Psalm

  1 1  |               po niebie wiedzie, noc li swoje konie,~On ustawicznie w
  2 5  |                 Przypuść, Panie, w uszy swoje~Słowa i wołanie moje;~Wysłuchaj
  3 6  |                Na każdą noc umyję łzami swoje łoże,~Pościel płaczem napoję;
  4 6  |              płaczu mego przyjął w uszy swoje~I łaskawie wysłuchał smutne
  5 8  |       Gdziekolwiek słońce miece strzały swoje,~Wszędy jest zacne święte
  6 10 |                  odstąpił? Czemuś twarz swoje~Odwrócił precz ode mnie
  7 13 |                 zapomnieć? Dokąd świętą swoje~Twarz przede mną kryć będziesz?
  8 13 |           wieczny Panie, przyjąć w uszy swoje!~ ~Rozświeć moje ciemności
  9 17 |                 przed świętą obliczność swoje;~Usłysz, o Sędzia nienaganiony,~
 10 17 |              Proszę, i dziś mi daj ucho swoje!~ ~Objaw' nade mną niewysłowione~
 11 17 |             stron w koło zawarli~I oczy swoje na mię rozdarli~Myśląc,
 12 18 |                  już na mię była~Śmierć swoje nieuchronione sidła wrzuciła.~
 13 18 |                 leniwy.~Miłosierną rękę swoje z wysoka ściągnął,~A mnie
 14 20 |                 gdzie potrzeba.~ ~Oni w swoje wozy i ufają w konie,~A
 15 22 |             Myśl nacieszywszy pasą oczy swoje,~Na niesłychane patrząc
 16 25 |                Tobiem położył ja ufanie swoje;~Za co niech wstydu i żałosnych,
 17 25 |              łaski Twojej.~ ~Wspomni na swoje miłosierdzie wieczne,~A
 18 25 |                łaskę ze mną~Prze dobroć swoje światu nietajemną!~ ~Nieprózno
 19 25 |                da cichemu,~Drogi objawi swoje pokornemu.~ ~Litość a prawda
 20 25 |         Nieprzeliczone zgładź prze imię swoje!~ ~Jest kto na ziemi, co
 21 25 |              tedy oczy, w Nim myśli mam swoje,~A On wyzwoli z pęta nogi
 22 26 |              Niewinność; póki ja ufność swoje~W Tobie pokładać będę, zawżdy
 23 27 |            zbroje,~Wszytki znieśli rady swoje,~Sami źli ludzie upadli~
 24 27 |             prośbę moje~A okaż mi łaskę swoje.~K'Tobie myśli me wzdychają,~
 25 27 |                   Zjaw mi, Panie, drogi swoje,~Nawiedź mię na ścieżki
 26 27 |               twoje,~Temu porucz rzeczy swoje!~ ~
 27 28 |                 miłosierny,~Dziedzictwo swoje i wszytek lud wierny;~Żyw'
 28 31 |                zawstydzony!~Prze dobroć swoje racz mię z trudności wybawić,~
 29 31 |              Tyś mój zamek; a prze imię swoje~Prowadź mię i opatruj liche
 30 31 |       którzyście w Panu położyli~Ufność swoje, a serca wasze On posili.~ ~
 31 35 |               jej milczeć; okaż bytność swoje~Przy mnie, swym słudze!~ ~
 32 36 |                 rąk zwierz mają zdrowie swoje;~Nieprzepłacone, Panie,
 33 37 |              wielce Pan miłuje~A wierne swoje zawżdy opatruje.~ ~Złych
 34 37 |               będą na ziemi mieszkali~I swoje własność synom podawali.~ ~
 35 37 |           zdrowia zbędą.~ ~Bezpieczność swoje i stałość w trudności~Cnotliwi
 36 38 |            Twoje rozgniewanie,~Wyznawam swoje złości; słusznie mię, mój
 37 39 |                    Zdejmi ze mnie plagi swoje,~Bo prze ciężkie razy Twoje~
 38 39 |         nikczemny.~ ~Skłoń łaskawe uszy swoje~Na płaczliwe prośby moje;~
 39 43 |            Panie, moję~Przyjmi w obronę swoję~Przeciw potwarzy żywej~I
 40 44 |          nostris audivimus~ ~O Panie, w swoje własne uszysmy słychali,~
 41 44 |               Tyś pan mój, który wierne swoje~Masz na dobrym baczeniu
 42 44 |                 a wyzwól smutne więźnie swoje;~Prosim Cię przez wrodzone
 43 45 |           Życzliwe słowa włóż pod serce swoje.~ ~Już teraz matki i miłej
 44 47 |                używanie~Włość Jakubowę, swoje kochanie.~ ~Oto w swój kościół
 45 49 |                 sam ucho złożę,~A gadkę swoje przy lutni wyłożę.~ ~Przecz
 46 50 |           późnej łożnice.~ ~Twarz jasną swoję na syjońskiej skale~Jawnie
 47 50 |             doma mnożone~Mam jako palce swoje zliczone.~ ~Będę li głodzien,
 48 50 |                plugawe śmiesz brać usta swoje~Naświętobliwsze przymierze
 49 51 |              mych grzechów surową twarz swoje~Ani chciej pamiętać na nieprawość
 50 51 |                   Bądź łaskaw na miasto swoje, wieczny Panie.~Że tym rychlej
 51 54 |          niezmierzony,~A przyjmi w uszy swoje głos mój utrapiony!~ ~Bo
 52 55 |            wielce zatrwożony.~ ~Wszytki swoje fortele na mię obrócili,~
 53 57 |                 światu wszystkiemu~Okaż swoje wielmożność; rozpostrzy
 54 57 |                rozpostrzy szeroko~Sławę swoje, niech będzie widoma na
 55 57 |                a światu wszytkiemu~Okaż swoje wielmożność; rozpostrzy
 56 57 |                rozpostrzy szeroko~Sławę swoje, niech będzie widoma na
 57 61 |               obróć ku mnie święte uszy swoje;~Z granice prawie świata
 58 63 |                będę Cię wyznawał~I ręce swoje ku Tobie podawał.~ ~Żaden
 59 64 |            modlitwy moje~Przyjąć w uszy swoje!~ ~Jestem pełen trwogi,~
 60 66 |                napoję~Iszcząc obietnicę swoję.~ ~Tobie padnie zarzezany~
 61 68 |              swym ludem chodził,~Kiedyś swoje wybrane pustyniami wodził,~
 62 68 | nieprzyjacielskiej nogę omoczycie~I psy swoje obfitym ścierwem nakarmicie."~
 63 69 |              Skłoń ku mnie ucho łaskawe swoje.~Nie kryj twarzy przed sługą
 64 71 |                zawstydzony!~Prze dobroć swoje racz mię z trudności wybawić,~
 65 71 |                  Na mię wszytki fortele swoje obracają~Serce sobie tym
 66 71 |            chciej mię poratować,~Aby za swoje radę wstydać się musieli,~
 67 74 |              placu chorągwie roztoczyli swoje;~Ozdobę domu Twego, kosztowne
 68 74 |               długo kurczysz możną rękę swoje?~Podnieś wżdam kiedy wzgórę,
 69 78 |                 mój zborze, otwórz uszy swoje~A do serca poważne przypuść
 70 78 |                nagotować~I głodne ludzi swoje mięsem opatrować?"~To Pan
 71 78 |              lud ulubiony i dziedzictwo swoje~Przywiódł na ostre miecze
 72 80 |                Twój na się czując;~Miej swoje niezwyciężoną rękę nad człowiekiem,~
 73 81 |              Przeciwniki i obrócił~Rękę swoje na sprośne pogany,~Żeby
 74 81 |                  W chęć ubrawszy twarze swoje.~ ~A żadnej by wiecznie
 75 83 |                Tak i Ty przepuść na nie swoje łyskawice,~Swoje ogromne
 76 83 |                 na nie swoje łyskawice,~Swoje ogromne gromy i swe trzaskawice.~
 77 85 |                gniew i zapalczywość one~Swoje na stronę.~ ~Obróćże serca
 78 86 |                  Skłońże, o Panie, uszy swoje~Na uniżone prośby moje;~
 79 88 |              Skłoń ku mnie ucho łaskawe swoje!~Nieszczęście duszę trapi,
 80 88 |                twarz ode mnie odwracasz swoję?~Troski mię z lat namłodszych
 81 89 |              jemu zachowam miłosierdzie swoje~A nie będą omylne nigdy
 82 89 |                 Dawidowi na stateczność swoje,~Słudze wiernemu, przysiągł
 83 95 |             pasie.~ ~Dziś, jeśli w uszy swoje usłyszycie~Naświętobliwszy
 84 102|      Nieprzyjaciel patrząc cieszy duszę swoje~A szydząc przysięga przez
 85 102|          uczesniki~Uczynisz, bez chyby, swoje miłośnik!~ ~
 86 104|            wszytko położył w nim wesele swoje.~Bodaj wszyscy złośliwi
 87 105|            sobie szyroki.~Pomni na ligę swoje i wszytki rzeczy~Ma w umowie
 88 105|            szafarstwo~Wszytkę majętność swoje, wszytko swe carstwo,~Aby
 89 106|                przełożonym.~Przecięś Ty swoje możną rękę miał nad nimi~
 90 108|             wszytkiemu~Okaż wielmożność swoje, zbaw' trudności,~A wysłuchaj
 91 109|           fortele na mię wywiera;~To za swoje życzliwość i chęć odnoszę,~
 92 109|               Ty bądź ze mną, prze imię swoje~Ty mię ratuj, bo wielkie
 93 111|               prawdzie stoją.~Pan sługi swoje z niewolej wybawił~I tym
 94 115|               jako dorosłemu.~Pan łaskę swoje rozmnoży nad wami~I nad
 95 118|              moje,~Jemum winien zdrowie swoje.~Dobrych, pobożnych ludzi
 96 118|             moje.~Tobiem winien zdrowie swoje.~Kamień od rzemieślników
 97 119|                Tobie stoję,~Pomni słowo swoje, oto ja Ciebie się boję.~
 98 119|             czyn rąk Twych, daj mi znać swoje rozkazanie;~Dobrzy ze mnie
 99 119|                  A bierz się za krzywdę swoje: Twój zakon zgwałcony,~Który
100 119|                wyzwól mię pomniąc słowo swoje.~Złych upadek czeka, bo
101 119|          będziesz, gdy mi zjawisz prawa swoje,~Chwalon będziesz, sprawiedliwe
102 120|            ludem nieludzkim trawię lata swoje;~Mnie mił pokój, a oni w
103 123|           Ciebie ja wznoszę smętne oczy swoje,~O Panie, nadziejo i zbawienie
104 130|             moje~Przyjąć w łaskawe uszy swoje!~ ~Jeśli tej z nami surowości~
105 138|           prawdę Twoje,~Bo Ty obietnicę swoje~Skutkiem zawżdy przedsiężesz;
106 140|               przyjąć w uszy miłosierne swoje.~ ~Tyś mój obrońca, Ciebiem
107 141|          uprzejme prośby przyjąć w uszy swoje;~Prośba za kadzidło, rąk
108 143|              nakłoń ku mnie święte uszy swoje;~Według swej prawdy, według
109 143|              wszytki, a Ty miłosierdzie swoje~Objaw' nade mną a okaż mi
110 143|              prostą ukazuje.~Prze sławę swoje rozwiąż mię z trudności~
111 145|               lecz niepobożnemu~Srogość swoje bez chyby okaże każdemu.~ ~