Psalm

  1 2  |            swego~Ich ciężkie jarzmo, niech nam nie panują."~ ~Ich rozumowi
  2 5  |                A ci, co Tobie ufają,~Niech wesela używają;~A radość
  3 7  |              dał z siebie przyczynę:~Niech nieprzyjaciel górę ma nade
  4 7  |      nieprzyjaciel górę ma nade mną,~Niech mię w proch zetrze i moje
  5 8  |           może~Twej, wieczny Boże!~ ~Niech źli, jako chcą, Ciebie mierzią
  6 9  |              zmocnić złemu;~Twój sąd niech będzie do końca~Światu jawny
  7 9  |              Ogarni strachem pogany,~Niech się ludźmi być znają;~Którzy
  8 15 |             przy tym zostawa,~Śmiele niech ufa pokojowi swemu.~ ~
  9 18 |             niezwyciężony,~Twoja moc niech będzie jawna na wszytki
 10 22 |              ufa, niechże go ratuje,~Niech go wyzwoli, kiedy go miłuje.~ ~
 11 25 |       położył ja ufanie swoje;~Za co niech wstydu i żałosnych, proszę,~
 12 25 |         umiera.~Ty bądź mym stróżem; niech się zły nie śmieje,~Żem
 13 25 |        nadzieje.~ ~Szczyrość i cnota niech mię ma wspomoże,~A naprzód,
 14 27 |               które na mię kładli.~ ~Niech widzę wojska zniesione,~
 15 27 |              widzę wojska zniesione,~Niech widzę drzewa złożone;~Ufając
 16 28 |        nagrodę, która za ich stanie;~Niech łaskę, jaką zasłużyli sobie,~
 17 32 |          siebie~Takiego będzie czuł, niech prosi Ciebie;~By dobrze
 18 34 |              się ja chlubię, skromni niech słuchają~A moim przykładem
 19 35 |              niesie, tak i ony~Anioł niech pędzi!~ ~Niech ślizawice
 20 35 |             ony~Anioł niech pędzi!~ ~Niech ślizawice i ćmy niespędzone~
 21 35 |          będą, a ony strwożone~Anioł niech żenie!~ ~Bo na mię sidła
 22 40 |               Niechaj hańbę odniosą, niech się zapałają,~Którzy upadku
 23 40 |          Którzy upadku mego szukają!~Niech idą wspak ich rady, niech
 24 40 |            Niech idą wspak ich rady, niech się jawnie wstydzą,~Którzy
 25 42 |        dziękował,~Że mię zachował.~ ~Niech się, jako chce, trwoży dusza
 26 43 |           Nieprzyjaciół się lękam?~ ~Niech Twej pomocy, Panie,~Światło
 27 45 |           Prawda i ludzkość twój wóz niech sprawuje,~A sprawiedliwość
 28 46 |            On w uciskach nas ratuje,~Niech nam bojaźń nie panuje.~ ~
 29 48 |  Sprawiedliwości ręka Twoja pełna.~ ~Niech się wierzchy syjońskiej
 30 48 |           syjońskiej rozradują góry,~Niech się weselą izraelskie córy;~
 31 54 | nieprzyjacioły,~A ja Tobie chętliwie niech ofiarę dawam~I dokąd człowiek
 32 57 |      rozpostrzy szeroko~Sławę swoje, niech będzie widoma na oko!~ ~
 33 57 |      rozpostrzy szeroko~Sławę swoje, niech będzie widoma na oko.~ ~
 34 58 |              lwom zatkaj na wieki.~ ~Niech siąkną jako woda, niech
 35 58 |              Niech siąkną jako woda, niech zmierzają,~A strzały z cięciw
 36 58 |              z cięciw ułomne padają;~Niech tają jako ślimak narażony,~
 37 58 |           tają jako ślimak narażony,~Niech zwiędną jako płód niedonoszony.~ ~
 38 58 |            wyrostą w gałęzi głogowe,~Niech je surowo i z korzeniem
 39 66 |            Wszytki narody pogańskie!~Niech po świecie pełno wszędzie~
 40 66 |             dał wedlug mej nadzieje;~Niech Mu się cześć wieczna dzieje! ~ ~
 41 68 |         dziękami wiecznymi,~A On nas niech okrywa dobrodziejstwy swymi.~
 42 68 |           harcerze i groźne hetmany,~Niech śrzebro w sztukach niosą;
 43 68 |               I serca zwykł dodawać; niech pochwaleń będzie! ~ ~
 44 69 |          ujdą Twojej srogości!~Dwury niech pusto stoją, a pod ich namioty~
 45 69 |             stoją, a pod ich namioty~Niech pająkowe wiszą roboty;~Bo
 46 69 |         zawżdy przykładaj do złości;~Niech nie uznają Twojej litości!~
 47 69 |           Niebo, ziemia i morze Temu niech cześć dawa,~I cokolwiek
 48 70 |         zdrady;~Niechaj się wstydzą, niech nazad pirzchają,~Którzy
 49 70 |        cnotliwi,~Ludzie sprawiedliwi~Niech się weselą, niechaj naświętszemu~
 50 71 |        Ciebie zawżdy mój głos brzmi; niech mię palcem sobie,~Jako chcą,
 51 73 |            Quam bonus Israhel Deus~ ~Niech co chce będzie, żyw Pan
 52 75 |             nazbyt potrząsajcie;~Bóg niech ma pokój, ani mówcie hardzie~
 53 83 |        zgładźmy ten naród nienadany,~Niech Izrael nie będzie wiecznie
 54 83 |           Tobą.~Jako koło, z myślami niech się kręcą swemi;~Jako źdźbło,
 55 83 |         Panie, niechaj się wstydają,~Niech sobą wiecznie trwożą i tak
 56 86 |              dodawał mnie ratunku.~ ~Niech świat wymyśla bogi sobie,~
 57 86 |            Twojej;~Sposób' me serce; niech zostanie~Świata a Tobie
 58 86 |             chęci,~Na który patrząc, niech przeklęci~Ludzie się gryzą,
 59 89 |        Dawidowi swemu~Obiecuję, a on niech ufa słowu memu:~Póki morza
 60 89 |              jest wola Pańska Twoja, niech się stanie!~ ~
 61 91 |          przygodzie; ode mnie obrony~Niech pewien będzie, pewien i
 62 93 |            zstanie,~A On zostanie.~ ~Niech huczą rzeki, niechaj głośne
 63 96 |       Gdziekolwiek ludzie mieszkają,~Niech cudów Jego słuchają!~ ~Pan
 64 96 |          Wszytka sobą ziemia trwoży;~Niech wszytek świat ten głos czuje:~
 65 97 |           Pan nasz, Bóg nasz panuje!~Niech się ziemia raduje~I wyspy
 66 97 |            Był znaczny cudy swemi.~ ~Niech się wszyscy sromają,~Co
 67 98 |              dusze w morzu zrodzone;~Niech się krąg ziemski raduje~
 68 98 |             co się na nim najduje.~ ~Niech przed Pańską oblicznością~
 69 98 |         oblicznością~Rzeki kleszczą, niech z radością~Góry Pana przywitają:~
 70 99 |             wyniesiony.~ ~Imię Twoje niech na wieki będzie pochwalone,~
 71 101|            robi; tej nadzieje~Kłamca niech będzie, że z mej strony~
 72 102|          wielce strapionego łzami,~ ~Niech to pismem będzie napisano
 73 103|               Panu; Jego obfite~Dary niech zawżdy będą w sercu twym
 74 104|           nie przestanie.~Tylko Jemu niech wdzięczne będą pieśni moje,~
 75 107|            sprawy światu opowiadają;~Niech mu wdzięczność okażą imię
 76 107|            sprawy światu opowiadają;~Niech Go chwalą, gdzie ludu zbór
 77 107|          ludu zbór nawiętszy będzie;~Niech Go nie milczą, gdzie rada
 78 109|             krzyw naleziony,~A jegoż niech mu barziej szkodzą obrony !~ ~
 79 109|           barziej szkodzą obrony !~ ~Niech na ziemi nie będzie wiek
 80 109|          bierze kto drugi!~Sierotami niech jego dzieci zostaną,~A żona
 81 109|           Synowie dom od domu chleba niech proszą,~A przed nędzą z
 82 109|            razem powinie,~A ich imię niech z nimi pospołu ginie!~ ~
 83 109|            onej swej dawnej litości!~Niech rękę Twoje znają, niechaj
 84 109|            łaskaw na moje zdrowie.~ ~Niech on klnie, Ty błogosław;
 85 109|              on klnie, Ty błogosław; niech się morduje,~A darmo; sługa
 86 109|              A darmo; sługa zaś Twój niech się raduje.~Niechaj lekkość
 87 109|              płaszcz na się oblecze,~Niech hańbę wzuje ten, kto fałsz
 88 113|             i gdzie zapadają,~Wszędy niech imię Pańskie wyznawają!~
 89 115|         nadzieję mają!~Izrael w Panu niech nadzieję stawi,~A On go
 90 115|         wszelkich trudności pozbawi;~Niech się na Pana dom Aronów spuści,~
 91 115|             łaski swojej nic opuści.~Niech mu dufają, którzy się Go
 92 118|           wiek nie kroci;~Dom Aronów niech powie, że Pańskiej dobroci~
 93 118|             nie kroci.~Słudzy Pańscy niech mówią, że Jego dobroci~Wszytkokrotny
 94 118|          Otwórzcie mi drzwi Pańskie, niech dam dzięki swemu~Dobrodziejowi
 95 119|          Naucz mię praw swoich, a ja niech Tobie dziękuję,~Wedla tych
 96 119|              tych ja żyć chcę, tylko niech pomoc Twą czuję.~ ~beth~
 97 119|       statecznie.~Otwórz [mi] wzrok, niech na zakon patrzę Twój bezpiecznie.~
 98 119|              Daj mi swój zakon znać, niech się cudów Twoich dowiem;~
 99 119|           chciwy:~Do tego mię wiedź, niech nie dbam o zysk niecnotliwy.~
100 119|        Odwróć wzrok mój od marności, niech przy Tobie stoję,~Pomni
101 119|           śmierci ostatniej podwoją.~Niech się hardzi śmieją, ja Twych
102 119|        kochanie;~Pomści krzywdy mej, niech ja Twe czynię rozkazanie.~
103 119|              wyroków strzeże, że mną niech się znasza;~Myśl posłuszna
104 119|               źli, ja Pańskich ustaw niech pilnuję;~Posil mię, niech
105 119|            niech pilnuję;~Posil mię, niech się za rzeczy płonę nie
106 119|               Rządź mię słowem swym, niech nie ma złość nade mną władze;~
107 119|     narzekanie moje,~Usłysz a ratuj, niech święte chowam prawa Twoje.~
108 122|              pokój przebywa,~Którego niech twój przyjaciel z tobą używa;~
109 125|          drodze niepobożnych stanie,~Niech wiedzion będzie za niepobożnemi,~
110 130|         Twego smiłowania.~O Izraelu, niech się dzieje~Co chce, ty w
111 135|           sercem uprzejmym służycie.~Niech wiecznie będzie Pan pochwaleń,
112 137|          zapomniał, o kraino święta,~Niech moja swej nauki ręka zapamięta;~
113 140|              ichże niepobożną głowę:~Niech żywy ogień z nieba spadnie
114 141|       kadzidło, rąk złożenie, Panie,~Niech Ci za wieczorną dziś obiednią
115 141|        chylił namniej ku sromocie.~ ~Niech się ja o żadną praktykę
116 143|   przejźrzysz, jużem dawno w ziemi~I niech mię liczą między umarłemi.~ ~
117 144|              się ku ziemi;~Tkni gór, niech pójdą dymy czarnemi;~Bij
118 144|           słowa, sprawy zdradliwe.~ ~Niech nam synowie rostą tak, jako
119 144|          nowo szczepione;~Córy nasze niech kwitną tak, jako źrzetelne,~
120 144|               Szpichlerze nawiezione niech zawżdy stawają,~Zboża do
121 144|              stawają,~Zboża do zboża niech dostarczają;~Stada nieprzeliczone
122 144|              nieprzeliczone tysiącmi niech rodzą,~A woły gładkie pod
123 144|             żadnej, zabiegów żadnych niech nie znamy~Ani ogromnej trąby
124 149|        niechaj brzmi między dobrymi.~Niech się w twórcy swym chełpią
125 149|        Syjończycy.~Imię Jego i tańce niech wspominają~I wodze tańców