Psalm

  1 2  |         Quare fremuerunt gentea~ ~Co za przyczyna tego zamieszania?~
  2 10 |             jego sak wpadnie.~ ~Leży za siecią, że go nie znać przy
  3 14 |          oczyma swymi,~Że Pan trzyma za dobrymi.~ ~W śmiech to sobie
  4 18 |             i dogoniłem;~Chciałem go za jedną drogą stłumić - stłumiłem.~
  5 19 |              i ozdoba rzeczy~Nie tak za sobą ciągną wzrok człowieczy,~
  6 21 |              laetabitur rex~ ~Panie, za Twoją zawżdy pomocą król
  7 22 |             męki,~A nie masz, kto by za mną podniósł ręki.~ ~Wilcy
  8 22 |            władać.~ ~Bogacze ziemscy za stół Jego siędą~I dobrowolnie
  9 23 |        obrona moja.~ ~Posadziłeś mię za stół kosztowny,~Skąd nieprzyjaciel
 10 25 |             położył ja ufanie swoje;~Za co niech wstydu i żałosnych,
 11 28 |          Panie.~Uczyń nagrodę, która za ich stanie;~Niech łaskę,
 12 28 |              Przeto je zniszczysz, a za Twoją raną~Już nie powstaną.~ ~
 13 28 |               to me sity;~K'Temu się za wżdy moje serce kłoni,~A
 14 30 |           głos podnieść ku Tobie?~Co za korzyść, mocny Boże,~Mego
 15 31 |             niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek mi
 16 31 |             tym ucisku moim.~Niechaj za to, Boże mój, wstydu nie
 17 32 |          ziemię morze zalać chciało,~Za Twą pomocą on zostanie cało.~ ~
 18 35 |              Chodził i poszcząc Pana za ich zdrowie~Prosił ustawnie.~ ~
 19 36 |       semetipso~ ~Żywot niepobożnego za świadka mi stoi,~Że on o
 20 36 |          złościach sobie pochlebuje,~Za co bożą i ludzką nienawiść
 21 37 |             tak upadną snadnie,~Jako za kosą trawa prędko padnie.~ ~
 22 38 |            Nawiedzać raczysz i karać za nie.~ ~A nieprzyjaciel mój
 23 40 |             Że ani oka swego skłonił za hardymi,~Ani się udał za
 24 40 |             za hardymi,~Ani się udał za wszetecznymi.~Siła, wszechmocny
 25 40 |          Panie, Tobie równego.~Ofiar za grzech nie pragniesz; toś
 26 40 |   nieszczęście me radzi widzą;~Bodaj za moje wzgardę obelżenie mieli,~
 27 41 |           Znać - powiada - że go Pan za grzechy chce skarać~I on
 28 41 |            Owa im też odmierzę, jako za ich stanie.~To był mój głos;
 29 41 |              w pośmiech moim.~ ~Aleś za niewinnością moją mię wybawił~
 30 41 |           Póki kołem niemylnym dzień za nocą płynie! ~ ~
 31 42 |          wszech przepaści siły~Jedna za drugą nurty swe złożyły;~
 32 43 |           Światło prawdziwe wstanie,~Za którym i ja pójdę,~I Twych
 33 44 |        bóstwa Twego,~Coś Ty poczynał za ich wieku dawniejszego.~.
 34 44 |              tak pięknej dostali~Ani za swoją siłą żywot zachowali.~
 35 44 |        zachowali.~Twoja ręka i Twoja za nie moc czyniła,~I ona zwykła
 36 44 |             nagrody żadnej nie wziął za to.~Wzgardę zewsząd odnosim,
 37 45 |      sprawiedliwość wodzami szafuje;~Za tych powodem, o królu cnotliwy,~
 38 45 | nieuchronione,~Tymi ugodzisz w serca za jątrzone~Swych nieprzyjaciół,
 39 46 |          nami wszędzie~I ten walczyć za nas będzie.~ ~Sam, co żywo,
 40 46 |          nami wszędzie~I ten walczyć za nas będzie. ~ ~
 41 48 |            tył nacierając chwytał je za boki.~ ~Tam boleść na nie
 42 49 |           nabawi,~Bo go śmierć sroga za wszytkiego zwlecze,~A cześć
 43 49 |             zwlecze,~A cześć obłudna za duszą uciecze.~ ~Używa wczasów,
 44 50 |    nawdzięczniejsza: chwała;~Ta mnie za wszytki woły będzie stała;~
 45 55 |            Obrał sobie i zawżdy miał za przyjaciela;~Obaswa swych
 46 58 |             tak Bogiem wzgardzili,~A za nieprawdą zaraz się rzucili.~ ~
 47 59 |                Ale wszytka ta groźba za śmiech Tobie stanie,~A ja
 48 60 |        nadzieję ludzką być nie może;~Za Twym powodem serce się nam
 49 63 |               da Bóg) użyję radości.~Za Tobą wszędy patrzą dusza
 50 65 |         pozorny~I mirzk wieczorny.~ ~Za Twym dozorem wilgości dostaje~
 51 68 |      okazałeś wielką łaskę ubogiemu.~Za Twym zdarzeniem mają co
 52 69 |            Niechaj się, mocny Panie, za mię nie wstydają,~Którzy
 53 71 |             niezwalczony Panie,~A to za twardą skałę i zamek mi
 54 71 |            chciej mię poratować,~Aby za swoje radę wstydać się musieli,~
 55 71 |           będzie się radował,~Będzie za dobrodziejstwa obfite dziękował,~
 56 72 |          kolana,~Wyzna gorący Murzyn za pana;~Nieprzyjaciele jego
 57 73 |           Niebaczni ludzie cisną się za nimi,~Napijając się tegoż
 58 73 |            sprawy?~Oto źli ludzie co za szczęście mają,~W jakim
 59 73 |             Tyś mię z łaski swej sam za rękę wodził.~Miałeś na pieczy
 60 73 |     przestanę~I będę zawżdy miał Cię za co sławić~I ludzkie uszy
 61 74 |        odniósł na sobie,~Owszem mógł za Twą łaskę podziękować Tobie.~ ~
 62 74 |            Wstań, Panie, a weźmi się za swą krzywdę; pomni,~Jako
 63 76 |            tarcze, miecze, zbroje,~A za morze krwawe cisnął boje.~ ~
 64 77 |        dawniejsze lata,~Co dla swych za pierwszego Pan czynił świata;~
 65 77 |               Przewiodłeś jako stado za Mojżeszowym~I za powodem
 66 77 |          jako stado za Mojżeszowym~I za powodem lud swój Aaronowym. ~
 67 78 |            na zad jako łuk zdradliwy~Za nagłym wyciągnionej spadaniem
 68 78 |      zwątlone.~Więc Dawida, co teraz za owcami chodził,~Obrał królem,
 69 79 |             swe zawołane~Przyjmi nas za przejednane!~ ~Nie daj,
 70 81 |         sprośne pogany,~Żeby musieli za pany~Wyznać byli wierne
 71 85 |           domową.~ ~Oto wziąwszy się za ręce społecznie~Prawda i
 72 89 |            były,~Onić kaźni nie ujdą za swe wszeteczności~I odniosą
 73 90 |        uznamy już kłopota.~ ~Daj nam za troskliwe lata~Wesołego
 74 91 |          Jego tarcz i puklerz mocny,~Za którym stojąc na żaden strach
 75 94 |            samemu?~ ~Kto świat karze za jego wszeteczne sprawy,~
 76 98 |               co może bojem,~Wojując za ludem swojern;~Dał znać,
 77 102|              I łzy żywe piję siedząc za swym stołem.~ ~Prze Twój
 78 104|             ręką swoją;~Nad nim wody za Twoim rozrządzeniem stoją.~
 79 105|          słowie stateczny,~Obiecując za czasem kraj dziwnie śliczny~
 80 105|            że w nim okazał~Dar taki, za którym król puścić go kazał,~
 81 105|              Aronem Pan swe posłańce~Za czasem zesłał miedzy harde
 82 106|           wybrany Pański, nie prosił za nimi~A gniewu nie hamował
 83 107|              progi spiżane.~ ~Którzy za to, że wiek swój niemiernie
 84 108|        nadzieję ludzką być nie może.~Za Twym powodem serce się nam
 85 109|           fortele na mię wywiera;~To za swoje życzliwość i chęć
 86 109|       obdarował.~ ~Niechaj że mu też za to tyran panuje,~A boku
 87 110|        młodości."~ ~Przysiągł Pan, a za Jego żal nie chodzi słowem;~
 88 111|         świętobliwe,~A nieposłusznym za raz i straszliwe.~Przedniejsza
 89 112|          żywię,~A jego ma rozkazanie~Za osobliwe kochanie.~ ~Jego
 90 113|         zjętą troskami~Lubymi cieszy za czasem dziatkami.~
 91 116|         Tobie, Panie, dać mam dzięki~Za te tak szczodre dary Twej
 92 119|           Dusza moja wiecznie tęskni za sądami Twemi.~Przestępca
 93 119|             powiadam a nie wstyd mię za nie.~Kocham się w Twym rozkazaniu,
 94 119|              Twoich,~Które u mnie są za pieśni, dokąd tu lat moich.~
 95 119|        pilnuję;~Posil mię, niech się za rzeczy płonę nie ujmuję.~
 96 119|            niestworzony,~A bierz się za krzywdę swoje: Twój zakon
 97 125|        stanie,~Niech wiedzion będzie za niepobożnemi,~A ty miej
 98 128|    bogobojnego żona.~ ~Ociec siędzie za swym stołem,~A dziateczki
 99 137|           gotowy.~Szczęśliwy, któryć za nas odmierzy twe winy~A
100 139|         oblokę różanej zorze~A lotem za ostatnie udam się morze,~
101 141|         przyjąć w uszy swoje;~Prośba za kadzidło, rąk złożenie,
102 141|            złożenie, Panie,~Niech Ci za wieczorną dziś obiednią
103 143|        dawniejszych czasiech;~Coś Ty za cuda czynił, coś sprawował,~
104 145|              pójdzie gwieździsta noc za światłem dziennym.~ ~
105 147|              wyprawnych koni~Ani oka za chybkim szermierzem skłoni;~