Psalm

  1 2  |          mój Boże, król ten, który Tobie~Tak się spodobał; przez
  2 3  |            ja już prawie zwątpił o Tobie.~ ~Mylą się: Tyś jest, Panie,
  3 5  |            Aby miał zmieszkać przy Tobie;~Niesprawiedliwy nie stanie~
  4 5  |            chcą Ciebie.~ ~A ci, co Tobie ufają,~Niech wesela używają;~
  5 6  |          będzie mógł dzięki czynić Tobie?~ ~ ~Jużem ustał, wzdychając
  6 7  |         Deus meus, in Te speravi~W Tobie ja samym, Panie, człowiek
  7 8  |          niemowlątek roście chwała Tobie~Ku więtszej hańbie i ku
  8 17 |    niewysłowione~Swe miłosierdzie; Tobie zwierzone~Nadzieje nigdy
  9 20 |     wysokiego nieba,~I będzie przy tobie wszędy, gdzie potrzeba.~ ~
 10 21 |       wieki nie uzna przerwania.~W tobie król swą nadzieję kładzie,
 11 21 |         pamiątka zostanie.~Przeciw Tobie szaleni buntować się śmieją;~
 12 22 |       przez Cię wspomożeń! byli.~K'Tobie wołali, a są wysłuchani;~
 13 22 |         wołali, a są wysłuchani;~W Tobie ufali, a niezasromani.~ ~
 14 22 |           pieluchach garnął się ku Tobie~I obrałem Cię Bogiem wiecznym
 15 24 | wszechmocny Panie,~Albo na miejscu Tobie poświęconym stanie?~Ten,
 16 25 |           śmieje,~Żem ja położył w Tobie swe nadzieje.~ ~Szczyrość
 17 25 |         wspomoże,~A naprzód, że ja Tobie ufam, Boże!~Niechaj nad
 18 26 |             póki ja ufność swoje~W Tobie pokładać będę, zawżdy mi
 19 27 |           A okaż mi łaskę swoje.~K'Tobie myśli me wzdychają,~Ciebie
 20 28 |         Posyła człowiek żałosny ku Tobie,~Z płaczem podnosząc ręce
 21 28 |          zasłużyli sobie,~Znają po Tobie.~ ~Nie chcą rozumieć Pańskiej
 22 30 |       uchował.~ ~Panie, wołałem ku Tobie,~A Tyś mię wsparł w mej
 23 30 |             Jedno głos podnieść ku Tobie?~Co za korzyść, mocny Boże,~
 24 31 |         speravi, non comfundar~ ~W Tobie ufność swą kładę, Boże niezmierzony,~
 25 31 |            i w tym strachu srogiem~Tobie ufam, o Panie, Tyś jest
 26 32 |        łaskawy,~Twe słowa: "Dam ja tobie rozum prawy,~Okażę-ć drogę,
 27 33 |           sobą poznamy~Tak, jako w Tobie nadzieję mamy. ~
 28 35 |            me rzeką:~ ~"Panie, kto Tobie rówien? Ty ubogich~Trapić
 29 35 |          wyznawał~Ludzi zebraniu i Tobie oddawał~Chwałę powinna.~ ~
 30 37 |         się w Panu, Ten wszytko da tobie~Czego ty kolwiek będziesz
 31 37 |            sprawy,~A uznasz, że On tobie jest łaskawy.~ ~Jasna jest
 32 38 |             Jawna jest zadość moja Tobie, wieczny Boże,~I płacz mój
 33 38 |         uściech odmowy.~ ~Panie, w Tobie nadzieję kładę, Bogu swoim,~
 34 39 |            Wszytka jest nadzieja w Tobie.~ ~A Ty z Pańskiej swej
 35 40 |           tego;~Nie masz, o Panie, Tobie równego.~Ofiar za grzech
 36 44 |          Nieprzyjaciele nasze przy Tobie zetrzemy,~A w imię święte
 37 45 |         zwycięż posługami swymi!~ ~Tobie bogata Tyros, o królowa,~
 38 45 |             żona~Dnia dzisiejszego tobie przyniesiona;~Z nią orszak
 39 48 |       Słusznie oddawa chwałę Syjon Tobie,~Syjon, kwiat gór wysokich,
 40 49 |          ich dom będzie, a ja ufam Tobie,~Boże mój, że Ty mnie przyjmiesz
 41 50 |            głodzien, nie rzekę nic tobie;~Mój jest krąg ziemski i
 42 50 |        czynił, a jam nic nie mówił tobie~I tyś mię stąd już kładł
 43 51 |       siebie, a widzę go prawie,~I Tobie nie tajny; ale Ty łaskawie~
 44 54 |            me nieprzyjacioły,~A ja Tobie chętliwie niech ofiarę dawam~
 45 55 |          zostanie~Mężobójca - ja w Tobie mam nadzieję, Panie!~ ~
 46 56 |            strach mię jaki zejmie,~Tobie ja, o Panie mój, ufam uprzejmie.~ ~
 47 57 |            czasu mego niepokoja,~W Tobie ufanie kładzie dusza moja.~
 48 59 |        wszytka ta groźba za śmiech Tobie stanie,~A ja na Cię moc
 49 59 |            mój, ucieczko i zbroja,~Tobie śpiewać na wieki lutnia
 50 61 |            Cię wyznawał,~Abych tak Tobie wedle powinności~Dług obiecany
 51 63 |           wyznawał~I ręce swoje ku Tobie podawał.~ ~Żaden tak ciału
 52 65 |        czeka Ciebie;~Tam obietnice Tobie poślubione~Będą iszczone.~ ~
 53 65 |       Szczęśliwy, kto się upodobał Tobie~I kogoś obrał przyjacielem
 54 66 |         sławić, Panie?~Twój strach Tobie wszytki ściele~Pod nogi
 55 66 |         Pod nogi nieprzyjaciele.~ ~Tobie niechaj chwałę daje~Wszytka
 56 66 |     Wszytka ziemia, wszytki kraje;~Tobie niechaj bije czołem,~Cokolwiek
 57 66 |         Iszcząc obietnicę swoję.~ ~Tobie padnie zarzezany~Kozieł
 58 67 |         wieczną łaskę otrzymali.~ ~Tobie, Panie, wszystek świat niechaj
 59 67 |          okrąg ziemski rządzisz.~ ~Tobie, Panie, wszystek świat niechaj
 60 68 |          śmieją~Upór wieść przeciw Tobie, do czysta zniszczeją.~Tak
 61 68 |            odstępnie, a Pan pomógł tobie,~Bo ten kościół na wieki
 62 68 |      świętym~Słynie Jerozolima; tu Tobie z ukłony~Dary królowie dadzą,
 63 69 |          prostotę, wiekuisty Boże,~Tobie mój grzech być tajny nie
 64 71 |         speravi, non confundar~ ~W Tobie ufność swą kładę, Boże niezmierzony,~
 65 71 |             ukazują, ufność moja w Tobie.~Żaden dzień bez Twej chwały
 66 71 |      strachu i w myśli bezpieczny,~Tobie nową pieśń zacznę, o mój
 67 73 |           chwalić okrom Ciebie?~Po Tobie, Panie, serce me truchleje,~
 68 73 |       którzy Cię mijają;~A ja przy Tobie, mój Panie, zostanę,~Ufać
 69 74 |            piękną skałę poświęconą Tobie~Syjońską, gdzieś Ty obrał
 70 74 |           za Twą łaskę podziękować Tobie.~ ~Wstań, Panie, a weźmi
 71 76 |       cześć - ludzka zapalczywość,~Tobie roście z ich gniewu poczciwość.~
 72 77 |           drogi, wszechmocny Boże!~Tobie świat nic równego podać
 73 79 |         Którzy żadnej wiadomości~O Tobie, Bogu, nie mają~Ani Cię
 74 79 |      Którzy nie tak nam snąć, jako~Tobie, Panie, urągali,~Sznupki
 75 83 |        Boże wieczny:~Oto przeciwko Tobie powstał lud wszeteczny.~
 76 83 |       dopiero poznają, że Pan imię Tobie,~A jako świat jest wielki,
 77 84 |         Twoim kościele mieszkają~I Tobie chwałę winną oddają;~I ci
 78 84 |       oddają;~I ci nie mniej, co w Tobie swą moc położyli~I Twój
 79 84 |          swej radzie,~Ktokolwiek w Tobie nadzieję kładzie! ~ ~
 80 85 |            dawny niechaj zgaśnie w Tobie,.~Gniew, któregoś Ty nie
 81 86 |            Żaden nie będzie rówien Tobie,~Kształtu Twych czynów,
 82 86 |            niech zostanie~Świata a Tobie służy, Panie!~ ~Ciebie ja,
 83 89 |            Wszyscy mocarze ziemscy Tobie biją czołem,~A jasność prawdy
 84 89 |           Twa ziemia, wszytko musi Tobie~Przypisać, cokolwiek świat
 85 90 |          niełasce Twojej schniemy;~Tobie jawne i kryjome~Złości nasze
 86 92 |              Słuszna rzecz, Panie, Tobie chwałę dawać~I Twoje święte
 87 104|        pióry pirzchliwemi,~Oczy ku Tobie wznosi, który siedzisz w
 88 106|     zgrzeszyli,~Wszyscyśmy przeciw Tobie sprośnie wystąpili.~Głupi
 89 110|          Czasu ruszenia twego przy tobie, swym panie,~Twój lud chętliwie
 90 116|           rzecze.~ ~Jakież ja tedy Tobie, Panie, dać mam dzięki~Za
 91 116|           słuszną imieniu Twemu.~ ~Tobie przy wszytkim zborze, o
 92 116|        obronił w przygodzie mojej.~Tobie ja wdzięczne serce będę
 93 116|      wielką czcią imię mianował.~ ~Tobie przy wszytkim zborze, o
 94 118|          Tu cnotliwym wolne drogi.~Tobie dzięka, Tyś przyjął wdzięcznie
 95 118|          stołu~Nowotarganego wołu.~Tobie ja dzięki czynię, Boże mój
 96 119|            praw swoich, a ja niech Tobie dziękuję,~Wedla tych ja
 97 119|            od marności, niech przy Tobie stoję,~Pomni słowo swoje,
 98 119|             coph~Usłysz, Panie - k'Tobie wołam - narzekanie moje,~
 99 119|        prze Twą prawdę daję chwałę Tobie.~Pokój wielki miłośnikom
100 119|      Wszytki sprawy, wszytki myśli Tobie są wiadome.~ ~THAU~Niechaj
101 121|   nieszczęściu twym będzie pomocen tobie.~Bóg ten, który wysokie
102 122|         tron Dawidowy.~ ~Niechże w tobie, piękne miasto, pokój przebywa,~
103 130| przyrodzenia lutościwy,~Co przeciw Tobie u wszech ludzi~Uczciwość
104 131|    Pewniejszego ratunku, jeno ufać Tobie.~U Pana ma pociechy szukać
105 132|          Twojej życzliwości,~Który Tobie w te słowa przysiągł, swemu
106 139|     probisti me et cognovisti ms~ ~Tobie, rządźca niebieski, Tobie,
107 139|          Tobie, rządźca niebieski, Tobie, mój Boże,~Rzecz namniejsza
108 139|           Chód mój, odpoczynek mój Tobie wiadomy,~Wszytkich moich
109 139|     nocnych ciemnościach miał ulec Tobie,~Myli się na swych myślach.
110 139|          światło jaśniejsza.~ ~Ćma Tobie nic nie zaćmi, noc i ciemności~
111 139|       dusza moja nie może.~ ~Żadna Tobie kosteczka tajna nie była,~
112 141|      śmierci; Boże, mój obrońca,~W Tobie samym ufam, nie gub' mię
113 142|          mi już ducha zstanie,~Ale Tobie, mocny Panie,~Świadome,
114 143|         liczą między umarłemi.~ ~W Tobie nadzieja, w Tobie myśli
115 143|    umarłemi.~ ~W Tobie nadzieja, w Tobie myśli moje~Tkwią wszytki,
116 143|            mię sprawuje,~I drogę k'Tobie prostą ukazuje.~Prze sławę
117 144|    Benedictus Dominus, Deus meus~ ~Tobie, Panie, pókim żyw, ja muszę
118 145|         czerstwości nabawiasz.~ ~W Tobie oczy swe trzyma wszelakie
119 146|         Lauda, anima mea, Dominum ~Tobie, nieśmiertelny Panie,~Póki
120 146|         pomoże sobie~Pogotowiu ani tobie.~ ~Skoro duch wynidzie z