Psalm

  1 2  |       czyniem? Zrzućmy z karku swego~Ich ciężkie jarzmo, niech nam
  2 2  |             niech nam nie panują."~ ~Ich rozumowi śmieje się głupiemu~
  3 2  |         widzi;~Śmieje się sprawom, z ich próżnego szydzi~Starania,
  4 3  |       tribulant me~Mocny Boże, jakoż ich wiele powstało,~Jakoż się
  5 3  |            wiele powstało,~Jakoż się ich przeciw mnie siła zebrało!~
  6 5  |              słucham wolej Twojej!~ ~Ich usta są nieprawdziwe,~Serce
  7 5  |            Serce chytre i zdradliwe;~Ich gardło - grób otworzony,~
  8 5  |                 Karz je, Panie, prze ich zdrady,~Zamieszaj ich wszytki
  9 5  |           prze ich zdrady,~Zamieszaj ich wszytki rady;~Odrzuć je
 10 5  |             wesela używają;~A radość ich trwała będzie,~Bo Twa łaska
 11 9  |          Wytarłeś z ludzkiej pamięci~Ich imiona chłubliwe.~ ~Zły
 12 9  |            Miasta pięknie sadzone.~ ~Ich pamięć pospołu z nimi~Na
 13 9  |        przebaczy~Upadłego człowieka;~Ich nadzieja (tak Pan raczy)~
 14 16 |           Jaka (o błędzie!) ciżba do ich progów!~Ode mnie ofiar nie
 15 17 |             chwili;~Usta wszeteczne, ich język hardy~Pełen bluźnierstwa,
 16 18 |        Wołali, a nie był, kto by był ich ratował;~Wołali do Pana,
 17 18 |       ratował;~Wołali do Pana, a Pan ich nie żałował.~Zstarłem je,
 18 21 |             korzeniem je wyrwiesz; a ich plemię, Panie,~Tak wygładzisz,
 19 22 |             Panu, którzy Go szukają.~Ich serca w cale wieczny wiek
 20 28 |         zdradzają.~ ~Zapłać im wedla ich uczynków, Panie.~Uczyń nagrodę,
 21 28 |              Uczyń nagrodę, która za ich stanie;~Niech łaskę, jaką
 22 31 |               rowniem tak wypłynął~Z ich pamięci, jakobych już na
 23 31 |            miłuje,~A z hardymi wedla ich pychy postępuje.~Bądźcie
 24 34 |          grzeszne oczyma srogiemi,~A ich pamięć wszytkę wygładzi
 25 34 |              sam Pan wyswobodzi;~Pan ich kości strzeże od wszelkiego
 26 35 |          ślizawice i ćmy niespędzone~Ich drogi będą, a ony strwożone~
 27 35 |            Na gardło moje.~ ~A jam w ich zły czas w parcie (mój Bóg
 28 35 |           Chodził i poszcząc Pana za ich zdrowie~Prosił ustawnie.~ ~
 29 37 |           Abyś nie przystał i sam ku ich złości.~ ~Bo to rzecz pewna,
 30 37 |          złośliwi~Zaginąć muszą, ani ich Bóg żywi,~A ci, co w Bogu
 31 37 |        ubogie i dobre niszczyli,~Ale ich miecze w ichże serca wpadną,~
 32 37 |           majętności~Niż niepobożnym ich szyrokie włości,~Bo niepobożnych
 33 37 |        pieczy skromne i stateczne,~A ich dziedzictwo jest na ziemi
 34 37 |       zasłużona zapłata nie minie,~A ich potomstwo do gruntu zaginie,~
 35 40 |             szukają!~Niech idą wspak ich rady, niech się jawnie wstydzą,~
 36 41 |             im też odmierzę, jako za ich stanie.~To był mój głos;
 37 44 |            Twego,~Coś Ty poczynał za ich wieku dawniejszego.~.Tyś
 38 44 |         pogany,~A onyś postanowił na ich miejscu pany;~Nie przez
 39 49 |         dusze śmierć obudwu złupi,~A ich osiadłość i wielkie zebranie~
 40 49 |          trwać aż na wieki będzie,~A ich pamiątka musi słynąć wszędzie.~ ~
 41 49 |            muszą swej postradać.~Dół ich dom będzie, a ja ufam Tobie,~
 42 53 |         niebieskich wysokości~Zetrze ich przeklęte kości;~Będą wstydem
 43 55 |            Zamieszaj, wieczny Panie, ich rady złośliwe,~Rozdziel
 44 55 |        języki kłamliwe!~Widzę miasto ich w rządzie na poły zginione,~
 45 56 |       szlakują.~ ~I nie weźmie złość ich pomsty? Być nie może;~Wylejesz
 46 59 |         głodni ulice krzyżują;~Słowa ich (aż i słuchać strach człowieka)
 47 59 |             moim.~ ~Wszakże nie trać ich zaraz ani nazbyt skoro,~
 48 59 |               Prze hardą myśl a prze ich kłamstwo niewstydliwe,~Prze
 49 59 |          kłamstwo niewstydliwe,~Prze ich krzywe przysięgi i bluźnieistwo
 50 64 |          pomocy~Przeciw jego mocy!~ ~Ich język dotkliwy~Miecz jest
 51 64 |        strzelają,~Bojaźni nie znają,~Ich schadzki, ich rada~Fałsz
 52 64 |             nie znają,~Ich schadzki, ich rada~Fałsz tylko a zdrada.~ ~
 53 65 |     wielowładny, góry niezmierzone~W ich gruncie trzymasz. Ty morze
 54 68 |       konnych.~A sam Pan w pośrzodku ich, jaki w dawnym lecie~Na
 55 69 |          octem poili.~Niechże im też ich pokarm kością w gardle stanie,~
 56 69 |             niech pusto stoją, a pod ich namioty~Niech pająkowe wiszą
 57 70 |         człowiekowi złemu!~Zamieszaj ich rady,~Odkryj fałsz i zdrady;~
 58 71 |             racz odstępować,~Ale nad ich nadzieję chciej mię poratować,~
 59 72 |         Pomstę, kto by kre\v przelał ich drogą.~ ~Przedłuży mu Pan
 60 73 |            na pierwszym ocknieniu.~A ich władania, ich wysady, Panie,~
 61 73 |           ocknieniu.~A ich władania, ich wysady, Panie,~Śmiech tylko
 62 76 |         zapalczywość,~Tobie roście z ich gniewu poczciwość.~Śluby
 63 78 |         cudów Jego zapomnieli,~Które ich starszy w polach egipckich
 64 78 |      uciekali.~I wspomionęli, że Pan ich jest zbawicielem,~Że Bóg
 65 78 |            Że Bóg ze wszech nawysszy ich odkupicielem.~Więc sobie
 66 78 |         chęci swej zatłumił i zatarł ich złości~Ani się dał rozwodzić
 67 78 |              przeprowadził w cale, a ich przeszladowce~Bystre morze
 68 78 |              osobliwe.~I mieszkali w ich zamcech, a przedsię nie
 69 78 |          Ustaw Pańskich i także jako ich ojcowie~Nie wytrwali statecznie
 70 79 |          między pogany:~"Gdzie teraz ich on Bóg sławny,~Ich obrońca
 71 79 |             teraz ich on Bóg sławny,~Ich obrońca i stróż dawny?"~ ~
 72 81 |      przestrzegali,~Wrychle bych był ich wszytki okrócił~Przeciwniki
 73 82 |              mego głosu znają;~Droga ich wszytka zaćmiona,~Ziemia
 74 83 |           trzaskawice.~Włóż hańbę na ich twarzy, niechaj się pytają~
 75 84 |            szafujesz"~Ty dobrym dóbr ich nie odejmujesz.~O Boże władogromy,
 76 85 |         przestaną głupich (trzymam o ich~Statku) spraw swoich.~ ~
 77 86 |             ratował~I mnie tyraństwa ich zachował. ~ ~
 78 87 |            syjońskie umiłował brony,~Ich grunt na górach świętych
 79 88 |        przyjacioły wszytki,~Jestem w ich oczu na podziw brzydki,~
 80 90 |              nad sługami swymi~I nad ich syny lichymi;~Zdarz nam
 81 94 |              A ludziom hardym zapłać ich wszeteczności!~ ~Długoż,
 82 94 |           końca~I oddasz niepobożnym ich nieprawości~A okrutni będą
 83 95 |      przysiągł, gniewem zapalony,~Że ich miał minąć pokój namieniony."~ ~
 84 99 |        znacznie nad upornymi krzywdy ich wetował.~Panu cześć, Bogu
 85 105|          owszem, wszytek Egipt radzi ich zbyli,~Bo przed strachem
 86 106|         jarzma ciężkie są złożone,~A ich nieprzyjacioły tropem zagonione~
 87 106|            Pan wszytko uczynił wedle ich żądania,~Ale przedsię na
 88 106|             i w górach skalistych.~A ich naród między nieżyczliwe
 89 106|              frasując się starzec na ich płoche sprawy~Tak mówił,
 90 106|            spraw naszladować, i ryte ich bogi~Chwalić jęli na swój
 91 106|  nielutościwe jarzmo swe podbili.~Co ich Pan poratował, znowu na
 92 106|         Pomniał na swe przymierze, a ich wszytki złości~Puścił imo
 93 106|          zmiękczył ludzkie serca, że ich litowali~I ci sami, u których
 94 107|              do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
 95 107|              Pana wzdychali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
 96 107|              do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
 97 107|          dodał ratunku;~Słowem swoim ich wszytki choroby okrócił~
 98 107|              do Pana wołali, a Pan w ich frasunku~Prędkiego smutnym
 99 107|             Bóg odwrócił swe oko, aż ich barzo mało~Z onej wielkości
100 109|       niechaj miecz razem powinie,~A ich imię niech z nimi pospołu
101 109|              Pańskiemi,~Który pamięć ich wszytkę zgładzi na ziemi.~ ~
102 111|              pogany~A swe postawił w ich królestwie pany.~Sprawy
103 115|             nie pytają:~"Gdzie teraz ich Bóg, któremu dufają?"~Nasz
104 115|           musi stać po Jego myśli.~A ich bałwany ze srebra, ze złota~
105 118|           ale prosząc Boga~Nie uszła ich ani noga.~Zewsząd mię byli
106 119|             Twoja, Panie, aby pilnie ich strzeżono.~Daj Boże, abych
107 119|          drogę praw swych, naucz mię ich chować.~A ja szczerze chcę
108 119|          moich Twe Pańskie ustawy,~Z Ich przestrogi z niepobożnym
109 119|            swe zmienniki, bo sprośna ich sprawa;~Zniszczyłeś przewrotne,
110 119|           mię łaską swą i racz mię z ich rąk oswobodzić.~Słów Twych
111 124|            na wieki,~Ze nas raczył z ich srogiej wyrwać paszczeki.~
112 124|        paszczeki.~Wywikłaliśmy się z ich sieci zdradliwych~Jako więc
113 125|            osypuje,~A w żadną trwogę ich nie odstępuje~ ~Ani dopuści,
114 132|      przestrzegały -~I oni, i dzieci ich, i tychże dziedzice~Na wieki
115 135|        Bazana,~I Chananeą wszytkę, a ich ziemię~Podzielił między
116 135|            ludzkich rąk robota:~Usta ich nieme, oczy nie patrzają,~
117 136|     nieskończonych;~Który lud swój z ich wyrwał okrutnej paszczeki,~
118 136|             I dal nowym przychodniom ich bogate kraje,~Bo Jego dobrodziejstwo
119 137|             ogniem miasto spalcie,~A ich mury do gruntu samego rozwalcie!"~ ~
120 140|         ludzi, Boże mój prawdziwy,~W ich przedsięwzięciu, aby nieżyczliwy~
121 140|             był i sroższy dobremu.~ ~Ich radę chytrą i szkodliwą
122 140|           nieba spadnie na nie,~A Ty ich doraź, że żaden nie wstanie.~
123 140|          mścił ubogich~A wybawi je z ich frasunków srogich;~I będą
124 141|             ludzi szukać rady~Ani na ich długie pozwolę biesiady.~ ~
125 141|       natrzeć niewstydllwy.~Nie chcę ich, i owszem, proszę zawżdy
126 141|        proszę zawżdy Pana,~Aby złość ich była widomie karana.~ ~Sędziowie
127 141| nieżyczliwych,~Abych się nie pobił w ich sieciach zdradliwych;~Daj,
128 141|     zdradliwych;~Daj, abych ja minął ich sidła, a one~W ichże własnych
129 149|       mieszkaniach swoich radości:~W ich uściech Pańska chwała, w
130 149|          ziemię tłoczyli;~Aby królom ich kładli na nogi pęta,~A w