnie radość mają, żeś Ty me ufanie.~
113 119|        jest zdrowie moje;~Wiedz o mnie, słudze swym, który ważę
114 119|      wieczne.~ ~MEM~O Panie, jako mnie wdzięczne są ustawy Twoje!~
115 119|          Bierz ofiarę ust mych, a mnie praw swych naucz, Jowal~
116 119|        obrona na ziemi.~Precz ode mnie, źli, ja Pańskich ustaw
117 119|          Twych się boję.~ ~AIN~Na mnie, człowiecze cnotliwym, nie
118 119|          zakon zgwałcony,~Który u mnie droższy pereł i świetnego
119 119|      pereł i świetnego złota,~Ten mnie mił sam, a zaś wszelka brzydka
120 119|       trosk, a Twe uchwały będą u mnie w wadze.~Rozświeć mię swą
121 119|       Twoje.~Broń mię ręką swą, u mnie Twe ważne rozkazanie;~Pragnę
122 119|       owca zginął,~Szukaj mię, bo mnie Twój zakon z serca nie wypłynął. ~ ~
123 120|     nieludzkim trawię lata swoje;~Mnie mił pokój, a oni w zwadzie
124 121|      strony~Upatrując, kto li się mnie użałuje,~Kto li mię w złej
125 132|     ojcowskiej stolice.~Syjon się mnie podoba, to moje mieszkanie,~
126 138|          zawżdy przedsiężesz; Tyś mnie, słudze swemu,~Nieszczęściem
127 138|         jaka chce, przypadnie,~Ty mnie poratujesz snadnie;~Ty gniew
128 138|           pięścią swą okrócisz,~A mnie wolną myśl przywrócisz;~
129 139|          namniejsza skryta być we mnie nie może;~Ty mię znasz,
130 139|          sam uformował,~Tyś około mnie ręki swej nie żałował,~Coś
131 139|          przysady~Najdziesz co we mnie spólnej z niepobożnymi,~
132 141| wspomnieli,~Jako zdrowe słowa ode mnie słyszeli.~ ~Jako łomną ziemię
133 141|     pługiem rozsypują,~Tak się we mnie kości moje rozstępu j ą~
134 142|          radości~Z Twej przeciwko mnie litości.~ ~
135 143|           prośby moje~A nakłoń ku mnie święte uszy swoje;~Według
136 144|    sprawować~Ręce i serce moje, a mnie w boju krwawym~Jesteś obrońcą